Allar gøtur

Orð: Anker Eli Petersen
Lag: Terji Rasmussen

Eg sitið her við stovugluggan
og eg stari út á víðar fløtur,
í allar ættir, burt frá mær
leiða mangar breiðar gøtur.

Her rísa bæði sól og máni,
og her bleiktrar bjarta stjørnuglæma,
men hvørja ferð eg hyggi út,
ja, so síggi eg tað sama.

– Og líkamikið er, hvussu eg snari mær,
tí allar gøturnar tær leiða sama veg.
Eg bara fylgi við,
heilt uttan mál og mið,
hoyri hon kallar meg.

Eg síggi bara eina slóð
hon er sett av mínum egnu sporum,
ber út í fjaran barnaheim,
har eg reikaði í forðum.

– Og líkamikið er, hvussu eg snari mær…

Eg hoyri Havnin kallar meg,
hon man kenna mína tungu stundan,
hon hevur sett í merg og bein,
og eg sleppi ikki undan.

– Og líkamikið er, hvussu eg snari mær…

Hoyri hon kallar meg
Býurin kallar meg
Havnin, hon kallar meg

FavoriteLoadingGoym tekstin