Signing og heiður

    Orð: Gary Sadler
    Lag: Jamie Harvill
    Týtt: Páll á Lakjuni
    Upprunaheiti: The ancient of days

    Signing og heiður,
    dýrdina eigur
    hann, sum er hin ævigi Gud.
    Úr øllum ættum,
    av øllum stættum
    æra tey hin æviga Gud.

    Hvør ein tunga einaferð skal
    játta og tilbiðja
    teg og boyggja knæ fyri tær
    sum Harra.
    Tú, hin hægsti, heilagi Gud.
    Og um ævirnar verða tú skalt
    hin ævigi Gud.

    Tú heilagur Harri og Kongur ert.
    Lov og prís, tú ævigi Gud.
    Og einki kann metast við tað, tú gert.
    Lov og prís, tú ævigi Gud.

    Summargleði

    Orð og lag: Eyðbjørn Jacobsen

    Summargleði, summargleði
    Tað er lív og ljóst í míni barnsligu sál,
    Summargleði, summargleði
    Hann fyllir mína sál,
    hann, sum leiðir okkum á mál

    Tá kavin leggur seg á grønastu líð,
    myrkt alt er í kaldastu tíð
    Tá tungast er sinnið, sál mín tá fær
    himmalska gleði,
    æviga gleði frá tær

    Blómurnar spretta, tað várar í jørð,
    Alt sum sær ljósið tað grør
    Eg veit at innast í hjarta’ hjá mær,
    býr himmalska gleðin,
    æviga gleðin í tær

    Regnið, regnað, tað perlar bert av
    Dettur á jørð, har tað grør!
    Innast inni, inni í mær
    har liggur sáðið,
    Himmalska sáðið frá tær.

    Standandi á torginum hin líðilanga dag

    Orð og lag: Charles Hutchinson Gabriel
    Týtt: Jákup Olsen
    Upprunaheiti: Reapers are needed

    1. Standandi á torginum hin líðilanga dag,
    sigur: „Er her nakað verk, sum eg kann gera?“, ja,
    mangur bíðar, tó tey Harrin hava vil avstað.
    Skurðmenn! Skurðmenn! Hvør vil virka nú?

    Niðurlag: Lyft upp eyguni, hygg búnu markirnar,
    alt til reiðar er til verkamenninar,
    sovandi, upp nú!
    Harrin teg tørvar jú!
    Hvør vil fyrstur svara:
    „Harri, her, send meg!“
    Stadni akurin so skurðarbúgvin sær,
    lotið spakuliga andar gjøgnum har.
    Svøvnandin, upp nú!
    Harrin teg tørvar jú!
    Og hin gylti heystardagur, áh, so
    skjótt hann fer!

    2. Hvørt eitt bundi broytist til ein gimstein vakran brátt,
    sum teg vónandi skal prýða har í Himli hátt,
    søk tí tað, sum ævigt er, lat svinna burt alt smátt!
    Skurðmenn! Skurðmenn! Hvør vil virka nú?

    3. Morgunstundin liðin er, og kvøldið skjótt tað fer,
    heystartíðin signaða – so skjótt hon farin er!
    Skalt tú møta Harranum tómhentur einaferð?
    Skurðmenn! Skurðmenn! Hvør vil virka nú?

    Syng góða syng

    Orð og lag: Holgar Jacobsen

    Óðveður dukar so hart á mín rút
    Trong er mín stova og eg noyðist út
    Vindarnir blæsa av høgættar leið
    Tað er kalt har sum teir koma frá

    Andana veikleiki er nú á mær
    royni at fjala so eingi tað sær
    innan er sálin eitt innantómt hol
    er ein meining hvar kemur hon frá

    Syng góða syng ein sang fyri mær
    Syng mær um eydnu og ljós
    Eg ei eri mentur-nú alt tykist svart
    Verð verja mín á myrku nátt

    Hvat eg enn royni eg fái ei frið
    har tað er fløvi eg gangi framvið
    daprastu skuggar nú løgdust á meg
    Eg spyrji men fái ei svar

    Hvar er tann leistur í loysa meg kann
    bara eg visti eg fór vegin fram
    Høgættarvindar av fjarari leið
    Tað er kalt har í teir koma frá

    Sjá teir stóru, búnu akrar

    Orð: Fanny Crosby
    Lag: William James Kirkpatrick
    Týtt: Líggjas á Váli
    Upprunaheiti: The golden fields

    1. Sjá teir stóru, búnu akrar!
    Hví ert tú ei virkin har?
    Heystið stórt, men lítil manning,
    Harrin ynskir hjálp frá tær.
    Far til verka, tíðin gongur,
    svara nú, hann kallar teg.
    Lat títt hjartans svar nú verða:
    Harri, ja, her eri eg!

    Niðurlag: Hoyrið song frá kvinnum og frá monnum,
    fólk, ið ikki eira sær.
    Tak títt pláss ímillum teirra.
    Harrin ynskir hjálp frá tær.

    2. Far til tey við troystarorðum,
    sum so mangan styrktu teg.
    Troyttu systkin lat nú fáa
    hjálp frá tær á teirra veg.
    Lætt tú teimum um tær byrðar,
    sum tey altíð knossast við.
    Far á knæ í bøn við teimum,
    stríðist saman lið um lið.

    3. Far og virka fyri Jesus!
    Eymt teim dýru sálum sig:
    Enn er náðihurðin opin,
    sig, teim tørvar bert eitt stig.
    Far og virka fyri Jesus,
    sjálvt ígjøgnum stríð og háð,
    hvat er tað ímót tí hvílu,
    okkum væntar honum hjá.

    4. Far so! Virka! Harrin kallar,
    biður teg nú hjálpa sær.
    Nýt tær mongu, dýru løtur,
    Harrin ynskir hjálp frá tær.
    Hann sítt dýra blóð læt renna
    og á krossi deyðan leið,
    nú hann kallar teg til verka!
    Kanst tú siga honum nei?

    Stillur fer Jesus ta kvølfullu leið

    Orð og lag: Robert Harkness
    Týtt: Zacharias Zachariassen
    Upprunaheiti: Why should he love me so?

    1. Stillur fer Jesus ta kvølfullu leið,
    hví man hann elska meg?
    Kærleiki ger, at hann eirir seg ei,
    hví man hann elska meg?

    Niðurlag: Hví man hann elska meg?
    Hví man hann elska meg,
    at hann á Golgata ofraði seg,
    lív sítt læt fyri meg!

    2. Negldur til krossin í mín stað varð hann,
    hví man hann elska meg?
    Frelsu og lív hann við blóði mær vann,
    hví man hann elska meg?

    3. Áh, hvørja angist hann toldi hin dag,
    hví man hann elska meg?
    Sál sína tømdi og leið í mín stað,
    hví man hann elska meg?

    Sælasta vissa, Jesus er mín

    Orð: Fanny Crosby
    Týtt: Edmund í Garði
    Upprunaheiti: This is my story, this is my song / Han er min glede, Han er min sang

    1. Sælasta vissa, Jesus er mín,
    Hann er mín Hirði, nevnir meg Sín.
    Sælasta vissa, bjartasta mál,
    Jesus meg keypti, likam og sál.

    Niðurlag: Jesus, mín gleði, lovsongur mín
    ljóða skal altíð, altíð til Tín!
    Heima hjá Guði æviga tíð
    sál mín skal frøast fegin og frí.

    2. Alt gav eg Honum, alt tá eg vann,
    frelsunnardagur ljósur upprann!
    Himmalin opin, einglar frá Guð’
    boðaðu foldum dýrasta lut.

    3. Nú kann eg hvíla, sálin er glað,
    tí eg í trúnni klárt havi sæð:
    Hjartað er tváað, goldin mín skuld,
    synd mín í havsins dýpi er huld.

    4. Fyltur við Anda, kærleikans makt,
    doyptur úr erva, sum Hann hevur sagt!
    Eldur á tungu, eld í mítt bróst,
    Hann hevur fylt meg, gjørt alt so ljóst.

    Stundum, tá ið trúgv mín svíkur

    Orð og lag: Emely D. Wilson
    Týtt: Zacharias Zachariassen
    Upprunaheiti: I will pilot thee

    1. Stundum, tá ið trúgv mín svíkur
    yvir lívsins myrka hav,
    eg bert hyggi upp á Jesus,
    sum mær hetta lyfti gav:

    Niðurlag: „Óttast ei, eg eri hjá tær,
    loðsur tín jú eri eg!
    Ræðst ei storm og brotasjógvar,
    her er hond mín – lít á meg!“

    2. Stundum, tá eg troyttur eri
    og ei síggi nakran veg,
    upp til loðs mín eg bert hyggi,
    og tá talar hann við meg:

    3. Tá ið roynd og freisting nívir,
    og meg binda ivans tog,
    gjøgnum stormin kann eg hoyra
    loðs mín stillan tala so:

    4. Tá til Jordans á eg komi,
    deyðans streym eg síggja kann,
    men við áarbakkan Jesus
    aftur stillur tala man:

    Sum húsfólk títt, Gud

    Orð: Hans‑Olav Mørk og Peter Sandwall
    Lag: Tore Wilhelm Aas
    Týtt: Zacharias Zachariassen
    Upprunaheiti: Som barn i ditt hus

    1. Sum húsfólk títt, Gud,
    eigur hvør og ein sítt pláss,
    har hann kann søkja títt andlit,
    njóta friðin við tín kross.
    Tí savnast vit nú
    í tín stóra faðirfavn.
    Her ljómar frøi og fagnaður,
    sum vit nú fylkjast um títt navn.

    Niðurlag: Tú jú lovar at verða til steðar,
    lutar gleði og sorgir og tregar.
    Gev tú vilja og mót til at liva,
    Harri, sum húsfólk, sum børn.

    2. Sum húsfólk og børn,
    hvør við síni gávu sær,
    við bæði brekum og styrki
    – mitt í øllum ert tú nær.
    Nú savnast vit øll
    til bøn og lovsong um títt borð.
    Og kring um heimin við kærleika
    út vit breiða lívsins orð.

    Niðurlag: Vælsigna alt fólk títt
    og øll vári kæru.
    Og frels henda heimin
    og signa verk títt, Gud!

    Sig mær ta søgu, ið eldast ei skal

    Orð og lag: John Willard Peterson
    Týtt: Hákun Djurhuus
    Upprunaheiti: Over and over again

    1. Sig mær ta søgu, ið eldast ei skal,
    sum øldirnar svinna avstað.
    Um gjøgnum ár hon er søgd mær fullvæl,
    hon nýggjari verður hvønn dag.

    Niðurlag: Eina ferð, eina ferð enn!
    Sig hana eina ferð enn!
    Sig mær ta søgu, ið er mær so kær,
    sig hana eina ferð enn.

    2. Eingin er søgan, sum dýrari er,
    sum gleða kann hjørtuni móð,
    tíðindi góð til hvønn syndara her,
    um Jesusar reinsandi blóð.

    3. Sig mær frá, hvussu hann leið fyri meg,
    tá hann doyði Golgata á,
    hví at hann gekk henda pínslunnar veg,
    at eg kundi frelsuna fá.