Endað er stríð og málið nátt

    Lag: Giovanni Pierluigi da Palestrina
    Týtt úr enskum: Árni av Reyni
    Upprunaheiti: The strife is o’er

    1. Endað er stríð og málið nátt;
    sigurin veitti lív og mátt;
    fagnaðarsongur tónar hátt.
    Halleluja!

    2. Svikafult leikti deyðans vøld,
    syndraði Kristus vándu fjøld;
    prísið tí honum øld um øld.
    Halleluja!

    3. Sigrað varð grøv, burt sorgin svann;
    Kristus reis upp – á deyða vann;
    heiður og dýrd nú fái hann!
    Halleluja!

    4. Myrkursins vald hann feldi brátt,
    opnaði leið mót Himli hátt;
    syngið um megi hans og mátt.
    Halleluja!

    5. Harri, tú leið á døpru stund;
    vit fingu frið í lív og lund
    – prísa tær hátt av hjartans grund.
    Halleluja!
    Amen.

    Eg eri títt barn

    Orð og lag: Maibritt H. Johansen og Johnny Mikkelsen

    Jesus takk, at tú ert her
    Fyri meg, vinur mín
    Lat títt ljós vísa veg, á míni ferð, her á jørð

    Tú ert mítt skjól og trygga borg
    Styrki mín, í ævir Gud
    So leið tú meg, Rabbi

    Jesus takk, at tú ert her
    Fyri meg, faðir mín
    Lat títt ljós vísa veg, á míni ferð, her á jørð

    Eg eri títt barn
    Eg eri títt barn
    So leið tú meg

    Eg átti einaferð ein hund

    Orð og lag: Niclas Heri Jákupsson

    Eg átti einaferð ein hund
    sum flutti til Hvannasund
    Tá eg so spurdi hví hann fór
    so segði hann bara vov, vov, vov

    Hann átti einaferð ein hund,
    sum flutti norð til Hvannasund
    Tá hann so spurdi hví hann fór
    so segði hann bara vov, vov, vov

    Vov vov vov, segði hann
    Til Hvannasunds hann rann
    Vov vov vov, segði hann
    Til Hvannasunds hann rann

    Eg átti einaferð ein frens,
    sum rímdi til grannan Jens
    Tá eg so spurdi hví hann fór
    so segði hann bara mjav, mjav, mjav

    Hann átti einaferð ein frens,
    sum rímdi til grannan Jens
    Tá hann so spurdi hví hann fór
    so segði hann bara mjav, mjav, mjav

    Mjav mjav mjav, segði hann
    Og yvir til Jens hann rann
    Mjav mjav mjav, segði hann
    Og yvir til Jens hann rann

    Eg átti einaferð eitt mæ,
    sum fór til Seltræð
    Tá eg so spurdi hví tað fór,
    so segði tað bara mæ, mæ, mæ

    Hann átti einaferð eitt mæ,
    sum fór til Seltræð
    Tá hann so spurdi hví tað fór,
    so segði tað bara mæ, mæ, mæ

    Mæ, mæ, mæ, segði tað
    og fór til Selatræð
    Mæ, mæ, mæ, segði tað
    og fór til Selatræð

    Einans eitt lív at ofra

    Orð: Avis B. Christiansen
    Lag: Merrill E. Dunlop
    Týtt: Zacharias Zachariassen
    Viðmerking: Árni Jacobsen hevur eisini gjørt eina týðing, sum sæst her.
    Upprunaheiti: Only one life

    1. Einans eitt lív at ofra,
    Jesus, áh, Harri mín,
    og einans eina tungu
    at bera prís til tín.
    Einans eitt hjarta halgað,
    Harri, áh, mátti tað
    verið ómáldu dýrd tíni vígt til fulnar,
    og at tænt tær í dag.

    2. Bert henda stund er mín, Gud,
    nýt hana fyri teg!
    Gævi, hvør einstøk løta
    merkt var av ævini.
    Sálir íkring meg doyggja,
    doyggja í synd og neyð.
    Hjálp mær boðið um Golgata kross at bera,
    sum tú sjálvur mær beyð.

    3. Einans eitt lív at ofra,
    tak tað, eg biði teg!
    Einki eg haldi aftur,
    vilja tín lýði eg.
    Tú gavst jú alt títt egna
    fyri at bjarga mær,
    tak tí lív mítt, áh, Gud, so at tað kann nýtast
    hvørja løtu av tær!

    Eg í virðing nígi her

    Orð: Hans Christian Jochimsen

    1. Undrist á, hvat tú hevur gjørt
    At í lív mítt inn tú komst at bjarga mær

    2. Undrist á, alt broyttist tann dag
    Ei eg skilji alt og fátæk eru orð.

    Eg í virðing nígi her
    Heiðri og tilbiði teg
    Eg í virðing tær mítt lív vil geva
    Eg í virðing prísi tær

    3. Undrist á, hvat tú hevur gjørt
    At í lív mítt inn tú komst at bjarga mær

    Nígi her
    Nígi her

    Einans eitt lív at ofra

    Orð: Avis B. Christiansen
    Lag: Merrill E. Dunlop
    Týtt: Árni Jacobsen
    Viðmerking: Zacharias Zachariassen hevur eisini gjørt eina týðing, sum sæst her.
    Upprunaheiti: Only one life

    1. Einans eitt lív at ofra,
    Jesus, tú Harri mín,
    einans ein munn eg eigi
    at syngja prís til tín.
    Einans eins hjartans longsil,
    Harri, áh, veri tað
    einans upptikið av tíni
    stóru dýrd og
    halgað tær meir hvønn dag.

    2. Einans á foldum virka
    eina so stutta tíð,
    má hvør ein einstøk løta
    ævunum roknast í.
    Sálir íkring meg doyggja,
    doyggja í synd og neyð.
    Hjálp mær at bera boðið
    um Golgataofrið,
    tí tað frelsa kann tey!

    3. Einans eitt lív at ofra,
    tak tað, so er mín bøn,
    at ganga Harrans leiðir
    geva skal stóra løn.
    Harri, tú alt í øllum
    frítt hevur givið mær,
    skuldi tá ei mítt lív verið
    brúkt, Harri Jesus,
    hvørja løtu av tær?

    Ein søga so vøkur varð søgd mær

    George BennardMeta av Fløtum
    Orð og lag: George Bennard
    Týtt: Meta av Fløtum
    Upprunaheiti: Tell me his name again

    1. Ein søga so vøkur varð søgd mær,
    eitt undurfult navn hoyrdi eg.
    Mín sál, ið djúpt syrgdi, tá glað varð;
    eg hoyrdi, hann elskaði meg.
    Úr dýrdini kom hann her niður,
    meg burtvilsta leita upp her.
    Á krossi hann vann fullan sigur.
    Sig aftur, hvat navn hans er.

    Niðurlag: Sig aftur, hvat navn hans er (Jesus),
    tað navn, ið av øllum ber (ja, ber).
    Í kærleika hann
    mær frelsuna vann
    og stað mær til reiðar ger.
    Hin søga so dýr mær er,
    hin besta, eg hoyri her.
    Hvør ótti burt fer,
    hann vón til mín ber.
    Sig aftur, hvat navn hans er (Jesus).

    2. Hann føddist í fjósi varð sagt mær,
    ei annað rúm kundi hann fá.
    Sum fremmandur á hesi fold var,
    tó fjøldina vildi hann ná.
    Eg hoyrdi, hans leið gekk í deyðan,
    at á krossi varð framd bótargerð.
    Mær fullkomna bjarging tá vann hann.
    Sig aftur, hvat navn hans er.

    3. Hann kallaður er „Sarons Rósa“
    og „Liljan í dali“ so fríð.
    Hann heiti ber „Aldanna klettur“
    og „Morgunsins stjørna“ so blíð.
    Profetur og Prestur og Hirði,
    navn „Konganna Kongur“ hann ber.
    Hann kemur, tá hvørvur hvør byrði.
    Sig aftur, hvat navn hans er.

    Ei eina eg á lívsins vandavegi

    Meta av Fløtum
    Orð og lag: John Willard Peterson
    Týtt: Meta av Fløtum
    Upprunaheiti: I’m not alone

    Ei eina eg á lívsins vandavegi,
    ein Vinur er, ið fylgist við mær her;
    ei eina eg, tó ongan her eg kenni,
    mín Frelsari ei burtur frá mær fer.
    So lat bert storm og roynd meg tæra
    og vinir frá mær fara,
    eg syngja vil, um bert eitt bil
    eg skal náa tryggu havn.
    Og so eg ferðist um fjøll og dalar,
    ei eina eg, mín Frelsari er nær.

    Ei var hann sovandi funnin hin dag

    Orð: Brynleif Hansen
    Lag: William F. Sherwin

    1. Ei var hann sovandi funnin hin dag,
    tá í Getsemane hann lá og bað:
    „Er hetta, Faðir, vilji tín við mær!
    – reisist eg hiðani og fylgi tær!“

    2. Tryggir hans vinir har nú hvíldu seg,
    einsamur stríddi hann tá fyri meg.
    Hann visti væl, hvat menniskjum býr í,
    reistist – og fullførdi hitt tunga stríð.

    3. Freistarin sterkur var, tó bønin vann.
    „Vakið og biðið altíð“, lærdi hann,
    „nú er hann nær, hann, sum vil svíkja meg,
    reisist og komið! Lív mítt gevi eg!“

    4. Synd mína har hann sá, so sum hon var,
    ikki hann longur kundi bíða har.
    Sál hans í angist deyðanum var av,
    Jesus – tú reistist tó og lív títt gav!

    Ein undurfullur dagur verður tað

    Orð og lag: Jack W. Campbell
    Týtt: Árni Jacobsen
    Upprunaheiti: O what a happy day

    1. Ein undurfullur dagur verður tað,
    tá Jesus kemur eftir mær.
    Hans rødd eg hoyri, hann mær býður
    vera ævigt nær hjá sær.
    Og tá hann tekur mína hond
    á tí ljósu, gyltu strond,
    eg syngja skal tá í allar ævir,
    sæla, sæla stund!

    Niðurlag: Áh, undurfulla stund
    verður tað, tá vit hittast har.
    Áh, undurfulla stund,
    tá mítt eyga Jesus sær.
    Teim kæru aftur vit møta tá,
    tey, sum her fóru okkum frá.
    Undurfullur fundur verður tað,
    ja, sæla, sæla stund.

    2. Og í tí staði songur tónar,
    eins og havdun er tað ljóð.
    Á høvur mítt eg krúnu fái
    og ein búna eins og snjó.
    Á gyltum gøtum skal eg tá
    ganga Harra mínum hjá,
    eg syngja skal tá í allar ævir,
    sæla, sæla stund!