Fram mót Himli, fram mót Himli

    Orð: Levi Joensen
    Lag: Torkil Mørkøre

    1. Fram mót Himli, fram mót Himli –
    kæra sál, sum Jesus fann,
    tað er leiðin, sum ber lukku,
    um so tár av kinnum rann.

    Niðurlag: Føgru portur, føgru portur,
    standa opin, standa opin.
    Múrar glitra har í jaspis
    fyri tær, sum Kristus vann.

    2. Songur ljómar, songur ljómar
    út um lívsins føgru dyr,
    út um føgru, føgru múrar
    av smaragdum og safir.

    3. Í Guds hásæti og Lambsins
    situr lívsins Harri hátt.
    Hann, sum stríddi her á krossi,
    fær nú heiður, dýrd og mátt.

    4. Øll tey frelstu, sum vit sakna,
    eru í tí fagra stað.
    Skjótt úr øllum ættum gudsbørn
    skulu savnast har ein dag.

    Lær meg at kenna leiðir tínar

    Orð: Jakob Peter Mynster Paulli
    Lag 1: Ókendur
    Lag 2: Sigurd Lunde
    Týtt: Edmund í Garði
    Upprunaheiti: Lær mig at kende dine veje

    1. Lær meg at kenna leiðir tínar,
    við treysti fúsur ferðast tær;
    eg veit, at allar ognir mínar
    er borgað góðs, tú lænti mær.
    Men vil tín sterka hond meg leiða,
    eg altíð málið grant kann sjá
    og nýggja himlavón man eiga,
    so hvørt ein vón her fellur frá.

    2. Lær meg at kenna tínar tankar,
    teir venjast til at hugsa her;
    um hjarta mítt í angist bankar,
    so treyst tú mær í barmin ber.
    Tá eg kann ongan útveg skoða,
    sig mær so útveg tín, áh, Gud!
    Tá kann eg síggja morgunroða
    her gylla sút og sorgarlut.

    3. Men lær meg fram um alt at kenna
    tín kærleika, sum mark ei ber;
    hann stjørnufjøld fær bjart at brenna,
    tá eydnusól til viðar fer.
    Tað tár, hann elvdi, burt hann kysti,
    tað sár, hann slerdi, grøðir hann,
    hans leið ber gjøgnum tað, vit mistu,
    so sálin himladýrd har fann.

    Tú skalt ikki stúra

    Orð og lag: Kirk Franklin
    Týtt: Zacharias Zachariassen
    Upprunaheiti: My life is in your hands

    1. Tú skalt ikki stúra
    og ikki óttast, nei!
    Vón er fyri framman,
    Gud kennir tína leið!
    Tú eigur vinin Jesus,
    hvørt tár hann turka kann.
    Og ert tú hjartabrotin,
    tá kalla bert á hann.

    Niðurlag: :,: Eg veit, at eg skal sigra
    og náa himmalstrond.
    Hvat enn kann koma á mín veg,
    mítt lív er í Guds hond. :,:

    2. Koma sorgir, royndir,
    sum níva niður teg.
    Svíkja bestu vinir
    og kaldar vísa seg.
    Tá minst til vinin Jesus,
    hvørt tár hann turka kann.
    Og ert tú hjartabrotin,
    tá kalla bert á hann.

    Signing og heiður

    Orð: Gary Sadler
    Lag: Jamie Harvill
    Týtt: Páll á Lakjuni
    Upprunaheiti: The ancient of days

    Signing og heiður,
    dýrdina eigur
    hann, sum er hin ævigi Gud.
    Úr øllum ættum,
    av øllum stættum
    æra tey hin æviga Gud.

    Hvør ein tunga einaferð skal
    játta og tilbiðja
    teg og boyggja knæ fyri tær
    sum Harra.
    Tú, hin hægsti, heilagi Gud.
    Og um ævirnar verða tú skalt
    hin ævigi Gud.

    Tú heilagur Harri og Kongur ert.
    Lov og prís, tú ævigi Gud.
    Og einki kann metast við tað, tú gert.
    Lov og prís, tú ævigi Gud.

    Eg eri títt barn

    Orð og lag: Maibritt H. Johansen og Johnny Mikkelsen

    Jesus takk, at tú ert her
    Fyri meg, vinur mín
    Lat títt ljós vísa veg, á míni ferð, her á jørð

    Tú ert mítt skjól og trygga borg
    Styrki mín, í ævir Gud
    So leið tú meg, Rabbi

    Jesus takk, at tú ert her
    Fyri meg, faðir mín
    Lat títt ljós vísa veg, á míni ferð, her á jørð

    Eg eri títt barn
    Eg eri títt barn
    So leið tú meg

    Bubuvinur

    Orð og lag: Eyðbjørn Jacobsen

    Eg eri Bubu vinur
    Bubu vinur ja
    Bubu er altíð glaður
    og tað gleðir meg

    Tá ið okkurt keðir meg
    og tá ið ringt er lag
    hugsi eg um mín góða vin
    Stuttligt er tá tað

    Eg havi ei reyða nøs,
    brúki brillugløs
    Ongan hatt, men húgvu bert
    Vil verða við, har ið tú fert

    Bubu eigur besta vin,
    hann í hjarta býr
    Altíð góða søgu ber,
    altíð har smílið er

    Vinir altíð eru nær,
    nær, um nær er fjar

    Summargleði

    Orð og lag: Eyðbjørn Jacobsen

    Summargleði, summargleði
    Tað er lív og ljóst í míni barnsligu sál,
    Summargleði, summargleði
    Hann fyllir mína sál,
    hann, sum leiðir okkum á mál

    Tá kavin leggur seg á grønastu líð,
    myrkt alt er í kaldastu tíð
    Tá tungast er sinnið, sál mín tá fær
    himmalska gleði,
    æviga gleði frá tær

    Blómurnar spretta, tað várar í jørð,
    Alt sum sær ljósið tað grør
    Eg veit at innast í hjarta’ hjá mær,
    býr himmalska gleðin,
    æviga gleðin í tær

    Regnið, regnað, tað perlar bert av
    Dettur á jørð, har tað grør!
    Innast inni, inni í mær
    har liggur sáðið,
    Himmalska sáðið frá tær.

    Kom øll og verið klovnar

    Orð: Ásbjørn Bertholdsen, Finn Johannesen og Eyðbjørn Jacobsen
    Lag: Ásbjørn Bertholdsen

    Kom øll og verið klovn,
    kom øll og verið klovnar
    kom øll og verið klovn,
    kom øll og verið klovnar

    Vit mála okkum eina stóra reyða nøs,
    bæði eg og tú,
    og klossast runt í mega stórum skóm
    og hava tað stuttligt nú

    Upp á høvd leggja vit ein flottan hatt,
    á krúllut hár
    Og upp úr tasku hála vit eina stóra
    – lítla guitar

    Úr Bókini vit lesa
    og hoyra mangt sagt frá
    Har læra vit at liva
    og liva okkum við

    Komið nú og lýðið á

    Orð og lag: Eyðbjørn Jacobsen

    Komið nú og lýðið á
    søguna, sum sigur frá:
    Lítil maður stóð á tá,
    einki petti hann tó sá.

    Tí at mannamúgvan stúgva saman
    og hann visti eingi ráð,
    enn at klúgva upp í træið,
    haðani hann Jesus sá.

    “Vinur, skunda tær kom niður higar,
    eg vil koma á gátt hjá tær!”,
    mælti Jesus við Sakeus,
    glaður maður hann tá var.

    Jesu rødd enn ljóðar so,
    kom og hoyr teg gleðiboð:
    “Eg vil koma á gátt hjá tær!
    Vinur, vilt tú fylgja mær?”