Gud, tú kærleikskeldan er

    Ira David Sankey
    Orð: Robert F. Gordon
    Lag: Ira David Sankey
    Týtt: 
Árni Jacobsen
    Upprunaheiti: God of love, and God of might

    1. Gud, tú kærleikskeldan er,
    tú, sum øllum uppi ber.
    Saman vit av hjarta her
    vilja prísa tær.

    2. Vit í fjálgu morgunsól
    og við stilla náttarból
    altíð við tín náðistól
    vilja prísa tær.

    3. Her títt navn vit lyfta hátt
    fyri kærleik tín og mátt,
    at vit kunnu dag og nátt
    trygt teg líta á.

    4. Mangan kær tín troystarrødd
    var, tá sálin nívd og mødd
    og í táradali stødd.
    Altíð vart tú nær!

    Harri, halt míni hond

    Orð: Thomas Andrew Dorsey (1. og 3. ør) og Árni Jacobsen (2. ør.)
    Lag: Thomas Andrew Dorsey
    Týtt: Árni Jacobsen (1. og 3. ør.).
    Upprunaheiti: Precious Lord, take my hand

    1. Harri, halt míni hond
    gjøgnum myrkursins lond,
    máttur viknar, og tung eru stig.
    Gjøgnum storm, gjøgnum nátt
    lat títt ljós lýsa hátt,
    rætt mær hond, Harri Jesus, leið meg fram!

    2. Tá ið myrk tykist ferð,
    ósløtt gøta mín er,
    og tá málið bert kámt eg kann sjá,
    drag meg at tíni lið,
    har eg finna kann frið,
    rætt mær hond, Harri Jesus, leið meg fram!

    3. Tá ið styttist mín ferð,
    tá ið kvøld komið er,
    og hin æviga havnin er nær,
    tak tú hond mína tá,
    tína dýrd lat meg sjá,
    sál mín æviga heimið trygt kann ná!

    Hann varð særdur, tók míni misbrot

    Orð: Thomas Obadiah Chisholm
    Lag: Merrill E. Dunlop
    Týtt: Árni Jacobsen
    Upprunaheiti: He was wounded for our transgressions

    1. Hann varð særdur, tók míni misbrot,
    synd mína bar hann, hann tók tað alt á seg.
    Skuldartyngdan reisti hann,
    syndaleinkjur loysti hann.
    :,: Í sárum hans, :,:
    ja, sárum hans
    vit eru grødd.

    2. Eins og ránsmaður mettur varð hann,
    slignan av Gudi vit hildu, at hann var.
    Fyri okkum doyði hann,
    so at loyst varð lógarbann,
    :,: og øll mín synd :,:
    ja, øll mín synd
    á hann var løgd.

    3. Øll vit viltust av leið sum seyðir,
    langt frá tí leið, har hin góði hirði gekk,
    men hann leitaði og fann
    tað, sum vilst á fjøllum rann
    :,: og bar tað heim, :,:
    ja, bar tað heim
    í faðirhús.

    Hann skal koma, dýrdarkongurin

    Orð: Oswald Jeffrey Smith
    Lag: Daniel Brink Towner
    Týtt: Árni Jacobsen
    Upprunaheiti: Christ is coming back again (He will come, the Lord of glory)

    1. Hann skal koma, dýrdarkongurin,
    handan skýggj av Himli brátt.
    Hann skal koma, stórt tað lyftið er,
    hóast loftið tykist grátt.
    Róp skal hoyrast: „Æru fái tú,
    Lambið Guds, sum syndir ber!“
    Boygd í tign vit skulu syngja tá
    honum prís, sum komin er:

    Niðurlag: „Halleluja, halleluja,
    heiður, dýrd til konga Kong.
    Halleluja, halleluja,
    hválvið ljómi henda song.
    Einglaherur syngi sigursljóð,
    sum um allan Himmal fer:
    Halleluja, halleluja!
    Kristus aftur komin er!“

    2. Dag um dag vit standa bíðandi
    mitt í heimsins brúsi stødd,
    eftir løtuni, tá hoyrast skal
    hátt av Himli Harrans rødd.
    Kærum vinum aftur møta vit
    handan heimsins sorg og stríð.
    Tá av sonnum verður undurfult
    dýrdarstaðin trína í.

    Guds orð ber styrki og ber gleði

    Orð: Árni Jacobsen (1. ør.) og Wendell P. Loveless (2. ør.)
    Lag: Wendell P. Loveless
    Týtt: Árni Jacobsen (2. ør.)

    1. Guds orð ber styrki og ber gleði,
    tað børnum Guds skal veita megi
    at halda fram á Harrans vegi
    – dýrt tað er at savnast um.

    2. Farvæl, má Harrin teg nú varða,
    farvæl, nú hvør til sín vit fara.
    Farvæl, hann bønum lovar svara,
    so, farvæl, Gud signi teg!

    Guds náði ber

    Orð: Dottie Rambo og Árni Jacobsen (2. ør.)
    Lag: Londonderry Air
    Týtt: Árni Jacobsen (1. ør.)
    Upprunaheiti: He looked beyond my fault

    1. Guds náði ber
    av øllum – meir enn lívið er,
    ein gáva dýr, so sál mín undrast má.
    Tað loynt er mær,
    hví eg so kærur honum var,
    ið fjaldi míni mistøk, tørv mín sá.

    Niðurlag: Í ævirnar eg fegnast skal um Golgata
    og minnast krossin, Jesus doyði á.
    Hvør undurfull er náðin,
    sum meg falnan fann
    – hann fjaldi míni mistøk,
    stóra tørv mín sá.

    2. Sum seyður var
    eg vilstur, burtur gøtan bar,
    eg sjálvur valdi mína egnu leið.
    Ta skuld og háð,
    á mínum hjarta, sinni lá,
    tók Sonur Guds, seg sjálvan spardi ei.

    Guds leið er hin besta

    Orð og lag: Lida Shivers Leech
    Týtt: Árni Jacobsen
    Upprunaheiti: God’s way is the best way

    1. Guds leið er hin besta,
    tó valla veit eg,
    hví sorgir og royndir
    enn fjala hans veg.
    Hann hond míni heldur,
    meg dregur at sær.
    Tann Harri og Jesus
    nú alt er hjá mær.

    Niðurlag: Guds leið er hin besta,
    Guds leið er hin rætta.
    Ja, eina hann veit, hvat
    er best fyri meg.

    2. Guds leið er hin besta,
    hann leggur mín veg
    og biður í øllum
    meg líta á seg.
    Í sól ella skugga
    er hann altíð nær.
    Til tyngjandi ótta
    ei grund er hjá mær

    3. Guds leið er hin besta,
    hvønn dag kennir hann.
    Hjá honum tá friðfull
    er hvílan, eg fann.
    Tá sorgin man tyngja
    meg á mínum veg,
    til Jesus eg leiti
    – har troyst finni eg.

    Gud minnist meg

    Orð: Charles F. Weigle
    Lag: J. Danson Smith
    Týtt: Árni Jacobsen
    Upprunaheiti: God ever cares

    1. Gud minnist meg
    – ei bert á lívsins sumri,
    tá leið er løtt og ljósur dagur er –
    hann minnist meg, tá leiðin er í skugga,
    tá hjartað mótleyst er og byrðar ber.

    Niðurlag: Gud minnist meg, hann tíðin ei kann broyta,
    ævigur er hans kærleiki til mín.
    Gud minnist meg, um heimsins gleði kólnar,
    hans kærleiki í ævir svitast ei.

    2. Gud minnist meg
    og veit, at lívið einsligt
    og tungligt tykjast kann mær mangan dag.
    Hjá honum sál mín finna kann eitt skýli
    og eiga signað, friðfult hvíldarstað.

    3. Gud minnist meg,
    hann tíðin ei kann broyta,
    at signa, hjálpa, elska er hans mál.
    Hann er tann sami nú og allar ævir
    – tað gevur trygd til hvørja nívda sál.

    Gleðin er at eiga Jesus

    Orð: Oswald J. Smith
    Lag: Bentley DeForest Ackley
    Týtt: Árni Jacobsen
    Upprunaheiti: There is joy in serving Jesus

    1. Gleðin er at eiga Jesus
    á tí vandafulla veg.
    Fylt við undran er mítt hjarta,
    tí at Jesus elskar meg.

    Niðurlag: Tað er signing Guds, sum ger meg ríkan,
    stútt hann vakir yvir mær.
    Hvørja løtu, hvønn ein dag,
    stund um stund, á hvørjum stað.
    Tað er gleði, sum ei aftur frá mær fer.

    2. Vónin er at eiga Jesus,
    allur ótti burtur er.
    Yndisligir tónar fylla
    mína sál á míni ferð.

    3. Vissan er at eiga Jesus,
    tá í bøn eg søki hann.
    Vissan um, at Harrin Jesus
    fyri meg bar krossins bann.

    4. Troystin er at eiga Jesus,
    sjálvt tá náttin myrkast er.
    Náði Guds eg lærdi kenna,
    tí mót ljósi leiðin ber.

    Tá ið eg Harran Jesus bað

    Orð og lag: Johnny Lange og Jimmy Duncan
    Týtt: Árni Jacobsen
    Upprunaheiti: I asked the Lord

    1. Tá ið eg Harran Jesus bað
    mær fylgja, tá vandafult er,
    svaraði hann: „Eg tær standi hjá
    og fylgi tær á ferð!“
    Tá ið eg Harran Jesus bað
    meg leiða, tá myrk tykist leið,
    svaraði hann: „Ei tú óttast mást,
    frá tær eg fari ei!“

    Niðurlag: Ei bað eg hann um ognir,
    tó ríkt hann gevur mær:
    Á hválvi mánan, sólina
    og stjørnur so langt, eygað sær.

    2. Honum eg takki fyri alt
    og telji hans gávur til mín.
    Hann dró meg upp, tá ið djúpt eg lá
    og tók meg nær til sín.
    Hann skeinkja tær vil, um tú biður hann,
    í bikar títt lívsins vín.