Hetta árið er komið at enda

    Orð: Svenning av Lofti
    Lag: Hann er mín songur, mín gleði

    1. Hetta árið er komið at enda,
    allir sunnudagarnir við.
    Eina tøkk vit til Harran nú senda,
    latið okkum tí øll syngja við.

    Niðurlag: Eg elski sunnudagsskúlan,
    ja, hann so kærur mær er.
    Eg elski sunnudagsskúlan,
    hann boðskap um Jesus ber.

    2. Henda boðskapin tykkum vit bera,
    tí vit trúgva á Frelsaran,
    og vit ynskja, at hetta skal gera,
    at tit eisini trúgva á hann.

    3. Størri gleði vit als ikki hava,
    enn at tit ganga Jesusar veg,
    fylgja honum í orðum og lívi,
    tæna honum, sum ofraði seg.

    Hjá teimum stuttligt at fylgjast er

    Orð: Nikolai Frederik Severin Grundtvig
    Lag: Christoph Ernst Friedrich Weyse
    Týtt: Petur William Háberg
    Upprunaheiti: Det er så yndigt at følges ad

    1. Hjá teimum stuttligt at fylgjast er,
    sum fegin vilja í fylgi vera,
    tá tvífalt frøi hvør gleði ber,
    og helvtar munur er sorg at bera.
    Ja, tað er gaman
    :,: at ferðast saman :,:
    um kærleiksglæman
    :,: í fylgi er. :,:

    2. So hugnaligt altíð er tað búgv,
    har stór og smá draga eina línu,
    og hústrú lyftir við manni trúgv,
    og maður lyftir við hústrú síni.
    Ja, best er gaman
    :,: at lyfta saman, :,:
    tá felagsframin
    :,: er hjartamál. :,:

    3. Væl Harrin hjúnunum eydnu gav,
    sum brúdleyp sítt vilja honum búgva,
    á hvørji løtu at vita av –
    tó æviskeiðið er ymist snúgvað –
    at tað er gaman
    :,: at byggja saman :,:
    um kærleiksglæman
    :,: í fylgi er. :,:

    Harrin, hann skoðar úr Himlinum niður

    Orð: Evald Samuelsen
    Lag 1: Hallgrim Miðberg
    Lag 2: Ira David Sankey

    1. Harrin, hann skoðar úr Himlinum niður,
    hyggur, um her nakar vitigur er,
    nakar, ið leitar til Gud – hoyr, hann sigur:
    Øll eru vilst, hvør sín egna veg fer.

    Niðurlag: Teg tó so elskaði Gud, at hann sendi
    einborna Son sín til Golgata træ,
    har hann vann sigur á deyða og vendi
    okkara armóð til signing tann dag.

    2. Burtur av leið mannaættin øll liggur;
    øll eru spilt, eingin rættvísur er;
    beiskleiki, ófriður, hvar hann enn hyggur,
    friðarins veg bert so fá kenna her.

    3. Men hin krossfesti um heimin nú gongur,
    eftir fortaptum hann tráandi spyr:
    „Blóð mítt rann fyri teg, hví fert tú longur?“
    spyr hann og bankar á syndarans dyr.

    4. „Trúgv á hin upprisna, himmalska Drottin“!
    Faðirin bønar hvønn syndara her:
    „Sál, sum á undirgangsvegi ert dottin,
    kom tó til Jesus og frelstur nú ver.“

    Hav takk, o, Jesus, at Tú hevur givið

    Orð og lag: Ókendur
    Týtt: Kajfinn Hammer

    1. Hav takk, o, Jesus, at Tú hevur givið
    mær mátt og rættindi at vera Tín.
    Tá Teg eg eigi, í Tær eg livi,
    mær fattast einki, bara Tú ert mín.

    2. Um øll enn kærleika mót mær vísa,
    eg havi rættindi at vera Tín.
    Um øll baktala meg ella mær prísa,
    tað sakar einki bara Tú ert mín.

    3. Um gull eg átti og grønar eingir,
    eg havi rættindi at vera Tín.
    Eri eg fátækur og uttan pening,
    tað sakar einki bara Tú ert mín.

    4. Um øll meg skýggja og frá mær fara,
    eg havi rættindi at vera Tín.
    Um onnur hjartaleys meg døma, særa,
    tað sakar einki bara Tú ert mín.

    5. Um fall og veikleikar trúnna køva,
    eg havi rættindi at vera Tín.
    Um fjøll enn vikast, hvør dalur, nøva,
    tað broytir einki bara Tú ert mín.

    6. Í við- og mótgongd, hvat enn mær møtir,
    eg havi rættindi at vera Tín.
    Tú ongan burt frá Tínum hjarta stoytir,
    takk, Jesus kæri, at eg eri Tín.

    Hasi, klødd í klæði hvít, sig, hvørji eru tey?

    Orð: Ókendur
    Týtt: Kajfinn Hammer

    1. :,:Hasi, klødd í klæði hvít, sig, hvørji eru tey?:,:
    Tað eru tey, sum Jesus her keypti Sær við blóð,
    sum runnið hava skeiðið og varðveitt Andans glóð!

    2. :,:Hasi, klødd í klæði hvít, sig, hvørji eru tey?:,:
    Tað eru tey, sum avgjørd á blóðið hava trúð,
    sum “fremmand” vórðu háðað, men heima standa nú.

    3. :,:Hasi, klødd í klæði hvít, sig, hvaðan koma tey?:,:
    Tað eru tey, sum komu út úr heimsins stóru trongd,
    sum vegna sína trúgv her liðu undir tosta, svongd.

    4. :,:Hasi, klødd í klæði hvít, sig, hvørji eru tey?:,:
    Jú, tað er Brúður Lambsins, sum savnað saman varð
    av øllum fólkasløgum, sum trúgv mót Kristus var!

    Harrin er mín Hirði, ongan sakn eg kenni

    Orð: Sálmur 23
    Lagað til: Kajfinn Hammer
    Lag: Margrét Scheving

    Harrin er mín Hirði, ongan sakn eg kenni,
    á grønum fløtum letur Hann meg liggja,
    leiðir meg at vøtnum, har ið eg kann hvílu njóta.
    Hann lívgar sál mína, beinir meg á rætta leið
    fyri sakir Navns Síns.
    Skuldi eg enn farið um dimman dal, óttist eg einki ilt,
    tí Tú ert við mær,
    sproti Tín og stavur ugga meg;
    mær reiðir borð fyri eygum fígginda mína,
    salvar høvur mítt við olju,
    bikar mítt tað flýtur yvir.
    Bert góðska og náði fylgja mær allar ævidagar mínar,
    og í Húsi Harrans eg dvølji allar ævir;
    Harrin er mín Hirði, ongan sakn eg kenni.

    Hevur lívið her á foldum

    Orð: Árni Jacobsen
    Lag: Mosie Lister

    1. Hevur lívið her á foldum
    nakran frið og sanna gleði givið tær?
    Hevur tú nú funnið hvílu í tí fragd,
    sum tú í heimsins rúsi fær?
    Ella leitar tú í loyndum eftir tí,
    sum tær friðin geva kann?
    Harrin Jesus til reiðar stendur.
    Tak móti honum, trúgv á hann.

    Niðurlag: Negldur á ein kross
    varð hann einans fyri lív at vinna tær.
    Negldur á ein kross. „Tað er fullgjørt!“
    fyri teg hann rópti har.
    Tað var náði Guds til syndaran,
    á krossi varð opinberað tær,
    og henda náði er ævig,
    á kross hann negldur varð.

    2. Við at søkja heimsins brunnar
    longri burtur tú í syndamyrkrið fór,
    og tú veitst, at fyri Gudi og hans hásæti
    er syndaskuld tín stór.
    Tak í dag tað stóra stigið,
    Jesus rættir tær naglamerkta hond.
    Hann skal æviga frelsa teg,
    til fulnar hann loysir tíni bond.

    Harrin Jesus elskar meg

    Orð og lag: W.F. og Marjorie Crumley
    Týtt: Páll á Lakjuni
    Upprunaheiti: Somebody loves me

    1. Harrin Jesus elskar meg,
    og eg elski hann;
    hann er við mær á míni ferð,
    vinurin, eg fann.
    Vakir yvir mær nátt og dag,
    bønir hoyrir hann.
    Stór er gleðin í míni sál,
    tí eg siga kann:

    Niðurlag: Ein er, sum elskar meg, leiðir og ber,
    eg elski ein og veit, við mær hann er.
    Ein er, sum vísir mær hvønn dag sín veg.
    Hesin eini er Jesus, og
    hann varðar meg.

    2. Tú ert sælur, um Jesus fær
    vilja sín við tær,
    verk hann hevur til ein og hvønn,
    gev tí honum svar:
    „Eg vil finna tey leitandi,
    eins og tú meg fanst.“
    Nýggja gleði tú fáa skalt,
    og tú siga kanst:

    3. Tá ið tænastan fullførd er,
    tekur hann meg heim
    í sínar vøkru bústaðir,
    heim til gleði, gleim.
    Sita øll tá um borðið har,
    syngja fagnaðarsong.
    Eingin sorg, eingin pína meir,
    heiðrið Krist, vár Kong.

    Har á krossi tornakrýndur

    Orð: Benjamin Georg Sporon
    Lag: Danskt
    Týtt: Árni Jacobsen (ørindi 1–2) og Victor Danielsen (ørindi 3)
    Upprunaheiti: På sit kors i dødens smerte

    1. Har á krossi tornakrýndur,
    meint av syndahondum píndur,
    Frelsarin, Guds sonur, hekk.
    Frá tær faðir tín sær vendi,
    sáran sakn og sorg tú kendi,
    einsamur í deyðan gekk.

    2. Fyri synd tú mátti stríða,
    svára pínu mátti líða,
    tola sár og spott og hat.
    Høvur títt tú vildi boyggja,
    rópa: „Fullgjørt er!“ og doyggja,
    tá tú andan frá tær læt.

    3. Aldri mær av huga fari
    krossurin hin tungi, harði,
    sum teg, lívsins Harra, bar!
    Nei, lat krossins beiska minni
    tala, rópa í mær inni,
    hvat eg havi kostað tær!