Finn tey fortaptu, leita upp lambið

    Orð og lag: William Augustine Ogden
    Týtt: Jukim Olsen og Zacharias Zachariassen
    Upprunaheiti: Seeking the lost

    1. Finn tey fortaptu, leita upp lambið,
    sum gongur vilst á fjøllum í dag.
    „Komið til mín!“ nú Frelsarin bønar
    – breið hetta út frá stað og til stað.

    Niðurlag: Far nú avstað um fjøll og fløtur,
    vís hinum vilstu beina leið.
    Før tey til hann, hin góða Hirðan,
    sum fyri tey í deyðan steig.

    2. Finn tey fortaptu, peika á Jesus,
    sálum so sjúkum, saknandi frið.
    Vís teimum greitt hin æviga vegin,
    styðja tey heimá stig fyri stig.

    3. Fagrir á fjøllum føturnir eru,
    sum góðan boðskap bera í dag,
    styrkja tey veiku, reisa tey falnu,
    gera í sorg tey líðandi glað.

    Faðir, eg klári ei

    Orð og lag: Tommy Brandt
    Týtt: Hervør á Torkilsheyggi
    Upprunaheiti: Till You Start Walking

    Faðir, eg klári ei
    jú mítt barn, tú ger,
    tí Eg eri tín styrki
    og verja tín her.

    Faðir eg skilji ei
    á jú mítt barn, í trúgv,
    um tú á Meg vil líta
    eingin roynd er ov drúgv.

    Eina tú í trúnni,
    fjallið flyta kann,
    um tú bara biður,
    tær hjálpir Hann.
    Dýrdarger Mítt navn,
    á øllum tínum leiðum,
    so sært tú lív títt tað broytist
    tá tú livir í trúgv.

    Faðir, sig mær nær
    á mítt barn, í dag,
    royn tínar veingir
    og vit flúgva avstað

    Men Faðir, hvar fari eg?
    Barn mítt Eg leiði teg,
    liv tað, tú talar
    tá tú vísir teim veg.

    Einans eitt trúarstig,
    og trúgvin veksur frí.
    Ger tú tað, tú talar um
    og signingin er tín.

    Ferðamenn

    Orð: Arne Paasche Aasen
    Lag: Kurt Foss og Reidar Bøe
    Týtt: Jónvá Danielsen
    Upprunaligt heiti: Vandringsmenn

    Vit eru ferðamenn um verøld fjakka
    vár fótur hevur stigið mangt eitt spor
    ei gull og fæ á hesi fold vit eiga
    men stjørnuvovið loft og baldursbrá.

    Vit hava notið vakrar sólarløtur
    hoyrt løkin tutlað gjøgnum bø og ong
    hoyrt fuglasong um blómuskrýddar gøtur
    og summarsælu í tí stillu nátt.

    Ein dreymur er í okkar minni goymdur
    so vítt hann reikar altíð leitar heim
    eitt hav so bjart og nýggjar gyltar strendur
    hvønn dag ein nýggjan ævintýratein.

    Tá sól til viða fer og dagur lækkar
    tá syngur áin okkum áarlag
    vit eru ferðamenn um fjøll og slættar
    og gøtan vallað er við eydnuflag.

    Vit taka og við opnum hondum geva
    so eydnuríkur eingin maður er
    sum válarin tá náttin stjørnur tendrar
    og lýsir heimsins vallarum á veg.

    Fremmandur eg eri her

    Orð: Thomas Rawson Taylor
    Lag: W.E.M. Hackelman
    Týtt: Ókendur
    Upprunaheiti: Heaven is my home

    1. Fremmandur eg eri her,
    Dýrdin er mítt heim,
    oyðin, myrk er henda verð,
    Dýrdin er mítt heim.
    sorg og vandi, tey á rað
    støðast um meg dag um dag,
    men mín sál tó syngur glað,
    Dýrdin er mítt heim.

    2. Lat so stormin leika í,
    Dýrdin er mítt heim.
    Stutt er henda ferðartíð,
    Dýrdin er mítt heim.
    Skjótt er stormsins ódnarbrá
    farið um meg, og eg tá
    sælu Himmalsins ska ná,
    Dýrdin er mítt heim.

    3. Har við Harrans særdu lið
    – Dýrdin er mítt heim –
    veitir hann mær sælan frið –
    Dýrdin er mítt heim.
    Aftur skal eg finna har
    tey, sum fóru undan mær,
    og sum vóru mær so kær,
    Dýrdin er mítt heim.

    4. Klagu ei mítt hjarta ber,
    Dýrdin er mítt heim,
    hvussu enn mín lívsleið er,
    Dýrdin er mítt heim.
    Ein dag skal eg loystur stá
    kæra Harra mínum hjá.
    Áh, mær leingist heim at ná,
    Dýrdin er mítt heim.

    Fagra land, har gleðin bíðar

    Orð og lag: Dianne Wilkinson
    Týtt: Árni Jacobsen
    Upprunaheiti: Sweet land of rest

    1. Fagra land, har gleðin bíðar
    handan alla rúmd og tíð.
    Allur syndatregi horvin,
    sálin er um ævir frí.
    Eingin skilnaður har verður,
    eingin pína, ei farvæl.
    Henda dýrd brátt fyri mínum
    eygum opinberast skal.

    Niðurlag: Mítt hvíldarstað – Lyftislandið
    – skjótt tíni portur opnast vítt.
    Mítt hvíldarstað, til tín mær leingist.
    Tá ferð er endað – alt er nýtt.

    2. Jesus sína ætlan fremur,
    bústað sínum reiðir hann,
    stað so fagran, dýrdarríkan,
    sum á jørð ei fatast kann.
    So hann kemur, lyftið sigur,
    heintar sína brúður heim.
    Tá vit aldri aftur skiljast,
    njóta sæla gleði, gleim.

    Fullu tár, og nívdi sorgin

    Andraé Crouch
    Orð og lag: Andraé Crouch
    Týtt: Zacharias Zachariassen
    Upprunaheiti: Through it all

    1. Fullu tár, og nívdi sorgin,
    stakk meg ivin: Hvat í morgin?
    – Hvíldi ráðaloysi tungt á mær,
    Gud í øllum lívsins korum
    kom við dýrum troystarorðum
    og gav meiri styrki, størri royndin var.

    Niðurlag: Gjøgnum alt, gjøgnum alt
    eg lærdi at líta á Jesus,
    eg lærdi at líta á Gud!
    Gjøgnum alt, gjøgnum alt
    eg lærdi at líta á hans orð!

    2. Víða um og millum manna,
    mitt í fjøld – eg havi sannað:
    Einsamur og eina tó eg var!
    Men í hesum myrku løtum
    Gud, við sínum lyftum søtum,
    trúgvur vísti, at hann var mær altíð nær!

    3. Eg tær takki fyri royndir,
    Gud, tí skattir finnast loyndir
    sjálvt í sorg, tú sendir á mín veg!
    Tí um tú ei trongdir sendi,
    loysn í kreppum ei eg kendi,
    og hvat tú, áh, Gud, kanst gera fyri meg!

    Frelsarin kallar á hjarta títt nú

    Orð og lag: Wilbur E. Nelson
    Týtt: Hákun Djurhuus
    Upprunaheiti: What is your answer today?

    1. Frelsarin kallar á hjarta títt nú,
    hvat verður svar títt í dag?
    Frið vil hann geva, hjá tær taka bú,
    lat hann ei fara avstað.

    Niðurlag: Jesus teg kallar, hvat er títt svar?
    Tak móti honum, koyr hann ei frá tær,
    rødd hans, hon ljóðar,
    frið sín tær bjóðar,
    hvat verður svar títt í dag?

    2. Kanska tú stendur við ævinnar dyr,
    hvat verður svar títt í dag?
    „Avnoktar tú meg enn?“ Jesus teg spyr?
    Deyðan hann leið í tín stað.

    Fyrr ófriður sál mína nívdi

    Orð: Hanus S. Hansen
    Lag: Jens Guttesen

    1. Fyrr ófriður sál mína nívdi,
    eg friðleysur gekk mangan dag,
    tann hugsan: Tín sál livir ævigt!
    Hvat skuldi eg gera við tað?
    Her stendur tú stutt, eins og blóman,
    tú følnar og fellur ein dag!
    Hvør verður tín lagna í ævir,
    títt ókenda framtíðarstað?

    2. Vár Faðir í Himli er góður
    og vil hvørjum syndara væl.
    Á krossinum Sonur hans bløddi,
    hans kærleiki vinna teg skal!
    Ein ránsmann hann frelsti tann dagin
    og bað fyri fíggindum frið.
    „Tey vita ei, hvat ið tey gera,
    eg ynski at frelsa tey við!“

    3. Eg sá hetta elskandi hjarta,
    tað eyma og sorgtunga brá,
    eg fall har í náðinnar armar,
    so glaður eg takkaði tá:
    Mín Vinur, tú ert fram um allar,
    tí tú gavst títt alt fyri meg.
    Títt prís vil eg glaður fram bera,
    í undran eg tilbiði teg!

    Farið um jól og trettanda er

    Orð: Nyholm Debess
    Lag: Óla Jákup Hansen

    1. Farið um jól og trettanda er,
    nú dagarnir fara at dragna.
    Tá vita vit, fram móti vári ber,
    tá vetraródnin má tagna.

    2. Og foldin hon svav sær langan blund,
    goymdi hon grøs, goymdi urtir.
    Nú rísa man sól – nú komin er stund,
    hon drepandi frost tiðnar burtur.

    3. Nú várvónin rembist – brátt man hon sær brá,
    undir snjóhvítu fonn mundi sova.
    Hon rassast, – hon ernast, í legu hon lá,
    og gleðist, nú opin er smoga.