Einans eitt lív at ofra

    Orð: Avis B. Christiansen
    Lag: Merrill E. Dunlop
    Týtt: Árni Jacobsen
    Viðmerking: Zacharias Zachariassen hevur eisini gjørt eina týðing, sum sæst her.
    Upprunaheiti: Only one life

    1. Einans eitt lív at ofra,
    Jesus, tú Harri mín,
    einans ein munn eg eigi
    at syngja prís til tín.
    Einans eins hjartans longsil,
    Harri, áh, veri tað
    einans upptikið av tíni
    stóru dýrd og
    halgað tær meir hvønn dag.

    2. Einans á foldum virka
    eina so stutta tíð,
    má hvør ein einstøk løta
    ævunum roknast í.
    Sálir íkring meg doyggja,
    doyggja í synd og neyð.
    Hjálp mær at bera boðið
    um Golgataofrið,
    tí tað frelsa kann tey!

    3. Einans eitt lív at ofra,
    tak tað, so er mín bøn,
    at ganga Harrans leiðir
    geva skal stóra løn.
    Harri, tú alt í øllum
    frítt hevur givið mær,
    skuldi tá ei mítt lív verið
    brúkt, Harri Jesus,
    hvørja løtu av tær?

    Ein søga so vøkur varð søgd mær

    George BennardMeta av Fløtum
    Orð og lag: George Bennard
    Týtt: Meta av Fløtum
    Upprunaheiti: Tell me his name again

    1. Ein søga so vøkur varð søgd mær,
    eitt undurfult navn hoyrdi eg.
    Mín sál, ið djúpt syrgdi, tá glað varð;
    eg hoyrdi, hann elskaði meg.
    Úr dýrdini kom hann her niður,
    meg burtvilsta leita upp her.
    Á krossi hann vann fullan sigur.
    Sig aftur, hvat navn hans er.

    Niðurlag: Sig aftur, hvat navn hans er (Jesus),
    tað navn, ið av øllum ber (ja, ber).
    Í kærleika hann
    mær frelsuna vann
    og stað mær til reiðar ger.
    Hin søga so dýr mær er,
    hin besta, eg hoyri her.
    Hvør ótti burt fer,
    hann vón til mín ber.
    Sig aftur, hvat navn hans er (Jesus).

    2. Hann føddist í fjósi varð sagt mær,
    ei annað rúm kundi hann fá.
    Sum fremmandur á hesi fold var,
    tó fjøldina vildi hann ná.
    Eg hoyrdi, hans leið gekk í deyðan,
    at á krossi varð framd bótargerð.
    Mær fullkomna bjarging tá vann hann.
    Sig aftur, hvat navn hans er.

    3. Hann kallaður er „Sarons Rósa“
    og „Liljan í dali“ so fríð.
    Hann heiti ber „Aldanna klettur“
    og „Morgunsins stjørna“ so blíð.
    Profetur og Prestur og Hirði,
    navn „Konganna Kongur“ hann ber.
    Hann kemur, tá hvørvur hvør byrði.
    Sig aftur, hvat navn hans er.

    Ei eina eg á lívsins vandavegi

    Meta av Fløtum
    Orð og lag: John Willard Peterson
    Týtt: Meta av Fløtum
    Upprunaheiti: I’m not alone

    Ei eina eg á lívsins vandavegi,
    ein Vinur er, ið fylgist við mær her;
    ei eina eg, tó ongan her eg kenni,
    mín Frelsari ei burtur frá mær fer.
    So lat bert storm og roynd meg tæra
    og vinir frá mær fara,
    eg syngja vil, um bert eitt bil
    eg skal náa tryggu havn.
    Og so eg ferðist um fjøll og dalar,
    ei eina eg, mín Frelsari er nær.

    Ei var hann sovandi funnin hin dag

    Orð: Brynleif Hansen
    Lag: William F. Sherwin

    1. Ei var hann sovandi funnin hin dag,
    tá í Getsemane hann lá og bað:
    „Er hetta, Faðir, vilji tín við mær!
    – reisist eg hiðani og fylgi tær!“

    2. Tryggir hans vinir har nú hvíldu seg,
    einsamur stríddi hann tá fyri meg.
    Hann visti væl, hvat menniskjum býr í,
    reistist – og fullførdi hitt tunga stríð.

    3. Freistarin sterkur var, tó bønin vann.
    „Vakið og biðið altíð“, lærdi hann,
    „nú er hann nær, hann, sum vil svíkja meg,
    reisist og komið! Lív mítt gevi eg!“

    4. Synd mína har hann sá, so sum hon var,
    ikki hann longur kundi bíða har.
    Sál hans í angist deyðanum var av,
    Jesus – tú reistist tó og lív títt gav!

    Ein undurfullur dagur verður tað

    Orð og lag: Jack W. Campbell
    Týtt: Árni Jacobsen
    Upprunaheiti: O what a happy day

    1. Ein undurfullur dagur verður tað,
    tá Jesus kemur eftir mær.
    Hans rødd eg hoyri, hann mær býður
    vera ævigt nær hjá sær.
    Og tá hann tekur mína hond
    á tí ljósu, gyltu strond,
    eg syngja skal tá í allar ævir,
    sæla, sæla stund!

    Niðurlag: Áh, undurfulla stund
    verður tað, tá vit hittast har.
    Áh, undurfulla stund,
    tá mítt eyga Jesus sær.
    Teim kæru aftur vit møta tá,
    tey, sum her fóru okkum frá.
    Undurfullur fundur verður tað,
    ja, sæla, sæla stund.

    2. Og í tí staði songur tónar,
    eins og havdun er tað ljóð.
    Á høvur mítt eg krúnu fái
    og ein búna eins og snjó.
    Á gyltum gøtum skal eg tá
    ganga Harra mínum hjá,
    eg syngja skal tá í allar ævir,
    sæla, sæla stund!

    Er títt eyga vent mót Himli til teir skattir uppi har

    Orð: Johnson Oatman
    Lag: Adam Geibel
    Týtt: Hákun Djurhuus
    Upprunaheiti: Pearls by the way

    1. Er títt eyga vent mót Himli til teir skattir uppi har,
    nú ið perluportrið opið standa má,
    minst til, skattir kanst tú fáa longu her á lívsins veg,
    dýrar perlur liggja leið tíni á.

    Niðurlag: Dýrar perlur liggja leið tíni á,
    far og finn tær, nú ið høvi tú kanst fá,
    himmalskt ríkidømi fært tú longu her á lívsins veg,
    sanka dýrar perlur leið tíni á.

    2. Vilt tú, krúna tín skal skína eins og stjørna klár á nátt,
    bjartari enn sólarljósið himli frá,
    bíða ikki, til har heima tínir skattir ognast tær,
    men hygg eftir perlum leið tíni á.

    3. Heimsins ognir farast allar og alt tað, sum verður sett
    høgt í virði, tað til einkis verður tá.
    Ongan dýrgrip kanst tú fáa við tær inn í Himmalin,
    men hygg eftir perlum leið tíni á.

    4. Hvør ein kærleiksgerð – um lítil, hvør ein hjálp, tú veita kanst,
    hvørt eitt orð, ið tú um Jesus tala má,
    hvør ein neyðstødd sál, ið tú kanst vinna fyri Frelsaran,
    eru perlur tínar leið tíni á.

    Ein dýrdarstaður mær bíðar

    Orð og lag: Gordon Jensen
    Týtt: Árni Jacobsen
    Upprunaheiti: Jesus will outshine them all

    1. Ein dýrdarstaður mær bíðar
    har í Himmalsins hallum.
    Tá eg flyti, ta dýrd eg skal sjá.
    Um undurfult tað skal verða,
    tað, sum gjørt er til reiðar
    – tó Jesus skal fagrastur stá!

    Niðurlag: Staðurin lýsir har á dýrdarhæddum,
    vinir har aftur vit hitta tá.
    Songur sum brimduni tónar um ævir
    – tó Jesus skal fagrastur stá!

    2. Lívsáin still har man renna,
    lívsins træ støðugt blómar.
    Í tí landi ei nátt fellur á.
    Um gyltar gøtur har skína,
    dýru perlurnar skyggja
    – tó Jesus skal fagrastur stá!

    Eg gekk í dag, har Jesus gekk

    Orð: Daniel S. Twohig
    Lag: Geoffrey O’Hara
    Týtt: Zacharias Zachariassen
    Upprunaheiti: I walked today where Jesus walked

    1. Eg gekk í dag, har Jesus gekk,
    ta fornu, halgu leið.
    Eg tróð tær gøtur, Jesus tróð
    – í virðing stillan steig.
    Guds friður fylti tún og torg
    og gylti geil og garð.
    Eg gekk í dag, har Jesus gekk,
    og kendi hann so nær.

    2. Eg gekk ígjøgnum Betlehem
    – áh, minnisríka stað.
    Á Galilea-heyggjum har
    hann trein um vøll og vað.
    Áh, Oljufjallið, dýra sjón,
    har sínar lærdi hann!
    Ja, Jordansá so rein, so stríð
    eins og í forðum rann!

    3. Eg bað í dag, har Jesus bað,
    í einsemi, á knæ,
    í kvirru í Getsemane
    – mín sál varð still og glað.
    Við honum styrktur, lið um lið,
    eg krossins gøtu steig.
    Vit fylgdust niðan Golgata, (×3)
    har deyða mín hann leið.
    Eg gekk í dag, har Jesus gekk,
    og kendi hann so nær!

    Eg eri á veg til Landið

    Orð: Annie Hartelius
    Lag: Enskur uppruni
    Týtt: Svenning av Lofti
    Upprunaheiti: Jag går till det land där ovan

    1. Eg eri á veg til Landið,
    mær einki skal darva har,
    í fagnaði síggja Jesus
    og teir stríðsmenn, ið fóru undan mær.

    Niðurlag: Eg eri á veg til Landið,
    skal fegnast við einglunum har,
    í dýrdleika Jesusi prísa,
    og teir stríðsmenn, ið fóru undan mær.

    2. Nú, meðan eg skeiðvøllin renni,
    eg veit, at Jesus meg sær,
    hans elskandi rødd eg kenni
    og teir stríðsmenn, ið fóru undan mær.

    3. Fólk siga, eg eri ein dári,
    og fjøldin smílist og lær,
    tó eg stevni til himmalska Landið
    og teir stríðsmenn, ið fóru undan mær.

    4. Tey siga, til einkis eg stríði,
    til fánýtis stríðsbúnan bar,
    men eg syngjandi framá tó stevni
    til teir stríðsmenn, ið fóru undan mær.

    5. Í frelsunarstríðnum eg standi,
    eg óræddur herbúnan bar.
    Eg streingi til himmalska Landið
    og teir stríðsmenn, ið fóru undan mær.

    Eg vil Harran og Frelsaran minnast

    Orð: Absalon Absalonsen
    Lag: Gunrið Simonsen

    1. Eg vil Harran og Frelsaran minnast,
    honum bera fram lov, prís og tøkk.
    Eg í hansara flokki kann finnast,
    tí hans markleysa náði meg røkk.
    Alla æru, alt prís, allan heiður
    fái hann, sum av Himlinum steig,
    alla tøkkina eina hann eigur,
    hann á krossinum fyri meg leið.

    2. Áh, tann signaða vissa og gleði,
    tá ið Andi hans kom í mítt bróst.
    Fyri trúnni veik myrkursins megi,
    og mítt syndtyngda sinn gjørdist ljóst.
    Áh, tann fullkomni friður, eg kendi,
    áh, tann hvíld, ið har fall á mítt sinn,
    tá ið troyttur við krossin eg lendi,
    kom sum bátur um brimgarðin inn.

    3. Nú ið árini mong eru liðin,
    kann við gleði eg vitna tað her.
    Einki órógva kann henda friðin,
    sum á blóðið trygt grundaður er.
    Sjálvt um ódnir um lívsfarið bróta,
    tá ið havið er uppøst og vilt,
    skal eg óskaddur omaná flóta,
    tí í hjartanum inni er stilt.

    4. Best av øllum so gott er at vita,
    at nú ber meg hin meinslaða hond.
    Tá mín sál skal í dýrdina flyta,
    fána burtur øll deyðskuggans lond,
    tá eg skoði Jerúsalem nýggja –
    lendi tryggur í Himmalsins havn –
    skal eg Jesus á strondini síggja.
    Æra veri hans heilaga navn.