Nú á jólum mín hugur leitar

    Orð: Svenning av Lofti
    Lag: White Christmas

    1. Nú á jólum mín hugur leitar
    til barnaheimið mítt so kært.
    Barnadagar runnu,
    og ljós har brunnu
    og róku burtur myrkrið svart.

    2. Ja, á jólum hugnaligar løtur,
    friður kenst í heimum og um gøtur.
    Jólatíðin sæla – so kær,
    hon kveikir gleði mær í sál.

    3. Nú á jólum mín hugur leitar
    til barnaheimið mítt so kært.
    Jólatíðin sæla so kær,
    og hon kveikir gleði mær í sál.

    Navnið Jesus ber av øllum

    Orð og lag: William J. Gaither
    Týtt: Zacharias Zachariassen
    Upprunaheiti: What a lovely name

    1. Navnið Jesus ber av øllum,
    undurfult og søtt,
    hjørtuni ger løtt.
    Yndisliga navnið, Jesus,
    tað hitt sama er,
    undurverk tað ger!

    Niðurlag: Yndisliga navnið, navnið Jesus,
    út um rúmd so fjart
    skínur tað so bjart!
    Søtari enn songurin í Himli,
    trygga friðarhavn,
    yndisliga navn!

    2. Kraft er í hans dýra navni,
    til frelsu, frið,
    endurloysing við.
    Hann hin syndasjúka reinsar,
    opnar eygu blind,
    fyrigevur synd!

    3. Skjótt hann savna skal í skýggjum
    úr hvørji tjóð,
    loyst við Lambsins blóð,
    flytur tey inn í gullstaðin,
    tekur tey í favn;
    yndisliga navn!

    Nú myrkur fellur á

    Orð: Margaret W. Brown
    Lag: Howard L. Brown
    Týtt: Árni Jacobsen
    Upprunaheiti: When twilight shadows fall

    1. Nú myrkur fellur á,
    og kvøldið komið er,
    vit fram til tín, áh, Frelsari,
    nú stíga vilja her.
    Á hesum friðarstað,
    sum dagur fer í kav,
    vit vilja fegin takka fyri
    alt, tú okkum gav.

    2. Takk fyri kærleik tín,
    sum lívgar okkum her.
    Vit prísa tær, áh, Frelsari,
    tú uppi okkum ber.
    Títt samfelag er dýrt
    og kærleikssól tín skær –
    vit fyri tey og tína náði
    vilja takka tær.

    3. Vár Harri og vár Gud,
    mót tær vit eru vend,
    og tøkk til tín, áh, Frelsari,
    mót trónuni er send.
    Og tá á morgni sól
    úr kavi lyftir seg,
    tá leið tú okkum enn ein dag –
    um tað vit biðja teg.

    Nú mánin aftur lýsir

    Orð: Matthias Claudius
    Lag: Johann Abraham Peter Schulz
    Týtt: Jóhan við Neyst
    Upprunaheiti: Der mond ist aufgegangen

    1. Nú mánin aftur lýsir,
    og gylta stjørnan vísir
    seg aftur klár og blíð.
    Á fjalli friður kemur,
    og hvíti mjørkin nemur
    við grøna ong og bratta líð.

    2. Eg skoði mánans boga,
    sum hálvan síggi loga,
    men heilur tó hann er.
    Á sama hátt Guds gáva,
    men oftani vit snáva
    og gávu Guds hálvt skoða her.

    3. Gud Faðir, stjørnan bjarta,
    nú gleðist alt mítt hjarta
    í tínum sannleika.
    Og meðan lív mítt rennur,
    og logi mín enn brennur,
    gev mær eitt barnasinni tá.

    4. Tá kalda náttin kemur
    og við mítt eyga nemur,
    Gud, gev mær tá tín frið
    og vís mær tína náði,
    so tína troyst eg fái;
    gev øllum mínum hana við.

    Nú hvørja ferð, eg síggi stjørnu falla

    Orð og lag: Theofil Engström
    Týtt: Jóhan við Neyst
    Upprunaheiti: Du fallna stjärna

    1. Nú hvørja ferð, eg síggi stjørnu falla,
    sum ikki longur lýsir himli á,
    eg hugsi um ta fjøld, ið syndin kallar,
    sum fjakkar vónleys fyri vind og vág.

    Niðurlag: Áh, falna stjørna á fjarum stað,
    áh, vend nú aftur, kom heim í dag.
    Teg Jesus elskar og kallar nú,
    áh, falna stjørna, lýs aftur tú.

    2. So mong ein sál er her á mínum leiðum,
    sum einaferð var eldhugað og glað,
    nú er hon stødd á heimsins myrku heiðum,
    sum fallin stjørna langt frá faðirs stað.

    3. Men hoyr, mín vinur, falna stjørna, kæra,
    ein leið er aftur heim til Frelsaran.
    Um tú í Jesu opna favn vilt fara,
    tú aftur hvíld og gleði finna kann.

    4. Sig, skalt tú einaferð í Himli vera,
    har aldri nøkur stjørna falla kann?
    Sig, skalt tú gylta sigurskrúnu bera
    og allar ævir skoða Frelsaran?

    Nú syngur hátt mítt hjarta

    Orð: Sivert Aklestad
    Týtt: Kajfinn Hammer

    1. Nú syngur hátt mítt hjarta, tí Kristus lív mítt er,
    nú frígjørd sál mín brennur, sum fyrr var køld sum gler.
    :,:Høgt vil eg Kristus bera, sum fagran blómukrans,
    o, ja, tað besta her í heimi tað er at vera Hans.:,:

    2. Hvør gott, at kunna goyma seg trygt við Jesu bróst;
    alt annað har at gloyma og kenna alt so ljóst.
    :,:Har frelsuna eg eigi, sum fagran blómukrans,
    o, ja, tað besta her í heimi tað er at vera Hans.:,:

    3. Hvør undurfult at skoða inn í Guðs kærleikshav,
    og Andans fylling fáa, sum Guð í Kristus’ gav.
    :,:Hans kærleika eg eigi, sum fagran blómukrans,
    o, ja, tað besta her í heimi tað er at vera Hans.:,:

    4. Og brátt skal Jesus koma at heinta síni heim;
    eg veit, halleluja, at eg eri ein av teim.
    :,:Har heima krýndur fái eg lívsins sigurskrans,
    o, ja, vælsignað yvir øllum tað er at vera Hans.:,:

    Nú stundar mót nátt og nú myrknar alt meir

    Orð: Leonard Gudmundsen
    Týtt: Kajfinn Hammer

    1. Nú stundar mót nátt og nú myrknar alt meir,
    o, Jesus, kom inn til mín nú
    og opna mítt eyga at síggja Teg klárt,
    tí signa meg kann bara Tú.

    Niðurlag: Kom inn til mín, Jesus, Tú kennir mín tørv,
    at Tú kanst mær hjálpa í dag;
    mær tørvar Teg, Jesus, í lívi og deyð,
    til sigur meg førir avstað!

    2. Kom inn til mín, Jesus, og lýs upp Títt Orð,
    so troyst eg kann heinta harfrá.
    Títt Orð er jú ljós fyri einhvønn, sum trýr,
    kom, vís mær hvørt lyfti og ráð.

    3. Vit vita, Tú kemur og heintar oss skjótt,
    tá fáa vit arvin í lut!
    Tá skulu vit síggja Teg, Frelsari vár,
    vár Himmalski Kongur og Guð!

    Nú Romarbrævið 8 mítt heim er vorðið mær

    Orð: Peder I. Ramskud
    Týtt: Kajfinn Hammer

    1. Nú Romarbrævið 8 mítt heim er vorðið mær,
    eg búði har sum lítil – nú eri aftur har.
    Ímeðan havi eg tó tíverri reikað um
    og vitjað havi mangan mangt syndarligt eitt rúm.

    2. Eg flutti inn har Lastin hon rak sítt vistarheim,
    eg livdi, sum mær lysti í gaman og í gleim;
    har dámdi mær jú frálíkt, fekk mangan søtan blund,
    men gjørdist heilt forfardur, tá ið eg sá húsins grund!

    3. Eg flutti við tað sama, eg sá hvønn veg tað rak,
    tí skjótt man húsið falla við buldur og við brak!
    Tað stóð jú dygst á Avgrundarinnar myrku trom,
    til grundar við tí fer einhvør, út haðan aldri kom!

    4. Eg leitaði upp Ærunnar heiðurskrýnda hús,
    har falnir andar livdu sítt lív í sús og dús;
    men gakk, ov lítið virdur har slapp eg ikki inn,
    har stóð eg útihýstur, ein sál so særd og svinn!

    5. So fann eg fram til Ríkdómsins hús við mikið knoss,
    men har fekk eg at vita, at har var ikki pláss!
    Eg mátti liggja úti og tonkti: Nú er well,
    nei, aldri meir eg vitji aftur Marglætsins hotel.

    6. Men so kom eg til at minnast mín barndóms Frelsara
    og heimið har á heygnum, sum kallast Golgata.
    Eg snúi við tað sama, eg mátti venda við
    til Romarbrævið 8 – har fann mítt hjarta frið!

    Nú nígur sól á havsins barmi

    Orð: Dmitry Stepanovich Bortnyansky (1-2 ørindi) og Kajfinn Hammer (3. ørindi)
    Lag: Ukrainskt fólkalag. Je prie (Kol slaven)
    Týtt: Kajfinn Hammer (ørindi 1-2)

    1. Nú nígur sól á havsins barmi,
    roðin hímar troyttu jørð;
    nú blikar døgg á blómuhvarmi,
    lognið lygnar vík og fjørð
    við náttarhvíld á náðarørmum,
    festi hvørs mans í tungum hørmum.

    2. Eg fevni náðarhendur tínar,
    Frelsari, á bønarstund;
    í loyndri beri brestir mínar
    tignarkvæmur á tín fund.
    Við fótskør tíni, tær í vøldum,
    hyl meg í tínum kærleikstjøldum.

    3. Á veingjum morgunroðans foldin
    endurfødd hin hinsta dag,
    nú úthvíld dregur anda moldin,
    kveikir lív als skapnings slag.
    Sum morgunsól í ljósins ríki
    eg rísa skal í dýrdarlíki.

    Nú lýsnar alsamt, dagurin er nær

    Orð: Carl Hyllestad
    Týtt: Kajfinn Hammer

    1. Nú lýsnar alsamt, dagurin er nær,
    náttin svinnur burt og ljósið veingir fær;
    sí, dagsins koma greidligt boðar mær:
    Jesus, Hann kemur skjótt!

    Niðurlag: Ja, sum eitt stormríð fer frá staði og til stað
    skal ljóða yvir jørð sum túsundrøddað lag:
    Títt Orð, Tað er vár vón, vár kraft, várt sigurslag,
    Jesus, Hann kemur skjótt!

    2. Hygg, ætt eftir ætt er vaksin upp
    við trælalívsins kor og ritualsins bond!
    Nú myrkrið dvínir fyri Harrans hond,
    Jesus, Hann kemur skjótt!

    3. Av deyða vakt nú verða fleir og fleir,
    synd og myrkur fer, ei verðin dregur meir.
    Vit ganga fram við svørði Sannleikans,
    Jesus, Hann kemur skjótt!