Ikki tú óttast mást

    Orð: Árni Jacobsen
    Lag: George J. Elvey

    1. Ikki tú óttast mást,
    tí Harrin er tær nær.
    Hann sær tín veg og tíni tár,
    og hann skal hjálpa tær.
    Um torfør gøtan er,
    so hevur hann tað sæð.
    Tá tíðin kom, varð myrka nátt
    brátt vend til ljósan dag.

    2. Hevur títt hjarta sorg,
    um sinnið byrðar ber,
    ei óttast meir, legg byrði av,
    tí Harrin loðsur er.
    Hann er á hvørjum stað,
    úr vanda hjálpa kann.
    Hans verk tær signing bera skal,
    um bert tú lýðir hann.

    3. Hægri enn hugsan tín
    er vegur hans og ráð,
    á vegi hans tú stundum her
    tó ongan útveg sá.
    Men Harrans hondum í
    hvør vandi vunnin varð.
    Hann stríðið greiðir fyri teg,
    og hvíla unnist tær.

    Í himmalin á fold vit longu eru sett

    Orð: Árni Jacobsen
    Lag: Torkil Mørkøre

    Í himmalin á fold vit longu eru sett
    í Kristusi, vit kalla vár frelsara og klett.
    Av Jesu dýrd at skoða her aldri gerast mett
    — tí, hann er tann, ið frelsa sálir kann.

    Dýr er Guds ríka náði, sum fyrigevur synd,
    og setur tey í frælsi, í myrkri trivla blind.
    Hann fyri okkum letur upp ta føgru himmalgrind
    — tí, hann er tann, ið frelsa sálir kann.

    Tú sál sum uttan vissu í lívi ferðast her
    og støðugt óttast fyri, hvat framtíðin tær ber,
    legg lív títt nú í Jesu armar, bjargaður nú verð
    – tí, hann er tann, ið frelsa sálir kann.

    Í dalinum hugtungur gekk eg

    Orð: Sámal á Toftini
    Lag: Hallgrím Miðberg

    1. Í dalinum hugtungur gekk eg
    og hugsaði um, hvat var hent,
    um gleðina, friðin so søtan,
    sum hjarta mítt fyrr hevði kent.
    Eg mintist tær signaðu løtur,
    tá Jesus, eg fylgdist við tær,
    so lættar mær kendust tær gøtur,
    alt fagurt og ljóst tú vart mær.

    2. Men heimurin lokkandi dró meg,
    og høvdingi hans dugdi væl.
    „Hygg alt tað, sum hjarta títt krevur,
    tað er her, tú eiga tað skal.
    Tær nýtist ei hugsa um annað
    enn bara at hava tað gott.“
    Men eitt var, hann ikki mær segði,
    at einaferð ævig er nátt.

    3. Og longri og longri burt fór eg,
    í syndum og lystum eg svav
    og royndi at skúgva tað frá mær,
    at lív títt tú fyri meg gav.
    Men myrkrið bert seig meira um meg,
    tí syndin, hon helt mær so fast,
    tá brádliga skein gjøgnum myrkrið
    av Himlinum ljósið so bjart.

    4. Tá talaði Harri, tú, við meg
    og vísti mær hæddina á.
    Tú baðst meg at hyggja upp hagar
    og siga tær, hvat ið eg sá.
    Eg eygunum vendi mót Himli,
    sá tindrandi, stjørnufult hav
    og hválvið, so fagurt av litum –
    ein forsmakk av dýrdini gav.

    5. Har uppi, áh, Jesus, tú goymir
    ein ævigan bústað til mín,
    tí við tínum blóði tú keypti
    tey burtvilstu aftur til tín.
    So trygt og so væl tú skalt leiða
    tey fram fyri Faðirin har.
    „Hygg øll tey, tú gavst mær at eiga,
    um ævir tey verða mær nær.“

    Í tí stilla morguntíma

    Orð: Levi Joensen
    Lag: Asa Hull

    1. Í tí stilla morguntíma
    talar rødd við meg,
    fyllir hjarta mítt við gleði,
    sorg og ivi fer.
    Krossin hann í trúgv mær vísir,
    synd og mistøk við,
    Jesus Kristus vann á krossi,
    fullgjørt verk gav fullan frið.

    Niðurlag: Sálin frí, sálin frí,
    eigur Himmalland av náði,
    sálin allar ævir frí.

    2. Aldri aftur Satan skal meg
    fáa til ogn hjá sær.
    Frelsuverkið gjørt á krossi,
    tað var frelsa mær.
    Nú bert er mín størsta tráan,
    Harrin koma má,
    inn um perluportrið skal hann
    leiða meg so trygt og væl.

    3. Harrin kallar teg, tú troytti,
    kom og frelsu vinn.
    Himmallandið enn kann náast,
    kom í bátin inn.
    Um tín synd er reyð sum purpur,
    gerst hon hvít sum snjó.
    Kristus doyði her á krossi,
    frelsan vunnin er við blóð.

    Í tíð sum hesi tær nýtst Jesus

    Orð og lag: Ruth Caye Jones
    Týtt: Hákun Djurhuus
    Upprunaheiti: In times like these

    1. Í tíð sum hesi tær nýtst Jesus,
    í tíð sum hesi tær nýtst akker.
    Ver vísur í – ver vísur í,
    títt akker trygt í klettin ankrað er.

    Niðurlag: Ja, hesin klettur, hann Kristus er,
    og hesin klettur av øllum ber.
    Ver vísur í – ver vísur í,
    títt akker trygt í klettin ankrað er.

    2. Í tíð sum hesi tær nýtst Orðið,
    í tíð sum hesi nýtst tín avgerð.
    Ver vísur í – ver vísur í,
    títt akker trygt í klettin ankrað er.

    3. Í tíð sum hesi Jesus frelsir,
    í tíð sum hesi er hann akker.
    Eitt veit eg vist, eitt veit eg vist,
    mítt akker trygt í klettin ankrað er.

    Niðurlag: Ja, hesin klettur, hann Kristus er,
    og hesin klettur av øllum ber.
    Eitt veit eg vist, eitt veit eg vist,
    mítt akker trygt í klettin ankrað er.

    In the high and heavenly places

    Orð: Petur William Háberg
    Lag: Jens Guttesen
    Týtt til enskt: Maurice Cox
    Upprunaheiti: Inn í høgu himmalhøll
    Føroysk útgáva

    1. In the high and heavenly places,
    on the one Eternal throne
    Reigns our God, the Lord of Glory,
    as Isaiah once was shown.
    As His train fills all the temple
    we can hear the seraphim
    Crying, Holy, Holy, Holy,
    Glory only be to Him.

    2. Then the things around us tremble
    as we hear Jehovah say:
    “Who will go and represent Me
    to the nations of this day?”
    And there burns a holy fire
    with a sin destroying glow,
    And the lips are purged and answer:
    “Here am I, Lord, I will go”.

    3. Yes, our Lord is now exalted,
    and the call comes to His own:
    Who will take the glorious message
    where the Gospel is not known?
    Are you willing? Are you ready?
    Can you claim His will to know?
    Will you answer with Isaiah –
    “Here am I, Lord, I will go”?

    Í Guds orði eg kann sjá

    Orð og lag: Inga-May Hörnberg
    Týtt: Árni Jacobsen
    Upprunaheiti: I Guds bibel

    1. Í Guds orði eg kann sjá,
    nakað stórt brátt henda má:
    Harrin Jesus skjótt aftur koma skal.
    Mangur lítur bíðandi
    mót tí sælu løtuni,
    tá sálin í Himlinum er sæl.

    Niðurlag: Jesus aftur koma skal,
    ja, hann aftur koma skal!
    Út úr sorg og trongd og neyð
    skal hann ævigt loysa tey,
    sum í stríðnum sigrandi
    hava hvílt í náðini,
    og í Himli sigursløn bíðar teim.

    2. Eins og tjóvurin á nátt
    burt hann tekur tey so brátt,
    sum í trúgv hava litið seg á hann.
    Hvørt eitt stríð er endað har,
    ferðandi tá hvílu fær
    í staðnum, sum Jesus okkum vann.

    Í dag enn tolin Jesus stendur

    Orð og lag: Ruth Caye Jones
    Týtt: Árni Jacobsen
    Upprunaheiti: In times like these

    1. Í dag enn tolin Jesus stendur,
    tær rættir sínar særdu hendur.
    Ver vísur í, ver vísur í,
    at hús títt væl er bygt á tryggan klett!

    Niðurlag: Og hesin kletturin Jesus er,
    ja, hesin kletturin Jesus er.
    Ver vísur í, ver vísur í,
    at hús títt væl er bygt á fastan klett!

    2. Í dag tær tørvar dýra orðið,
    sum mongum hevur frelsu borið.
    Ver vísur í, ver vísur í,
    at hús títt væl er bygt á tryggan klett!

    3. Í dag eg vitna kann við gleði,
    eg gangi nú á himmalvegi.
    Í dag eg veit, við vissu veit,
    at hús mítt væl er bygt á tryggan klett!

    Niðurlag: Og hesin kletturin Jesus er,
    ja, hesin kletturin Jesus er.
    Í dag eg veit, við vissu veit,
    at hús mítt væl er bygt á tryggan klett!

    Í hundraðtúsundtali her

    Orð: Albert Benjamin Simpson
    Lag: James H. Burke
    Týtt: Jákup Olsen
    Upprunaheiti: A missionary cry

    1. Í hundraðtúsundtali her
    ein sálin eftir aðra fer
    um deyðans køldu gátt;
    til dóms tey uttan Kristus gá –
    ei ljós, ei vón, ein framtíð grá;
    ein svørt og ævig nátt,
    ein svørt og ævig nátt.

    Niðurlag: Í túsundtali dag um dag
    tey fara skjótt avstað,
    tey fara burt til dóm,
    tey fara burt til dóm.

    2. Guds Andi, okkum fylli tú
    við kærleika, við vón og trú,
    og ger tú okkum sterk,
    at gull og silvur leggjast má
    for Jesu fót sum offur – tá
    skal fremjast Harrans verk,
    skal fremjast Harrans verk!

    3. Tú biðjandi! Í Jesu navn
    trong inn í Harrans opna favn,
    halt á og troyttast ei!
    Statt fastur bert í stríðnum her!
    Tú veitst, at skjótt at enda er
    hin myrka stríðsins leið,
    hin myrka stríðsins leið.

    4. Skjótt kemur Harrin; henda nátt
    nú liðin er at enda brátt –
    áh, nýt tí tíðina,
    og ber tað fram, hitt glaða ljóð,
    um frið við Jesu dýra blóð
    til hvønn ein syndara,
    til hvønn ein syndara!

    5. Lat okkum virka! Tíðin fer,
    og mannasálir doyggja her
    í myrkri, uttan frið;
    hin frelsa frí, sum Jesus vann
    til tín og mín – áh, keypti hann
    ei teimum frelsu við,
    ei teimum frelsu við!

    6. Í túsundtali foldum frá
    tey fara, og tey koma tá,
    har nátt ei enda fær;
    lat okkum nýta dagin væl,
    at teirra blóð ei krevjast skal
    av hondum tær og mær,
    av hondum tær og mær!

    I’m on my way to Heaven

    Orð og lag: Blátt Gras

    I’m on my way to Heaven.
    I’m on my way to the Lord.
    There to see His mighty glory.
    I’m on the way to Heavens shore.

    I’m gonna see all the beauty.
    I’m gonna see the streets of gold,
    and there will be a great party,
    let this journey now unfold.

    I’m on my way to Heaven.
    I’m on my way to the Lord.
    There to see His mighty glory.
    I’m on the way to Heavens shore.

    I’m gonna sing with the angels,
    we’re gonna sing at the throne.
    We’re gonna sing to our saviour,
    oh my Lord, I’m coming home.