Hvat skal eg geva tær, Harri?

    Orð: Lizzie de Armond
    Týtt: Leif Hansen

    1. Hvat skal eg geva tær, Harri?
    Hvat skal eg virka for teg?
    Roykilsi, dýrastu steinar
    opna ei frelsunnar veg!

    Niðurlag: Jesus, eg sjálvan meg gevi,
    falli á knæ fyri tær,
    tín eg um ævir vil vera,
    blóð títt mær frelsuna bar!

    2. Hvat skal eg geva tær, Harri?
    Varrar at prísa tær við,
    føtur, ið ganga Guds vegir
    sálum til ugga og frið!

    3. Hvat skal eg geva tær, Harri?
    Ævigt eg tæna tær vil,
    elska teg, fylgja tær, gera
    alt, ið tú kallar meg til!

    Hann leitaði í náði

    Orð: W. Spencer Walton
    Týtt: Salomon J. Joensen og Johs. Andr. Næs

    1. Hann leitaði í náði,
    meg syndafalnan fann,
    eg møddur var og meiddur,
    men hann mær sælu vann;
    Guds einglar allir sungu tá
    og Himla hørpur leiktu á.

    Niðurlag: Náði, at hann fann meg,
    náði, at hann vann meg,
    náði, at hann bar meg heim til sín!
    náði, at hann bar meg heim til sín!

    2. Mær sár hann mundi tváa,
    mær veitti lívsins vín,
    so eymliga mær segði:
    »Tú ert um ævir mín!«
    Hans rødd var Himla fagra ljóð,
    og sál mín sang í Gudi fró.

    3. Hann vísti mær á merki,
    í hond og lið hann bar;
    at gjalda mínar syndir
    so svárt tað honum var.
    Eg fati ei, tó trúgvi eg,
    hann elskar syndarar sum meg.

    4. For ásjón hans eg livi
    í sælu og við frið,
    á lívsins hálu gøtu
    mær Jesus fylgir við,
    og ævin øll er ei ov long
    at syngja honum takkarsong.

    5. Og meðan dagar renna
    og hvørva eins og æl,
    eg bíða vil í tolni,
    hann koma aftur skal;
    sum brúður hann meg tekur tá
    at liva altíð Gudi hjá!

    Hvønn ein andadrátt, vit draga

    Orð og lag: Gary S. Paxton
    Týtt: Arnfinnur Setberg
    Upprunaheiti: Breath goes in and breath goes out

    1. Hvønn ein andadrátt, vit draga,
    ein teir verða færri – tíðin slær,
    løta kom, og tími svann,
    eins og fannir – vársól bræðir tær.
    Fólk av ótta eru nívd,
    men kletturin er lívd –
    og eg ei verði eldri – men skjótari heim.

    Niðurlag: Nærri mítt heim – í frið um ævir liva.
    Nærri mítt heim – í allar ævir hvíld.
    Nærri mítt heim – í Jesu hond at halda.
    Nei, vit ei verða eldri – men skjótari heim.

    2. Fólk tey flakka – og tey undrast,
    tó tey vita, jørðin – hon er dømd –
    bíðandi og ivandi,
    tey geva ikki Sannleikanum sømd.
    Áh, hoyr nú! – Harrin bjóðar tær
    – einsamur ei far –
    tí vit ei verða eldri – men skjótari heim.

    Hvør trygg er tann grundin, tit Guds børn, sum er

    Orð: George Keith og Richard Keen
    Lag 1: Joseph Funk
    Lag 2: Valisiskt sálmalag
    Týtt: Jákup Olsen
    Upprunaheiti: How firm a foundation

    1. Hvør trygg er tann grundin, tit Guds børn, sum er
    í orðinum løgd, henda grund tykkum ber.
    Hvat meir kann har sigast enn tað, sum er sagt?
    Gud við tykkum gjørt hevur æviga pakt.

    2. „Miss tí ikki mótið, eg eri við tær,
    eg eri tín Gud og vil vera tær nær.
    Eg styrki teg, hjálpi tær, haldi tær fast,
    mín armur skal bjarga, hvat annars enn brast.

    3. Um tú gjøgnum vøtnini fara her skal,
    um sorgarflóð djúpu eg leiði teg væl,
    tí eg eri við og skal vera tín borg,
    so halgað skal verða tín djúpasta sorg.

    4. Um gøta tín ber gjøgnum eldroyndir her,
    mín náði er við tær og uppi teg ber.
    Ei eldurin sakar, mín ætlan er bert,
    at reinur sum gull gjøgnum eldin tú fert.

    5. Um gráhærdur, gamal tú verður, tó fer
    mín kærleiki altíð at fylgja tær her.
    Um ellin teg boyggir, mín armur tó skal
    hvønn dag her á ferðini bera teg væl.

    6. Ta sál, sum til Jesus her fór og fann frið,
    ei fíggindin nakrantíð nema skal við.
    Tann sál, sum í trúnni er bjargað og sæl,
    ei svikin í ævirnar verða hon skal.“

    Hjartans ynski, kæri frændi

    Jákup Zachariassen
    Orð: Zacharias Zachariassen
    Lag: Jákup Zachariassen

    1. Hjartans ynski, kæri frændi,
    hjartans bøn mín er til Gud,
    at tú frelstur verða skalt í dag,
    ognast henda sæla lut.

    Niðurlag: Ikki ein, ið lítur á hann,
    skal til skammar verða, nei!
    Tí hvør og ein, ið kallar á hann,
    í allar ævir glatast ei!

    2. Um við munninum tú játtar
    Jesus sum tín Frelsara,
    um í hjartanum tú trýrt á hann,
    eiga skalt tú frelsuna.

    3. Gud er góður, Gud er mentur,
    ja, nóg ríkur fyri teg.
    Tær hann lovar lív og rættvísi,
    kraft at liva fyri seg.

    Her hoyrist heyst

    Orð: Sólrun Michelsen
    Lag: Julian Rasmussen

    her hoyrist heyst á rútunum
    og leyv ber brá av brandi
    brátt vindurin um nætur lær
    og burturi har eingin sær
    nú brýtur fram við landi

    vit goyma horvna summarverð
    við sól og løtum vátum
    eitt sorgblítt ljóð frá eini lógv
    og silvurblankan bláan sjógv
    við spjaddum fjarðarbátum

    her kólnar lot og fýkur leyv
    um kenslur tún og føtur
    og gráin gjøgnum veggir fer
    hitt ljósa niðurballað er
    í skýming stillar løtur

    Hvør stórt at vera barn títt, Gud

    Orð: Kirstin Andreasen
    Lag: Jens Guttesen

    1. Hvør stórt at vera barn títt, Gud,
    øll signing rík mær fall í lut,
    mín æra Kristus eina er.
    Tær lov og tøkk mín sál fram ber,
    ja, fyri myrka Golgata
    og stóru, djúpu náðina.

    2. Í heiminum ei friður er,
    her deyðin, syndin valdið ber,
    men Jesus, sum av Himli steig,
    á krossins træi deyðan leið,
    tí syngur sál mín glað og fró,
    við sigri upp úr grøv hann stóð.

    3. Gleð teg í Gudi, dýra sál,
    skjótt vil hann føra teg á mál.
    Vit takka fyri lyfti mong
    og syngja Gudi fagnarsong,
    í allar ævir vera sæl
    við endurloystum uttan tal.

    Heilagur, heilagur, heilagur er Gud

    1. Heilagur, heilagur, heilagur er Gud,
    heilagur er Alveldis Drottur,
    sum var, sum er, sum koma skal.
    Heilagur, heilagur, heilagur er Gud.

    2. Verdigur, verdigur, verdigur er Gud,
    verdigur er Alveldis Drottur,
    sum var, sum er, sum koma skal.
    Verdigur, verdigur, verdigur er Gud,

    3. Jesus, Jesus, Jesus, hann er Gud,
    Jesus, hann er Alveldis Drottur,
    sum var, sum er, sum koma skal.
    Jesus, Jesus, Jesus, hann er Gud.

    4. Heilagur, heilagur, heilagur er Gud,
    heilagur er Alveldis Drottur,
    sum var, sum er, sum koma skal.
    Heilagur, heilagur, heilagur er Gud.

    Hitt vermandi sólskin og fuglanna ljóð

    Orð og lag: R.J. Hughes
    Týtt: Jákup Olsen
    Upprunaheiti: The Lord is watching over me

    1. Hitt vermandi sólskin og fuglanna ljóð,
    hin blóman á vári, sum angandi stóð,
    og songur á heiðum, tú gevi tí ans.
    – Alt sigur frá náði og kærleika hans.

    Niðurlag: Tað kenst sum andadrag,
    eg greitt kann kenna tað,
    at Harrin vakir yvir mær.
    Hans góðska, kærleiki,
    tað kenst frá dýrdini,
    at Harrin vakir yvir mær.

    2. Tú sært ælabogan og stjørnurnar hátt,
    avkavaðu foldina, hválvið so blátt,
    hin veldiga skógin og fjøllini her
    – alt sigur, hann er, og hann varðveitslu ber.

    Havnasangur

    Orð: Kemm Poulsen
    Lag: Á leikvøllum funnust í forðum

    Tá sólin í eystri rísur
    og kagar inn Nólsoyarfjørð,
    tá er tú mín heimbýur Havnin,
    vakrasta stað á jørð.

    Ein stormdag av Landssyningi,
    tá ódnirnar herja um lond,
    meg bergtekur brimi tað harða,
    sum leikar í Yviri vð Strond.

    Tað fólki, ið her settist niður,
    tað átti ei fæ og jørð,
    útróður var teirra álit,
    teir róðu út Nólsoyarfjørð.

    Teir Stóragarð reistu um býin,
    í støðum stendur hann enn,
    ein varði hann er um tykkum,
    ið vit kalla Traðarmenn.

    Teir veltu og løgdu inn haga,
    skjótt mentu teir býin upp,
    úr kargari jørð teir vunnu,
    sær pening til bát og slupp.

    Havið var teirra álit,
    har drógu teir fiskin upp,
    Trappubrøður og aðrir,
    ið silgdu og fingu sær slupp.

    Hvar ið eg enn eri staddur,
    her heima og úti í verð,
    mín longsul til heimbýin Tórshavn,
    innast í hjartanum er.

    Í dag er tú Føroya depil
    og Skansin stendur har enn,
    vit forfedrunum kunnu takka,
    at vit eru havnarmenn.