Tann kærleiki Guð hevur víst

    Orð: Stuart Townsend
    Týtt: Jákup á Dalinum

    1. Tann kærleiki Gud hevur víst,
    hin størsti eg kann fáa.
    Til jarðar sendi sonin sín
    Hann syndara vil náa.
    Gud faðir sá sín egna son
    í pínu – synd at bera.
    Frá honum vendir andlit, tá
    mín synd skal goldin verða.

    2. Sí mannin har á krossinum
    við tornakrúnu hongur.
    Eg skammist, hoyri sjálvan meg:
    “Krossfest hann, himna kongur!”
    Mín synd, Gud hongdi uppá træ,
    har hann í pínu bløddi.
    Fullgjørt, tað orðið lív mær gav,
    mær syndasár hann grøddi.

    3. Hvat havi eg at reypa av –
    mín góðska, alt mítt egna?
    Nei, Jesus er mín stoltleiki,
    bert Hann kann frelsu megna.
    Guds kærleika eg undrist á,
    við veldi hann nú boðar:
    “Mín sonur vann tær rættvísi,
    teg syndara hann náðar!”

    Í hesi tíð – eg vil vera við

    Orð og lag: Jógvan Lydersen

    1. Í hesi tíð, sum vit liva í,
    leikar hart á, sannast má
    eitthvørt reisist í dag, í morgin fellur tað.
    Tað tykist sum ótti, stúran tyngja hvørja sál.

    Niðurlag: Eg vil vera við tann dag,
    tá ið Jesus koma skal.
    Tá hann brúður sína taka skal til sín.
    Tá ið lív mítt her at enda komið er,
    Harran eina skal tilbiðja
    í endaleysa tíð.

    2. Sjálvsøkin sál røkkur ei á mál
    til ríki Guðs ein dag, nei, fá í lag
    at søkja Hann, sum toldi spott og skam,
    sum eftir tær leingist og vil varða teg hvønn dag.

    3. Sum tjóvur á nátt kemur Harrin brátt
    at taka síni heim í dýrd og gleim.
    Vak nú tí – ger teg út til stríð!
    Tú veitst ei, hvønn tíma Harrin koma skal.

    Ljós tíns kærleika skínur, Harri

    Orð og lag: Graham Kendrick
    Týtt: Flóvin Tyril
    Upprunaheiti: Lord, the light of Your love (Shine, Jesus, shine)

    1. Ljós tíns kærleika skínur, Harri,
    lýsir upp mitt í heimsins myrkri.
    Jesus, tú heimsins ljós, skín á okkum,
    frí skal sannleiki tín gera okkum,
    skín á meg, skín á meg!

    Niðurlag: Skín, Jesus, skín,
    fyll várt land við tí dýrd, tú hevur;
    blás Andi, blás – hjørtu set í brand!
    Fløði um lond sterkir streymar av náði tíni.
    Frem verk títt, Gud,
    kveik í myrkrinum ljós!

    2. Til títt hásæti inn eg leiti,
    skuggum úr, í tað ljós, tú veitir.
    Fría atgongd títt blóð veitt mær hevur,
    venjing, lærdóm og uggan tú gevur,
    skín á meg, skín á meg!

    3. Sum vit kongliga skin títt skoða,
    lat tað fáa várt lív at loga –
    spegla dýrd tína, lík tær meir gerast,
    lýsa teim, sum í deyðskugga ferðast,
    skín á meg, skín á meg!

    Reinur sum kavi

    Orð og lag: Ókendur
    Týtt: Hjørleif Poulsen

    1. Reinur sum kavi, frelsu eg havi
    fingið við Jesu Kristusar blóð.
    Orðið mær sigur, at nú er friður
    fingin, tí lambið fíggindan slóð.
    Frelstur eg eri, sælur, bert tí
    Jesus, Guds sonur, deyðan gekk í.
    Frelstur frá dómi, himin eg hómi.
    Amen, halleluja.

    2. Hugsa eg mundi, at Gud ei kundi
    náði mær veita, júst sum eg var.
    At skula líða, berjast og stríða
    stóð mær for eyga livandi nær.
    Hart gjørdist stríð mær, møði og neyð,
    og eg bert fann har máttloysi, deyð.
    Hann hevur vunnið, blóðið er runnið!
    Amen, halleluja!

    3. Í øllum váða eg tó kann fáa
    náði, tí Jesus frelsu mær vann.
    Hann mátti líða, berjast og stríða,
    í fylling tíðar sigraði hann.
    Reystur eg renni, hoyr mína rødd:
    Syndin er strika, sálin er grødd.
    Gud blítt mær sigur, at nú er friður!
    Amen halleluja!

    Mær er sagt um ein Stað í tí Høga

    Petur Jacob Sigvardsen
    Orð: Lydia Lithell
    Lag: Der Zar und den medchen
    Týtt: Petur Jacob Sigvardsen
    Viðmerking: Týddur í 1973.

    1. Mær er sagt um ein Stað í tí Høga,
    har ei sjógvarnir bróta um strendur;
    har ei vandar og pínslur meg møða,
    – um eitt bil, ja, so eri eg har!
    Eg má undrandi lovsongir syngja,
    tá eg hugsi um Himmalska Heimið;
    um enn mangt man meg møða og tyngja,
    tó eitt bil, ja, so eri eg har!

    2. Í tí Landi ei tár skulu renna,
    eingin pína og sjúka skal níva,
    har ei særandi sorg er at kenna,
    um eitt bil, ja, so eri eg har!
    Ei skal gleðinnar dagur har halla,
    ei skal ivin tá tyngja mítt sinni,
    aldri meira vit snáva og falla,
    tí tá eru vit heima, o, Guð!

    3. Har hvørt Guðs barn skal standa so fegið,
    skrýtt í snjóhvítum búna á Himni.
    Mær er sagt um ta ævigu gleði,
    og eg hugsi: – Á, var eg bert har!
    Tá tann frelsti lovsyngjandi Skari
    leikar gullhørpum á við Guðs Trúnu,
    hoyrist syngjandi samfelda svarið:
    Tú, vár Kongur, vár Harri og Guð!

    Jesu blóð

    Árni Petersen
    Orð og lag: Árni Petersen

    1. Eg eri djúpt fallin í synd,
    og føli meg so veikan.
    Geri ímóti Tínum vilja,
    men Tú sigur kom sum tú ert.

    Niðurlag: Eg boyggi meg niður við krossin,
    falli á knæ fyri tær.
    Lat títt blóð reinsa meg,
    koyr meg ei burt frá tær.

    2. Eg havi tungað stóra last,
    og beri hana sjálvur.
    O, Jesus kanst tú taka hana.
    Ja, tú sigur kom sum tú ert.

    3. Eg reinsaður nú eri,
    loystur gjøgnum Jesu blóð.
    Reinsaður frá allari synd,
    og frelstur frá deyðans makt.

    Í dag er so ljóst

    Orð: Hjørdis Johansen
    Lag: Trille

    Í dag er so ljóst, turt og lýtt,
    luftin er blá og grasið sýtt.
    Í Føroyum er tað vesturætt,
    og menn teir reka seyð í rætt.
    Men hetta kann tó ikki gleða meg,
    tí ongin – ongin er so ljót sum eg.
    Áh, áh, áh…

    Eyguni eru býtt og smá,
    oyruni stór og altíð blá,
    og nøsin peikar upp í loft,
    hárið fløkt og alt ov grovt –
    Tey siga: Trøllini ræðast teg!
    Men mamma sigur at hon elskar meg!
    La la, la la, la la…

    Men eg havi bara barnatenn,
    og eingin tonn er loysnað enn,
    kálvakníggjað og klæntraslig,
    soleiðis eru beinini.
    Nei – ongin, ongin er so ljót sum eg,
    men mamma sigur hon er so góð við meg!
    La la, la la, la la…

    Føturnar smáar – tærnar langar,
    og frøknurnar tær eru mangar.
    Búkurin er ein stór ballón,
    áh, tað er ein ræðulig sjón!
    Men hóast alt so kann eg klára meg,
    tí mamma hon vil aldri svíkja meg!
    La la, la la, la la…

    Tað gav mátt, tá tú helt saman hendur

    Orð: Trygve Bjerkrheim
    Lag: Øivind Fritjof Tønnesen
    Týtt úr norskum: Christian Høj
    Upprunaheiti: Det er makt i de foldede hender

    1. Tað gav mátt, tá tú helt saman hendur,
    – hóast hondin var lítil og veik,
    tá til alveldis Gud tú teim vendir,
    aldri neyðstadda barn sítt hann sveik.

    Niðurlag: Svar hans ávegis er, einglar bera tær boð,
    um tað drálar, tað fram tó skal ná.
    Hetta játtar tær sannleikans trúfasti Gud:
    “Heit á meg, og tú bjarging skalt fá!”

    2. Tínum barni og vininum kæra,
    sum tú baðst fyri ár eftir ár
    – lat bert ótol og mistreysti fara,
    ein dag sendir tær svar Harri vár.

    3. Tú fekst mátt, tá tú helt saman hendur
    og í navni hans bað tína bøn.
    og tann dag, hann tær ferðarboð sendir,
    tú skal sanna, at stór var tín løn.

    Eg sá reistan langt burtur ein vanvirdan kross

    Gorge BennardVictor Danielsen
    Orð og lag: George Bennard
    Týtt: Victor Danielsen

    1. Eg sá reistan langt burtur ein vanvirdan kross,
    eitt merki um pínslur og háð;
    og eg elski tann kross, har hin Elskaði hekk,
    og øll syndin lá á honum tá.

    Niðurlag: Ja, eg elski hin vanvirda kross,
    har mín sál hevur frelsuna sæð,
    haldi meg til hin vanvirda kross
    og hann býti við krúnu ein dag.

    2. Áh, hin krossur, sum vanvirdur, vrakaður er,
    so heilt hann meg dregur at sær!
    Tí, áh, Jesus, hvat fekk teg at bera tann kross!
    Tað var dómurin, syndin hjá mær.

    3. Áh, tú krossur! Teg fargaði blóðið so dýrt;
    hvør vakur, hvør kærur tú er!
    Tí á tær var tað, Jesus hin sigurin vann,
    sum heilagan, reinan meg ger.

    4. Áh, tú vanvirdi krossur! Lat aldri ein dag
    meg skammast at bera títt spott,
    inntil Jesus skal turka hitt seinasta tár
    av tí eyga, sum mangan var vátt!

    Stór er tín trúfesti, áh, Gud

    Chris TomlinBjarni Jøkladal
    Orð og lag: Chris Tomlin
    Týtt: Bjarni Jøkladal

    1. Stór er tín trúfesti, áh, Gud,
    við hjarta syndar’ stríðir tú.
    At hvíldarvøtnum leiðir tú til miskunn,
    og einki skilir okkum nú.

    Niðurlag: So ver við tínum fólki,
    ver við tínum børnum,
    og minst til tað lyftið, tú gav.
    Tín náði, áh, Gud,
    tín náði, áh, Gud,
    tín náði er nóg mikið mær.

    2. Stórur í mátti, kærleika,
    teim veiku gevur styrkina.
    Í songi frelsunnar tú leiðir okkum,
    títt fólk tær gevur dýrdina.