Frelsari, sum mildur er

    Orð: Handley Carr Glyn Moule
    Lag: Henry Leslie
    Týtt: Árni Jacobsen
    Upprunaheiti: Lord and Saviour, true and kind

    1. Frelsari, sum mildur er,
    mær í sinni Harri ver.
    Styrk og leið tú vilja mín
    til at vera vilji tín.

    2. Hendur mínar vera lat
    fúsar her til hjálp, so at
    tað, tú hevur givið mær,
    aftur eg kann bera tær.

    3. Virki títt sum mið og mál
    brenni so í míni sál,
    at mítt lív kann verða nýtt
    fyri teg og ríki títt.

    4. Ven tú meg til lívsins skeið,
    so eg gangi tína leið.
    nýti búnan, tú mær beyð,
    tíni vápn og kenni tey.

    5. Tú mær skapti sinn og sál,
    tey at nýta er mítt mál.
    Lívið vann tín deyði mær,
    mátt mín tí eg veiti tær.

    Frelsari stóri alt fyrigevur

    Fanny CrosbyIra David Sankey
    Orð: Fanny Crosby
    Lag: Ira David Sankey
    Týtt: Árni Jacobsen
    Upprunaheiti: Blessed Redeemer, full of compassion

    1. Frelsari stóri alt fyrigevur,
    botnleysa náði eyga mítt sær.
    Við tína trónu leiti eg skýli,
    Harri, eg komi nærri at tær!

    Niðurlag: Frelsari stórur, veldigur faðir,
    kelda av náði, ævig hon er.
    Vón teirra frelstu, ljósið í øldir.
    Jesus, mín Harri, lovaður ver!

    2. Frelsari stóri, tú ert mín verja,
    var eg í neyð, tú uppi meg bar.
    Glaður í trúnni á teg eg líti,
    ynski at vera nærri hjá tær!

    3. Frelsari stóri, mildur í náði,
    nú og í ævir ert tú í mær.
    Tú ert mín klettur, skjøldur og verja,
    drag meg og halt mær nærri hjá tær!

    Frelsari mín

    Orð og lag: John Willard Peterson
    Týtt: Árni Jacobsen
    Upprunaheiti: Shepherd of love

    1. Frelsari mín,
    tú visti, eg vilstur var.
    Frelsari mín,
    tín umsorgan var fyri mær.

    Niðurlag: Á oydnum veg
    tú legði meg
    á herðar og trygt bar meg heim.
    Mítt ynski er
    at standa her
    hjá tínum og fylgjast við teim.

    2. Frelsari mín,
    Jesus, ert alt hjá mær.
    Frelsari mín,
    í ævir eg búgvi hjá tær.

    Framman tromina

    Orð og lag: Holgar Jacobsen

    Har tú stendur framman styrisvøl
    Og hyggur fram um stavn
    Tað tykist sum tú leitar tær í havn
    Men hvar eru tíni virði
    og hvar er tín kabal
    Tú spyrjandi har stendur
    Og knýtur saman hendur
    um tey virði ið tú eigur
    Vilja hjálpa tær á mál

    Nú tú lítur á ta farnu tíð
    Og alt tað tú fekk gjørt
    Tú í hugaheimi heldur verða stórt
    Men hvar eru tó tey virði
    ið trælbinda títt mál
    Tú spyrjandi har stendur
    Og knýtir saman hendur
    Um tey virði ið tú eigur
    vilja hjálpa tær á mál

    Er nú sessur tín á tromuni títt mál
    Eg trúgvi ei -eg trúgvi ei
    er tín hugsjón sokkin langt
    av lívsins leið
    Tú trýrt tí ei-tú trýrt tí ei

    Er nú mammon vorðin kongur tín
    er lívsleið tín so trygg
    men hvat hjálpir hetta tíni stirdu sál
    Tí undir høvdapútu lívsins
    Ein bankabók so stór
    tú spyrjandi tá stendur
    Og rættir upp tær hendur
    Um tey jarðarinar virði
    Vilja hjálpa tær á mál

    Ferðast Jesu navni í

    Orð: Helga Ingebrigtsen
    Lag: Trygve Skallerud
    Týtt úr donskum: Jukim Olsen
    Upprunaheiti: Gå omkring i Jesu navn

    1. Ferðast Jesu navni í,
    hjálpt og troystað, stillað stríð,
    uggað tey, ið sorgin tærir,
    linna veitt, har pínan særir,
    stillisliga fram so hildið
    – tað var tað, eg fegin vildi.

    2. Glett hvønn ein, ið sorgir ber,
    heimleys lívgað, uggað her,
    teimum hjálpt, ið sakna, treingja,
    opnað dyr, har sorgir steingja,
    stillisliga fram so hildið
    – tað var tað, eg fegin vildi.

    3. Kærleiki væl finnur ráð,
    Gud vil hjálpa, lít hann á.
    Gleðst eg vildi við tí káta
    og felt tár við teim, ið gráta,
    stillisliga fram so hildið
    – tað var tað, eg fegin vildi.

    4. Vegin víst til himmalhavn,
    í Guds Faðirs opna favn,
    har, sum gleðin ber av øllum,
    sum ei finst í heimsins høllum,
    stillisliga fram so hildið
    – tað var tað, eg fegin vildi.

    Far hóvliga

    Orð: Halfdan Rasmussen
    Lag Bjarne Haahr
    Týtt: Mortan Weyhe
    Upprunaheiti: Gå stille og tyst gennem verden

    1. Far hóvliga, kvirt tína gøtu,
    hvør drúva skal bera sítt vín;
    hvør mansdreymur hásong ber í sær.
    Ver dreyminum trúgv; hann er tín.

    2. Ein dag skalt tú einsamøll droyma.
    Í einsemi dreymur gerst gler.
    Gakk nær hinum menniskjafødda,
    og navn tína brøðra fram ber.

    3. Á reiki er menniskjahjartað –
    av ekka og sorg fær ei grið.
    Gakk út undir stjørnulofts kvirru
    og søk tað, tú sjálv hevur við.

    4. Far hóvliga, kvirt sum ein skýming.
    Í kvirruni fylgst tú við teim,
    hvørs dreymasjón hásong ber í sær,
    sum beinar tann leiðvilsta heim.

    Fuglurin lítli

    Orð: Øyvind Staveland og Ingvar Hovland
    Lag: Øyvind Staveland
    Týtt: Edvin H. Niclasen

    Í støknum sevi sælan fæst
    Í hvørjum ferli lívið sæst
    Hvørt ljóð ið flytifuglur ger
    Sum sigur at alt burtur fer

    Og ljómurin ger alt til moð
    Í leyvi og málmi so
    At gloymast skal hvørt náttarsor
    So eru lógarinnar kor

    Men um eg síggi fuglin lítla
    Flúgva lágt við gyltum veingjum
    Tá rætti eg út mínar hendur

    Kanska tú vil syngja song
    Um himin og fjarskotin lond
    Um trongar gøtur – ókend støð
    Um trygga havn og hellusvøð

    Og leiðir vindurin teg við
    Tá sinnið hevur fingið frið
    Uggar teg og fer í havn
    Til tíni kæru – hvørt eitt navn

    Fjøllini tey sterku kunnu vikast

    Orð: Zacharias Zachariassen
    Lag: Eyðun á Lakjuni

    1. Fjøllini tey sterku kunnu vikast,
    heyggjar flyta seg úr stað.
    Men Guds miskunn aldri frá tær fer,
    øll Skriftin ber jú prógv um tað.

    Niðurlag: Halleluja, halleluja!
    Lyftið er jú bygt á hann!
    Halleluja, halleluja!
    Orðið ei svíkja kann!

    2. Jørð og himmal skulu víst forganga,
    máni, sól ei vera til.
    Men Guds orð og lyfti standa føst,
    tey ævigt einki vika vil.

    3. Tá ið vit nú ríki skulu fáa,
    eitt, sum aldri verður rist,
    vilja vit tí søkja dag um dag
    Guds rættvísi og ríki fyrst.

    Fikutræ í garð varð plantað

    Orð: Levi Joensen
    Lag: James McGranahan

    1. Fikutræ í garð varð plantað,
    vón um nógvan ávøkst var;
    men hvør vónleyst var at leita,
    onga frukt tað træið bar.

    Niðurlag: „Trý ár eri eg nú komin,
    men ei nakran ávøkst sá.
    Høgg tað niður, høgg tað niður!
    Hví skal nyttuleyst tað stá?“

    2. Men hin góði víngarðsmaður
    biður um at spara tað:
    „Lat tað standa hetta árið!“
    Tolin, eyðmjúkur hann bað.

    3. „Eg vil grava, væl tað taða,
    gera við tað, alt eg kann;
    kanska tað vil ávøkst bera,
    meðan árið líða man.

    4. Men um tú ei ávøkst finnur,
    niður tú tað høgga kann.“
    Harrin nú tær bjóðar lívið.
    Sál, tak móti tí, hann vann.

    5. Nú er nýggjár – hevur Harrin
    funnið nakra frukt hjá tær,
    ella vil hann høgga træið,
    tí tú ongan ávøkst bar?

    6. Enn er lív og kraft at fáa
    fyri hvønn, sum á hann trýr.
    Tak tú tí ímóti honum,
    og tær ognast frelsan dýr.

    Fram mót Himli, fram mót Himli

    Orð: Levi Joensen
    Lag: Torkil Mørkøre

    1. Fram mót Himli, fram mót Himli –
    kæra sál, sum Jesus fann,
    tað er leiðin, sum ber lukku,
    um so tár av kinnum rann.

    Niðurlag: Føgru portur, føgru portur,
    standa opin, standa opin.
    Múrar glitra har í jaspis
    fyri tær, sum Kristus vann.

    2. Songur ljómar, songur ljómar
    út um lívsins føgru dyr,
    út um føgru, føgru múrar
    av smaragdum og safir.

    3. Í Guds hásæti og Lambsins
    situr lívsins Harri hátt.
    Hann, sum stríddi her á krossi,
    fær nú heiður, dýrd og mátt.

    4. Øll tey frelstu, sum vit sakna,
    eru í tí fagra stað.
    Skjótt úr øllum ættum gudsbørn
    skulu savnast har ein dag.