Bøtast má fyri í ár so long

Orð: J.P. Jacobsen
Lag: Uppruni ókendur
Týtt: Christen Holm Isaksen

1. Tað bøtir tú fyri í ár so long,
sum bert eina løtu vardi,
títt smílist tað burt eina stokkuta stund,
ið seinni at hjartanum tærdi.

Harmur og sorg
renna av rósunum reyðu.

2. Tú ekur við lukkuni kvikliga fram,
so fort, at einki tú sansar,
men sorgarbyrðan knógvandi tung
hon bíðar tær, um tú enn stansar.

3. Í dreymi liva vit fró og glað,
men sorgin kennir ei dreymar;
hon starir at tær so stór og bleik
við eygum sum súgvandi streymar.

4. Tær lýsir á kvøldi ei smíl í song,
men tárið gevur sær stundir;
tí smílið er roðin av tí, sum er,
grátur: skuggin av tí, sum brast sundur.

Harmur og sorg
renna av rósunum reyðu.

FavoriteLoadingGoym tekstin