Á Boðanesi

Orð: Tummas Napoleon Djurhuus
Lag: Pauli Hansen

Kvøldljós yvir hellustrond,
løgnar, vátar verur,
líkjast gráum mannaheila,
sum er lagdur berur.

Hesa vátu várskýming
var hjartað tungt av súti,
eg gekk og gekk og vardi ei,
eg endaði her úti.

Hetta er mín barnastrond,
um hesar hellur vátu
rann í heiðum barnaárum
eg sum folin káti.

Men tá var strondin ljós og turr,
hellur allar flógvar,
søtt kitlandi tær toygdu seg
upp til iljaskógvar.

Í klárum hyljum svumu vit,
likkurnar tær lótu,
sólin sá á dreingjakroppar
á hvítum fjørugróti.

Tá var lívið lukkuróp,
ljós um allar leiðir,
vistu ei, at vesældóm
í sál hvør maður eigur.

Vistu ei um evnini
tey, sum ikki rukku,
vistu ei um veikleikan,
sum vit burtur drukku.

Vistu ei, at klárir hyljar
fyllast upp við móru,
grógva til við grønum slýggi
– at hellurnar, sum vóru –

At hellurnar, sum vóru tá,
eru vátar verur,
eru gráur mannaheili,
sum er lagdur berur.

FavoriteLoadingGoym tekstin