Syng góða syng

    Orð og lag: Holgar Jacobsen

    Óðveður dukar so hart á mín rút
    Trong er mín stova og eg noyðist út
    Vindarnir blæsa av høgættar leið
    Tað er kalt har sum teir koma frá

    Andana veikleiki er nú á mær
    royni at fjala so eingi tað sær
    innan er sálin eitt innantómt hol
    er ein meining hvar kemur hon frá

    Syng góða syng ein sang fyri mær
    Syng mær um eydnu og ljós
    Eg ei eri mentur-nú alt tykist svart
    Verð verja mín á myrku nátt

    Hvat eg enn royni eg fái ei frið
    har tað er fløvi eg gangi framvið
    daprastu skuggar nú løgdust á meg
    Eg spyrji men fái ei svar

    Hvar er tann leistur í loysa meg kann
    bara eg visti eg fór vegin fram
    Høgættarvindar av fjarari leið
    Tað er kalt har í teir koma frá

    Sjá teir stóru, búnu akrar

    Orð: Fanny Crosby
    Lag: William James Kirkpatrick
    Týtt: Líggjas á Váli
    Upprunaheiti: The golden fields

    1. Sjá teir stóru, búnu akrar!
    Hví ert tú ei virkin har?
    Heystið stórt, men lítil manning,
    Harrin ynskir hjálp frá tær.
    Far til verka, tíðin gongur,
    svara nú, hann kallar teg.
    Lat títt hjartans svar nú verða:
    Harri, ja, her eri eg!

    Niðurlag: Hoyrið song frá kvinnum og frá monnum,
    fólk, ið ikki eira sær.
    Tak títt pláss ímillum teirra.
    Harrin ynskir hjálp frá tær.

    2. Far til tey við troystarorðum,
    sum so mangan styrktu teg.
    Troyttu systkin lat nú fáa
    hjálp frá tær á teirra veg.
    Lætt tú teimum um tær byrðar,
    sum tey altíð knossast við.
    Far á knæ í bøn við teimum,
    stríðist saman lið um lið.

    3. Far og virka fyri Jesus!
    Eymt teim dýru sálum sig:
    Enn er náðihurðin opin,
    sig, teim tørvar bert eitt stig.
    Far og virka fyri Jesus,
    sjálvt ígjøgnum stríð og háð,
    hvat er tað ímót tí hvílu,
    okkum væntar honum hjá.

    4. Far so! Virka! Harrin kallar,
    biður teg nú hjálpa sær.
    Nýt tær mongu, dýru løtur,
    Harrin ynskir hjálp frá tær.
    Hann sítt dýra blóð læt renna
    og á krossi deyðan leið,
    nú hann kallar teg til verka!
    Kanst tú siga honum nei?

    Stillur fer Jesus ta kvølfullu leið

    Orð og lag: Robert Harkness
    Týtt: Zacharias Zachariassen
    Upprunaheiti: Why should he love me so?

    1. Stillur fer Jesus ta kvølfullu leið,
    hví man hann elska meg?
    Kærleiki ger, at hann eirir seg ei,
    hví man hann elska meg?

    Niðurlag: Hví man hann elska meg?
    Hví man hann elska meg,
    at hann á Golgata ofraði seg,
    lív sítt læt fyri meg!

    2. Negldur til krossin í mín stað varð hann,
    hví man hann elska meg?
    Frelsu og lív hann við blóði mær vann,
    hví man hann elska meg?

    3. Áh, hvørja angist hann toldi hin dag,
    hví man hann elska meg?
    Sál sína tømdi og leið í mín stað,
    hví man hann elska meg?

    Sælasta vissa, Jesus er mín

    Orð: Fanny Crosby
    Týtt: Edmund í Garði
    Upprunaheiti: This is my story, this is my song / Han er min glede, Han er min sang

    1. Sælasta vissa, Jesus er mín,
    Hann er mín Hirði, nevnir meg Sín.
    Sælasta vissa, bjartasta mál,
    Jesus meg keypti, likam og sál.

    Niðurlag: Jesus, mín gleði, lovsongur mín
    ljóða skal altíð, altíð til Tín!
    Heima hjá Guði æviga tíð
    sál mín skal frøast fegin og frí.

    2. Alt gav eg Honum, alt tá eg vann,
    frelsunnardagur ljósur upprann!
    Himmalin opin, einglar frá Guð’
    boðaðu foldum dýrasta lut.

    3. Nú kann eg hvíla, sálin er glað,
    tí eg í trúnni klárt havi sæð:
    Hjartað er tváað, goldin mín skuld,
    synd mín í havsins dýpi er huld.

    4. Fyltur við Anda, kærleikans makt,
    doyptur úr erva, sum Hann hevur sagt!
    Eldur á tungu, eld í mítt bróst,
    Hann hevur fylt meg, gjørt alt so ljóst.

    Stundum, tá ið trúgv mín svíkur

    Orð og lag: Emely D. Wilson
    Týtt: Zacharias Zachariassen
    Upprunaheiti: I will pilot thee

    1. Stundum, tá ið trúgv mín svíkur
    yvir lívsins myrka hav,
    eg bert hyggi upp á Jesus,
    sum mær hetta lyfti gav:

    Niðurlag: „Óttast ei, eg eri hjá tær,
    loðsur tín jú eri eg!
    Ræðst ei storm og brotasjógvar,
    her er hond mín – lít á meg!“

    2. Stundum, tá eg troyttur eri
    og ei síggi nakran veg,
    upp til loðs mín eg bert hyggi,
    og tá talar hann við meg:

    3. Tá ið roynd og freisting nívir,
    og meg binda ivans tog,
    gjøgnum stormin kann eg hoyra
    loðs mín stillan tala so:

    4. Tá til Jordans á eg komi,
    deyðans streym eg síggja kann,
    men við áarbakkan Jesus
    aftur stillur tala man:

    Sum húsfólk títt, Gud

    Orð: Hans‑Olav Mørk og Peter Sandwall
    Lag: Tore Wilhelm Aas
    Týtt: Zacharias Zachariassen
    Upprunaheiti: Som barn i ditt hus

    1. Sum húsfólk títt, Gud,
    eigur hvør og ein sítt pláss,
    har hann kann søkja títt andlit,
    njóta friðin við tín kross.
    Tí savnast vit nú
    í tín stóra faðirfavn.
    Her ljómar frøi og fagnaður,
    sum vit nú fylkjast um títt navn.

    Niðurlag: Tú jú lovar at verða til steðar,
    lutar gleði og sorgir og tregar.
    Gev tú vilja og mót til at liva,
    Harri, sum húsfólk, sum børn.

    2. Sum húsfólk og børn,
    hvør við síni gávu sær,
    við bæði brekum og styrki
    – mitt í øllum ert tú nær.
    Nú savnast vit øll
    til bøn og lovsong um títt borð.
    Og kring um heimin við kærleika
    út vit breiða lívsins orð.

    Niðurlag: Vælsigna alt fólk títt
    og øll vári kæru.
    Og frels henda heimin
    og signa verk títt, Gud!

    Sig mær ta søgu, ið eldast ei skal

    Orð og lag: John Willard Peterson
    Týtt: Hákun Djurhuus
    Upprunaheiti: Over and over again

    1. Sig mær ta søgu, ið eldast ei skal,
    sum øldirnar svinna avstað.
    Um gjøgnum ár hon er søgd mær fullvæl,
    hon nýggjari verður hvønn dag.

    Niðurlag: Eina ferð, eina ferð enn!
    Sig hana eina ferð enn!
    Sig mær ta søgu, ið er mær so kær,
    sig hana eina ferð enn.

    2. Eingin er søgan, sum dýrari er,
    sum gleða kann hjørtuni móð,
    tíðindi góð til hvønn syndara her,
    um Jesusar reinsandi blóð.

    3. Sig mær frá, hvussu hann leið fyri meg,
    tá hann doyði Golgata á,
    hví at hann gekk henda pínslunnar veg,
    at eg kundi frelsuna fá.

    Skjótt rennur tíðarinnar skeið

    Orð: Thoro Harris
    Lag: Liliuokalani
    Týtt: Jákup Olsen
    Upprunaheiti: He’s coming soon

    1. Skjótt rennur tíðarinnar skeið,
    ein signað vón meg gleðir her,
    hvør ljós hon lýsir mær á leið,
    at koma Frelsarans so nær nú er.

    Niðurlag: Hann kemur skjótt,
    áh, ja, hann kemur skjótt.
    Við gleði vit hans komu her nú vænta.
    Um tað er morgun, dagur ella nátt,
    vit vita, Jesus kemur skjótt.

    2. Tey, sum í Kristi doyðu her,
    upp reist tey skulu standa tá.
    Á skýggjum koma hans skjótt er,
    hann skal taka síni upp her foldum frá.

    Sum Kristi brúður dýrt keypt til Gud vit eru nú

    Orð og lag: Hallgrim Miðberg

    1. Sum Kristi brúður dýrt keypt til Gud vit eru nú;
    í Himlinum til reiðar hann gera skal mær búð;
    sum arvingar vit stevna til sælu himnaborg,
    langt burt frá jarðar stríði, frá sjúku, neyð og sorg.

    Niðurlag: Áh, undurfagra heimland, dýrt ert tú mær,
    mín Frelsari er sólin, sum lýsir uppi har.
    Áh, undurfagra heimland, í dýrd og ljóma hátt;
    har Jesus sjálvur lýsir, har verður eingin nátt.

    2. Sum hveitin verður reinsað og dumban skild burt frá,
    ei korn til jarðar fellur, sum hann í náði sá.
    Um heimurin og Sátan í sáldið rista við,
    Guds sterka hond skal leiða teg fram hvørt lívsins stig.

    3. Tá Jesus kemur aftur í dýrd og ljóma hátt,
    er stríðið alt her vunnið og svunnin deyðans nátt;
    vit lova skulu Gudi øll, bæði smá og stór,
    og syngja halleluja – eitt veldigt himmalskt kór.

    Stilla hørpu mína, Gud

    Orð: Ismar Joensen
    Lag: George Frederick Root

    1. Stilla hørpu mína, Gud,
    so eg syngi um tann lut,
    tú mær gav, tá frelsugleðin gjørdist mín;
    stilla hjartans streingir so,
    at teir allir bera boð,
    at í lívi mínum broyttist vatn til vín.

    Niðurlag: Syng, syng, syng, mín sál, um náði,
    syng um Harrans kærleika,
    syng um eydnuríka stund,
    tá eg fekk við Harran fund
    og fann frið og heilsu fyri sálina.

    2. Ei á fremmandari grund
    eg vil dvølja nakra stund,
    ei eg heingja hørpu mína vil frá mær,
    nei, á Harrans vegi eg
    fegin vildi hildið meg
    og, mín Gud og Harri, altíð prísað tær.