Kærleiki – trúfesti heim og hjúnalag fylli

    Orð: Øssur Berghamar
    Lag: Richard Charles Rodgers (Edelweiss)

    1. Kærleiki – trúfesti
    heim og hjúnalag fylli.
    Trygd í lund –
    stund um stund –
    lívsleið tykkara gylli.
    Orðsins barlast í sál og sinn
    tykkum góð vil vera.
    Ljós so bjart –
    nær og fjart –
    orðið uppi vil bera.

    2. Kærleiki – trúfesti
    framtíð tykkara myndi.
    Andans glóð,
    megi góð
    merki hjørtu og lyndi.
    Leiði tykkum um lívsins hav
    Harrans hond og megi.
    Ferðin sæl
    gerast skal
    – vard í sorg sum í gleði.

    Kærleiki Krists, hátt yvir fatan manna

    Orð: Dorothy Frances Bloomfield Gurney
    Lag: Joseph Barnby
    Týtt: Zacharias Zachariassen
    Upprunaheiti: O perfect love

    1. Kærleiki Krists, hátt yvir fatan manna,
    Harri, vit eyðmjúkt bøna teg í dag,
    at hesi tvey tín djúpa kærleik sanna
    sum eitt í eydnuríkum hjúnalag.

    2. Fullkomna Lív, ver teirra fulla vissa
    um eyman kærleik, støðufasta trúgv,
    um tol, um vón, so tey ei treystið missa,
    um barnsligt álit, tykist leiðin drúgv.

    3. Gleði teim gev, so gylt gerst enntá sorgin,
    gev teimum frið, sum stillar lívsins stríð.
    Lívsdagin fyll, so hvør ókendur morgin
    fullnøktast tíni kærleikskeldu í.

    Kúr ei sál, sum av vónloysi, longsli ert skerd

    Orð: Arnfinnur Setberg
    Lag: Jens Guttesen

    1. Kúr ei sál, sum av vónloysi, longsli ert skerd,
    tú, hvørs flog var so lætt einaferð.
    Í Guds eygum tú nógv meir enn spurvur ert verd,
    móti hæddunum Andin teg ber.
    Farin veturin er, prýða blómur nú vøll
    – hoyr á heiðini fuglaljóð hvøll.
    Eins og dúvan í gjónni fann verju og lívd
    – er mín sál ei av fíggindum nívd.

    2. Harrin hirði mín er, einki fattast mær her,
    rætt meg leiðir í líðir hvønn dag,
    ótti, ivi burt svinnur, mín sál lívgað er,
    lívsins lind er í turki mítt vað,
    keppur, stavur tín ugga meg – ei nøkur makt
    kann meg saka, tá tú heldur vakt.
    Eins og hjørtur á fjøllum mín Vin sálin sær
    – kærleiki er hans merki á mær.

    Kom, hvør sál, syng fagnaðarsong

    Orð: John Milton
    Lag 1: John Antes
    Lag 2: Arthur Seymour Sullivan
    Týtt: Árni av Reyni
    Upprunaheiti: Let us with a gladsome mind

    1. Kom, hvør sál, syng fagnaðarsong
    til vár Harra, Gud og Kong.

    Niðurlag: Skjól hann er mót myrku vøld,
    trúføst verja øld um øld.

    2. Latið okkum boða her
    Drottin, sum av øllum ber.

    3. Skaparverk hans ljómar hátt,
    boðar okkum miklan mátt.

    4. Og hann kennir vára neyð,
    veitir okkum dagligt breyð.

    5. Trygt hann varðar síni børn,
    verjir, tá ið leikar ódn.

    6. Syng, hvør sál, tí fagnaðarsong
    til vár Harra, Gud og Kong.

    Kanska um 1000 ár

    Orð: Niclas Johannesen og Petur Háberg Jacobsen
    Lag: Petur Háberg Jacobsen

    Hygg sólin, hon skýnur í mai,
    hon lýsir á okkara leið.
    Alt tað, eg elski so høgt,
    ger lívið so einfalt tó fløkt.

    Eg skilji, men skilji ei hví,
    alt her er avmarkað tíð.
    Ein byrjan, ið endar so brátt,
    tá dagur gerst náðileys nátt.

    Niðurlag: Ikki veit eg, hvat tað er,
    og ei heldur, hvar tað ber,
    men um kanska túsund ár
    Gud fær turkað míni tár.

    Brátt sólin, hon søkkur í kav,
    og skip tey sigla um hav,
    eg ein dag skal við á ferð,
    har víddin endaleys er.

    Niðurlag: Ikki veit eg nær og hvar,
    um vit síggjast aftur har,
    men um kanska túsund ár,
    Gud fær turkað míni tár

    Klokkujól

    Orð: Petur Háberg Jacobsen
    Lag: Silver Bells (Jay Livingston og Ray Evans)

    Klokkuljóð, klokkuljóð,
    klokkurnar ringja nú jól er
    Klokkuljóð ringja jól
    Nú eru jólini her

    Her í býnum er alt tendrað klætt við jólapynt er
    Kavin vakur nú ringir inn jól
    Vinir smílast børn og gávur øll í smílandi verð
    Og í gøtunum hoyrist tað ljóð

    Klokkuljóð, klokkuljóð,
    klokkurnar ringja nú jól er
    Klokkuljóð ringja jól
    Nú eru jólini her

    Og í glugga ljós tey skýna barn í krubbuni er
    Dávids stjørnan hon vísur tær veg
    Kona setur seg at kaga drongur skreiðandi fer
    Og í gøtunum hoyrist tað ljóð

    Klokkuljóð, klokkuljóð,
    klokkurnar ringja nú jól er
    Klokkuljóð ringja jól
    Nú eru jólini her x2

    …nú eru jól inni her

    Kvirra

    Orð: Niclas Johannesen og Petur Háberg Jacobsen
    Lag: Petur Háberg Jacobsen

    Í køldu kvirruni finni eg frið,
    í tí sum er og tíð, sum fór avstað.
    Livdi í meldrinum, mól bara við,
    men eg veit handan dyr, eg datt um døkkan dag.

    Kanska tykist tað so einsligt, men friður býr í mær,
    tøgnin talar, hon skilir væl tað,
    at ein glæma uttan myrkur, er eitt ljós sum ongin sær.
    Eg síggi tað. Sært tú tað, eg havi sæð?

    Nørast í náttini longsul og ljóð.
    Ein vón um vár, ið hitar hug og heim,
    vaks upp í vissuni, kortini tó
    okkurt brast, tað var hvast, skar heilt inn á bein

    Um tú heldur tað er einsligt, so býr friður nú í mær.
    Tøgnin talar, hon skilir væl tað,
    at ein glæma uttan myrkur, er eitt ljós sum ongin sær.
    Eg síggi tað. Sært tú tað, eg havi sæð?

    Kring Harrans himnatrónu stendur skrýtt hitt frelsta lið

    Petur Jacob Sigvardsen
    Orð: Annie Munch
    Týtt: Petur Jacob Sigvardsen
    Viðmerking: Týddur í 1990.

    1. Kring Harrans himnatrónu stendur skrýtt hitt frelsta lið
    av øllum tjóðum, fólkasløgum, tungumálum við.
    Tey syngja: “Halgur, halgur, halgur er vár Harri, Gud!”

    2. Og øll tey bera búnan tann, ið skínur eins og mjøll,
    tí alt má vera lýtaleyst í himna halgu høll.
    Tey syngja. “Halgur, halgur, halgur er vár Harri, Gud!”

    3. Hvør er tó hesin skari tann, ið syngur sigursljóð:
    Jú, tey, ið Jesus keypti leys við sínum dýra blóð´.
    Tey syngja: “Halgur, halgur, halgur er vár Harri, Gud!”

    4. Kring Harrans trónu savnast øll í himins mikla her
    lovsyngjandi um ævir hátt, at Gud vár góður er!
    Tey syngja: “Halgur, halgur, halgur er vár Harri, Gud!”

    Kæri Jesus, mín Frelsari, Harri

    Orð og lag: Aage Samuelsen
    Týtt: Kajfinn Hammer

    1. Kæri Jesus, mín Frelsari, Harri,
    Tú Guðs Sonur av sonnum jú ert!
    :,:Á, eg ynski at koma Tær nærri,
    fyri sál mína stórur Tú ert.:,:

    2. Mær er longsul í sálini inni
    eftir meira at tæna Tær her,
    :,:so eg sálir til Himmalin vinni,
    verða fyltur av Tær her á ferð.:,:

    3. Lat Tín heilaga eld støðugt brenna
    mær í hjarta til góðtokka Tín,
    :,:lat meg uppreisnarkraftina kenna,
    til eg fari um seinastu sýn.:,:

    4. Eg vil gleða meg saman við fegnum,
    og við frímóði vitna um Teg.
    :,:Staðfest Orðið við undrum og teknum,
    gev í stríði mær kraft her á veg.:,:

    5. Skjótt í Himlinum við Tína Trúnu
    skal eg síggja Teg Frelsari, Guð!
    :,:Har av náði Tú rættir mær krúnu,
    gevur mær har hin æviga lut.:,:

    Kvøldarsólin setir handan fjallið

    Orð: A. G. Lindqvist
    Lag: Eg vist ikki má so syrgin vera
    Týtt: Kajfinn Hammer

    1. Kvøldarsólin setir handan fjallið,
    heilsandi farvæl so føgur, blíð;
    yvir meg hon purpurroðan breiðir,
    ber til landið sælu hvíldartíð!
    Stillar aldur fram við fjøru tutla
    og sum brandar skyggja eins og gull,
    meðan norðlýsið um hválvið logar,
    á, hvør signað sjón so undurfull.

    2. Fyri dagin, sum nú er at enda,
    o, mín Frelsari, eg takki Tær,
    at Tú gavst mær hetta fagra landið,
    og mín troyst og verja gjørdist mær.
    Sum ein faðir eymligt seg miskunnar
    yvir síni børn, so hevur Tú
    borið meg á fjálgum faðirørmum
    og ei troyttur enn ert vorðin nú.

    3. Gev mær nú í nátt, o, Guð, at hvíla
    undir Tíni faðirligu makt.
    Bjóða einglum Tínum hjá mær vera
    og við legu mína halda vakt.
    Frið eg finni ei í hesum heimi,
    bert í Tær finst hvíla til mítt sinn.
    Leið meg Frelsari hin smala vegin,
    til í Himmalin eg stígi inn.