Gud, tú kærleikskeldan er

    Ira David Sankey
    Orð: Robert F. Gordon
    Lag: Ira David Sankey
    Týtt: 
Árni Jacobsen
    Upprunaheiti: God of love, and God of might

    1. Gud, tú kærleikskeldan er,
    tú, sum øllum uppi ber.
    Saman vit av hjarta her
    vilja prísa tær.

    2. Vit í fjálgu morgunsól
    og við stilla náttarból
    altíð við tín náðistól
    vilja prísa tær.

    3. Her títt navn vit lyfta hátt
    fyri kærleik tín og mátt,
    at vit kunnu dag og nátt
    trygt teg líta á.

    4. Mangan kær tín troystarrødd
    var, tá sálin nívd og mødd
    og í táradali stødd.
    Altíð vart tú nær!

    Guds orð ber styrki og ber gleði

    Orð: Árni Jacobsen (1. ør.) og Wendell P. Loveless (2. ør.)
    Lag: Wendell P. Loveless
    Týtt: Árni Jacobsen (2. ør.)

    1. Guds orð ber styrki og ber gleði,
    tað børnum Guds skal veita megi
    at halda fram á Harrans vegi
    – dýrt tað er at savnast um.

    2. Farvæl, má Harrin teg nú varða,
    farvæl, nú hvør til sín vit fara.
    Farvæl, hann bønum lovar svara,
    so, farvæl, Gud signi teg!

    Guds náði ber

    Orð: Dottie Rambo og Árni Jacobsen (2. ør.)
    Lag: Londonderry Air
    Týtt: Árni Jacobsen (1. ør.)
    Upprunaheiti: He looked beyond my fault

    1. Guds náði ber
    av øllum – meir enn lívið er,
    ein gáva dýr, so sál mín undrast má.
    Tað loynt er mær,
    hví eg so kærur honum var,
    ið fjaldi míni mistøk, tørv mín sá.

    Niðurlag: Í ævirnar eg fegnast skal um Golgata
    og minnast krossin, Jesus doyði á.
    Hvør undurfull er náðin,
    sum meg falnan fann
    – hann fjaldi míni mistøk,
    stóra tørv mín sá.

    2. Sum seyður var
    eg vilstur, burtur gøtan bar,
    eg sjálvur valdi mína egnu leið.
    Ta skuld og háð,
    á mínum hjarta, sinni lá,
    tók Sonur Guds, seg sjálvan spardi ei.

    Guds leið er hin besta

    Orð og lag: Lida Shivers Leech
    Týtt: Árni Jacobsen
    Upprunaheiti: God’s way is the best way

    1. Guds leið er hin besta,
    tó valla veit eg,
    hví sorgir og royndir
    enn fjala hans veg.
    Hann hond míni heldur,
    meg dregur at sær.
    Tann Harri og Jesus
    nú alt er hjá mær.

    Niðurlag: Guds leið er hin besta,
    Guds leið er hin rætta.
    Ja, eina hann veit, hvat
    er best fyri meg.

    2. Guds leið er hin besta,
    hann leggur mín veg
    og biður í øllum
    meg líta á seg.
    Í sól ella skugga
    er hann altíð nær.
    Til tyngjandi ótta
    ei grund er hjá mær

    3. Guds leið er hin besta,
    hvønn dag kennir hann.
    Hjá honum tá friðfull
    er hvílan, eg fann.
    Tá sorgin man tyngja
    meg á mínum veg,
    til Jesus eg leiti
    – har troyst finni eg.

    Gud minnist meg

    Orð: Charles F. Weigle
    Lag: J. Danson Smith
    Týtt: Árni Jacobsen
    Upprunaheiti: God ever cares

    1. Gud minnist meg
    – ei bert á lívsins sumri,
    tá leið er løtt og ljósur dagur er –
    hann minnist meg, tá leiðin er í skugga,
    tá hjartað mótleyst er og byrðar ber.

    Niðurlag: Gud minnist meg, hann tíðin ei kann broyta,
    ævigur er hans kærleiki til mín.
    Gud minnist meg, um heimsins gleði kólnar,
    hans kærleiki í ævir svitast ei.

    2. Gud minnist meg
    og veit, at lívið einsligt
    og tungligt tykjast kann mær mangan dag.
    Hjá honum sál mín finna kann eitt skýli
    og eiga signað, friðfult hvíldarstað.

    3. Gud minnist meg,
    hann tíðin ei kann broyta,
    at signa, hjálpa, elska er hans mál.
    Hann er tann sami nú og allar ævir
    – tað gevur trygd til hvørja nívda sál.

    Gleðin er at eiga Jesus

    Orð: Oswald J. Smith
    Lag: Bentley DeForest Ackley
    Týtt: Árni Jacobsen
    Upprunaheiti: There is joy in serving Jesus

    1. Gleðin er at eiga Jesus
    á tí vandafulla veg.
    Fylt við undran er mítt hjarta,
    tí at Jesus elskar meg.

    Niðurlag: Tað er signing Guds, sum ger meg ríkan,
    stútt hann vakir yvir mær.
    Hvørja løtu, hvønn ein dag,
    stund um stund, á hvørjum stað.
    Tað er gleði, sum ei aftur frá mær fer.

    2. Vónin er at eiga Jesus,
    allur ótti burtur er.
    Yndisligir tónar fylla
    mína sál á míni ferð.

    3. Vissan er at eiga Jesus,
    tá í bøn eg søki hann.
    Vissan um, at Harrin Jesus
    fyri meg bar krossins bann.

    4. Troystin er at eiga Jesus,
    sjálvt tá náttin myrkast er.
    Náði Guds eg lærdi kenna,
    tí mót ljósi leiðin ber.

    Gunnar Vegmaður

    Orð: Dan Andersson
    Lag: Gunde Johansson
    Týtt: Mortan Weyhe
    Upprunaheiti: Gunnar Vägman

    Millum ungdóm í dansistovu
    dygst við dyrnar á stabba han sat
    Gunnar Vegmaður við fiólu,
    sum bæði læði og græt.

    Jú, eg minnist tann harðbalna finnan
    og hans eygnabrá vakin og blíð,
    tá hann bar fram tey fagrastu minni
    um sín ungdóm í Mattina bý’.

    Tað vóru mest skemtitættir
    og annað, sum heimagjørt var,
    hann var gamal sum bygdin og bergið,
    men sítt gránaða høvur høgt bar.

    Tak og lýð tær á malargrótsrunið
    og javndøgursstormanna brús
    ella hoyr Gunnar Vegmann syngja,
    sum hann sang, tá hann fekk sær ein rús.

    Stundum fór tó ein sorti um enni,
    meðan Gunnar spældi til dans,
    tá hann sang sína vísu um Onnu,
    um Onnu, sum aldri bleiv hans.

    Guds handaverk so alsýnt er

    Orð: Carlton C. Buck
    Lag: John Willard Peterson
    Týtt: Jóhan við Neyst
    Upprunaheiti: I believe in miracles

    1. Guds handaverk so alsýnt er,
    hans dýrd av øllum ber.
    Mong skoða her í ærufrykt
    tey undurverk, hann ger.

    Niðurlag: Undurverk, tey henda enn
    ígjøgnum Golgata,
    har mong ein sál er endurloyst
    úr bondum syndanna.
    Ígjøgnum harða flagið upp
    sær liljan trýsti veg.
    Undurverk, tey henda enn
    áh, Gud, við trúgv á teg!

    2. Eg ivist ei um stórverk Guds,
    sum vit her kunnu sjá.
    Hans undurverk, tey leiða meg
    heilt út á Golgata.

    3. Guds kærleika og megi hans
    eg skoði her um blítt.
    Av náði henda undurverk,
    sum fylla hjarta mítt.

    Gleðiboð góð

    Orð og lag: Petur og Gunrið Simonsen

    1. Gleðiboð góð
    hirðum og tjóð,
    eingilin boðar við Betlehem:
    Frelsari er
    føddur í verð,
    Kristus í Dávids staði.
    Dýrd veri Harranum,
    friður á jørðini,
    menniskja takki bert og frøi seg.

    2. Orðið varð hold,
    bústað á fold,
    sannleik og náði greitt boðaði.
    Ljós er á jørð,
    í menniskjum grør;
    tøkk fyri Sonin, hin einborna.
    Frelsa so dýrabar
    honum, ið trýr, mátt fær
    Guds barn at nevna seg. Undurfult navn.

    3. Gleðiboð kær
    ljóða enn skær:
    Menniskjum góður er tokki í.
    Jólanátt øll
    í smáttu og høll
    kvøða um barn, føtt í fjósi varð.
    Dýrd veri Harranum,
    friður á jørðini,
    menniskja takki bert og frøi seg.

    Gev, Gud, at kærleikans Andi

    Orð og lag: Dave Bilbrough
    Týtt: Øssur Berghamar
    Upprunaheiti: Let there be love

    Gev, Gud, at kærleikans Andi
    nemur við kraft hvørja sál,
    fløðir um land várt við megi,
    birtir nýtt lív og nýggj mál.
    Gev, Gud, at vit skulu kenna
    kærleika Kristusar so,
    at vit við halgaðum hjørtum
    lýða hans boð.