Sum tað gleðir eygað

    Orð og lag: Jens Guttesen

    1. Sum tað gleðir eygað,
    síggja Kristi deyða,
    blóð hans rann,
    meg tað vann,
    frið eg fann.

    2. Sum tað gleðir oyrað
    Jesunavnið hoyra,
    sæla ljóð,
    sál mín fró,
    gav mær ró.

    3. Sum tað gleðir hjartað
    himmalljósið bjarta,
    bert tað ljós
    er mín kós,
    prís og rós.

    Sál mín er glað, av sonnum so glað

    Orð: William Petersen
    Lag: Ókend/ur
    Týtt úr donskum: Jóhan við Neyst
    Upprunaheiti: Jeg er så glad

    1. Sál mín er glað, av sonnum so glað,
    tí nú mítt heim er hitt himmalska stað.
    Bert lítla stund her,
    so heimá tað ber
    til Jesus, mín vin! Halleluja!

    2. Tyngja enn neyð og trongdir og sorg,
    Jesus meg leiðir, hann er nú mín borg,
    og lúðurin hátt
    skal kalla meg brátt
    til Jesus, mín vin! Halleluja!

    3. Áh, hvør ein stund, tá borin eg skal
    verða av einglum í himmalsins sal;
    tá vard er mín sál
    og komin á mál,
    til Jesus, mín vin! Halleluja!

    Signaða stað, so friðfult og ljóst

    Orð og lag: Werner Skibsted
    Týtt: Petur William Háberg
    Upprunaheiti: Der er et sted så fredfullt og lyst

    1. Signaða stað, so friðfult og ljóst,
    so yndisligt fyri meg,
    har lívganarandi fyllir mítt bróst,
    leiðir á lívsins veg.

    Niðurlag: Hvar finnur tú á fold eitt stað
    so elskað sum Golgata?
    Har doyði Guds Sonur krosstrænum á
    fyri meg, syndara!

    2. Golgata hædd so vøkur er mær,
    tó í seg hon blóðið drakk
    tann dagin, Guds Sonur krossfestur varð,
    píndur í deyðan sakk.

    3. Kærleikans hav – áh, náði so stór,
    sum hevur sítt upphav har,
    tað talar við kraft – eitt veldisins kór –
    um alt, ið Jesus bar!

    4. Burt verður gloymt í Himli ein dag
    alt tað, okkum tyngdi her.
    Men ævigt vit minnast Golgata stað,
    okkum so dýrt tað er!

    Syng um stóru frelsuna

    Orð: George Scott Railton
    Lag: Henry Clay Work
    Týtt: M.C. Restorff

    1. Syng um stóru frelsuna,
    sum Harrin býður her,
    syng av heilum huga
    út um ta víðu verð.
    Einki kann sum sangurin
    upp lívga tyngda sinnið,
    syng tí hvør sál,
    brátt vit koma á mál.

    Niðurlag: Framá, framá, vit bera gleðiboð,
    framá, framá, loyst eru deyðans tog.
    Jesus eigur æruna, vit frøast í hans navni,
    syng tí hvør sál,
    brátt vit koma á mál.

    2. Hoyr hin óttafulla syngja,
    mennast við hvørt stig.
    Hygg, hin veiki sigrar,
    tá Jesus er við lið.
    Skoða, har teir stríðast,
    Harrans herlið vinnur sigur,
    syng tí hvør sál,
    brátt vit koma á mál.

    3. Ætlan okkara er nú
    at vísa tær á hann,
    sum á krossins træi
    við blóði okkum vann.
    Harri myrkursins má dvína
    fyri Jesu navni,
    syng tí hvør sál,
    brátt vit koma á mál.

    Signing og heiður

    Orð: Gary Sadler
    Lag: Jamie Harvill
    Týtt: Páll á Lakjuni
    Upprunaheiti: The ancient of days

    Signing og heiður,
    dýrdina eigur
    hann, sum er hin ævigi Gud.
    Úr øllum ættum,
    av øllum stættum
    æra tey hin æviga Gud.

    Hvør ein tunga einaferð skal
    játta og tilbiðja
    teg og boyggja knæ fyri tær
    sum Harra.
    Tú, hin hægsti, heilagi Gud.
    Og um ævirnar verða tú skalt
    hin ævigi Gud.

    Tú heilagur Harri og Kongur ert.
    Lov og prís, tú ævigi Gud.
    Og einki kann metast við tað, tú gert.
    Lov og prís, tú ævigi Gud.

    Summargleði

    Orð og lag: Eyðbjørn Jacobsen

    Summargleði, summargleði
    Tað er lív og ljóst í míni barnsligu sál,
    Summargleði, summargleði
    Hann fyllir mína sál,
    hann, sum leiðir okkum á mál

    Tá kavin leggur seg á grønastu líð,
    myrkt alt er í kaldastu tíð
    Tá tungast er sinnið, sál mín tá fær
    himmalska gleði,
    æviga gleði frá tær

    Blómurnar spretta, tað várar í jørð,
    Alt sum sær ljósið tað grør
    Eg veit at innast í hjarta’ hjá mær,
    býr himmalska gleðin,
    æviga gleðin í tær

    Regnið, regnað, tað perlar bert av
    Dettur á jørð, har tað grør!
    Innast inni, inni í mær
    har liggur sáðið,
    Himmalska sáðið frá tær.

    Standandi á torginum hin líðilanga dag

    Orð og lag: Charles Hutchinson Gabriel
    Týtt: Jákup Olsen
    Upprunaheiti: Reapers are needed

    1. Standandi á torginum hin líðilanga dag,
    sigur: „Er her nakað verk, sum eg kann gera?“, ja,
    mangur bíðar, tó tey Harrin hava vil avstað.
    Skurðmenn! Skurðmenn! Hvør vil virka nú?

    Niðurlag: Lyft upp eyguni, hygg búnu markirnar,
    alt til reiðar er til verkamenninar,
    sovandi, upp nú!
    Harrin teg tørvar jú!
    Hvør vil fyrstur svara:
    „Harri, her, send meg!“
    Stadni akurin so skurðarbúgvin sær,
    lotið spakuliga andar gjøgnum har.
    Svøvnandin, upp nú!
    Harrin teg tørvar jú!
    Og hin gylti heystardagur, áh, so
    skjótt hann fer!

    2. Hvørt eitt bundi broytist til ein gimstein vakran brátt,
    sum teg vónandi skal prýða har í Himli hátt,
    søk tí tað, sum ævigt er, lat svinna burt alt smátt!
    Skurðmenn! Skurðmenn! Hvør vil virka nú?

    3. Morgunstundin liðin er, og kvøldið skjótt tað fer,
    heystartíðin signaða – so skjótt hon farin er!
    Skalt tú møta Harranum tómhentur einaferð?
    Skurðmenn! Skurðmenn! Hvør vil virka nú?

    Syng góða syng

    Orð og lag: Holgar Jacobsen

    Óðveður dukar so hart á mín rút
    Trong er mín stova og eg noyðist út
    Vindarnir blæsa av høgættar leið
    Tað er kalt har sum teir koma frá

    Andana veikleiki er nú á mær
    royni at fjala so eingi tað sær
    innan er sálin eitt innantómt hol
    er ein meining hvar kemur hon frá

    Syng góða syng ein sang fyri mær
    Syng mær um eydnu og ljós
    Eg ei eri mentur-nú alt tykist svart
    Verð verja mín á myrku nátt

    Hvat eg enn royni eg fái ei frið
    har tað er fløvi eg gangi framvið
    daprastu skuggar nú løgdust á meg
    Eg spyrji men fái ei svar

    Hvar er tann leistur í loysa meg kann
    bara eg visti eg fór vegin fram
    Høgættarvindar av fjarari leið
    Tað er kalt har í teir koma frá

    Sjá teir stóru, búnu akrar

    Orð: Fanny Crosby
    Lag: William James Kirkpatrick
    Týtt: Líggjas á Váli
    Upprunaheiti: The golden fields

    1. Sjá teir stóru, búnu akrar!
    Hví ert tú ei virkin har?
    Heystið stórt, men lítil manning,
    Harrin ynskir hjálp frá tær.
    Far til verka, tíðin gongur,
    svara nú, hann kallar teg.
    Lat títt hjartans svar nú verða:
    Harri, ja, her eri eg!

    Niðurlag: Hoyrið song frá kvinnum og frá monnum,
    fólk, ið ikki eira sær.
    Tak títt pláss ímillum teirra.
    Harrin ynskir hjálp frá tær.

    2. Far til tey við troystarorðum,
    sum so mangan styrktu teg.
    Troyttu systkin lat nú fáa
    hjálp frá tær á teirra veg.
    Lætt tú teimum um tær byrðar,
    sum tey altíð knossast við.
    Far á knæ í bøn við teimum,
    stríðist saman lið um lið.

    3. Far og virka fyri Jesus!
    Eymt teim dýru sálum sig:
    Enn er náðihurðin opin,
    sig, teim tørvar bert eitt stig.
    Far og virka fyri Jesus,
    sjálvt ígjøgnum stríð og háð,
    hvat er tað ímót tí hvílu,
    okkum væntar honum hjá.

    4. Far so! Virka! Harrin kallar,
    biður teg nú hjálpa sær.
    Nýt tær mongu, dýru løtur,
    Harrin ynskir hjálp frá tær.
    Hann sítt dýra blóð læt renna
    og á krossi deyðan leið,
    nú hann kallar teg til verka!
    Kanst tú siga honum nei?

    Stillur fer Jesus ta kvølfullu leið

    Orð og lag: Robert Harkness
    Týtt: Zacharias Zachariassen
    Upprunaheiti: Why should he love me so?

    1. Stillur fer Jesus ta kvølfullu leið,
    hví man hann elska meg?
    Kærleiki ger, at hann eirir seg ei,
    hví man hann elska meg?

    Niðurlag: Hví man hann elska meg?
    Hví man hann elska meg,
    at hann á Golgata ofraði seg,
    lív sítt læt fyri meg!

    2. Negldur til krossin í mín stað varð hann,
    hví man hann elska meg?
    Frelsu og lív hann við blóði mær vann,
    hví man hann elska meg?

    3. Áh, hvørja angist hann toldi hin dag,
    hví man hann elska meg?
    Sál sína tømdi og leið í mín stað,
    hví man hann elska meg?