Mær ein bústað Jesus til reiðar ger

    Orð: Jas. W. Acuff
    Lag: Emmet S. Dean
    Týtt: Meta av Fløtum
    Upprunaheiti: Just over in the glory land

    1. Mær ein bústað Jesus til reiðar ger
    í fagra dýrdarlandinum;
    skjótt eg flyti, har hann av øllum ber
    í fagra dýrdarlandinum.

    Niðurlag: Í fagra dýrdarlandinum
    eg syngi prís við einglunum
    í fagra dýrdarlandinum.
    Í fagra dýrdarlandinum
    har við tí frelsta skaranum
    í fagra dýrdarlandinum.

    2. Eg nú ferðist heim til hin ljósa stað
    í fagra dýrdarlandinum;
    har Guds prís øll syngja so fró og glað
    í fagra dýrdarlandinum.

    3. Áh, hin hugsan søt, Harran eg skal sjá
    í fagra dýrdarlandinum;
    við teim frelstu gullgøtum ganga á
    í fagra dýrdarlandinum.

    4. Hvør ein dýrt keypt sál syngur fagnaðarsong
    í fagra dýrdarlandinum,
    hjartans takkarljóð til vár Gud og Kong
    í fagra dýrdarlandinum.

    Mangan tú undrast, hví tárini renna stríð

    Orð og lag: Gordon Jensen
    Týtt: Zacharias Zachariassen
    Upprunaheiti: Tears are a language God understands

    1. Mangan tú undrast, hví
    tárini renna stríð,
    og byrðin kennist tyngri, enn tú megna man!
    Men Gud tær stendur nær,
    hvørt tár hann falla sær,
    – tár er eitt mál, ið Gud skilja kann!

    Niðurlag: Gud sær hvørt tár frá tí hjartabrotnu sál,
    hann hoyrir tey, hann skilir teirra mál!
    Gud rørdur hjálpir tá,
    tú kallar navn hans á
    – tár er eitt mál, ið Gud skilja kann!

    2. Tá sorgin nívir fast
    og tár á eyga sæst
    – og eydnuna, tú droymdi um, tú ikki fann,
    tá Gud ei gloymir teg,
    men ger ein gongdan veg
    – tár er eitt mál, ið Gud skilja kann.

    Mangt og hvat ófatandi mítt eyga sá

    Orð og lag: Howard Davies
    Týtt úr donskum: Zacharias Zachariassen
    Upprunaheiti: Mange er de ting, som jeg ej kan forstå

    1. Mangt og hvat ófatandi mítt eyga sá,
    ja, mangt undursamt um heyg og hól.
    Men tað undurverdasta, eg grundi á,
    er Guds kærleiksflóð og náðisól.

    Niðurlag: Hægri upp enn stjørnufjøldir seta spor,
    fjarari enn markið millum suður, norð,
    vellir fram Guds makaleysa náði góð,
    undurfulla kærleiksflóð.

    2. Tá til Jesus mína synd og skomm eg bar,
    fyri honum kærdi mína neyð,
    setti á hann álit mítt, júst sum eg var,
    syndabót og kraft hans náði beyð.

    3. Kristi stóra kærleika eg fati ei,
    hann til fulnar aldri lýsast kann.
    Jesus steig av Himli og gekk krossins leið,
    vinur mín og frelsari er hann.

    Mín Frelsari á krossi

    Orð: J.E. Curtis
    Lag: Haldor Lillenas
    Týtt: Árni Jacobsen
    Upprunaheiti: He sent my sins a-rolling

    1. Mín Frelsari á krossi
    leið deyðan fyri meg,
    og syndir mínar tók hann,
    tí fríur eri eg!

    Niðurlag: Mín synd øll stoytt varð oman,
    varð oman, varð oman,
    mín synd øll stoytt varð oman
    í djúpa, djúpa hav.
    Eg nú til æru syngi
    og prísi hans navni.
    Mín synd øll stoytt varð oman,
    tá Jesus lívið gav.

    2. Mín synd øll stoytt varð oman,
    tá eg á knæ í bøn
    av deyðanum varð merktur
    – eg lívið fekk í løn.

    3. Mín synd er fyrigivin,
    sum mær á herðum lá,
    hann stoytti henni oman
    hin dag á Golgata.

    Morgun er komin

    Orð: Elanor Farjeon
    Lag. Bunessan (hymn tune)
    Týtt: Edvin H. Niclasen
    Upprunaheiti: Morning has broken
    Viðmerking: Upprunaliga yrktur í 1931.

    1. Morgun er komin, svunnin er náttin
    sum fyrstu ferð tá sólin hon skein
    tøkk fái dagur, fyltur av ljósi
    tøkk fái jørðin, ið gjørdist várt heim

    2. Vakurt er regnið, vænur hvør dropi
    sum tá ið døggin jørð legðist á
    tøkk fái vindur, ið teskar í gørðum
    kveikir til lívs, alt, ið Gud gongur hjá

    3. Vár gjørdist morgun, vár gjørdist náttin
    sum fyrstu ferð í Eden tey gá
    tøkk fái lívið, ið syngur á degi
    nýskaptan dag av Gudi vit fá

    Mána og sól, vindar og skýggj

    Orð: Frits Johannesen
    Lag: Egil Hovland

    1. Mána og sól, vindar og skýggj
    og blómur og børn skapti vár Gud.
    Himmal og jørð, alt eigur hann.
    Harri, vár Gud, vit tær takka.

    Niðurlag: Harri, vit takka tær.
    Harri, vit prísa tær.
    Harri, vit syngja títt heilaga navn.

    2. Jesus, Guds sonur, krossdeyðan leið
    for meg og for teg, livir í dag.
    Ja, hann er her, ja, hann er her.
    Harri, vár Gud, vit tær takka.

    3. Andin, vár troyst, vermir – gav lív,
    sum heilagur er, talar um Gud,
    fylgir við tær hvønn einasta dag.
    Harri, vár Gud, vit tær takka.

    Meg kalla halgu heimlands hæddir

    Orð og lag: Dottie Rambo
    Týtt: Flóvin Tyril
    Upprunaheiti: The holy hills of heaven call me

    1. Meg kalla halgu heimlands hæddir
    til fagran bústað handan hav,
    mær bíða kær, og krúnur latast,
    har skyggir dýrd, sum heilt ber av.

    Niðurlag: Mítt likams tjald er sum í fongsli,
    sál mín enn býr hylkinum í,
    men tess leirdyr brátt skulu bresta úr stongsli,
    tá ið einglar loysa mína sál.
    Eg flúgvi heim sum á arnarveingjum,
    dýrdin veittrar mær, skjótt ber tað á mál.

    2. Mong kær eg hómi hinumegin,
    øll sorg er burt, hvørt tár, ið rann.
    At síggja Krist gerst størsta gleðin,
    tann dýrdarsjón ei lýsast kann.

    Meðan saman her vit sita

    Orð: Petur William Háberg
    Lag: James Langran

    1. Meðan saman her vit sita
    glað og fró í veitslulag
    við teim hjúnum, sum nú halda
    her sín stóra merkisdag,
    er tað vert at hyggja aftur
    á ta tíð, sum farin er,
    takksom móti lívsins Harra,
    hann, sum verður, var og er.

    2. Ísrael væl mátti fjakka
    ár um ár í oyðimørk,
    men tey høvdu altíð hjá sær
    halgidómin, Harrans ørk.
    Klæði teirra slitust ikki,
    skógvar vórðu ei á hol,
    yvir teim var Harrans náði,
    kærleiki og ríka tol!

    3. Øll tey frelstu hava sannað,
    hvussu stór Guds náði er,
    hann læt upp tey stongdu portur,
    uppihelt so manga ferð.
    Og tey hús, sum ærað hava
    Harrans navn í trúgv og bøn,
    eins og teirra, vit nú fagna,
    missa ikki sína løn.

    4. Tey eitt „Ebenezer“ kunnu
    reisa nú á hesum stað,
    og vit ynskja, Harrans signing
    teim skal fylgja dag um dag,
    teirra heimi, teirra virki,
    teirra gerðum, teirra ferð,
    og so eina ríka inngongd,
    tá ið tíðin liðin er!

    Mangan her tykist myrkt og kalt

    Orð: Zacharias Zachariassen
    Lag: Jákup Zachariassen

    1. Mangan her tykist myrkt og kalt,
    tú finnur ongan frið.
    Tú leitar, men ljósið burt er fjalt,
    tær leiðist lívið við.
    Áh, hevði bert onkur uggað meg
    og víst mær rættan veg.

    Niðurlag: Men Jesus, tín vinur, er tó nær,
    hann bíðar eftir tær.
    Hann bankar á tínar hjartadyr,
    og eftir tær hann spyr.
    Hann elskar teg, kom til hann í dag
    áh, svara honum ja,
    svara ei nei, men svara honum ja!

    2. Soleiðis var í farnu tíð,
    eg onga lukku fann.
    Men nú syngur sál mín glað og frí
    um hann, sum lív mítt vann.
    Áh, hevði tú viljað trúð á hann,
    so syngja við tú kann: