Møtast vit, tá lív er liðið, hinumegin Jordaná

    Orð: Horace C. Hastings
    Týtt: Edmund í Garði

    1. Møtast vit, tá lív er liðið,
    hinumegin Jordaná,
    og við frelstum finna bústað
    allar ævir Guði hjá?

    Niðurlag: :,:Møtast vit:,: frelst á Lívsins Ljósu Strondum,
    har øll jarðarneyð og syndin er í allar ævir av?

    2. Møtast vit í Halga Staðnum,
    fram við Lívsins reinu Á?
    Har ei verður nátt og myrkur,
    Guð er sjálvur Ljósið tá.

    3. Har tey endurloystu syngja
    Guði lovsong hvønn ein dag
    frammi við Guðs Dýrdartrúnu,
    tí tey náddu Lívsins Stað.

    4. Møta vit har teimum kæru,
    sum her fóru okkum frá,
    í Guðsdýrdini tey hoyra
    nevna oss við navni tá?

    5. Tá ið Harrin Jesus kemur,
    møta vit tá Honum glað,
    tí vit høvdu her á foldum
    Hansar ríku frelsu sæð?

    6. Ja, um bert vit fevna faldin
    av Hans kappa her á fold,
    vovin av Hans Orð’ og dópi,
    vín og breyði – Jesu hold!

    7. Ja, um her vit Honum tæna,
    stíga í Hans hirðaspor,
    tá vil Hann av náði bjóða
    okkum til sítt Kongaborð.

    Niðurlag: Tá vit glað, tá vit glað,
    møtast frelst á Lívsins Strondum,
    har øll jarðarneyð og syndin
    er í allar ævir av.

    Mær tørvar biðja meir

    Orð: Herbert Brander
    Týtt: Kajfinn Hammer

    1. Mær tørvar biðja meir, tí einans bønin
    kann bjarga hesi syndafullu verð;
    ja, eg av hjarta, sál má fasta, biðja
    so náðarinnar kraft meg reinan ger.

    Niðurlag: Mær tørvar biðja meir, ja, eg má elska meir,
    og eg má líta meir á Guð, sum sigur ber.

    2. Eg kærleik’ sýna má, tí fólkið líður,
    av fráfall’ ferst ein vilst og friðleys verð.
    Men einans kærleiki kann stilla stríðið,
    og veita hjálp har neyðin svárast er.

    3. Ja, eg má líta meir á Harrans lyfti,
    tí einans Lívsins Orð kann veita frið.
    Um himmalin enn rivnar, jørðin skrædnar
    hjá Honum trygt mín sál tó eigur frið.

    Mín Harri kann byrðina bera

    Meta av Fløtum
    Orð: Oswald Jeffrey Smith
    Lag: Bentley DeForest Ackley
    Týtt: Meta av Fløtum
    Upprunaheiti: The Saviour can solve every problem

    1. Mín Harri kann byrðina bera,
    um løtt ella illtung hon er,
    hans styrki í veikleika prógvast,
    hans megi av øllum jú ber.

    Niðurlag: Mín Harri kann loysa hvønn spurning,
    mær fløkjurnar greiða vil hann,
    tað er einki, ið er ov torført,
    ei er nakað, ið hann ikki kann.

    2. Mín Harri kann sorgina lætta,
    hann Gud alrar troystar jú er,
    hann frið sín í royndum her gevur,
    ein útveg úr freistingum ger.

    3. Mín Harri kann styrkja tey veiku,
    hans náði er øllum nóg rík,
    hvørt stig hann til Himmals jú kennir,
    og skjótt honum gerast vit lík.

    4. Hann valdið á syndini brýtur,
    hann langt síðan sigurin vann,
    hann loysir tey bond, ið enn binda,
    hvønn fígginda vinna hann kann.

    5. Mín Harri kann stilla til fulnar
    tann longsil, í hjartanum býr,
    hans nærvera halgar og mennir
    av sonnum ta sál, á hann trýr.

    Mær longdist eftir frelsu og søkjandi eg var

    Orð og lag: Aage Samuelsen
    Týtt: Kajfinn Hammer
    Upprunaheiti: Jeg lenktet etter frelse og søkte overalt

    1. Mær longdist eftir frelsu og søkjandi eg var,
    hvar fanst væl fyrigeving til mín sum fallin var?
    :,:Mín skírnartváttur, ferming við ei bar mær frelsu, frið,
    og prestsins deyða lærusmíð mær lívleyst fór framvið.:,:

    2. Hvat skuldi eg væl trúgva og hvagar venda mær?
    Eg hoyrdi sálmasang og bøn so innantóm og fjar!
    :,:Hvør samkoma av navni mær var eitt eiti bert,
    og teirra góða byrjan í dag eins lítið vert!:,:

    3. Eitt andsleyst evangelium eg einans hoyra fekk,
    tess meir á tað eg lýddi bert afturá tað gekk.
    :,:Hvat hjálpa tár og lyfti, eitt grátkvalt “Faðir-Vár”,
    fordøming, krøv og ivi bert øktu hjartans sár.:,:

    4. Men tá ið eg mær vendi frá mannaboðan burt
    Guðs frið í sál eg kendi, sum Hann mær vann so dýrt;
    :,:og Jesu Kristi armar meg bóru fram á mál,
    Hans kærleiki meg fyllir til likams, anda, sál.:,:

    Mær í Guðs Orði birtist so skakandi ein sjón

    Orð: Kajfinn Hammer
    Lag: Í tíðarinnar skýming eg í undran standi her
    Viðmerking: Yrktur í 2002.

    1. Mær í Guðs Orði birtist so skakandi ein sjón,
    eg sá ein heim so spiltan og falnan uttan vón;
    eg sá teir vraka Jesus og negla Hann á kross,
    eg skalv, tá Hann varð svikin og fekk ein judaskoss.

    2. So skifti sjónin aftur, eg trongdartíðir sá,
    mong Antikristsins merki á ennið tóku tá;
    og bróðir gav upp bróður, eg skalv av sorg og sút,
    um ei teir dagar Guð hevði stytt helt eingin út!

    3. So stóð eg mitt í Himli, á Trónu Guðs Hann sat,
    hitt slagtaða Guðs Lambið hvørt innsigli upplat;
    tá misti sólin skin sítt, hvørt fjall, hvør oyggj veik burt,
    og havsins bylgjur reistust og brutu upp á turt.

    4. Tá sá eg Jesus koma við einglum skýggjum á,
    Hann heintaði øll síni – og hini skildi frá;
    tey bóðu fjøll og hamrar og heyggjar fjala seg,
    tí fyri vreiði Lambsins ei nakar stendur seg.

    5. Eg skalv, tá øll tey glataðu burtur vórðu leidd
    og heystaðu ta lagnu, tey sjálv sær høvdu reitt!
    Men, á, hvør gleðirómur, tá frelsti skarin har
    til Lambið fram varð leiddur, sum syndir teirra bar.

    6. Av ærufrykt og nøtran mítt veika hjarta skalv,
    hvør øgiligt er ei hetta endatíðartalv!
    Skal Trongdina eg smakka, í hond Guðs eri eg,
    um likam mítt teir bróta, mín sál fer betri veg.

    7. Á, sál, sum ófrelst gongur, bert søkir hesa verð,
    hvør skal tín lagna verða, tá lív títt endar her?
    Á, vend tær nú til Kristus, tað er tín bjarging bert,
    við blóði, vatni, Anda tú einans frelstur gerst.

    Meistari, loysnari, heimsins Frelsari

    Arvid Hansen
    Orð og lag: Dottie Rambo
    Týtt: Arvid Hansen
    Upprunaheiti: I call Him Lord

    1. Meistari, loysnari, heimsins Frelsari,
    undurfullur, ráðgevi, morgunstjørna klár,
    dalsins hvíta lilja, vinur, hjálpari,
    hann í gjár, í dag, eins og í morgin
    upphav als og endi er.

    Niðurlag: Einglar nevndu hann Jesus,
    og av moyggj varð hann føddur,
    av Mariu nevndur Jesus,
    men eg nevni hann drott.

    2. Jehova, Messias, mikil kongur, Gud,
    hann er lívsins breyð, hitt lívsins orð,
    hitt ljós, ið birtist mær,
    eitt ljós í myrkri,
    dyr til Himmals,
    mítt býli handan ský.
    Hann er keldan við lívsins vatni,
    sum aldri tornar upp.

    Mær leingist til hin signaða dag, tá Jesus koma skal

    Orð: Alfred Smith
    Lag: I’m longing for the glorious day when Jesus shall come back
    Týtt: Kajfinn Hammer

    1. Mær leingist til hin signaða dag, tá Jesus koma skal,
    eg síggja skal Hann sum Hann er;
    tá øll tey heilagu ígjøgnum øldir kallast heim,
    sum tóku móti frelsu her.

    Niðurlag: Mær leingist, mær leingist, síggja Hann,
    mín Kong og Frelsara og Guð!
    Hann skal meg føra heim til landið, Hann mær vann,
    har einglar ævigt prísa Guð’.

    2. Við hvørt gerst gøtan brøtt og knortlut og hon tykist long,
    men Jesus stendur mær við lið,
    Hann eymligt teskar orð til mín, so trúgv mín verður sterk,
    at Hann á ferðini er við.

    3. Hvør undurfull tann stund, tá upp mót skýggjum leiðin ber,
    at møta Honum, sum meg vann;
    tá sjúka, neyð og tár um allar ævir horvin er,
    mín ferðarstav eg leggja kann.

    Mítt himmalheim so fagurt er

    Orð: William Hunter
    Lag: James David Vaughan
    Týtt: Zacharias Zachariassen
    Upprunaheiti: I feel like traveling on

    1. Mítt himmalheim so fagurt er,
    nú dýrdin stavnhald mítt er!
    Ei deyði, synd har skaða ger,
    nú dýrdin stavnhald mítt er!

    Niðurlag: Ja, nú dýrdin stavnhald mítt er!
    Nú dýrdin stavnhald mítt er!
    Mítt himmalheim so fagurt er,
    nú dýrdin stavnhald mítt er!

    2. So góður Harrin er mót mær,
    nú dýrdin stavnhald mítt er!
    Inntil eg heimið síggi har,
    nú dýrdin stavnhald mítt er!

    3. Nú langt á málið ikki er,
    nú dýrdin stavnhald mítt er!
    Og liðug er mín himmalferð,
    nú dýrdin stavnhald mítt er!

    Móses fólk Guðs leiddi

    Orð og lag: Jeff Gibson
    Týtt: Ingolf Rasmussen
    Viðmerking: Týddur 18. november 1999.
    Upprunaheiti: Canaanland is just in sight

    1. Móses fólk Guðs leiddi,
    vegin teimum greiddi
    yvir oyður, gjøgnum nátt;
    tá tey vildu venda,
    Móses bað tey ganga,
    Kánansland vit síggja brátt.

    Niðurlag: Har ei sorg vit minnast,
    har vit saman finnast,
    koma fram so við og við;
    mjólk og hunang fáa,
    har vit loksins náa,
    Kánansland vit síggja brátt.

    2. Ferðast vit um líðir,
    upp um fjøll umsíðir,
    falla mugu ei í fátt;
    eins og Móses verða,
    mótloysi ei bera,
    Kánansland vit síggja brátt.

    Morgun millum fjalla hoyrist løk og á

    Orð: B. E. Posse
    Týtt: Kajfinn Hammer

    1. Morgun millum fjalla
    hoyrist løk og á
    móti hellu falla,
    tutla keldu frá:
    – Guð er nær!

    2. Sí, nú myrkrið dragnar,
    vellir ljósins flóð;
    líðin grøna vaknar,
    syngur morgunljóð:
    – Guð er nær!

    3. Lítla lambið káta
    lívligt spælir sær,
    fuglarnir teir láta,
    syngja: Guð er nær!
    – Guð er nær!

    4. Til Guð tín hug lat fara,
    sum veg Sín kennir tær;
    lat tín lovsang æra
    Guð, sum er so nær!
    – Guð er nær!