Áh, Golgata krossur, tú kærur mær ert

Orð og lag: Petur Oluf Skorá

1. Áh, Golgata krossur, tú kærur mær ert,
eg ynski teg elska, at tæna tær bert.
Hjá tær fann eg gleði, mær verðin ei gav,
har synd mín hon søkt varð í djúpasta hav.

2. Áh, vanvirdi krossur, við tær fekk eg alt;
tú stóð tína roynd, tá ið stríðið tað galt.
Á tær var tað Jesus, hann bar mína neyð,
hann tók mína synd, og hann doyði mín deyð.

3. Áh, hataði krossur, hvør løta tað var,
tá ið Jesus, Guds Sonur, varð negldur at tær.
Hvør sál, nívd av synd, sum til tín leita man,
hon í Jesusar blóði sær frelsu víst fann.

4. Áh, krossur, ei vart tú eitt tekin um makt,
tá Frelsarin doyði til háð og foragt.
Mong sál tó man sanna, hvør kraft í tær er,
tá ið Jesusar blóð hana syndfría ger.

5. Áh, krossur, tú mongum ein meinbogi var,
teg menniskju vraka, tey flenna at tær,
men enn man tín sigur tó lýsa so bjart,
enn Jesusar navn mongum vera so kært.

6. Áh, bannaði krossur, tín beiskleiki er
mær mangan meir søtur, enn alt her í verð.
Tín skomm og tín pína, tín kvøl og títt spott
mær gleði her veitir á degi sum nátt.

7. Áh, krossur, eg minnist, tá fyrst eg teg sá,
hvør signað var sjónin, ið mær birtist tá;
har Frelsari heimsins á Satani vann,
og mær, falna syndara, náðin upprann.

8. Eg elski teg, krossur, eg elski teg bert,
tú fyri mær meir enn alt annað víst ert.
Hjá tær fann eg lívið og sálanna frið,
tá eg boygdi mítt hjarta, bað Jesus um grið.

9. Áh, krossur, tú stríðsmerki mítt vera skal,
tá sigur er vísur, og ferðin so sæl.
Ei nýtist mær óttast – við krossmerki hátt
má fíggindin falla í stríðnum so brátt.

10. Takk, signaði krossur, fyri alt, tú mær gav,
við fót tín mín syndanna byrði fall av.
Eg altíð á foldum við lið tær vil stá,
til heima í Himli eg krúnu skal fá.

11. Tá fult skal eg sanna, hvør søtt ið tað var
at kenna tann Harra, ið krossin her bar.
Var krossurin tungur, og voldi hann stríð,
hans signing eg heysta skal Himlinum í.

FavoriteLoadingGoym tekstin