Aldri í milliónaár

    Orð og lag: John W. Peterson
    Týtt: Andrew Thomsen

    1. Hevur tú ei undrast á,
    hví Jesus kom
    til jarðar Himli frá?
    – Søga undursom!
    Hevur tú teg sjálvan spurt,
    hví hann prísin galt,
    negla læt seg á ein kross?
    – dýra offur, meir enn alt!

    Niðurlag: Aldri í milliónaár,
    um so hugsast kann,
    komi eg at skilja,
    at hann krossi doyði á,
    so eg frelsu fann!
    Villigur í deyðan gekk,
    alla mína synd burt fekk.
    Nei, aldri í milliónaár
    skilji eg hans kærleika

    2. Aldri hetta skilji eg,
    hví Jesus kom
    at doyggja fyri meg!
    – Søga undursom!
    Altíð hetta loyndarmál
    verður Gudi hjá.
    Men av hjarta sinn’ og sál
    eg hans kærleik prísa má!

    Alheims Skapari, hoyr mítt kall á Teg

    Orð: Kolbeinn Tumason
    Lag: Norskt fólkalag
    Týtt: Jóhan við Neyst

    1. Alheims Skapari, hoyr mítt kall á Teg,
    og lat miskunn Tína koma yvir meg.

    2. Eg ákalli Teg, dýri Frelsari.
    Tínar hendur hava gjørt og skapað meg.

    3. Teg eg rópi á, gev mær lív Tær frá,
    minst til mín, Tú mæti Kongur Konganna.

    4. Gud mín, Himli í, niður til mín steig,
    tak burt hjartasorgir, møði neyð og stríð.

    5. Styrk og varða meg, tí mær tørvar Teg,
    nú í deyðans skuggar koma sníkjandi.

    6. Niður her Tú steig, føddur vart av moy.
    Hond tín eina hjálpa kann á deyðans leið.

    Á fjøllunum so fagrir eru føtur hans, ið gleðiboðskap ber

    Orð og lag: Leonard E. Smith
    Týtt: Zacharias Zachariassen og Flóvin Tyril
    Upprunaheiti: Our God reigns
    Viðmerking: Yrktur út frá Esaias kapittul 52 og 53.

    1. Á fjøllunum so fagrir eru føtur hans,
    ið gleðiboðskap ber,
    sum boðar frið og frelsu, og sum kunnigt ger:
    “Sonur Guds kongur er!”

    Niðurlag: Krýn Hann kong!
    Krýn Hann kong!
    Krýn Hann kong,
    konga Kong!

    2. Sum planta veik Hann fyri ásjón Hans rann upp,
    og fagur var Hann ei,
    vanvirdur – vesælur sum einki menniskja,
    lýðin gekk deyðans leið.

    3. Men fyri várt brot Hann sligin, særdur varð,
    vár straff varð løgd á Hann.
    Vit fingu frið – við sárum Hans vit vórðu grødd,
    okkum Hann rættferð vann.

    4. So mildur sum eitt lamb, ið dripið verða skal,
    Hann unn Sín upp læt ei,
    á krossinum Hann tømdi Sína sál, men vann,
    – upp úr grøv aftur steig.

    Á Golgata mín Frelsari hin gamla ormin vann

    Orð: Jóhannes Jakobsen
    Lag: Óli Nicodemussen

    1. Á Golgata mín Frelsari hin gamla ormin vann,
    Har Satans høvur sorað varð, og Jesus rópa kann:
    »Tað er fullgjørt!« – á, sigursróp, ið risti henda heim –
    í trúgv á Kristi frelsuverk ein mannasál gerst rein.

    2. Eg takki Tær, mín Frelsari, Tú doyði deyða mín,
    men upp Tú páskamorgun stóð, ja, sigurin var Tín.
    Í rættvísi meg endurføddi, eri barn Títt nú
    av náði – kæri Frelsari, mín Harri, Gud ert Tú.

    3. Tey fótafet, eg stígi nú, Hans eyga hvørt eitt sær,
    og um mín fótur glíður nú, Hans hond hon loftar mær.
    Ja, um Hann loyvdi, at eg kom mót eggini so nær,
    Hans hond hon helt mær fastari, enn tá ið slættlent var.

    4. Tað finst ei nakað her á jørð, ið síðustillast kann
    við tað at hoyra Gudi til og líta seg á Hann.
    Hans náðihendur, kærleikseygu fylgja míni ferð
    og geva mær til hvønn ein dag júst tað, mær tørvar her.

    5. Tað besta enn tó eftir er, tað Kristus sigur mær,
    tann dag, eg leggi ferðastav og Hann mítt eyga sær.
    Í dagar seks Hann skapaði alt tað, ið skapað er,
    hvat verður tá tað Himmalheim, Hann hevur enn í gerð!

    Alt for længe har jeg vandret

    Orð: Ásmundur Sóloy
    Lag: Allan vegin Hann meg leiðir

    1. Alt for længe har jeg vandret
    på den mørke, brede strand,
    været ensom, været tøjret
    af den grimme, onde mand.

    2. Gennem livet har jeg vandret
    med den tanke i behold,
    at min Gud, Han vil tilgive
    al min synd, jeg har forvoldt.

    3. I de treti år af kampen
    mellem Satan og min Gud,
    har jeg fået fred i sjelen,
    som Gud sejret har fuldtud.

    4. Fra den dag, jeg modtog gaven
    fra den hellige Guds Ånd,
    den for evig tid skal vokse
    gennem Jesu Kristi bånd.

    5. Nu jeg prise vil min Konge,
    som regerer over alt,
    for min synd Han Sønnen ofred’,
    dermed er min gæld betalt.

    6. Tak for gaven, jeg har fået
    ganske gratis fra min Gud.
    Ham til pris og Ham til ære
    vil jeg holde Kongens bud.

    7. Mine arme vil jeg løfte
    op mod Dig, min kære Far:
    Tak for gaven, Du har givet,
    den for evigt lyser klar.

    At vera barn í Føroyum

    Orð: Øssur Berghamar
    Lag: Eyðun á Lakjuni
    Viðmerking: Yrktur í 2013.

    At vera barn í Føroyum er ein signing undurfull,
    ein gáva stór, sum mær varð givin við.
    At ganga frítt á eingjum grønum, hoyra áartutl
    frá løki rennandi við garðalið.

    Eg gleðast kann um lívið og um sólina sum sær.
    og fuglar fríar, flúgvandi í nánd.
    Og fjallatindin, sum seg hevjar yvir dal og skarð
    her omanfyri føgru sjóvarstrond.

    Lív og leikur í dreymanna landi,
    børn ið spæla á sandi.

    Tá vetur er og kavi legst, tá frøist hjarta mítt,
    í mánalýsi hómast stjørnuskot.
    Men tá ið várið kemur, klipp frá tjøldrum hoyrast frítt,
    Tá gleðist eg um vársins milda lot.

    Tó, fjálgt er innandurað, hugnaligt í stovu er,
    har saman eru tey, mær standa nær.
    Vit luta ymsar dreymar, um hvat framtíðin, hon ber,
    tey biðja Harran um at fylgja mær.

    Hann, sum ynskir at vera mín faðir,
    veit um alt tað, ið bagir.

    Tí Jesus barnavinur var, tá hann gekk niðri her,
    hann kærleiksfult tók børnini í favn.
    Og hann er nú mín frelsari, sum trygt og væl meg ber
    ígjøgnum lívið inn í himmalhavn.

    Á fold meg byrðar tyngja

    Orð og lag: Doyle Lawson
    Týtt: Árni Jacobsen
    Viðmerking: Yrktur 10. november 2017.

    Á fold meg byrðar tyngja,
    og mín leið her tykist long,
    so mangan hjálpin tykist mær so fjar.
    Men ein ljósur dagur kemur,
    tá eg nái himmalstrond,
    aldri meira tá óttast nýtist mær.

    Ei nýtist mær óttast,
    tá eg landið nái har.
    Jesus stendur tá við portrið,
    og mín sál har hvíldu fær.
    Dýrt verður hann at skoða,
    og at vera honum hjá.
    Aldri meira tá óttast nýtist mær.

    Ein dag, tá lív er lokið,
    tá eg havi sagt farvæl,
    og frelsarin skal taka móti mær.
    Hann skal bjóða mær vælkomnan
    í sítt nýggja dýrdarheim,
    aldri meira tá óttast nýtist mær.

    Áh, Jesus, signa hetta heim

    Orð: John Withy
    Lag: William Henry Havergal
    Týtt: Victor Danielsen
    Upprunaheiti: Lord Jesus, let Thy favour rest upon this bond of love

    1. Áh, Jesus, signa hetta heim
    og hesa kærleikspakt,
    lat kennast greitt, at yvir teim
    títt friðarorð er sagt!

    2. Tú himmalbrúðgómur, tín veg
    lat vera teirra við,
    og lat í tær tey gleða seg
    og hjá tær finna frið!

    3. Tey gjørdust eitt í náðini,
    ger tú tey sameint so,
    at felags trúgv og kærleiki
    um frið kann bera boð!

    4. Ja, gjøgnum hvønn ein lívsins dag,
    í sorg og gleði við,
    lýs, Harri, yvir hetta stað
    tín kærleik og tín frið!