Mangir bústaðir í Faðirs húsi eru

    Orð og lag: Aileene Hanks
    Týtt: Flóvin Tyril
    Upprunaheiti: In my Father’s house are many mansions

    1. Mangir bústaðir í Faðirs húsi eru,
    Harrin Jesus sjálvur hevur sagt mær tað.
    Hann er farin heim í dýrdina at vera,
    har tilreiðir mær ein sælan tilhaldsstað.

    Niðurlag: Vraka ei ta náði, Frelsarin tær bjóðar,
    saknast ei, har gleðisongur ævigt ljóðar.
    Mangir bústaðir í Faðirs húsi eru,
    trýrt tú á Guds Son, tær ognast henda stað.

    2. Jesus doyði undir míni synd og sorgum,
    leið sjálvvilliga at bjarga tær og mær,
    og eg veit, brátt rennur upp ein bjartur morgun,
    tá ið eingin sorg og eingin deyði slær.

    3. Hava vinir svikið, og tú stendur eina,
    lívið tykist møtimikið, myrkt og kalt,
    fær til Jesus tá, hann leiðina skal beina,
    nýggjar vinir og nýtt lív tú fáa skalt.

    Onkun gyltan morgun framman stavn

    Orð og lag: Albert Edward Brumley
    Týtt: Flóvin Tyril
    Upprunaheiti: I’ll fly away

    1. Onkun gyltan morgun framman stavn
    flyti eg heim –
    til ta sælu, føgru himmalhavn
    flyti eg heim.

    Niðurlag: Eg flyti heim, hvør signað,
    eg flyti heim,
    ein dag skjótt,
    halleluja, áh, hvør søtt,
    flyti eg heim.

    2. Tá ið lívsins skýming komin er,
    flyti eg heim.
    Sum úr búri fuglur loystur fer,
    flúgvi eg heim.

    3. Nakrar strævnar løtur fleir, so brátt –
    flyti eg heim.
    Til Guds strond – har sorg ei er og nátt,
    flyti eg heim.

    Tú lítli staður, Betlehem

    Orð: Phillips Brooks
    Lag: Lewis Henry Redner
    Týtt: Petur William Háberg
    Upprunaheiti: O little town of Betlehem

    1. Tú lítli staður, Betlehem,
    so kvirrur liggur tú.
    Hátt yvir dreymaleysa svøvn
    tín stjørnufjøld sæst nú.
    Um stræti tíni lýsir
    tó ævinleikans ljós,
    og mannavón og ótti
    finna saman við títt fjós.

    2. Har Frelsarin varð føddur,
    sum í Himli høga er.
    Og nýggja vón til burturvilsta
    mannaætt nú ber.
    Hygg, morgunstjørnuskarin
    ber boð um land og fjørð
    um Himmalkongsins kærleika
    og frið til menn á jørð.

    3. So stillisliga, stillisliga
    gávur býtast út,
    Hann gevur frið til hjørtuni
    í staðin fyri sút.
    Kann vera, ikki hoyrast
    hans kærleiksfet so fljót,
    tá hann fer inn í hjarta tað,
    sum honum tekur mót.

    Nú birtast túsund jólaljós

    Orð: Emmy Köhler
    Lag: Trad.

    Nú birtast túsund jólaljós
    í hesi myrku stund,
    og túsund onnur glógva nú,
    á himna bláu grund.

    Og yvir bý og land í kvøld
    fer jólaboð av stað,
    at føddur Harrin Kristus er.
    Tí eru vit so glað.

    Tú stjørna yvir Betlehem,
    á, lat títt milda ljós
    nú lýsa inn við friði og vón
    í vára heim og hús.

    Í hvørt eitt hjarta tungt og myrkt,
    tín glæma lýsi blíð,
    ein glæma av Guðs kærleiks lind,
    í hesi jólatíð.

    Unga hjarta

    Orð: Zacharias Zachariassen
    Lag: Jens Guttesen

    Unga hjarta mítt vanst Tú, á, Harri,
    tá Tín vakurleika fyrst eg sá.
    Men eg mangan havi skoðað nærri
    Tín dýru útsjónd síðan tá.
    Milt Títt eygnabrá og fylt av yndi,
    andlit Títt av kærleika er merkt,
    eym Tín rødd, Títt hjartalag og lyndi,
    yndisligur allur sum Tú ert.
    Unga hjarta mítt vanst Tú, á, Harri,
    :/: Jesus, Tú av tíggju túsund bert! :/:

    Hjarta, fest í trúgv títt eyga á Hann,
    skoða tign og guddómleika Hans.
    Gævi tú í fullum ljóma sá Hann,
    sá Hans fagurleika, dýrd og glans.
    Øll Hans vera angar søt av friði,
    fótafet Hans anda lív og troyst.
    Men tú minnist alt Hann hevur liðið,
    Sarons rósa fyri teg varð kroyst.
    Hjarta, kanst tú annað tá enn elska
    :/: Hann, sum teg við blóði hevur loyst! :/:

    Lívssæla vissa: Jesus er mín

    Orð: Fanny Crosby
    Lag: Phoebe Palmer Knapp
    Týtt: Victor Danielsen

    1. Lívssæla vissa: Jesus er mín!
    Hann er mín vinur, kallar meg sín;
    lívssæla vissa: Fullgjørt alt her!
    Likam og sál, alt hansara er.

    Niðurlag: Hann er mín gleði, songur mín hann,
    meðan mín tunga røra seg kann;
    ævigt hjá Gudi lova eg skal
    honum, tí sál mín frelst varð og sæl.

    2. Alt mátti fara – men alt eg vann,
    æviga sólin fyri mær rann;
    opið Guds ríki stendur, og mær
    boðar hans orð um sæluna har.

    3. Sál mín kann hvíla, stillað og glað,
    etur hin mat, ei menn hava sæð;
    Jesus meg frelsti, skuld mína galt,
    eg eri einki, hann er mær alt.

    Eigur tú ei vinir kendar

    Orð: Ada Ruth Habershon
    Lag: Charles Hutchinson Gabriel
    Týtt: Victor Danielsen

    1. Eigur tú ei vinir kendar,
    har sum deyði, synd ei ná?
    Tá ið ferðina tú endar,
    finnur tú teir aftur tá?

    Niðurlag: Verður talið fult hin dagin
    uppi har, uppi har?
    Stendur tilgjørt har og bíðar
    bústað tær, bústað tær?

    2. Mangan, tá sum barn tú spældi,
    mintu tey teg Jesus á,
    um hans kærleika tær taldu;
    nú tey har hans ásjón sjá.

    3. Tá um Jesus var hin songur,
    sum tín barnarødd sang fró;
    syngur tú hin songin longur,
    ella heimsins tóma ljóð?

    4. Áh, hvør var hin friður søtur,
    tá tit sótu saman har!
    Men tú minnist tungar løtur,
    tá tey skiltust her frá tær.

    5. Tagnaður er teirra songur,
    ein dag fóru tey avstað;
    her er talið fult ei longur –
    verður fult tað har ein dag?

    Sum ein roykur, í stilli man standa

    Orð: Óli Reinert
    Lag: Stephen C. Foster

    1. Sum ein roykur, í stilli man standa,
    so er menniskjalívið á fold;
    vinur, skilir tú ikki tín vanda?
    Tínir javnlíkar leggjast í mold.

    Niðurlag: Sum ein roykur, ið burtur man tynnast,
    eru menniskjans stokkutu ár;
    brátt her eingin oss longur skal minnast,
    sum ein skuggi er ungdómsins vár.

    2. Hvørt eitt lív er sum grasið, ið følnar,
    tað um summarið stendur so frítt;
    kinnin reyða so brádliga kølnar,
    deyðin kemur og krevur skjótt sítt.

    3. Hetta eina tú gjølla kanst síggja:
    Ikki altíð tú vera skalt her;
    søk tí Gud og ei longur hann skýggja!
    Hann hin trúfasti vinurin er.

    4. Undan Guds dómi kann ikki flýggjast;
    Jesus gera kann hjarta títt reint;
    skjótt skal lívssólin longur ei síggjast,
    men í dag er tó ikki ov seint.

    5. Nú brátt deyðin og tú skulu hittast,
    allar staðir hann finna teg kann;
    vilt tú tá til Guds Himmal upp lyftast,
    trúgv á blóðið, á Golgata rann!

    6. Blóðið, sum allar syndir kann tváa,
    rann hin dagin á Golgata træ,
    og tað er fyri einki at fáa
    fyri tann, sína synd hevur sæð.

    Gleðilig jól

    Orð: Fríðrikur Petersen
    Lag: Franz Xaver Gruber

    1. «Gleðilig jól! Gleðilig jól!»
    ljóðar av himli einglalag.
    «Armi syndari, óttast ei nú,
    gleðiboðskapin hoyrir tú:
    :,: «Jesus er føddur í dag.» :,: »

    2. Faðir vár! Faðir vár!
    Høgt tó tú á himli býrt,
    ikki gloymdi tú barnið títt,
    elskaði syndiga hjarta mítt;
    :,: veri um ævi tær dýrd. :,:

    3. Frelsari mín! Frelsari mín!
    Náði tín hon er mítt skjól.
    Paradísportrið er opnað mær,
    aldri kann eg fulltakka tær
    :,: fyri gleðilig jól. :,: