Fikutræ í garð varð plantað

    Orð: Levi Joensen
    Lag: James McGranahan

    1. Fikutræ í garð varð plantað,
    vón um nógvan ávøkst var;
    men hvør vónleyst var at leita,
    onga frukt tað træið bar.

    Niðurlag: „Trý ár eri eg nú komin,
    men ei nakran ávøkst sá.
    Høgg tað niður, høgg tað niður!
    Hví skal nyttuleyst tað stá?“

    2. Men hin góði víngarðsmaður
    biður um at spara tað:
    „Lat tað standa hetta árið!“
    Tolin, eyðmjúkur hann bað.

    3. „Eg vil grava, væl tað taða,
    gera við tað, alt eg kann;
    kanska tað vil ávøkst bera,
    meðan árið líða man.

    4. Men um tú ei ávøkst finnur,
    niður tú tað høgga kann.“
    Harrin nú tær bjóðar lívið.
    Sál, tak móti tí, hann vann.

    5. Nú er nýggjár – hevur Harrin
    funnið nakra frukt hjá tær,
    ella vil hann høgga træið,
    tí tú ongan ávøkst bar?

    6. Enn er lív og kraft at fáa
    fyri hvønn, sum á hann trýr.
    Tak tú tí ímóti honum,
    og tær ognast frelsan dýr.

    Fram mót Himli, fram mót Himli

    Orð: Levi Joensen
    Lag: Torkil Mørkøre

    1. Fram mót Himli, fram mót Himli –
    kæra sál, sum Jesus fann,
    tað er leiðin, sum ber lukku,
    um so tár av kinnum rann.

    Niðurlag: Føgru portur, føgru portur,
    standa opin, standa opin.
    Múrar glitra har í jaspis
    fyri tær, sum Kristus vann.

    2. Songur ljómar, songur ljómar
    út um lívsins føgru dyr,
    út um føgru, føgru múrar
    av smaragdum og safir.

    3. Í Guds hásæti og Lambsins
    situr lívsins Harri hátt.
    Hann, sum stríddi her á krossi,
    fær nú heiður, dýrd og mátt.

    4. Øll tey frelstu, sum vit sakna,
    eru í tí fagra stað.
    Skjótt úr øllum ættum gudsbørn
    skulu savnast har ein dag.

    Frukt og grønt og gott

    Orð og lag: Eyðbjørn Jacobsen og Finn Johannesen

    Et frukt og grønt og gott
    So er alt so flott
    Sálin er glaðari og tú verður frægari

    Appelsin er súr
    Súrepli er hart
    Bananin hon er boygd
    Ananas óslætt
    Mandarin er bleyt
    Og tað er eisini greyp
    Kivi hon er mjúk
    Og gott fyri tín búk

    Ja, frukt og grønt
    er gott fyri tín kropp
    Vitaminir fært tú her
    og dagin bjartan ger
    So et frukt og grønt
    Einki meira møsn
    Dagin bjartan ger
    So et frukt og grønt

    Brokkoli er tað
    ið líkist einum træ
    Kálið sum eitt blað
    og grønertin er glað
    Gularót ei gul
    piparfruktin kul
    agurk og salat
    og ein reyð tomat

    Far, far bert til Harran, tín Gud, tú í bøn

    Erik Gustaf Geijer
    Orð: Jákup Olsen
    Lag 1: Erik Gustaf Geijer
    Lag 2: Hallgrim Miðberg
    Upprunaheiti: Far bert til Harran

    1. Far, far bert til Harran, tín Gud, tú í bøn,
    og lít tú hans trúfesti á,
    tí aldri hann segði við barnið sítt nei,
    sum trúliga ásjón hans sá.
    Hann við hin spitalska jú segði: „Eg vil“.
    Halt á bert í bønini, tí um eitt bil
    hann tær svarar.

    2. Hin stóri og ríki og algóði Gud
    í orðinum gevur tær vón.
    Tí biður í neyð tíni her tú um breyð,
    hann gevur tær ei skorpión.
    Nei, alt, sum tær tørvar,
    hann gevur tær væl
    og bøn tíni svarar, við Andanum skal
    hann teg fylla.

    3. Og verður enn gøtan tær torfør og trong,
    so minst: Hann tær stendur við lið.
    Og um tú í royndum og vandanum ert,
    hans lyfti ber hjartanum frið.
    Halt á tí, sum Harrin tær beyð, ja, halt á,
    tí eingin, sum trúliga andlit hans sá,
    verður svikin.

    Finn tey fortaptu, leita upp lambið

    Orð og lag: William Augustine Ogden
    Týtt: Jukim Olsen og Zacharias Zachariassen
    Upprunaheiti: Seeking the lost

    1. Finn tey fortaptu, leita upp lambið,
    sum gongur vilst á fjøllum í dag.
    „Komið til mín!“ nú Frelsarin bønar
    – breið hetta út frá stað og til stað.

    Niðurlag: Far nú avstað um fjøll og fløtur,
    vís hinum vilstu beina leið.
    Før tey til hann, hin góða Hirðan,
    sum fyri tey í deyðan steig.

    2. Finn tey fortaptu, peika á Jesus,
    sálum so sjúkum, saknandi frið.
    Vís teimum greitt hin æviga vegin,
    styðja tey heimá stig fyri stig.

    3. Fagrir á fjøllum føturnir eru,
    sum góðan boðskap bera í dag,
    styrkja tey veiku, reisa tey falnu,
    gera í sorg tey líðandi glað.

    Faðir, eg klári ei

    Orð og lag: Tommy Brandt
    Týtt: Hervør á Torkilsheyggi
    Upprunaheiti: Till You Start Walking

    Faðir, eg klári ei
    jú mítt barn, tú ger,
    tí Eg eri tín styrki
    og verja tín her.

    Faðir eg skilji ei
    á jú mítt barn, í trúgv,
    um tú á Meg vil líta
    eingin roynd er ov drúgv.

    Eina tú í trúnni,
    fjallið flyta kann,
    um tú bara biður,
    tær hjálpir Hann.
    Dýrdarger Mítt navn,
    á øllum tínum leiðum,
    so sært tú lív títt tað broytist
    tá tú livir í trúgv.

    Faðir, sig mær nær
    á mítt barn, í dag,
    royn tínar veingir
    og vit flúgva avstað

    Men Faðir, hvar fari eg?
    Barn mítt Eg leiði teg,
    liv tað, tú talar
    tá tú vísir teim veg.

    Einans eitt trúarstig,
    og trúgvin veksur frí.
    Ger tú tað, tú talar um
    og signingin er tín.

    Ferðamenn

    Orð: Arne Paasche Aasen
    Lag: Kurt Foss og Reidar Bøe
    Týtt: Jónvá Danielsen
    Upprunaligt heiti: Vandringsmenn

    Vit eru ferðamenn um verøld fjakka
    vár fótur hevur stigið mangt eitt spor
    ei gull og fæ á hesi fold vit eiga
    men stjørnuvovið loft og baldursbrá.

    Vit hava notið vakrar sólarløtur
    hoyrt løkin tutlað gjøgnum bø og ong
    hoyrt fuglasong um blómuskrýddar gøtur
    og summarsælu í tí stillu nátt.

    Ein dreymur er í okkar minni goymdur
    so vítt hann reikar altíð leitar heim
    eitt hav so bjart og nýggjar gyltar strendur
    hvønn dag ein nýggjan ævintýratein.

    Tá sól til viða fer og dagur lækkar
    tá syngur áin okkum áarlag
    vit eru ferðamenn um fjøll og slættar
    og gøtan vallað er við eydnuflag.

    Vit taka og við opnum hondum geva
    so eydnuríkur eingin maður er
    sum válarin tá náttin stjørnur tendrar
    og lýsir heimsins vallarum á veg.

    Fremmandur eg eri her

    Orð: Thomas Rawson Taylor
    Lag: W.E.M. Hackelman
    Týtt: Ókendur
    Upprunaheiti: Heaven is my home

    1. Fremmandur eg eri her,
    Dýrdin er mítt heim,
    oyðin, myrk er henda verð,
    Dýrdin er mítt heim.
    sorg og vandi, tey á rað
    støðast um meg dag um dag,
    men mín sál tó syngur glað,
    Dýrdin er mítt heim.

    2. Lat so stormin leika í,
    Dýrdin er mítt heim.
    Stutt er henda ferðartíð,
    Dýrdin er mítt heim.
    Skjótt er stormsins ódnarbrá
    farið um meg, og eg tá
    sælu Himmalsins ska ná,
    Dýrdin er mítt heim.

    3. Har við Harrans særdu lið
    – Dýrdin er mítt heim –
    veitir hann mær sælan frið –
    Dýrdin er mítt heim.
    Aftur skal eg finna har
    tey, sum fóru undan mær,
    og sum vóru mær so kær,
    Dýrdin er mítt heim.

    4. Klagu ei mítt hjarta ber,
    Dýrdin er mítt heim,
    hvussu enn mín lívsleið er,
    Dýrdin er mítt heim.
    Ein dag skal eg loystur stá
    kæra Harra mínum hjá.
    Áh, mær leingist heim at ná,
    Dýrdin er mítt heim.

    Fagra land, har gleðin bíðar

    Orð og lag: Dianne Wilkinson
    Týtt: Árni Jacobsen
    Upprunaheiti: Sweet land of rest

    1. Fagra land, har gleðin bíðar
    handan alla rúmd og tíð.
    Allur syndatregi horvin,
    sálin er um ævir frí.
    Eingin skilnaður har verður,
    eingin pína, ei farvæl.
    Henda dýrd brátt fyri mínum
    eygum opinberast skal.

    Niðurlag: Mítt hvíldarstað – Lyftislandið
    – skjótt tíni portur opnast vítt.
    Mítt hvíldarstað, til tín mær leingist.
    Tá ferð er endað – alt er nýtt.

    2. Jesus sína ætlan fremur,
    bústað sínum reiðir hann,
    stað so fagran, dýrdarríkan,
    sum á jørð ei fatast kann.
    So hann kemur, lyftið sigur,
    heintar sína brúður heim.
    Tá vit aldri aftur skiljast,
    njóta sæla gleði, gleim.