Ein undurfullur dagur verður tað

    Orð og lag: Jack W. Campbell
    Týtt: Árni Jacobsen
    Upprunaheiti: O what a happy day

    1. Ein undurfullur dagur verður tað,
    tá Jesus kemur eftir mær.
    Hans rødd eg hoyri, hann mær býður
    vera ævigt nær hjá sær.
    Og tá hann tekur mína hond
    á tí ljósu, gyltu strond,
    eg syngja skal tá í allar ævir,
    sæla, sæla stund!

    Niðurlag: Áh, undurfulla stund
    verður tað, tá vit hittast har.
    Áh, undurfulla stund,
    tá mítt eyga Jesus sær.
    Teim kæru aftur vit møta tá,
    tey, sum her fóru okkum frá.
    Undurfullur fundur verður tað,
    ja, sæla, sæla stund.

    2. Og í tí staði songur tónar,
    eins og havdun er tað ljóð.
    Á høvur mítt eg krúnu fái
    og ein búna eins og snjó.
    Á gyltum gøtum skal eg tá
    ganga Harra mínum hjá,
    eg syngja skal tá í allar ævir,
    sæla, sæla stund!

    Er títt eyga vent mót Himli til teir skattir uppi har

    Orð: Johnson Oatman
    Lag: Adam Geibel
    Týtt: Hákun Djurhuus
    Upprunaheiti: Pearls by the way

    1. Er títt eyga vent mót Himli til teir skattir uppi har,
    nú ið perluportrið opið standa má,
    minst til, skattir kanst tú fáa longu her á lívsins veg,
    dýrar perlur liggja leið tíni á.

    Niðurlag: Dýrar perlur liggja leið tíni á,
    far og finn tær, nú ið høvi tú kanst fá,
    himmalskt ríkidømi fært tú longu her á lívsins veg,
    sanka dýrar perlur leið tíni á.

    2. Vilt tú, krúna tín skal skína eins og stjørna klár á nátt,
    bjartari enn sólarljósið himli frá,
    bíða ikki, til har heima tínir skattir ognast tær,
    men hygg eftir perlum leið tíni á.

    3. Heimsins ognir farast allar og alt tað, sum verður sett
    høgt í virði, tað til einkis verður tá.
    Ongan dýrgrip kanst tú fáa við tær inn í Himmalin,
    men hygg eftir perlum leið tíni á.

    4. Hvør ein kærleiksgerð – um lítil, hvør ein hjálp, tú veita kanst,
    hvørt eitt orð, ið tú um Jesus tala má,
    hvør ein neyðstødd sál, ið tú kanst vinna fyri Frelsaran,
    eru perlur tínar leið tíni á.

    Ein dýrdarstaður mær bíðar

    Orð og lag: Gordon Jensen
    Týtt: Árni Jacobsen
    Upprunaheiti: Jesus will outshine them all

    1. Ein dýrdarstaður mær bíðar
    har í Himmalsins hallum.
    Tá eg flyti, ta dýrd eg skal sjá.
    Um undurfult tað skal verða,
    tað, sum gjørt er til reiðar
    – tó Jesus skal fagrastur stá!

    Niðurlag: Staðurin lýsir har á dýrdarhæddum,
    vinir har aftur vit hitta tá.
    Songur sum brimduni tónar um ævir
    – tó Jesus skal fagrastur stá!

    2. Lívsáin still har man renna,
    lívsins træ støðugt blómar.
    Í tí landi ei nátt fellur á.
    Um gyltar gøtur har skína,
    dýru perlurnar skyggja
    – tó Jesus skal fagrastur stá!

    Eg gekk í dag, har Jesus gekk

    Orð: Daniel S. Twohig
    Lag: Geoffrey O’Hara
    Týtt: Zacharias Zachariassen
    Upprunaheiti: I walked today where Jesus walked

    1. Eg gekk í dag, har Jesus gekk,
    ta fornu, halgu leið.
    Eg tróð tær gøtur, Jesus tróð
    – í virðing stillan steig.
    Guds friður fylti tún og torg
    og gylti geil og garð.
    Eg gekk í dag, har Jesus gekk,
    og kendi hann so nær.

    2. Eg gekk ígjøgnum Betlehem
    – áh, minnisríka stað.
    Á Galilea-heyggjum har
    hann trein um vøll og vað.
    Áh, Oljufjallið, dýra sjón,
    har sínar lærdi hann!
    Ja, Jordansá so rein, so stríð
    eins og í forðum rann!

    3. Eg bað í dag, har Jesus bað,
    í einsemi, á knæ,
    í kvirru í Getsemane
    – mín sál varð still og glað.
    Við honum styrktur, lið um lið,
    eg krossins gøtu steig.
    Vit fylgdust niðan Golgata, (×3)
    har deyða mín hann leið.
    Eg gekk í dag, har Jesus gekk,
    og kendi hann so nær!

    Eg eri á veg til Landið

    Orð: Annie Hartelius
    Lag: Enskur uppruni
    Týtt: Svenning av Lofti
    Upprunaheiti: Jag går till det land där ovan

    1. Eg eri á veg til Landið,
    mær einki skal darva har,
    í fagnaði síggja Jesus
    og teir stríðsmenn, ið fóru undan mær.

    Niðurlag: Eg eri á veg til Landið,
    skal fegnast við einglunum har,
    í dýrdleika Jesusi prísa,
    og teir stríðsmenn, ið fóru undan mær.

    2. Nú, meðan eg skeiðvøllin renni,
    eg veit, at Jesus meg sær,
    hans elskandi rødd eg kenni
    og teir stríðsmenn, ið fóru undan mær.

    3. Fólk siga, eg eri ein dári,
    og fjøldin smílist og lær,
    tó eg stevni til himmalska Landið
    og teir stríðsmenn, ið fóru undan mær.

    4. Tey siga, til einkis eg stríði,
    til fánýtis stríðsbúnan bar,
    men eg syngjandi framá tó stevni
    til teir stríðsmenn, ið fóru undan mær.

    5. Í frelsunarstríðnum eg standi,
    eg óræddur herbúnan bar.
    Eg streingi til himmalska Landið
    og teir stríðsmenn, ið fóru undan mær.

    Eg vil Harran og Frelsaran minnast

    Orð: Absalon Absalonsen
    Lag: Gunrið Simonsen

    1. Eg vil Harran og Frelsaran minnast,
    honum bera fram lov, prís og tøkk.
    Eg í hansara flokki kann finnast,
    tí hans markleysa náði meg røkk.
    Alla æru, alt prís, allan heiður
    fái hann, sum av Himlinum steig,
    alla tøkkina eina hann eigur,
    hann á krossinum fyri meg leið.

    2. Áh, tann signaða vissa og gleði,
    tá ið Andi hans kom í mítt bróst.
    Fyri trúnni veik myrkursins megi,
    og mítt syndtyngda sinn gjørdist ljóst.
    Áh, tann fullkomni friður, eg kendi,
    áh, tann hvíld, ið har fall á mítt sinn,
    tá ið troyttur við krossin eg lendi,
    kom sum bátur um brimgarðin inn.

    3. Nú ið árini mong eru liðin,
    kann við gleði eg vitna tað her.
    Einki órógva kann henda friðin,
    sum á blóðið trygt grundaður er.
    Sjálvt um ódnir um lívsfarið bróta,
    tá ið havið er uppøst og vilt,
    skal eg óskaddur omaná flóta,
    tí í hjartanum inni er stilt.

    4. Best av øllum so gott er at vita,
    at nú ber meg hin meinslaða hond.
    Tá mín sál skal í dýrdina flyta,
    fána burtur øll deyðskuggans lond,
    tá eg skoði Jerúsalem nýggja –
    lendi tryggur í Himmalsins havn –
    skal eg Jesus á strondini síggja.
    Æra veri hans heilaga navn.

    Eg veit, at loysnari mín, hann livir

    Orð: Marius Absalonsen
    Lag: Blanche Kerr Brock

    1. Eg veit, at loysnari mín, hann livir,
    eg fari sjálvur at síggja hann.
    Hann øllum skepnum jú valdar yvir,
    úr Satans veldi meg loysti hann.

    2. Tá lívssól mín farin er til viðar,
    og Satan reisir sítt kærumál,
    skal Jesus stíga fram, mær til friðar:
    „Eg gav mítt lív fyri hesa sál!“

    3. Tá henda húð mín er vorðin fúnað,
    tá fer mítt eyga at skoða Gud,
    rætt sum ein blóma í fullum búna,
    ið gróðursett varð við sorg og sút.

    4. Jú, mær til besta eg hann skal skoða,
    so mangan tóktist tann hugsan fjar,
    men nú í kærleikans morgunroða,
    so still, so blíð og so nær, so nær.

    5. Títt síðsta orð skal í ævir standa
    sum sáttargerð fyri mína sál.
    Eg skal tær møta sum vin og frænda,
    mítt djúpa ynski og hægsta mál.

    Ert tú syrgin í dag

    Jákup Zachariassen
    Orð: Zacharias Zachariassen
    Lag: Jákup Zachariassen

    1. Ert tú syrgin í dag,
    er tín leið so trong?
    Ert tú fallin heilt í fátt,
    tykist leiðin ov trong?
    Hoyr eitt troystarríkt orð,
    – tað úr Skriftini er –:
    Bíðar tú eftir Harranum,
    nýggja kraft hann tær ber!

    2. Lyft tú eygunum upp,
    hygg Guds stjørnufjøld,
    hann við orði máttar síns
    ber tær øld eftir øld!
    Ivast tí ikki tú,
    at hann støðugt teg ber!
    Bíðar tú eftir Harranum,
    nýggja kraft hann tær ber!

    3. Harrin máttmikil er
    – veitst tú ikki av
    hinum troytta, máttleysa
    mikla styrki hann gav?
    Lyft tí veingjunum á,
    eins og ørnin á ferð!
    Bíðar tú eftir Harranum,
    nýggja kraft hann tær ber!

    Eg tók ímót Guðs Evangelium

    Orð og lag: Aage Samuelsen
    Týtt: Kajfinn Hammer

    1. Eg tók ímót Guðs Evangelium,
    mítt lív varð broytt og alt varð nýtt!
    Á, hvat eitt signað privilegium,
    í Lívsins Bók kom navnið mítt!

    Niðurlag: Hoyr, Harrin Jesus sálir kallar,
    Hann frelsu, frið nú bjóðar tær!
    Hann Andans eld frá Himli sendir,
    hvør syndatrælur frelsu fær.

    2. Við Sykars brunn ein syndarinna,
    fekk møta Jesus’, Frelsar’num;
    í ævir skalt tú hana finna
    lovsyngjandi í Himlinum!

    3. Við vegin blindi Bartimeus
    fekk hoyra, Jesus kom framvið!
    Og Jesus læt hann til Sín kalla,
    hann lektur varð, hans sál fann frið.

    4. Ja, enn í lívsins harða leiki
    mong sál enn liggur eftir á!
    Á, um tú bert til Hann vilt koma,
    tú frelsu, lekidóm skalt fá.

    Er alt bert myrkur, er brostin vón

    Orð og lag: John Willard Peterson
    Týtt: Jákup Olsen
    Upprunaheiti: It’s always darkest before the dawn

    1. Er alt bert myrkur, er brostin vón –
    og skýggj so tung fjala alla sjón.
    Lít bert á Jesus, um myrk er leið,
    tí fast er lyftið: Hann svíkur ei!

    Niðurlag: Alt myrkast er, tá mót degi ber.
    Miss ikki mótið, skjótt lýsa fer.
    Hann svíkur ikki, brátt sólin sær,
    tað er altíð myrkast, er dagur nær.

    2. Hann veit, hvat bagir, hjálp er í nánd,
    legg alt, teg tyngir, trygt í hans hond.
    Alt, sum teg hendir, hann greiða kann,
    hann elskar altíð, ei gloymir hann!