Sig, hví mátti Jesus ganga

    Orð: Ókendur
    Týtt: Amga Jacobsen
    Viðmerking: Týddur í 1984.

    1. Sig, hví mátti Jesus ganga
    krossins veg til Golgata?
    Tað var tí, Hann vildi bjarga
    alla mannaættina!

    Niðurlag: Ja, fyri teg har Jesus doyði,
    nú øll tín synd útstrikað er;
    alt var av kærleika, hann segði,
    trúgv tí og tú frelstur er.

    2. Sig, hví leið Hann har so tolin,
    og hví rópti Hann “Fullgjørt”,
    doyði har so sundurbrotin,
    meðan alt til háð varð gjørt?

    3. Einki annað kann teg frelsa,
    einki annað ber tær frið;
    ævigt lív Hann tær vil geva,
    kom nú og Honum takk framber.

    Send Honum boð, tí Harra Jesus Krist

    Orð: Konrad Odinsen
    Týtt: Edmund í Garði (ørindi 1-5) og Kajfinn Hammer (ørindi 6)

    1. Send Honum boð, tí Harra Jesus Krist,
    sum frelsa kann og veita sálum vist!
    Hann, sum á fold av Guði sendur var,
    send Honum boð og frið Hann veitir tær.

    2. Send Honum boð, tá hjálp tær tørvar her;
    á myrku stund Hann fegin ljós tær ber.
    Tá onga leið títt eyga meir kann sjá,
    send Honum boð, og brátt er Hann tær hjá!

    3. Send Honum boð, tá ivandi tú er’;
    ein stund hjá Honum – allur ivi fer!
    Tá leiðin tín um táradalin lá,
    send Honum boð og hjálp tú brátt skalt fá.

    4. Send Honum boð, tá sorgin nívir teg;
    alt vónleyst er, tú hómar ongan veg!
    Tá trúgvin glapp á allar lutir her,
    send Honum boð, sum lívsins trúgv tær ber!

    5. Send Honum boð ta vøkru gleðitíð,
    tá byrður ber og eydnan brosar blíð!
    Tá dagur aftnar yvir deyðans dal,
    send Honum boð, sum altíð alt ger væl.

    6. At enda boð Hann sjálvur sendir mær;
    meg kallar heim til Sabbatshvíld hjá Sær!
    Ei meir mær tørvar Honum senda boð,
    eg síggi Hann, sum elskaði meg so!

    Skal eg í vanda ferðast

    Orð og lag: Charles Austin Miles
    Týtt úr norskum: Victor Danielsen
    Upprunaheiti: If Jesus goes with me (Måske det blir i dalen)

    1. Skal eg í vanda ferðast
    um djúpa, dapra dal?
    Skal sólin á meg lýsa,
    og sál mín hvíla sæl?
    Eitt veit eg: Gangi eg
    á tronga sorgarveg,
    bert Jesus er hjá mær,
    er gongd hvør ein leið.

    Niðurlag: Bert Jesus er hjá mær,
    er gongd hvør ein leið;
    tað Himmalin er
    á hvørjari ferð,
    bert hann meg ber.
    Á foldum øll lívsæla varð
    hans krossur mær;
    bert Jesus er hjá mær,
    er gongd hvør ein leið.

    2. Skal einsligur og gloymdur,
    av hita stoktur, eg
    teim falnu sálum bera
    hitt glaða boð um teg?
    Ja, um enn kallið varð
    at reisa merkið har,
    bert Jesus er hjá mær,
    er gongd hvør ein leið.

    3. Skal eina tíð eg bera
    hans kross á heimsins strond,
    ímeðan onnur flyta
    hans orð til fremmand lond?
    Tó trúgvur veri eg,
    Guds Lamb, og elski teg!
    Bert Jesus er hjá mær,
    er gongd hvør ein leið.

    4. Ei kann, ei vil eg ivast
    um Harrans vísa ráð;
    eg fylgi, tæni honum
    og líti orð hans á.
    Hvar liggja skal mín ferð,
    hvar vegur mín enn ber,
    bert Jesus er hjá mær,
    er gongd hvør ein leið.

    Sum vilstur seyður fjøllum á

    Orð og lag: James McGranahan
    Týtt: Victor Danielsen
    Upprunaheiti: I am the way

    1. Sum vilstur seyður fjøllum á
    er hvør ein mannasál,
    og hvussu skal hon lívið ná
    og sæla endamál?

    Niðurlag: Jesus er sannleiki, vegur og lív;
    í honum er frelsa, og eina honum í.
    Jesus er sannleiki, vegur og lív,
    og í honum, eina í honum frelsa er.

    2. Í myrkri mangur staddur er,
    men vildi funnið leið,
    og lærur nógvar eru her,
    so veg hann finnur ei.

    3. Til Jesus, vegin, sannleikan
    og lívið kom í dag!
    Til Faðirin teg leiðir hann;
    sig tí hans kalli ja!

    Segði eg Tær, Harri, hvat eg misti

    Orð: Emanuel Minos
    Týtt: Kajfinn Hammer
    Upprunaheiti: :,:Jeg begynner om igjen:,:

    1. Segði eg Tær, Harri, hvat eg misti,
    tá eg vendi mær frá Lívsins Veg,
    hvussu henda heimsins stutta gleði,
    tá gjørdist so tóm fyri meg?
    Segði eg Tær, Harri, hvussu mangan
    yvir lívsins leið bleiv burtur Tú,
    meðan væl eg fjaldi mína pínu?
    O, Harri, eg sigi tað nú!

    Niðurlag: :,:Eg av nýggjum byrja vil:,:
    pílagrímsins leið til Himmalin.
    Her er leirið Tær í hond,
    evna meg við Tíni Ond,
    eg av nýggjum, av nýggjum byrja vil.

    2. Segði eg Tær, Harri, hvat sum førdi
    barndómsgleði mína djúpt í synd,
    so hvør reinur tanki og hvør dreymur,
    varð spiltur í ólevnað, synd?
    Segði eg Tær, Harri, hvussu ivin
    spilti alt, sum her eg trúði á?
    Plágaður eg verði bert av angist,
    men, Harri, hoyr, nú er mín trá:

    3. Eg í angur, Harri, nígi niður
    við Tín kross og søki andlit Títt;
    tí Tú keypti meg við Tínum blóði
    og strikaði skuldarbræv mítt.
    Harri, á, um eg tó bara kundi
    gull og silvur borið Tær sum takk,
    men eg eigi einki Tær at bera
    enn bara meg sjálvan sum takk!

    Sál, tú sum ferðast her niðri

    Orð og lag: Ókendur

    1. Sál, tú sum ferðast her niðri
    fram uttan vón tína ferð,
    steðga nú ferðini, lýð á
    Orðið ávarandi her:

    Niðurlag: Hvat vilt tú gera við Jesus?
    Svara á spurningin, tú!
    Skjótt náðitíðin er runnin,
    gríp hesa stundina nú!

    2. Einki títt órógv kann stilla,
    lukkuna finnur tú ei;
    syndin ei sálina mettar,
    gevur ei sælu, á, nei.

    3. Aldri, nei, aldri tú finnur
    lukkuna, hvat tú so gert!
    Úrslitaleyst vilt tú leita,
    tómhentur hvar tú so fert!

    Sál, sum eitt sinn var so eydnusom, glað

    Orð: Ókendur
    Týtt: Kajfinn Hammer

    1. Sál, sum eitt sinn var so eydnusom, glað,
    leikandi ljós leið tín var;
    sig mær, á, sál, hvussu er tað í dag,
    er alt bert minnir hjá tær?

    Niðurlag: Tonk, hvussu glað ið tú var’,
    tá Jesus byrðuna bar!
    Kanst tú ta tíðina gloyma?
    Tonk, hvussu glað ið tú var’!

    2. Hevur tú syndbikarið aftur tømt?
    Fallin í Djevulsins garn?
    Frelsarin enn tó teg kallar so eymt,
    søkir sítt burtvilsta barn.

    3. Einsom og misskilt tú gongur tín veg,
    sál, sum so eydnurík var’;
    vilt tú ei aftur til Hann venda við?
    Eydnuna finnur tú har!

    4. Systrar og brøður í bøn bíða enn,
    ikki tey døma teg, nei;
    ynskja bert eftir, tú eydnuna fært
    og finnur aftur á leið!

    Niðurlag: Enn eydnunuríkur tú gerst,
    um bert til Jesus tú fert;
    víga nú Honum títt hjarta,
    tá eydnuríkur tú gert.

    Sangur ljómar við Guðs Trónu, slíkur sum ei hoyrist her

    Orð: J. Oatman
    Lag: J. R. Sweney
    Týtt: Kajfinn Hammer

    1. Sangur ljómar við Guðs Trónu, slíkur sum ei hoyrist her,
    einglaskarin syngur lovsang, til Guðs Lamb sín fagna ber!
    Teirra hørpur ljóma søtar, einglaskarin prís framber,
    o, um vit teim kundu líkna meðan Guð’ vit tæna her!

    Niðurlag: Heilagur, heilagur er sangur einglanna,
    og eg skal syngja við í lagnum alla ævina!
    Men tá eg syngi Lambsins Sang, hvør eingil tagna man,
    tí einglarnir ei kenna til, hvat eg í Kristus fann!

    2. Eg ein annan lovsong hoyri – lovsongsfylt hvør rødd og loyst,
    til Guðs Lamb, oss endurloysti, Hann, sum er vár vón og troyst:
    Út úr roynslutíðarmyrkri til Guðs Stað vit vunnu fram,
    Hann í blóðsins reyðu keldu frelsti oss úr synd og skamm!

    3. Hvør ein eingil tá man lurta, henda song ei kenna teir,
    sum skal ljóða frá teim frelstu, sum nú sorg ei pínir meir,
    neyð og tár og fall, men sigur og ein opnað Himmalgrind,
    og tey prísa Endurloysar’num, sum loysti tey frá synd.

    4. Skjótt ein dag mín loysta tunga skal av náði syngja har
    Lambsins Sang, sum eingin eingil har av hjarta sungið fær!
    Eg skal syngja um mín Jesus, sum á krossins træi bar
    mína synd og mínar plágur, allar sjúkurnar á sær!

    Samkoman er Harrans Tempul, likam Jesu Krists hon er

    Orð: Ókendur
    Lag: Skjótt í skýggjunum Hann kemur
    Týtt: Kajfinn Hammer

    1. Samkoman er Harrans Tempul, likam Jesu Krists hon er,
    eingin hevur rætt at telja hana her!
    Andans innsigli hon á sær ber, við blóð hon vunnin er,
    einans skrivað inn í Lívsins Bók hon er!

    Niðurlag: Einans Jesus, Hann áleina
    øll tey spjaddu skal sameina;
    Harrans Samkoma, hin reina,
    syngur: Keldur mínar eg í Honum fann!

    2. Samkoman í Lívsins Bók við Anda Guðs er skrivað inn,
    Andans leiðsla víst er henni meir enn nokk!
    Sundurspjatt av Fíggindanum, bundin fast í trældóms ond,
    nú vit síggja mangan rætning, mangan flokk!

    3. Kristus nú eitt heim til reiðar ger til Sína Samkomu,
    Brúðurin til reiðar ger seg til tann dag!
    Lýtaleys sum Lambsins Brúður fyri Guð hon stígur fram,
    allar ævir syngur Honum lovsong glað.

    4. Fyri Guði longur fremmandir vit ikki eru nú,
    men Guðs húsfólk og Guðs bústaður, sum er
    á ápostlanna, profetanna og Orðsins grundvøll bygd,
    meðan hornasteinur Kristus sjálvur er.

    5. Helheims portur ei á Samkomu Guðs her skal fáa vald,
    grundvøllur og stólpi sannleikans hon er!
    Um nú einhvør oyðir Tempul Guðs, tá Guð vil oyða hann,
    tí at heilagt er Guðs Tempul, – tað eru vit!

    6. Tíðin komin er tá dómur Guðs av sonnum byrja skal
    við Guðs húsi – merk tær væl – tað eru vit!
    Hvat fer endin tá at verða fyri tey, sum ólýðin
    móti Gleðiboðskapinum vóru her?

    Sum tað gleðir eygað

    Orð og lag: Jens Guttesen

    1. Sum tað gleðir eygað,
    síggja Kristi deyða,
    blóð hans rann,
    meg tað vann,
    frið eg fann.

    2. Sum tað gleðir oyrað
    Jesunavnið hoyra,
    sæla ljóð,
    sál mín fró,
    gav mær ró.

    3. Sum tað gleðir hjartað
    himmalljósið bjarta,
    bert tað ljós
    er mín kós,
    prís og rós.