Walking on fire

    You make me feel the Earth move
    From underneath my skin
    You make me wanna fix you
    But where would I begin

    I get a little distance
    And then you reel me in
    You’re pulling on my heart strings

    I’m as cool as you want me to be
    But only ’cause I wanna be
    I’m all that and more than you see

    So if you think I’m foolish
    We’re done
    I got a little message
    sweet one
    Your silly little game ain’t
    that fun
    You’re walking on fire
    walking on fire

    I’m caught up in the cross fire
    Between the walk and chase
    You’re walking on the high wire
    It saves you from the blaze

    I get a little cupid
    i get a little
    but i don’t need excuses

    I’m as cool as you want me to be
    But only ’cause I wanna be
    I’m all that and more than you see

    So if you think I’m foolish
    You’re done
    I got a little message
    sweet one
    Your silly little game ain’t
    that fun
    You’re walking on fire
    walking on fire

    So if you think I’m foolish
    We’re done
    ‘Cause you ani’t gonna please
    please my drum
    If you can’t take the heat
    heat, sweet one
    You’re walking on fire
    walking on fire

    I cut right to the chase
    I can’t see the wound
    But you know if I could….

    Yippe yippe ya ya ya ya (x3)
    You’re walking on fire
    walking on fire

    So if you think I’m foolish
    You’re done
    I got a little message
    sweet one
    Your silly little game ain’t
    that fun
    You’re walking on fire
    walking on fire

    So if you think I’m foolish
    We’re done
    ‘Cause you ani’t gonna please
    please my drum
    If you can’t take the heat
    heat, sweet one
    You’re walking on fire
    walking on fire

    Yippe yippe ya ya ya ya (x3)
    You’re walking on fire
    walking on fire

    Gentukæti

    Orð: J.P. Gregoriussen
    Lag: En dejlig ung ridder

    1. Her nógv er at gera, ein fær ikki frið,
    á landsbygd at vera nú leiðist mær við;
    at sópa undan neytum og til at kryvja seið
    og bera tøð og tara, o nei! og nei! o nei!
     
    2. Men Havnin, men Havnin, tann deiliga Havn!
    so fegin eg gevi meg inn í tín favn;
    tú vermir mítt hjarta, eg verði so fjálg;
    á landsbygd alt stinkar av livur og tálg.
     
    3. Til Havnar vit fara við trá’ og við nál;
    at seyma vit læra og til at taka mál,
    vit seyma um dagin, um kvøldið eru frí’ –
    so út at «spasera» runt um tann heila bý.
     
    4. Seks og sjey um kvøldið fer maskinan undir lás;
    so fara vit í handlarnar at keypa okkum stás
    og tyggja sjokolátu, piparmynt og bombom;
    á landsbygd tey eta sýrulegg og hvonn.
     
    5. Á landsbygd har brúka teir kubbarnar enn;
    í Havn ganga unglingar klæddir sum menn
    við hvítum mansjettum og gullknøppum í,
    á landsbygd! á landsbygd, á fý! fý! fý! fý!
     
    6. Á keiini hjá Østrøm har síggja vit tá
    øll skipini tey duffa á Vestaru vág;
    skipsmenninir teir ferðast við bátum út og inn,
    tá ræður um , tá ræður um at halda seg svinn.
     
    7. So møtast vit, so heilsast vit og biðja góðan dag;
    um «fýrin» á Borðuni – so «snakka» vit um tað;
    teir víða hava farið, teir vita alt so væl,
    so lagaligir eru teir í orð og í tal’.
     
    8. So lið um lið vit fara ígjøgnum býin tá,
    har lyktirnar tær lýsa í myrkastu vrá;
    «butikkirnar» um kvøldarnar tær lýsa sum sól,
    í mínum hjarta er tað, sum altíð tað var jól.
     
    9. Ja, eru vit við handlarnar, vit biðja góða nátt,
    so áarvegin taka vit, har vakurt er og gott,
    við Havnarskansa hvíla vit, tað «yndiga» stað,
    vit sita har so fegin til alljósan dag.
     
    10. So seyma vit, so tæna vit, vit gera ditt og datt,
    vit gera einki annað, enn hvat vit finna rætt,
    so hopa vit, so gleðast vit – tann sak er jó klár,
    vit sjálvar verða «frúur» um eini tvey trý ár.
     
    11. Ja, mínir tankar flúgva, teir flúgva víða fram,
    eg veit vist, eg fái alt verðsins stás og kramm,
    ja, perlur og blomstur at seta í mítt hár
    og smáar spælidukkur hvørt einasta ár.

    Mánalýsið gylt

    Martin JoensenMartin Joensen
    Orð: Martin Joensen
    Lag: Magnus Johannesen

    Mánalýsið gylt – kyssir kinn og hár,
    nú náttin hon nærkast
    og Havnin skal leggja seg.
    Mánin veit, eg elski teg
    so innarligt,
    júst sum hann,
    – tað veit hann væl!

    Vágin glitrar still, durvar dovislig
    og Tinganes tyngist,
    nú klokkan er nærum nógv.
    Vágin veit, eg elski teg
    so innarligt,
    júst sum hon,
    – tað veit hon væl!

    Hygg, sært tú mjørkan leita sær upp hús,
    og luftin er reyðagull …?

    Skansin skimast runt – heldur vakt í kvøld.
    Hann ansar væl eftir,
    at einki tær henda skal.
    Skansin veit, eg elski teg
    so innarligt,
    júst sum hann,
    – tað veit hann væl!

    Havnin steðgar á, – mann hon hoyra teg?
    Og kennur hon lagið,
    tú kvøður so kært fyri mær?
    Hoyr, suðan og tutlan i Havn,
    øll mutla nú í náttini títt navn:
    Mánin, sum sær á Havnarvág,
    skansin, sum passar væl uppá.
    Tinganes hoyrist teska:
    Áh, tú ert tað fittasta, eg sá!

    Leygarkvøld í Havn

    Orð: Martin Joensen
    Lag: Ólavur Højgaard

    1. Sildarok í Singapore, rukkulív í London Town,
    – einki samanberast kann við leygarkvøld í Havn.
    Lat teg í tín besta jakka og tín bummullsvest,
    so fara vit í býin, nú skal tað verða fest!

    2. Gloym bert tínar hjartasorgir og títt undirbit.
    Vit skulu mála býin reyðan, Havnin skifta lit!
    Busta allar tínar tenn og kovboystivlarnar,
    – so skalt tú síggja millum menn, tær eingin kemur nær!

    3. Kom við mær á Káta Hornið, kvøldarkrákuting!
    Náttin gongur móti morgni, – reypa! Dansa! Syng!
    Gongulag í gongugøtu mangan tykiskt tungt,
    tó eftir hesa megnarløtu vit halda lagið ungt!