Eg nú Jesusi gevi mítt hjarta

    Orð: Kári Kjelnæs
    Lag: HT

    1. Eg nú Jesusi gevi mítt hjarta;
    Hann mín frelsari vorðin mær er,
    og úr vónleysa myrkrinum svarta
    inn í undurfult ljós Hann meg ber.
    Leingi var eg á vegnum, tí breiða,
    men mín Faðir, Hann sendi mær ljós,
    og nú ynski eg onnur at leiða
    inn á lívsins, ta ævigu kós.

    2. Arma menniskja, lat meg tær siga,
    at í heiminum ei tú fært frið,
    bert hjá Jesus’ um lív tú kanst biðja
    og við bróst Hans tú finna kanst grið.
    Har er hvíld fyri sálina móða,
    einans har fært tú byrðina av,
    Hann til Gud hevur gøtuna slóðað,
    tá á krossinum lív Sítt Hann gav.

    3. Ungi vinur, tær Frelsarin býður
    nú at koma til Sín, sum tú ert,
    tak nú støðu, tí dagurin líður
    – tú úr heiminum ferðandi fert.
    Trúgv á Jesus, sum Faðirin sendi
    til at sóna í syndara stað
    alla skuld. – Á, at tú tær nú vendi
    til Guds Son, tær til frelsu í dag.

    Eygu tíni fest á Jesus

    Orð og lag: John Willard Peterson
    Týtt: Árni Jacobsen
    Upprunaheiti: Fix your eyes on Jesus

    1. Eygu tíni fest á Jesus,
    dýrd hans fylli tína sál,
    lovsong hann í barmi birtir,
    kveikir loga tín til bál.
    Navn hans stendur yvir øllum,
    ongantíð tað fána kann.
    Hvønn dag kærleiki hans røkkur til,
    ja, eygu tíni fest á hann.

    2. Eygu tíni fest á Jesus,
    tú, sum lív í honum fann,
    ivast ei, at Harrans náði
    aðrar sálir frelsa kann.
    Hann teg ongantíð vil svíkja,
    nokta seg hann ikki kann.
    Hann er sannur, eigur ævigt vald,
    ja, eygu tíni fest á hann.

    Er títt lív á foldum ein ferð uttan mál

    William J. Gaither
    Orð: Árni Jacobsen
    Lag: William J. Gaither
    Upprunaheiti: I could never outlove the Lord

    1. Er títt lív á foldum ein ferð uttan mál,
    kennist leiðin kanska krókut ella gøtan tær hál,
    eru vinirnir fáir og einsemið stórt,
    sum í myrkri tú trilvar teg fram.

    Niðurlag: Á tíni leið nú Jesus kallar á teg,
    fegin hann hjálpir, styðjar og vísir tær veg.
    Ljósið hann hátt lyftir tær, so at tú sært
    fram á vegin, so tú heim finna kann.

    2. Hevur eftir friðinum verið tín trá
    á tí leið, sum hesin heimur kundi vísa tær á,
    tó bert nívandi ótta og vónbrot tú fann
    – stokkut gleðin í heiminum er.

    Eg skal altíð lova Harranum

    Orð og lag: Øssur Berghamar
    Viðmerking: Yrktur við íblástri úr náttúruni og Sálmi 34, 2: “Eg skal lova HARRANUM altíð, prís Hansara skal altíð vera mær á munni.” Sungin á fyrsta sinni í samkomuni Kristnastovu tíðliga í 2017.

    1. Guds skaparverk og undur mong
    eg skoða kann á grønu ong.
    Náttúran ber fram takkarsong
    hvønn dag til skaparan.
    Ta rúmd, tú sært eitt dýrdarkvøld,
    planeturnar og stjørnufjøld,
    sum staðið hava øld um øld,
    tær bera boð um Hann.

    Niðurlag: Og eg skal altíð lova Harranum,
    sum dýrt mær frelsuna vann.
    Altíð undrast á ta náði, sum
    mín sál hjá Honum fann.

    2. Tann Gud, ið altíð var og er,
    sum skapti alt og øllum ber,
    Sín son lat senda niður her
    at doyggja fyri meg.
    Ja, Hann, sum mælti: veri ljós,
    mær veitti lív og nýggja kós.
    Nú Kristi krossur er mítt rós
    og fríur eri eg.

    3. Um stokkut er mítt tíðarskeið,
    mær heldur Hann, sum broytist ei.
    Við lyftum Hans á lívsins leið
    eg tryggur vera kann.
    Í Kristusi mítt lív er fjalt,
    Hann signaði meg túsundfalt,
    og trygt meg leiðir gjøgnum alt
    inntil eg síggi Hann.

    Eins og sól, tá ælið svann

    Orð og lag: Haldor Lillenas
    Týtt: Árni Jacobsen
    Upprunaheiti: The peace that Jesus gives

    1. Eins og sól, tá ælið svann,
    eins og logn, á stormi vann,
    eins og vón, ið leið sær vann,
    er tann friður, Jesus gav.

    Niðurlag: Áh, tann friður, Jesus gav,
    størri er enn víða hav.
    Eins og tónalagið søtt
    stillar sinn og hjartað møtt,
    :,: er tann friður, Jesus gav. :,:

    2. Eins og døgg um grøna grund,
    eins og roði morgunstund,
    eins og sólarris um sund,
    er tann friður, Jesus gav.

    3. Eins og áin djúp og breið
    streymar stútt á síni leið,
    altíð framá – vendir ei –
    er tann friður, Jesus gav.

    Einans ófriður tyngdi mítt hjarta

    Orð og lag: Inglis/Yanhill og Árni Jacobsen (3. ør.)
    Lag: Inglis/Yanhill
    Týtt: Árni Jacobsen (1. og 2. ør.)
    Upprunaheiti: I had nothing but heartaches (I have everything I need to make me happy)

    1. Einans ófriður tyngdi mítt hjarta,
    eftir friðinum leitaði eg.
    Eg var nívdur av ótta og iva,
    men einki nú fattast mær.

    Niðurlag: Alt eg eigi, sum ber mær sanna gleði,
    Harrin Jesus nú vísir mær leið.
    Hann meg frelsti, eg liva skal í ævir,
    og einki nú fattast mær!

    2. Um eg framtíðarætlanir legði,
    ei eg meining við lívinum fann,
    til eg fann tað, sum vert er at eiga,
    og einki nú fattast mær!

    3. Nú kann sál mín í friðinum hvíla
    í tí friði, sum Jesus mær gav,
    og við gleði eg lovsong kann syngja,
    tí einki nú fattast mær!

    Er tín leið løgd mót himlinum bjarta

    Orð og lag: Kittie Louise Suffield
    Týtt: Heri Tróndheim
    Upprunaheiti: God is still on the throne

    1. Er tín leið løgd mót himlinum bjarta,
    er frá heiminum vent alt títt sinn?
    Fann Guds Andi sær veg til títt hjarta,
    bart tú tøkk, tá hann vegin fann inn?
    Sært tú tey, sum ta leiðina gingu,
    geva upp, ert tú stúrin, o, sál?
    Lít tí framá, o, sál,
    mót tí himmalska mál’.
    Gud enn á trónuni er.

    Niðurlag: Gud enn á trónuni er,
    og hann minnist børn síni her.
    Um svárt gerst tær stundum,
    tað er tó eitt undur,
    at aldri tú einsamur ert.
    Gud enn á trónuni er,
    og hann minnist børn síni her.
    Hoyr hans lyfti til mín,
    eg skal minnast til tín.
    Gud enn á trónuni er.

    2. Kæra sál, ert tú mótleys og stúrin,
    kennist leiðin tær møðsom og tung,
    ert tú dagliga syrgin og kúrin,
    ei ein lýsandi glotti um sýn?
    Far í bøn til tín faðir á Himli,
    legg á hann alt, sum tyngir teg her.
    Tá tú biður í loynd,
    kanst tú gera ta roynd:
    Gud enn á trónuni er.

    3. Um tú búði í borg ella smáttu
    og av menniskjum virdur ei var,
    Gud ein bústað til tín letur byggja
    í tí himmalska staði hjá sær.
    Alt, hann har hevur gjørt tær til reiðar,
    eingin menniskja fata tað kann.
    Alt hann gjørdi til tín,
    kæri frelsari mín.
    Gud enn á trónuni er.

    Eg í sunnudagsskúlanum so mangan ovurfegin var

    Orð og lag: M.C. Restorff

    1. Eg í sunnudagsskúlanum so mangan ovurfegin var,
    tá ið sagt varð frá tí Gudi, sum øll børn á foldum sær.
    Hann, sum einglar sínar sendir til at vakja yvir teim,
    ynskir ein dag flyta tey til sín í trygga himmalheim.
    Jesus tekur øll tey frelstu upp til sín í dýrd og gleim.

    Niðurlag: Ikki veit eg, hvussu mangan eg ta tøkk til Gud fram bar,
    at hann hátt av dýrdartrónu hvørt eitt kykt á foldum sær,
    Gud, sum øllum heldur uppi og alt vald í hondum ber,
    gav sín einkason í deyðan – tað í dag mín frelsa er.

    2. Henda jørð, sum fyrst var oyðin, tóm, í myrkri bjálvað var,
    samanvaksið hválvið, land og hav, til Gud tað skipað fær,
    áh, hann skapti alt so stórbært – stjørnur, máni lýsa á nátt,
    og á degi sært tú sólina á hválvi skína hátt.
    Hevur heimsins skapari birt ljós á tíni hjartagátt.

    Ein smádrongur, kaldur og svangur

    Orð: Zacharias Zachariassen
    Lag: Jákup Zachariassen

    1. Ein smádrongur, kaldur og svangur,
    av krígsávum grátandi gekk,
    tí dagurin tóktist so langur,
    og deyðin í luftini hekk.

    Niðurlag: „Nær fái eg mat inn í munnin
    og nær kemur pápi mín heim?
    Skjótt seinasti tímin er runnin,
    – skjótt verður alt gleði og gleim!“

    2. Hann græt, tí at mamman var flýggjað
    og systkini øll vóru deyð.
    Í vónloysi fall hann til kníggja
    og bað: „Harri, síggj mína neyð!“

    3. Tá rópti hann: „Hygg hvat eg síggi,
    hygg Jesus, hygg dýrd hans og bros!“
    Og burtur úr vanda og kríggi
    til Himmals hann flutti eitt nos.

    Niðurlag: Á jørðini er eingin friður,
    her er ei várt verandi heim.
    Men tann, sum um frelsuna biður,
    skal uppliva Himmalsins gleim!

    Einaferð á knæ við krossin birtist

    Orð og lag: John Willard Peterson
    Týtt: Arnfinnur Setberg
    Upprunaheiti: Don’t turn around to the things you left behind

    1. Einaferð á knæ við krossin birtist
    dýrdin tær, og Jesus frelsti teg,
    fyri tær á breiða vegi myrktist
    – gakk nú beina leið á smala veg!

    Niðurlag: Vend tær ei á, gloym bert alt, ið farið er,
    tað, tú søkti, skjótt svinnur, burtur fer,
    stevn tú nú móti hæddini, ja, fram til hitt sæla land,
    vend tær ei á, gloym bert alt, ið farið er.

    2. Farið er nú heimsins tóma glitur,
    ongantíð tað nøktaði títt krav.
    Sælur tann, við Harrans føtur situr
    – fylling Guds er eins og djúpa hav.

    3. Ein dag tú við perluportrið stendur,
    her á foldum runnið er títt skeið,
    tú tá sært tær gjøgnumstungnu hendur.
    Sól og mána tørvar staðnum ei.