Eins og sól, tá ælið svann

    Orð og lag: Haldor Lillenas
    Týtt: Árni Jacobsen
    Upprunaheiti: The peace that Jesus gives

    1. Eins og sól, tá ælið svann,
    eins og logn, á stormi vann,
    eins og vón, ið leið sær vann,
    er tann friður, Jesus gav.

    Niðurlag: Áh, tann friður, Jesus gav,
    størri er enn víða hav.
    Eins og tónalagið søtt
    stillar sinn og hjartað møtt,
    :,: er tann friður, Jesus gav. :,:

    2. Eins og døgg um grøna grund,
    eins og roði morgunstund,
    eins og sólarris um sund,
    er tann friður, Jesus gav.

    3. Eins og áin djúp og breið
    streymar stútt á síni leið,
    altíð framá – vendir ei –
    er tann friður, Jesus gav.

    Einans ófriður tyngdi mítt hjarta

    Orð og lag: Inglis/Yanhill og Árni Jacobsen (3. ør.)
    Lag: Inglis/Yanhill
    Týtt: Árni Jacobsen (1. og 2. ør.)
    Upprunaheiti: I had nothing but heartaches (I have everything I need to make me happy)

    1. Einans ófriður tyngdi mítt hjarta,
    eftir friðinum leitaði eg.
    Eg var nívdur av ótta og iva,
    men einki nú fattast mær.

    Niðurlag: Alt eg eigi, sum ber mær sanna gleði,
    Harrin Jesus nú vísir mær leið.
    Hann meg frelsti, eg liva skal í ævir,
    og einki nú fattast mær!

    2. Um eg framtíðarætlanir legði,
    ei eg meining við lívinum fann,
    til eg fann tað, sum vert er at eiga,
    og einki nú fattast mær!

    3. Nú kann sál mín í friðinum hvíla
    í tí friði, sum Jesus mær gav,
    og við gleði eg lovsong kann syngja,
    tí einki nú fattast mær!

    Er tín leið løgd mót himlinum bjarta

    Orð og lag: Kittie Louise Suffield
    Týtt: Heri Tróndheim
    Upprunaheiti: God is still on the throne

    1. Er tín leið løgd mót himlinum bjarta,
    er frá heiminum vent alt títt sinn?
    Fann Guds Andi sær veg til títt hjarta,
    bart tú tøkk, tá hann vegin fann inn?
    Sært tú tey, sum ta leiðina gingu,
    geva upp, ert tú stúrin, o, sál?
    Lít tí framá, o, sál,
    mót tí himmalska mál’.
    Gud enn á trónuni er.

    Niðurlag: Gud enn á trónuni er,
    og hann minnist børn síni her.
    Um svárt gerst tær stundum,
    tað er tó eitt undur,
    at aldri tú einsamur ert.
    Gud enn á trónuni er,
    og hann minnist børn síni her.
    Hoyr hans lyfti til mín,
    eg skal minnast til tín.
    Gud enn á trónuni er.

    2. Kæra sál, ert tú mótleys og stúrin,
    kennist leiðin tær møðsom og tung,
    ert tú dagliga syrgin og kúrin,
    ei ein lýsandi glotti um sýn?
    Far í bøn til tín faðir á Himli,
    legg á hann alt, sum tyngir teg her.
    Tá tú biður í loynd,
    kanst tú gera ta roynd:
    Gud enn á trónuni er.

    3. Um tú búði í borg ella smáttu
    og av menniskjum virdur ei var,
    Gud ein bústað til tín letur byggja
    í tí himmalska staði hjá sær.
    Alt, hann har hevur gjørt tær til reiðar,
    eingin menniskja fata tað kann.
    Alt hann gjørdi til tín,
    kæri frelsari mín.
    Gud enn á trónuni er.

    Eg í sunnudagsskúlanum so mangan ovurfegin var

    Orð og lag: M.C. Restorff

    1. Eg í sunnudagsskúlanum so mangan ovurfegin var,
    tá ið sagt varð frá tí Gudi, sum øll børn á foldum sær.
    Hann, sum einglar sínar sendir til at vakja yvir teim,
    ynskir ein dag flyta tey til sín í trygga himmalheim.
    Jesus tekur øll tey frelstu upp til sín í dýrd og gleim.

    Niðurlag: Ikki veit eg, hvussu mangan eg ta tøkk til Gud fram bar,
    at hann hátt av dýrdartrónu hvørt eitt kykt á foldum sær,
    Gud, sum øllum heldur uppi og alt vald í hondum ber,
    gav sín einkason í deyðan – tað í dag mín frelsa er.

    2. Henda jørð, sum fyrst var oyðin, tóm, í myrkri bjálvað var,
    samanvaksið hválvið, land og hav, til Gud tað skipað fær,
    áh, hann skapti alt so stórbært – stjørnur, máni lýsa á nátt,
    og á degi sært tú sólina á hválvi skína hátt.
    Hevur heimsins skapari birt ljós á tíni hjartagátt.

    Ein smádrongur, kaldur og svangur

    Orð: Zacharias Zachariassen
    Lag: Jákup Zachariassen

    1. Ein smádrongur, kaldur og svangur,
    av krígsávum grátandi gekk,
    tí dagurin tóktist so langur,
    og deyðin í luftini hekk.

    Niðurlag: „Nær fái eg mat inn í munnin
    og nær kemur pápi mín heim?
    Skjótt seinasti tímin er runnin,
    – skjótt verður alt gleði og gleim!“

    2. Hann græt, tí at mamman var flýggjað
    og systkini øll vóru deyð.
    Í vónloysi fall hann til kníggja
    og bað: „Harri, síggj mína neyð!“

    3. Tá rópti hann: „Hygg hvat eg síggi,
    hygg Jesus, hygg dýrd hans og bros!“
    Og burtur úr vanda og kríggi
    til Himmals hann flutti eitt nos.

    Niðurlag: Á jørðini er eingin friður,
    her er ei várt verandi heim.
    Men tann, sum um frelsuna biður,
    skal uppliva Himmalsins gleim!

    Einaferð á knæ við krossin birtist

    Orð og lag: John Willard Peterson
    Týtt: Arnfinnur Setberg
    Upprunaheiti: Don’t turn around to the things you left behind

    1. Einaferð á knæ við krossin birtist
    dýrdin tær, og Jesus frelsti teg,
    fyri tær á breiða vegi myrktist
    – gakk nú beina leið á smala veg!

    Niðurlag: Vend tær ei á, gloym bert alt, ið farið er,
    tað, tú søkti, skjótt svinnur, burtur fer,
    stevn tú nú móti hæddini, ja, fram til hitt sæla land,
    vend tær ei á, gloym bert alt, ið farið er.

    2. Farið er nú heimsins tóma glitur,
    ongantíð tað nøktaði títt krav.
    Sælur tann, við Harrans føtur situr
    – fylling Guds er eins og djúpa hav.

    3. Ein dag tú við perluportrið stendur,
    her á foldum runnið er títt skeið,
    tú tá sært tær gjøgnumstungnu hendur.
    Sól og mána tørvar staðnum ei.

    Ein dagin Harrin Jesus kom

    Orð: Levi Joensen
    Lag: Ralph E. Hudson

    1. Ein dagin Harrin Jesus kom
    har fram við vatninum,
    tá sá hann nakrar fiskimenn
    nær standa bátinum.

    Niðurlag: Símun, legg nú út frá,
    eg til fólk tala má
    um hin kærleik, Gud hevur til tann,
    sum í synd sokkin er.
    – Nú er Frelsarin her,
    og hann ynskir at frelsa teg nú.

    2. Tá Harrin so var liðugur
    at tala fólkið til,
    tá beyð Hann: „Símun, set nú út,
    tí nú tað eydnast vil.“

    3. „Vit hava roynt jú alla nátt,
    og eingin fiskur var;
    men upp á tíni orð eg nú
    skal eftirlíka tær.

    4. Teir settu út tá síni gørn,
    um dagur klárur var,
    tá bleiv so nógvur fiskur í,
    at báturin ei bar.

    5. Tá Símun hesa veiðu sá,
    kom ræðsla stór á hann
    og segði: „Harri, far mær frá,
    eg ikki standa kann.“

    6. „Nei, Símun, ikki óttast nú,
    eg meiri gera vil.
    Hereftir skalt tú veiða menn,
    og mær tú hoyrir til.“

    7. Og Harrin Jesus kallar enn
    hvønn syndara í dag
    og vil nú gera ferðalag
    heim í hin ljósa stað.

    Eydnu nú ynskja vit, bróðir og systir

    Orð: Abraham Grimstvedt
    Lag 1: Jean-Jacques Rousseau
    Lag 2: Carl Michael Bellman
    Týtt: Victor Danielsen
    Upprunaheiti: Elskede broder og søster, tillykke nu med den pakt

    1. Eydnu nú ynskja vit, bróðir og systir,
    yvir ta pakt, sum tit gjørdu í dag!
    Veri í heiminum síðstur og fyrstur
    Harrin, sum signaði tykkara ja!
    Gudsfrykt og kærleik lat samlívið prýða,
    gudsfriðin varða lat tykkara lut!
    Tá skulu ljósna tey spor, sum tit stíga;
    fagni so tykkum hin trúfasti Gud!

    Ein fjórðingsøld – tað er eitt skeið, ið spennir

    Orð: Petur William Háberg
    Lag: Hans Jacob Højgaard

    1. Ein fjórðingsøld – tað er eitt skeið, ið spennir
    frá lívsins vári út í lívsins heyst,
    vit undrast á, so skjótt, ið tíðin rennur,
    ein dag sum henda sæst tað eina best.
    So stutt tað tykist, síðan hesi bæði
    so glað og vónrík birtu hjúnalag.
    Nú annað lið tey blómandi man prýða,
    og triðja lið í vøkstri er í dag.

    2. Av sonnum er tað tí ein merkisdagur,
    og tí vit fagna vilja teimum her.
    Vit ynskja hvørjum gesti, at hann glaður
    og lívgaður til húsa aftur fer.
    Lat góðan anda hesa veitslu leiða,
    og silvurhjúnunum skal ynskjast tað,
    at Harrin náðiveingir sínar breiða
    skal yvir tey til lívsins evsta dag.

    Eg eygunum lyfti mót fjøllunum

    Orð: Levi Joensen
    Lag 1: Ira David Sankey
    Lag 2: William James Kirkpatrick

    1. Eg eygunum lyfti mót fjøllunum –
    mín hjálpari, hvar er hann?
    Hvør kann meg varða frá føllunum,
    so standa í stríði eg kann?
    Frá Harranum hjálp mín kemur øll,
    sum forðum skapaði dalar og fjøll.

    2. Um fótur mín nærum gliðin er,
    so ekur hann ikki – nei!
    Tí Harrin mín hirði góður er,
    ei svevur hann – blundar ei.
    Hann hyggur til mín úr Himli hátt,
    um hádagur er ella niða og nátt.

    3. Ei sól ella máni mær skaða ger,
    tað illa meg nemur ei,
    tí Jesus, mín hirði, skuggin er,
    meg leiðir ta beinu leið.
    Tá ferð mín er lokin um deyðskuggadal,
    í ævirnar sál mína varða hann skal!