Eg kann kalla hann faðir

    Orð og lag: Øssur Berghamar
    Viðmerking: Yrktur umleið ár 2000 við íblástri frá heitinum av bókini “I dared to call him Father”, har greitt verður frá, hvussu ein muslimsk kvinna kom til trúgv á Kristus, og nú kundi siga Faðir við Gud – nakað, sum áður var henni fremmant.

    1. Lívið nýtt mær varð givið,
    tá meg Frelsarin fann,
    og so leingi, eg livi,
    vil eg tilbiðja Hann.
    Hann er nær allar staðir,
    kennir leið mína væl.
    Eg kann kalla Hann Faðir,
    trygt Hann leiða meg skal.

    2. Orð Hans sál mína leskar,
    føði finni eg har,
    rødd Hans frið til mín teskar,
    hond hans trygt heldur mær.
    Hann, ið føðir og klæðir
    og meg ber hvønn ein dag,
    eg kann kalla Hann Faðir
    og mín sál vera glað.

    3. Hann er nær mær í royndum,
    veika barn sítt Hann sær,
    bønin, biðin í loyndum,
    verður hoyrd uppi har.
    Tá ið myrkrið meg ræðir,
    tá ið lívið ger ilt,
    eg kann kalla Hann Faðir,
    og Hann sigur: Ver stilt.

    4. Hann við blóði meg keypti,
    dýri Frelsari mín,
    Hann mær ongantíð slepti,
    og Hann kallar meg sín.
    Skjótt teir ævigu staðir
    eg skal flyta heim til,
    tá mín himmalski Faðir
    heim sítt barn kalla vil.

    Ein biddari so eina sat við vegin

    Homer Alvan Rodeheaver
    Orð: Oswald Jeffrey Smith
    Lag: Homer Alvan Rodeheaver
    Týtt: Hákun Djurhuus
    Upprunaheiti: Then Jesus came

    1. Ein biddari so eina sat við vegin,
    hann blindur var, um olmussu hann bað,
    so kaldur, svangur livdi hann í myrkri,
    men Jesus kom, og nátt varð broytt til dag.

    Niðurlag: Tá Jesus kemur, Satan missir megi,
    tá Jesus kemur, neyðin endað er,
    har fyrr var sorg, nú friður er og gleði,
    alt verður broytt, tí Jesus undur ger.

    2. Frá heimi, vinum illi andin rak hann,
    í grøvunum hann hevði tilhald sítt,
    hann særdi seg og bundin var við leinkjum,
    men Jesus kom, og alt var vorðið nýtt.

    3. Spitalski maður „óreinur!“ má rópa,
    so eingin skuldi koma honum nær.
    Hin deyvi, lamni – onga hjálp teir fingu,
    men Jesus kom og læknin stóri var.

    4. Mong menniskju í dag tey mugu sanna,
    at synd og girnd tey ikki vunnu á,
    bert ivi, angist fyltu teirra hjarta,
    men Jesus kom, tók bústað teimum hjá.

    Eg syngja vil um Stranda bygd

    Orð: Andrias Sjóvará
    Lag: Árni Andreasen

    1. Eg syngja vil um Stranda bygd – har friðsælt er hjá mær
    Og fedrar várir lunnar løgdu – undir hús og far
    Meg minnist skip í hópatali – ein stolt og vøkur sjón
    Tey lógu flest eyst móti vest – við gron mót fjalla klón

    2. Við ringarnar har lógu tey – til vetur burtur gleið
    Og farast skal til Íslands strond – og Grønlands longu leið
    Um várið riggast skuldi til – tey nógvu vøkru skip
    Og akker hivast botni frá – við sleipi og við slit.

    3. Tey flaggaðu frá Skálafjørð – so føgur og so rein
    Alt fólk á landi bað til Guð – at Harrin fylgdi teim
    Her føddust nógvir skiparar – og rættir fiskimenn
    Teir stóran førning sigldu heim – til land og fólk nú enn

    4. Á hellu dansur um bálið gekk – hvørt nýggjársaftanskvøld
    Tað setti merg í bein og kropp – so eingin sál var køld
    Til hondbólt hevur Stranda bygd – fyrr søgu skrivað heim
    Teir roynast enn í hesi grein – tí seiggi er í teim.

    5. Mín elligamla Stranda bygd – so søgurík sum fá
    Við sjógv har trøllið búði sær – enn kærar grátt sum tá
    Og kirkjan gamla skamt har frá – hon minni goymir mong
    Um ung og gomul, stór og smá – ið sungu takkarsong.

    6. Ætt eftir ætt her sita enn – familjurnar hjá tær
    Tey anna garð um kirkju har – til Guð at hjálpa sær
    Má Harrin signa Føroya fólk – og gomlu Strandabygd
    Har fedrarnir við sveittabrot – oss gjørdu lívið trygt.

    Eg veit, at her mær halda Harrans hendur

    Orð: Dottie Rambo og Jimmie Davis (yrktu 1. og 3. ørindi, umframt niðurlagið) og Dagny Tróndheim (yrkti 2. ørindi)
    Lag: Dottie Rambo og Jimmie Davis
    Týtt: Dagny Tróndheim (1. og 3. ørindi, umframt niðurlagið)

    1. Eg veit, at her mær halda Harrans hendur
    í kærleika so trygt á lívsins veg.
    Eg óttist ei, eg veit, at hann er hjá mær,
    í hans ørmum skýli eigi eg.

    Niðurlag: Um stormar ýla hátt,
    um skýggj er grátt,
    ei eg óttast skal,
    tí í hondum Guds eitt skýli eigi eg.
    Hann er mær nær,
    ei heimsins stríð meg nívir,
    í hans ørmum skýli eigi eg.

    2. Gerst tung mín leið, og myrkur vil meg fjala,
    so er hann nær, vil altíð ugga meg.
    Hann lovað hevur aldri mær at sleppa.
    Í hans ørmum skýli eigi eg.

    3. Skjótt lívið fer – á vin sín Harrin kallar:
    »Kom heim, mítt barn, kom hvíl teg her hjá mær!
    Kom skoða Himins dýrd, teir dýru skattir,
    sum við gleði her eg goymi tær!«

    Eg nú Jesusi gevi mítt hjarta

    Orð: Kári Kjelnæs
    Lag: HT

    1. Eg nú Jesusi gevi mítt hjarta;
    Hann mín frelsari vorðin mær er,
    og úr vónleysa myrkrinum svarta
    inn í undurfult ljós Hann meg ber.
    Leingi var eg á vegnum, tí breiða,
    men mín Faðir, Hann sendi mær ljós,
    og nú ynski eg onnur at leiða
    inn á lívsins, ta ævigu kós.

    2. Arma menniskja, lat meg tær siga,
    at í heiminum ei tú fært frið,
    bert hjá Jesus’ um lív tú kanst biðja
    og við bróst Hans tú finna kanst grið.
    Har er hvíld fyri sálina móða,
    einans har fært tú byrðina av,
    Hann til Gud hevur gøtuna slóðað,
    tá á krossinum lív Sítt Hann gav.

    3. Ungi vinur, tær Frelsarin býður
    nú at koma til Sín, sum tú ert,
    tak nú støðu, tí dagurin líður
    – tú úr heiminum ferðandi fert.
    Trúgv á Jesus, sum Faðirin sendi
    til at sóna í syndara stað
    alla skuld. – Á, at tú tær nú vendi
    til Guds Son, tær til frelsu í dag.

    Eygu tíni fest á Jesus

    Orð og lag: John Willard Peterson
    Týtt: Árni Jacobsen
    Upprunaheiti: Fix your eyes on Jesus

    1. Eygu tíni fest á Jesus,
    dýrd hans fylli tína sál,
    lovsong hann í barmi birtir,
    kveikir loga tín til bál.
    Navn hans stendur yvir øllum,
    ongantíð tað fána kann.
    Hvønn dag kærleiki hans røkkur til,
    ja, eygu tíni fest á hann.

    2. Eygu tíni fest á Jesus,
    tú, sum lív í honum fann,
    ivast ei, at Harrans náði
    aðrar sálir frelsa kann.
    Hann teg ongantíð vil svíkja,
    nokta seg hann ikki kann.
    Hann er sannur, eigur ævigt vald,
    ja, eygu tíni fest á hann.

    Er títt lív á foldum ein ferð uttan mál

    William J. Gaither
    Orð: Árni Jacobsen
    Lag: William J. Gaither
    Upprunaheiti: I could never outlove the Lord

    1. Er títt lív á foldum ein ferð uttan mál,
    kennist leiðin kanska krókut ella gøtan tær hál,
    eru vinirnir fáir og einsemið stórt,
    sum í myrkri tú trilvar teg fram.

    Niðurlag: Á tíni leið nú Jesus kallar á teg,
    fegin hann hjálpir, styðjar og vísir tær veg.
    Ljósið hann hátt lyftir tær, so at tú sært
    fram á vegin, so tú heim finna kann.

    2. Hevur eftir friðinum verið tín trá
    á tí leið, sum hesin heimur kundi vísa tær á,
    tó bert nívandi ótta og vónbrot tú fann
    – stokkut gleðin í heiminum er.

    Eg skal altíð lova Harranum

    Orð og lag: Øssur Berghamar
    Viðmerking: Yrktur við íblástri úr náttúruni og Sálmi 34, 2: “Eg skal lova HARRANUM altíð, prís Hansara skal altíð vera mær á munni.” Sungin á fyrsta sinni í samkomuni Kristnastovu tíðliga í 2017.

    1. Guds skaparverk og undur mong
    eg skoða kann á grønu ong.
    Náttúran ber fram takkarsong
    hvønn dag til skaparan.
    Ta rúmd, tú sært eitt dýrdarkvøld,
    planeturnar og stjørnufjøld,
    sum staðið hava øld um øld,
    tær bera boð um Hann.

    Niðurlag: Og eg skal altíð lova Harranum,
    sum dýrt mær frelsuna vann.
    Altíð undrast á ta náði, sum
    mín sál hjá Honum fann.

    2. Tann Gud, ið altíð var og er,
    sum skapti alt og øllum ber,
    Sín son lat senda niður her
    at doyggja fyri meg.
    Ja, Hann, sum mælti: veri ljós,
    mær veitti lív og nýggja kós.
    Nú Kristi krossur er mítt rós
    og fríur eri eg.

    3. Um stokkut er mítt tíðarskeið,
    mær heldur Hann, sum broytist ei.
    Við lyftum Hans á lívsins leið
    eg tryggur vera kann.
    Í Kristusi mítt lív er fjalt,
    Hann signaði meg túsundfalt,
    og trygt meg leiðir gjøgnum alt
    inntil eg síggi Hann.

    Eins og sól, tá ælið svann

    Orð og lag: Haldor Lillenas
    Týtt: Árni Jacobsen
    Upprunaheiti: The peace that Jesus gives

    1. Eins og sól, tá ælið svann,
    eins og logn, á stormi vann,
    eins og vón, ið leið sær vann,
    er tann friður, Jesus gav.

    Niðurlag: Áh, tann friður, Jesus gav,
    størri er enn víða hav.
    Eins og tónalagið søtt
    stillar sinn og hjartað møtt,
    :,: er tann friður, Jesus gav. :,:

    2. Eins og døgg um grøna grund,
    eins og roði morgunstund,
    eins og sólarris um sund,
    er tann friður, Jesus gav.

    3. Eins og áin djúp og breið
    streymar stútt á síni leið,
    altíð framá – vendir ei –
    er tann friður, Jesus gav.

    Einans ófriður tyngdi mítt hjarta

    Orð og lag: Inglis/Yanhill og Árni Jacobsen (3. ør.)
    Lag: Inglis/Yanhill
    Týtt: Árni Jacobsen (1. og 2. ør.)
    Upprunaheiti: I had nothing but heartaches (I have everything I need to make me happy)

    1. Einans ófriður tyngdi mítt hjarta,
    eftir friðinum leitaði eg.
    Eg var nívdur av ótta og iva,
    men einki nú fattast mær.

    Niðurlag: Alt eg eigi, sum ber mær sanna gleði,
    Harrin Jesus nú vísir mær leið.
    Hann meg frelsti, eg liva skal í ævir,
    og einki nú fattast mær!

    2. Um eg framtíðarætlanir legði,
    ei eg meining við lívinum fann,
    til eg fann tað, sum vert er at eiga,
    og einki nú fattast mær!

    3. Nú kann sál mín í friðinum hvíla
    í tí friði, sum Jesus mær gav,
    og við gleði eg lovsong kann syngja,
    tí einki nú fattast mær!