Tíðartekini nú sýna klárt, at Jesus kemur brátt

    Orð: Enoch Karlsson
    Týtt: Kajfinn Hammer

    1. Tíðartekini nú sýna klárt, at Jesus kemur brátt,
    krossins Evangelium nú ljóðar klárt við miklum mátt!
    Tankabygningar nú falla, aftur grundin verður løgd,
    skarar prísandi nú Guði várum fagna vítt og høgt.

    Niðurlag: Jesus kemur aftur skjótt, Jesus kemur aftur skjótt,
    loys av hálsi tínum hvørt eitt haft, tú Sions dóttur her!
    Av tær dustið rist við skund,
    nú so nær er loysnarstund,
    Jesus kemur, Jesus kemur aftur skjótt.

    2. Skjótt Hann kemur, ja, Hann kemur, tekur brúður Sína heim,
    sum Hann keypti til at arva ævinleikans dýrd og gleim.
    Ert tú við í frelsta skaranum, á, sál, eg spyrji teg?
    Skund tað hevur! – Tá Hann kemur, skal Hann kennast tá við teg?

    3. Takk og lov mín kæri Jesus, tí at eg kann vera við,
    Tú útvaldi tað sum hesin heimur ei vil kennast við.
    Fyll nú á og gev mær dirvi, meir enn hvat eg havi havt,
    Satans vald til jarðar sligið verður bert við Tíni kraft.

    Tíðanna tekin nú klárliga vísa

    Orð: Ókendur
    Týtt: Kajfinn Hammer

    1. Tíðanna tekin nú klárliga vísa:
    Skjótt Jesus aftur er her!
    Sælur er tann, sum Hans Navni man prísa,
    tá Jesus aftur er her!

    Niðurlag: :,:Skjótt er Hann her!:,:
    Skjótt Jesus aftur er her!
    :,:Skjótt er Hann her!:,:
    Skjótt Jesus aftur er her!

    2. Sovandi kristnu, á, hoyrið tað aftur:
    Skjótt Jesus aftur er her!
    Ert tú ei vakin, tú illa ert staddur,
    tá Jesus aftur er her!

    3. Troystið hvønn annan, tit bíðandi sálir:
    Skjótt Jesus aftur er her!
    Ævigt tá burt eru sorgir og kválir,
    tá Jesus aftur er her!

    4. Ber hesi boð, ja, lat heimin tey frætta:
    Skjótt Jesus aftur er her!
    Tá skal Hann æviga krúnu mær rætta,
    tá Jesus aftur er her!

    Til tín, tú mín vinur, sum stríðir teg fram

    Orð: Ókendur
    Týtt: Kajfinn Hammer

    1. Til tín, tú mín vinur, sum stríðir teg fram,
    og stríðir mangt stríðið so hart,
    tú undrar teg: Hevur nú Harrin meg gloymt?
    Tú stríðir, men sigur ei fært!

    Niðurlag: Eg ynski at bera tær tíðindi góð
    frá Jesus, sum skilur títt stríð;
    Hann sigur: Mítt barn, kom og hvíl teg hjá Mær,
    kom, reinsa teg blóðinum í!

    2. Tú leggja teg trygt kanst í Frelsarans favn,
    Hann, sum til Sítt barn kallar teg.
    Um vegurin tykist tær stongdur við hvørt,
    Hann vil gjøgnum alt bera teg.

    3. Ein vón hvílir yvir tær, blóðkeypta sál,
    hon knýtir til Frelsaran teg.
    Ein dag skalt tú standa á Ævinnar Strond,
    har ævigt tín sál frøir seg!

    Til Jordanáarinnar streymar

    Orð: Ókendur
    Týtt: Kajfinn Hammer

    1. Til Jordanáarinnar streymar
    Jóhannes Jesus koma sá;
    sig, vilt tú ikki fylgja Jesus?
    – Kom, síggj tað stað har Jesus lá!

    2. Í Jordanánni har vár Harri
    varð grivin fyri okkum tá,
    sum fyridømi fyri okkum!
    – Kom, søk tað vatn har Jesus lá!

    3. Á, vinur mín, sig, hvar ber leiðin?
    – Guðs Orð ei longur flýggja frá!
    Útset nú ei, men lat teg doypa,
    stíg í tað vatn har Jesus lá!

    4. Tú Jesu Navn hitt kæra kennir
    til Jesus vend nú hjartans trá;
    kom halt teg nær til Jesu vinir,
    – kom síggj tað stað har Jesus lá.

    Til Guðs Stað á veg eg eri

    Orð og lag: Ókendur
    Týtt: Kajfinn Hammer
    Viðmerking: Týddur í januar 2011.

    1. Til Guðs Stað á veg eg eri,
    lívsins møði skjótt er av;
    fyri Trónu Lambsins standi,
    burt er alt, ið sár mær gav.

    Niðurlag: Tað er náði yvir náði,
    størri enn alt, hugsast kann;
    eg mín Frelsara skal skoða,
    endurloystur síggja Hann!

    2. Nú mín sál er fylt við sangi,
    hátt mítt hjarta frøir seg;
    alt varð nýtt – hitt gamla farið,
    somu stund, Hann frelsti meg.

    3. Eg vil rópa: Halleluja,
    prísað verið Jesu Navn;
    Hann sum var, sum er og verður
    trygt Hann førir meg í havn.

    4. Honum ynski eg at tæna,
    eg av hjarta elski Hann;
    kenna fekk Hans kærleiksarmar,
    tá Hann meg fortaptan fann.

    5. Nú tað líður skjótt mót enda,
    henda tíð mær sigur tað;
    skjótt vit standa frelst har heima
    fyri Trónu Lambsins glað.

    Tá Tú kemur, Harri Jesus, manst Tú kennast tá við meg?

    Orð og lag: Kajfinn Hammer
    Viðmerking: Yrktur í mai 2003.

    1. Tá Tú kemur, Harri Jesus, manst Tú kennast tá við meg?
    Eri eg ein vakin kristin, peikar lív mítt klárt á Teg?
    Ella er bert sum ljómandi málmur mítt lív,
    sum ein klingandi bjølla uttan anda og lív?

    2. Tá Tú kemur, Harri Jesus, manst Tú kennast tá við meg?
    Eri eg ein navnakristin, sum bert søki egnan veg?
    Ein, sum sjálvsøkin, flógvur, gekk tí falna framvið,
    aldri royndi at vinna tann sum stóð mær við lið?

    3. Tá Tú kemur, Harri Jesus, manst Tú kennast tá við meg?
    Var eg Orði Tínum lýðin? Gekk eg fráfalsins veg?
    Er í lampuni olja, og er lív mítt sum salt,
    var eg mótræsin, góðtók ei Orðið Títt alt?

    4. Tá Tú kemur, Harri Jesus, manst Tú kennast tá við meg?
    Finnur Tú tá ongan ávøkst, einki verk fyri Teg?
    Veittrar merkið ei longur, bønin stirðnað og tóm,
    eru knøini hoknað, tagnað frelsunnar róm?

    5. Tá Tú kemur, Harri Jesus, skal eg ei vera við,
    men í fráfalna skaranum finna meg, sig,
    millum tey, sum ei tóku Títt Orð fyri fult,
    sína trúgv á Guðs Lamb høvdu tillagað, dult?

    6. Á, mín Guð, á, mín Guð, hoyr mítt skelvandi róp:
    Vís av nýggjum mær frelsunnar undur og dóp.
    Mínar føtur set á Klettin, leið til Kelduna meg,
    so at aldri her úr eygsjón aftur missa eg má Teg.

    Tá sól fer í kav, og dagur er av

    Orð: Elisabeth Irmgaard
    Týtt: Kajfinn Hammer

    1. Tá sól fer í kav, og dagur er av,
    og dagur er av,
    og náttarfriður fellur yvir heimin;
    til hvíldar tú fert,
    tó ófrelstur ert,
    – eg bíði við tí til í morgin!

    Niðurlag: :,:Jesus frelsti í gjár og Hann frelsir í dag,
    men eingin kennir dagin í morgin!:,:

    2. Hin æviga frið
    tú kenna kanst við,
    um hjartað tú opnar fyri Jesus.
    Lat upp hjartadyr
    og ger ei sum fyrr:
    Eg bíði við tí til í morgin!

    3. Á, sál, hoyr Hans rødd:
    Kom, verð endurfødd,
    og herð ikki longur títt hjarta!
    Hygg, tíðin hon fer,
    tú kallaður er’,
    – hvør veit, um Hann kallar í morgin?

    Tá niðan myrka yvir heimin fellur

    Orð og lag: Aage Samuelsen
    Týtt: Kajfinn Hammer

    1. Tá niðan myrka yvir heimin fellur,
    og fólkasløg øll ráðvill eymka seg,
    tá rísur Dagurin, tá Jesus kemur;
    hvat enn ið hendir, tryggur eri eg!

    Niðurlag: Jerusalem, skjótt tína dýrd eg síggja skal,
    í ævir mettast har skal longsul mín.
    Har eingin sorg og sjúka meir skal plága;
    mær leingist heim, Jerusalem, til tín.

    2. Tað er ein bøn, o, Guð, í mínum hjarta:
    Mær fyrigev, meg hvítan ger sum snjó!
    Lat Orðsins balsam linna trega hjartans,
    meg reinsa heilt í Tínum dýra blóð.

    3. Hvat eigi eg, sum ikki eg kann missa?
    Alt her á jørð forferst og svinnur jú!
    Øll gyklað vón um frið skal slokna, bresta,
    Jerusalem, tó ævigt stendur tú!

    Tá myrkir skuggar falla á mín veg

    Orð: W. Erixson
    Týtt: Kajfinn Hammer

    1. Tá myrkir skuggar falla á mín veg,
    og sólin setir handan fjall;
    tá dagur aftnar, myrkrið breiðir seg,
    og friður stillur yvir landið fall,
    á himlinum tá klárar stjørnur
    mær lýsa upp leiðina her;
    so lýsa Harrans lyfti mær á leið,
    meg fyllir friður Guðs, av øllum ber.

    2. Um náttin gerst so myrk, at ei eg sá
    eitt ljós hvar enn eg líta man,
    á mínar bønir einki svar man fá’,
    av hvørjum vini gloymdur vera man,
    tá grípi eg míns Faðirs hendur,
    Hann rættir ímóti mær blítt;
    hvør veit, um sólin setti bara tí,
    Hann draga nærri sær vil barnið Sítt?

    3. Um dagur tykist tungur, leiðin long,
    tú óttast tað, er framman goymt;
    er bønin veik, tók mistreystið tín song,
    hav trúgv á Guð, Hann ei teg hevur gloymt.
    Eitt sinn skal Morgunstjørnan rísa
    og jaga burt jarðlívsins nátt;
    eitt frígjørt dýrdarlikam tá tú fært,
    og Frelsar’num tú ævigt prísar hátt.

    Tá lívsins kvalir Himmalin mær fjala

    Orð: Ókendur
    Týtt: Kajfinn Hammer

    1. Tá lívsins kvalir Himmalin mær fjala,
    mín trúgv gerst veik, mín vón er vend til sút;
    tá minn meg á, at Tú meg aldri gloymir,
    at Tú ert ljós á myrku nátt, mín Guð!

    Niðurlag: Lat meg Títt andlit síggja, kæri Jesus,
    at gleða meg í Tíni dýrd eg kann!
    Tú segði jú, at Tú mín lut vilt bera,
    tá strongd og einsemi meg níva man.

    2. Mín egni vegur ei til frið meg leiðir,
    og tí mær ofta tap í hendi var.
    Mítt egna “eg” mær steingir allar hurðar,
    og forðar Tær at geva bønarsvar.

    3. Rannsaka meg, á, Harri, um mítt hjarta,
    enn hýsir heimsins tómleika og spæl;
    slít sundur bond um enn tað ber mær pínu,
    av Tíni fyllu tá gerst sál mín sæl.