Dýr er tann vónin, ið lívgar meg her

    Orð: Avis B. Christiansen
    Lag: Scott Lawrence
    Týtt: Anna Djurhuus
    Upprunaheiti: I know I’ll see Jesus some day

    1. Dýr er tann vónin, ið lívgar meg her:
    Eg veit, at eg Jesus skal sjá,
    og hóast mangt ferðina torføra ger:
    Ein dag skal eg Frelsaran sjá.

    Niðurlag: Eg veit, at eg Jesus skal sjá –
    í nærveru hansara stá,
    hvør ein dýrabar vón,
    hvør ein undurfull sjón:
    Ein dag skal eg Frelsaran sjá.

    2. Hóast eg ferðist í trúgv, ei í sjón,
    eg veit, at eg Jesus skal sjá,
    ei nakað kann vika ta signaðu vón:
    Eg veit, at eg Jesus skal sjá.

    3. Vónin, hon lýsir í myrkastu nátt:
    Ein dag skal eg Frelsaran sjá,
    ein dag skal hann heinta meg, tað verður gott:
    Hann andlit til andlit at sjá.

    Deyður við tær, Harri, tú ert nú mín

    Orð: Daniel Webster Whittle
    Lag: May Whittle Moody
    Týtt: Arnfinnur Setberg og Zacharias Zachariassen
    Upprunaheiti: Moment by moment

    1. Deyður við tær, Harri, tú ert nú mín,
    lívið tú gavst mær, tú kallar meg tín.
    Vend mær mót tær, og mær dýrd tína sýn
    – dag eftir dag, Harri, á meg tú skín!

    Niðurlag: Dag eftir dag, Harri, elskar tú meg,
    dag eftir dag, Harri, lív eigi eg.
    Vend mær mót tær, so tín dýrd lýsir mær
    – dag eftir dag, Harri, ert tú mær nær.

    2. Hótti meg freisting, tú altíð vart nær,
    tyngdu meg byrðar, tú við mær tær bar,
    skar sorgin hjartað, eg troyst fekk og svar
    – dag eftir dag, Harri, vernd vart tú mær.

    3. Hjørtu, sum suffa í trongd og í neyð,
    sorgtyngd, sum knógva um einsligan heyg,
    alt, sum tey sakar, at flýggja tú beyð
    – dag eftir dag, Harri, varði tú tey.

    4. Er nakar veikleiki, tú ikki vann,
    er nøkur sjúka, tú grøða ei kann?
    Í øllum umstøðum vegin tú fann
    – Jesus, mín troyst, hvat so baga enn man.

    Deyðans kvirra tung í hallum hongur

    Orð: Olav T. Carlsen
    Lag: Willy Hansen
    Týtt úr norskum: Jógvan P. Háberg
    Upprunaheiti: Getsemanenatten

    1. Deyðans kvirra tung í hallum hongur,
    tá Judas reisist, og á dyr hann fer.
    Jesus gjøgnum Kedronsdalin gongur,
    nú nátt hin ljósi dagur vorðin er.
    Tesk frá leyvi, kínt av náttarfleyri,
    teim gomlu, mosavaksnu trøum í
    hoyrist, eins og Kedrons tutl í eyri.
    Men Harran nívir harða sálarstríð:

    Niðurlag: „Faðir, Faðir, bert um tað er gjørligt,
    tak tá hesa beisku skál frá mær.“
    Stríðið tungt var og so pínumikið,
    at sveittin blóðdropum líkur var.
    „Faðir, Faðir, bert um tað er gjørligt,
    tak tá hesa beisku skál frá mær,
    tó í øllum faðirviljin ráði,
    heiminum hann veita skal náði.“

    2. Einsamallur mátti Jesus stríða
    í neyð og angist í Getsemane.
    Slíka kvøl har mátti hann tá líða,
    at eingil Guds til linna vísti seg.
    Eingin vinur var, tí nú teir lógu
    trygt í Judea, myrku, lýggju nátt
    millum oljutrøini og svóvu.
    Teir hoyrdu ikki Harran rópa hátt.

    Dirvi og lívsmót frá tær eg fekk

    Orð og lag: Arnold Børud
    Týtt: Páll á Lakjuni
    Upprunaheiti: Livslyst

    Niðurlag: :,: Dirvi og lívsmót frá tær eg fekk,
    tá eg í synd og vónloysi gekk.
    Fyri eitt nýtt lív takki eg tær,
    Jesus, sum fann meg, tá eg vilstur var. :,:

    1. Treysti og megi – mær tørvar tað
    til hvønn ein strongdan gerandisdag.
    Styrki og kraft eg finni í tær.
    Ein tøkk er mítt aftursvar.

    2. Takk, at tú varðar og verjir meg,
    at eg hvønn dag kann líta á teg.
    Kalli eg á títt heilaga navn,
    eg finni tín opna favn.

    Dýrmæti Frelsari

    Orð: Zacharias Zachariassen
    Lag: Jákup Zachariassen

    1. Dýrmæti Frelsari,
    Brúðgómur, Loysnari,
    teg vit her tilbiðja, æra í dag,
    syngja tær fagnaðarlag.
    Skapari als tú ert,
    alheimin uppi bert,
    niður til jarðar av Himmalsins trom,
    okkum at frelsa, tú kom.
    Deyðan tú leið,
    upp aftur steig,
    lív okkum fann
    og sigurin vann!

    2. Takk fyri, hvør tú ert,
    takk fyri alt, tú gert,
    takk fyri kærleika, náði og frið,
    frelsu og syndabót við.
    Takk fyri lívsins orð,
    fyri títt ríka borð,
    takk fyri vónina, lyfti og ráð,
    signingar leiðini á.
    Nú brátt ein dag
    henda skal tað:
    Brúðurin sæl,
    hon møta tær skal!

    Dýrdardrottur heiður fái

    Orð: Absalon Absalonsen
    Lag: John Zundel

    1. Dýrdardrottur heiður fái,
    høgt og heilagt navn hans er,
    mild og markleys er hans náði,
    góðska hans av øllum ber.
    Gevið honum prís og æru,
    veitið honum tign og tøkk,
    lovsyng honum, loysti skari,
    mikla miskunn hans teg røkk.

    2. Aðalborni himnakongur
    leggur av sær allan glans,
    frá síns faðirs trónu gongur,
    fer at fremja vilja hans.
    Fátækur í fjósi føddur,
    lænt var krubban, har hann lá.
    Men nú hoyrdust einglarøddir
    frið og gleði boða frá.

    3. Nakin hann á krossi hongur,
    pløgg hans millum hermenn býtt.
    „Frels teg sjálvan, jødakongur!“
    Hann má tola háð og spýtt,
    bløðandi og illa bardur
    Sonur Guds í deyðan fer,
    fyri heimsins syndir særdur,
    kærleiksprógvið fullført er.

    4. Fullgott offurblóð er runnið,
    syndaskuldin goldin er,
    Lambið hevur sigur vunnið,
    eingin annar verdur er.
    Lúta mátti deyðans megi,
    Veldisgud úr grøv upp stóð,
    syngið sigurssong við gleði,
    berið samfelt takkarljóð.

    Dagur líður, sólin lækkar

    Orð: Absalon Absalonsen
    Lag: Charles Davis Tillman

    1. Dagur líður, sólin lækkar,
    skjótt hon undir fjallið fer.
    Enn mong sál í myrkri fjakkar,
    óvissu og ótta ber.
    Kom og sig teim, kæri bróðir,
    at eitt ljós er tendrað her,
    at ein hvíldarstaður góður
    troyttum sálum goymdur er.

    Niðurlag: Størsta verk, tú her kanst inna,
    er at boða krossins frið,
    størsta virði, tú kanst vinna,
    er ein sál, ið vendir við.

    2. Mong ein sál er nívd av longsli,
    saknar gleði, hvíld og frið,
    situr enn í Satans fongsli,
    nærkast ævini hvørt stig.
    Bróðir, kom og ber teim orðið
    um tann Gud, sum elskar tey,
    um tann vin, sum hevur borið
    alla heimsins synd og neyð.

    3. Áh, hvør stórt at kunna bera
    hesi søtu gleðiboð:
    Sálir kunnu frelstar verða,
    tí Gud elskar heimin so,
    at sín son hann vildi senda,
    legði vára straff hann á,
    so við trúgv til hann at venda
    ævigt lív hvør sál kann fá.

    Dagurin fór

    Orð: Niclas Johannesen
    Lag: Petur Háberg Jacobsen

    Dagur ið fór, hvar fór hann nú
    Ikki veit eg, kanska veist tú
    Tankarnir sveima í kosmos á ferð
    Eg vakni og nýggjur dagur er her

    Nýggj tíð er byrjað, hjartað enn slær
    Himmalin skýnur og løtan er nær
    Eg gevi nú degnum alt í mær
    Tó sakni dagin í fór og alt tað sum var

    Dagurin farin góður men tó
    Gav eg tær vón og minnini góð
    Eftir eg standi við nýggjari tíð
    Ivandi hugsið: er framtíðin blíð

    Nýggj tíð er byrjað, hjartað enn slær
    Himmalin skýnur og løtan er nær
    Eg gevi nú degnum alt í mær
    Tó sakni dagin í fór og alt tað sum var

    Dýrasta navn, ið eg kenni

    Orð: Alex Burns (1. og 2. ør.) og 
Árni Jacobsen (3. ør.)
    Lag: Alex Burns
    Týtt: Árni Jacobsen (1. og 2. ør.)
    Upprunaheiti: I love the name of Jesus

    1. Dýrasta navn, ið eg kenni,
    Jesus, sum deyðan leið.
    Dýrasta navn, ið eg kenni,
    aftur úr grøv hann steig.

    Niðurlag: Dýrt er tað navnið, Jesus,
    ævigt tað standa skal,
    dýrt er tað navnið, Jesus,
    við tí er sál mín sæl.

    2. Dýrasta navn, ið eg kenni,
    kærleik hann vísir mær.
    Dýrasta navn, ið eg kenni,
    løgd á hann synd mín varð.

    3. Dýrasta navn, ið eg kenni,
    vísir mær lívsins veg.
    Dýrasta navn, ið eg kenni,
    hvønn dag hann leiðir meg.