Baladan

Orð og lag: Jákup Eli Joensen

Eg fór ein túr í Perluna fyri,at keypa eina skál av chips
Men seinni gloymdið eg,at eg hevði einki slips
Man mátti vera fínur fyri,at skulla sleppa inn
Tað var tá eg sá teg sita,og eta slikkipinn
Tú tók í mína hond,og tú bað meg koma við tær
Eg fylgdi aftaná,og eg spurdi ikki hvar
Tú spurdi meg,so tivandi um tú kundi vera genta mín
Og so segði eg,ja eg kann vera sjeikur tín

Niðurlag:
Tí eg vil ei lata teg fara nakran veg,og gloyma heila lorti um
teg,tí eg havi leita svakur síðan eg var 15 ár
So vissi nakar roynir,at skora teg,ja so má hann helst spara
seg,eg vil ikki bara lata teg fara so.

Men hví skal tað vera liðugt,vit hava tað,so gott
Vit fáa mat í munnin,og vit sova væl í nátt
Vit eiga klæðir,og pengar,so okkum tørvar onga neyð
Um vit vóru nakin,ja so vóru vit næstan deyð
Niðurlag:Tí eg vil ei lata teg fara nakran veg,og gloyma heila lorti um
teg,tí tú hevur broytt mítt lív,frá tí eg var deprimeraður
So vissi nakar roynir,at skora teg,ja so má hann helst spara
seg,vissi tú frýggjar við nøkrum standi eg ei model
Millumspæl:Tí okkara kærleiki er bleytur,hann hevur varða síðan tá
Men vissi naka roynir eftir teg skal eg knalla honum
frammaná

FavoriteLoadingGoym tekstin