Hvør ein fuglur reiður sær man vita

    Orð: Ókendur
    Týtt: Alfred Petersen (1. 2. og 4. ørindi umframt niðurlagið) og Kajfinn Hammer (3. ørindi)

    1. Hvør ein fuglur reiður sær man vita,
    revurin sær nógvar holur veit!
    Jesus mátti stað úr staði flyta,
    einki heim – tað sárt í hjartað neit.

    Niðurlag: Hoyggj og hálmur javnan var Hans lega,
    oyðimørk Hans bønarstaður var!
    Fram við Jordans á Hann mundi streva,
    Sonur Guðs, til lív at vinna tær!

    2. Fyri frið at fáa til at biðja,
    fór til fjals Hann manga kvøldarstund.
    Meðan alt, ið skapt var kundi tiga,
    unti Hann Sær ikki tryggan blund.

    3. Og tá fólkið nívt til Hann sær vendi,
    altíð kærleiksfullur tó Hann var;
    onga nívda sál Hann burtur sendi,
    børnini Hann eymt at barmi bar.

    4. Tað er synd og skomm, vit okkum gremja,
    um vit minnast, hvør ið Jesus var.
    Gævi Guð, vit heldur munnu fremja
    verkið, Jesus tungt á hjarta bar.

    Gud, altvaldandi ert tú

    Lag: Almagts Gud
    Týtt: Alfred Petersen

    1. Gud, altvaldandi ert tú,
    navn títt lovað hátt skal vera,
    lovsong tær til æru nú
    millum einglar vit frambera,
    :,: boygd á knø av anda stýrd
    fyri tínum konungs dýrd. :,:

    2. Offurlamb á krossins træ,
    deyðadømdur, skuldafríur,
    sigur gav oss páskadag.
    Við tí valdi Gud oss býður:
    :,: Helviti og deyðans makt
    er nú undir Kristus lagt. :,:

    3. Ríkið títt lat allan stað
    ganga fram við frið í fylgju
    nú og til hin evsta dag
    yvir lond og havsins bylgju,
    :,: og øll knø til sálar gagn
    boyggja seg í Jesu navn. :,:

    4. Anda Guds vit takka her,
    Gud vár faðir heiður bera,
    Jesu navnið lovað ver,
    sum vár bróðir vildi verða,
    :,: sýn oss kærleik’ alla tíð,
    til her endað er várt stríð. :,:

    Navnið Jesus aldri bliknar

    Orð: David Welander
    Lag: úr Zululandi
    Týtt: Alfred Petersen

    1. Navnið Jesus aldri bliknar,
    slítist ei av tíðartonn;
    Navnið Jesus aldri viknar,
    Guðs Orð eru ævig sonn.
    Tað ber boð til ung og gomul,
    gevur lív og frið í sál;
    og tað savna kann øll somul,
    leiða sálir fram á mál.

    Niðurlag: Eg má elska Navnið Jesus,
    frelsu, frið í tí eg fann;
    Andans eld fekk í Hans favni,
    eingin frelsir uttan Hann!

    2. Navnið Jesus vakurt ljóðar,
    lat tað ljóma her á fold.
    Hann ta stóru gávu bjóðar:
    Sælan frið til óreint hold.
    Óndskapur tað Navn má skýggja,
    lygn og hat tað flýggja má.
    Jesu Navn vil rættferð síggja,
    tað Guðs Ríki bygt er á.

    3. Á tí myrku nátt áminnir
    sum ein viti Jesu Navn,
    so hvør hjálparleysur finnur
    inn í tryggu Himmalhavn.
    Og tá sólin meir ei skínur,
    Navnið Jesus lýsur bjart;
    tá Hin Frelsti Skarin trínur
    fyri Guð og syngur hart:

    Jesunavnið aldri bliknar

    Orð: David Welander
    Lag: úr Zululandi
    Týtt: Alfred Petersen
    Viðmerking: Yrktur í 1923 eftir eitt evangeliskt møti í Oslo við íblástri úr Sálma 72.17, “Signað veri navn Hansara í allar ævir! Navn hansara skal liva, so leingi sum sólin skínur”

    1. Jesunavnið aldri bliknar,
    slítist ei av tíðar tonn,
    Jesunavnið aldri viknar,
    Guðs orð eru ævigt sonn.
    Tað ber boð til ung og gomul,
    gevur lív og frið í sál,
    og tað savna kann øll somul,
    leiðir sálir fram á mál!

    Niðurlag: Eg má elska Jesunavnið;
    frelsu, frið í tí eg fann,
    andans eld fekk í hans favni.
    Eingin frelsir uttan hann!

    2. Jesunavnið vakurt ljóðar,
    lat tað ljóma her á fold!
    Hann ta stóru gávu bjóðar,
    sælan frið til óreint hold.
    Óndskapur tað navn má skýggja,
    lygn og hatur flýggja má.
    Jesu navn vil rættferð síggja,
    tað Guðs ríki bygt er á.

    3. Í tí myrku nátt áminnir
    sum ein viti Jesu navn,
    og hvør hjálparleysur finnur
    inn í tryggu himmalhavn.
    Og tá sólin meir ei skínur,
    lýsir Jesu navn á nátt,
    og hin frelsti flokkur trínur
    fyri Guð og syngur hátt.