Vit menniskjabørn eru sett her á fold

    Orð: Meta av Fløtum
    Lag: Andrew Thomsen

    1. Vit menniskjabørn eru sett her á fold,
    eins og blómur í Guds urtagarð,
    hóast ymisk vit eru, í upphavi Gud
    okkum skapti í mynd síni væl.

    2. Í garðinum ymiskar blómur vit sjá,
    sera vakrar, ei gera tær mein,
    og í marglittum búnum tær prýða um vøll,
    ja, so serstøk er blóman, hvør ein.

    3. Og menniskjabarnið er serstakt, hvørt eitt,
    ja, av sonnum tað dýrabart er,
    og vit øll hava rætt til mannsømilig kor,
    tí vit líka nógv verd eru her.

    4. Komið, saman tí standið, tað styrki jú ber,
    komið, hjálpið hvør øðrum á ferð,
    kanska lívið hjá onkrum tá ljósari gerst,
    og nógv lættari byrðin tá er.

    So dapur er dagurin – sólin burt fer

    Orð: Meta av Fløtum
    Lag: Andrew Thomsen

    1. So dapur er dagurin – sólin burt fer,
    ein maður ein kross á herðunum ber.
    Hvør er hann? „Ein ránsmaður!“ svarið tað er,
    „hann Gud hevur spottað og dømdur er her.“

    2. Tó eygu hans bera eitt kærleikans brá,
    so mildur hann hyggur fjøldina á.
    Ei hoyrist eitt suff, tó hann líða so má,
    er stillur sum lambið, tó spott fær og háð.

    3. Hoyr, lurta, hvat orðið mær sigur her!
    Ei er hetta maður, ið sekur er.
    Nei, Sonur Guds lýðin í deyðan nú fer,
    eitt fullkomið offur til Gud hann fram ber.

    4. Tó syndleysur, Faðirin døma hann má,
    hann synd mína ber, so eg fríur kann stá.
    Í angist tá rópar hann Faðir sín á:
    „Hví, hví fórt tú frá mær?“ Ei svar fær hann tá.

    5. Í deyðsangist løn hann at síggja tó fær,
    ein ránsmaður trúði – og lyftið tað bar.
    „So satt, tú í Paradís kemur við mær!“
    „Tað fullgjørt er!“ ljóðar, hann sigraði har.

    6. Eitt fylgi so syrgið til grøvina fer,
    tó deyðin ei binda kann Gudssonin her,
    nei, hátt ljóðar røddin: „Hann er ikki her,
    hann risin er upp, far tey boðini ber!“

    7. Eg prísi tær, Faðir, og lovsyngi tær,
    at Son tín tú sendi, hann tøkkina fær.
    Í hásæti tínum hann situr, teg sær.
    Ein bústað mær ger hann, skjótt flyti eg har.

    Vilt tú í hjartað frið og hvílu fá

    Orð: Henry G. Jackson
    Lag: James Milton Black
    Týtt: Andrew Thomsen
    Upprunaheiti: Look to the lamb of God

    1. Vilt tú í hjartað frið og hvílu fá,
    hygg tá bert á Guds Lamb!
    Hann teg at frelsa doyði krossi á,
    hygg, hygg nú á Guds Lamb!

    Niðurlag: Hygg, hygg nú á Guds Lamb!
    Hygg, hygg nú á Guds Lamb!
    Hann, eina hann frá synd teg kann frelsa,
    hygg, hygg nú á Guds Lamb!

    2. Tá Satan freistar, ivi hjartað vann,
    hygg tá bert á Guds Lamb!
    Í Jesu navni sigur vinnast kann,
    hygg, hygg bert á Guds Lamb!

    3. Og um tú troyttast, tykist leiðin long,
    hygg tá bert á Guds Lamb!
    Skjótt tú í Himli syngur takkarsong,
    hygg, hygg nú á Guds Lamb!

    4. Tyngja enn skuggar, og gerst gøtan hál,
    hygg tá bert á Guds Lamb!
    Jesus í øllum alt er tíni sál,
    hygg, hygg nú á Guds Lamb!

    Eg lítla barn, so elskað

    Orð: Ókend/ur
    Lag 1: Lowell Mason
    Lag 2: Johann Michael Haydn
    Lag 3: Andrew Thomsen
    Týtt: Ókend/ur

    1. Eg lítla barn, so elskað
    av mammu, pápa við,
    sum njóti her hjá teimum
    so tryggan, søtan frið,
    eg veit tó ein, sum elskar
    meg nógv, nógv meir enn tey,
    og sum er altíð mentur
    at bjarga mær úr neyð.

    2. Og hesin góði vinur,
    tað Harrin Jesus er,
    sum steig av høga Himli
    og kom til jarðar her,
    sum læt seg fyri okkum
    á krossin negla fast;
    av kærleika hans hjarta
    har fyri okkum brast.

    3. Her kunnu míni kæru
    jú fara frá mær brátt,
    og tá ið neyðin hóttir,
    tey eiga ongan mátt;
    men Harrin Jesus Kristus
    mær altíð hjálpa kann,
    hann livir jú í ævir,
    og altíð elskar hann.

    4. Hann tók mítt arma hjarta
    so syndigt, sum tað var;
    ein vinur fram um allar
    er Jesus blivin mær;
    hann barni sínum hjálpir
    og meg á ørmum ber,
    og so hann heim meg tekur
    har, sum hann sjálvur er.