Ferðast Jesu navni í

    Orð: Helga Ingebrigtsen
    Lag: Trygve Skallerud
    Týtt úr donskum: Jukim Olsen
    Upprunaheiti: Gå omkring i Jesu navn

    1. Ferðast Jesu navni í,
    hjálpt og troystað, stillað stríð,
    uggað tey, ið sorgin tærir,
    linna veitt, har pínan særir,
    stillisliga fram so hildið
    – tað var tað, eg fegin vildi.

    2. Glett hvønn ein, ið sorgir ber,
    heimleys lívgað, uggað her,
    teimum hjálpt, ið sakna, treingja,
    opnað dyr, har sorgir steingja,
    stillisliga fram so hildið
    – tað var tað, eg fegin vildi.

    3. Kærleiki væl finnur ráð,
    Gud vil hjálpa, lít hann á.
    Gleðst eg vildi við tí káta
    og felt tár við teim, ið gráta,
    stillisliga fram so hildið
    – tað var tað, eg fegin vildi.

    4. Vegin víst til himmalhavn,
    í Guds Faðirs opna favn,
    har, sum gleðin ber av øllum,
    sum ei finst í heimsins høllum,
    stillisliga fram so hildið
    – tað var tað, eg fegin vildi.

    Far hóvliga

    Orð: Halfdan Rasmussen
    Lag Bjarne Haahr
    Týtt: Mortan Weyhe
    Upprunaheiti: Gå stille og tyst gennem verden

    1. Far hóvliga, kvirt tína gøtu,
    hvør drúva skal bera sítt vín;
    hvør mansdreymur hásong ber í sær.
    Ver dreyminum trúgv; hann er tín.

    2. Ein dag skalt tú einsamøll droyma.
    Í einsemi dreymur gerst gler.
    Gakk nær hinum menniskjafødda,
    og navn tína brøðra fram ber.

    3. Á reiki er menniskjahjartað –
    av ekka og sorg fær ei grið.
    Gakk út undir stjørnulofts kvirru
    og søk tað, tú sjálv hevur við.

    4. Far hóvliga, kvirt sum ein skýming.
    Í kvirruni fylgst tú við teim,
    hvørs dreymasjón hásong ber í sær,
    sum beinar tann leiðvilsta heim.

    Fuglurin lítli

    Orð: Øyvind Staveland og Ingvar Hovland
    Lag: Øyvind Staveland
    Týtt: Edvin H. Niclasen

    Í støknum sevi sælan fæst
    Í hvørjum ferli lívið sæst
    Hvørt ljóð ið flytifuglur ger
    Sum sigur at alt burtur fer

    Og ljómurin ger alt til moð
    Í leyvi og málmi so
    At gloymast skal hvørt náttarsor
    So eru lógarinnar kor

    Men um eg síggi fuglin lítla
    Flúgva lágt við gyltum veingjum
    Tá rætti eg út mínar hendur

    Kanska tú vil syngja song
    Um himin og fjarskotin lond
    Um trongar gøtur – ókend støð
    Um trygga havn og hellusvøð

    Og leiðir vindurin teg við
    Tá sinnið hevur fingið frið
    Uggar teg og fer í havn
    Til tíni kæru – hvørt eitt navn

    Fjøllini tey sterku kunnu vikast

    Orð: Zacharias Zachariassen
    Lag: Eyðun á Lakjuni

    1. Fjøllini tey sterku kunnu vikast,
    heyggjar flyta seg úr stað.
    Men Guds miskunn aldri frá tær fer,
    øll Skriftin ber jú prógv um tað.

    Niðurlag: Halleluja, halleluja!
    Lyftið er jú bygt á hann!
    Halleluja, halleluja!
    Orðið ei svíkja kann!

    2. Jørð og himmal skulu víst forganga,
    máni, sól ei vera til.
    Men Guds orð og lyfti standa føst,
    tey ævigt einki vika vil.

    3. Tá ið vit nú ríki skulu fáa,
    eitt, sum aldri verður rist,
    vilja vit tí søkja dag um dag
    Guds rættvísi og ríki fyrst.

    Fikutræ í garð varð plantað

    Orð: Levi Joensen
    Lag: James McGranahan

    1. Fikutræ í garð varð plantað,
    vón um nógvan ávøkst var;
    men hvør vónleyst var at leita,
    onga frukt tað træið bar.

    Niðurlag: „Trý ár eri eg nú komin,
    men ei nakran ávøkst sá.
    Høgg tað niður, høgg tað niður!
    Hví skal nyttuleyst tað stá?“

    2. Men hin góði víngarðsmaður
    biður um at spara tað:
    „Lat tað standa hetta árið!“
    Tolin, eyðmjúkur hann bað.

    3. „Eg vil grava, væl tað taða,
    gera við tað, alt eg kann;
    kanska tað vil ávøkst bera,
    meðan árið líða man.

    4. Men um tú ei ávøkst finnur,
    niður tú tað høgga kann.“
    Harrin nú tær bjóðar lívið.
    Sál, tak móti tí, hann vann.

    5. Nú er nýggjár – hevur Harrin
    funnið nakra frukt hjá tær,
    ella vil hann høgga træið,
    tí tú ongan ávøkst bar?

    6. Enn er lív og kraft at fáa
    fyri hvønn, sum á hann trýr.
    Tak tú tí ímóti honum,
    og tær ognast frelsan dýr.

    Fram mót Himli, fram mót Himli

    Orð: Levi Joensen
    Lag: Torkil Mørkøre

    1. Fram mót Himli, fram mót Himli –
    kæra sál, sum Jesus fann,
    tað er leiðin, sum ber lukku,
    um so tár av kinnum rann.

    Niðurlag: Føgru portur, føgru portur,
    standa opin, standa opin.
    Múrar glitra har í jaspis
    fyri tær, sum Kristus vann.

    2. Songur ljómar, songur ljómar
    út um lívsins føgru dyr,
    út um føgru, føgru múrar
    av smaragdum og safir.

    3. Í Guds hásæti og Lambsins
    situr lívsins Harri hátt.
    Hann, sum stríddi her á krossi,
    fær nú heiður, dýrd og mátt.

    4. Øll tey frelstu, sum vit sakna,
    eru í tí fagra stað.
    Skjótt úr øllum ættum gudsbørn
    skulu savnast har ein dag.

    Frukt og grønt og gott

    Orð og lag: Eyðbjørn Jacobsen og Finn Johannesen

    Et frukt og grønt og gott
    So er alt so flott
    Sálin er glaðari og tú verður frægari

    Appelsin er súr
    Súrepli er hart
    Bananin hon er boygd
    Ananas óslætt
    Mandarin er bleyt
    Og tað er eisini greyp
    Kivi hon er mjúk
    Og gott fyri tín búk

    Ja, frukt og grønt
    er gott fyri tín kropp
    Vitaminir fært tú her
    og dagin bjartan ger
    So et frukt og grønt
    Einki meira møsn
    Dagin bjartan ger
    So et frukt og grønt

    Brokkoli er tað
    ið líkist einum træ
    Kálið sum eitt blað
    og grønertin er glað
    Gularót ei gul
    piparfruktin kul
    agurk og salat
    og ein reyð tomat

    Far, far bert til Harran, tín Gud, tú í bøn

    Orð: Jákup Olsen
    Lag 1: Erik Gustaf Geijer
    Lag 2: Hallgrim Miðberg
    Upprunaheiti: Far bert til Harran

    1. Far, far bert til Harran, tín Gud, tú í bøn,
    og lít tú hans trúfesti á,
    tí aldri hann segði við barnið sítt nei,
    sum trúliga ásjón hans sá.
    Hann við hin spitalska jú segði: „Eg vil“.
    Halt á bert í bønini, tí um eitt bil
    hann tær svarar.

    2. Hin stóri og ríki og algóði Gud
    í orðinum gevur tær vón.
    Tí biður í neyð tíni her tú um breyð,
    hann gevur tær ei skorpión.
    Nei, alt, sum tær tørvar,
    hann gevur tær væl
    og bøn tíni svarar, við Andanum skal
    hann teg fylla.

    3. Og verður enn gøtan tær torfør og trong,
    so minst: Hann tær stendur við lið.
    Og um tú í royndum og vandanum ert,
    hans lyfti ber hjartanum frið.
    Halt á tí, sum Harrin tær beyð, ja, halt á,
    tí eingin, sum trúliga andlit hans sá,
    verður svikin.

    Finn tey fortaptu, leita upp lambið

    Orð og lag: William Augustine Ogden
    Týtt: Jukim Olsen og Zacharias Zachariassen
    Upprunaheiti: Seeking the lost

    1. Finn tey fortaptu, leita upp lambið,
    sum gongur vilst á fjøllum í dag.
    „Komið til mín!“ nú Frelsarin bønar
    – breið hetta út frá stað og til stað.

    Niðurlag: Far nú avstað um fjøll og fløtur,
    vís hinum vilstu beina leið.
    Før tey til hann, hin góða Hirðan,
    sum fyri tey í deyðan steig.

    2. Finn tey fortaptu, peika á Jesus,
    sálum so sjúkum, saknandi frið.
    Vís teimum greitt hin æviga vegin,
    styðja tey heimá stig fyri stig.

    3. Fagrir á fjøllum føturnir eru,
    sum góðan boðskap bera í dag,
    styrkja tey veiku, reisa tey falnu,
    gera í sorg tey líðandi glað.