Tú spyrst um mína lukku og hvar hon stavar frá

    Orð: Ókendur
    Týtt: Kajfinn Hammer
    Upprunaheiti: O, underbara Golgata, där Jesus göt sitt blod / They’re underneath the blood of the cross of Calvary

    1. Tú spyrst um mína lukku og hvar hon stavar frá,
    hoyr her: Mín synd hon hvarv!
    Um onnur mína gleði og frímóð undrast á,
    eg veit, mín synd hon hvarv!

    Niðurlag: Á, undurfulla Golgata, har Jesus gav sítt blóð,
    har gjørdist sál mín frí, og synd mín hvarv
    í gloymskuhavið djúpa, í náðarinnar flóð,
    hygg, har mín synd hon hvarv!

    2. Við Guðs Orðs gamla altar har náði Guðs eg sá,
    eg veit, mín synd hon hvarv!
    Mín Harri vann mítt hjarta og Satan flýggja má,
    eg veit, mín synd hon hvarv!

    3. Tá Satan vil meg freista og taka vil mín frið,
    eg veit, mín synd hon hvarv!
    Um iva hann vil sáa um frelsu mína við,
    eg veit, mín synd hon hvarv!

    4. Mítt eitt og alt er Jesus, mín friður nátt sum dag,
    eg veit, mín synd hon hvarv!
    Av hjarta eg nú syngi til Hann eitt takkarlag:
    Eg veit, mín synd hon hvarv!

    Tú pápi, mamma, tit, sum eiga børn

    Orð: Ókendur
    Týtt: Kajfinn Hammer

    1. Tú pápi, mamma, tit, sum eiga børn,
    hvønn veg her leiða tit væl tykkar’ børn,
    – hin breiða vegin, sum til glatan fer
    ella hin smala, sum til frelsu ber?

    2. Ein dagur kemur, skjótt mót honum ber,
    tá heystað verður tað, ein sáddi her;
    tá tit so skulu hesum heimi frá,
    sig, hvør skal bjarga sálum tykkar’ tá?

    3. Og børnini? Sig, hvat við teimum tá
    um pápi, mamma, eru fallin frá?
    Um heima tey ei hoyrdu eitt Guðs Orð
    og aldri bøn og takk við tykkar’ borð?

    4. Sig, skulu tykkar’ børn, Guð hevur skapt,
    fyrst leiðast vill og fara so fortapt,
    í myrkri ævigum so verða huld?
    Og kanska hetta alt var tykkar’ skuld?

    5. Á, pápi, mamma, søkið Guð í dag,
    og lesið Orðið, so tey hoyra tað!
    Og livið soleiðis, at Frelsaran
    í tykkar’ lívi klárt tey síggja Hann.

    6. Tá so er rógvið stríða lívsins hav,
    og pápi, mamma, seta frá sær stav,
    tá børnini til Guð sær venda glað:
    Á, Harri før oss heim til sama stað!

    Tú Ljós frá fjarum rúmdum, Tú Morgunstjørna klár

    Orð: Ókendur
    Týtt: Kajfinn Hammer

    1. Tú Ljós frá fjarum rúmdum, Tú Morgunstjørna klár,
    sum leiðir bát mín yvir myrka dýpið
    mót føgru, nýggju verð millum boðabrot og sker,
    á Guðs Orðs tryggu kós ígjøgnum myrkrið.

    Niðurlag: Og bylgjurnar tær bróta og skýggjut hválvið er,
    og vilstir fuglar flúgva inn mót landi,
    men fram í mínum báti eg stríði meg á mál;
    Tú Stjørna, leið mín bát mót Himnastrondum.

    2. Tú Himins vakra Stjørna, hvør signað er Títt ljós,
    sum kveikir vón hjá mongum vilstum sálum!
    Tú blítt mær vísir vegin til Ævinleikans dýrd,
    mítt hjarta tyngt av sorg og neyð Tú grøðir.

    Tú, Lívsins Guð, sum miskunn, náði gevur

    Orð: Reidar Holberg
    Týtt: Kajfinn Hammer

    1. Tú, Lívsins Guð, sum miskunn, náði gevur,
    Tú gavst Tín Son, sum offur fyri meg;
    tað blóð, sum rann, mær lívið givið hevur,
    á Golgata Tú opnar lívsins veg.

    Niðurlag: Av tí, Tú livir, skal eg altíð liva,
    sjálvt um eg doyggi, livi eg við Tær!
    Av tí, Tú livir, skal eg altíð liva,
    at takka Tær, sum krossin tunga bar.

    2. Tú, Jesus, sum reis upp hin Páskamorgun,
    ber vón og troyst hvønn tungan sorgardag.
    Eitt ljós varð tendrað mitt í djúpum sorgum:
    Tú livir, Tú, sum doyði í mítt stað!

    3. Tú livir, Tú, sum valdið hevur fingið,
    Tú sigrað hevur synd og deyða, grøv;
    Tú vegurin, uppreisnin er og lívið,
    eg takki Tær, Tú ævigt lív mær gav.

    Tulkast ei kann hvat ið skoðað eg havi

    Orð og lag: Kajfinn Hammer

    1. Tulkast ei kann hvat ið skoðað eg havi:
    Frelsunnarverkið á Golgata heyg!
    Røkkur til skýggja, er djúpt eins og havið,
    frelsa kann sálir frá glatan og neyð.

    2. Síggja eg fekk, øll tey frelstu tilbóðu
    Lambið hitt slaktaða, fagnaðu Tí;
    ótaldir skarar, Tað keypti við blóði,
    Tí skulu prísa til æviga tíð.

    3. Aldri, nei, aldri, eg sál mína selji
    til tað, sum ikki á Orðið er bygt!
    Sjónin, eg sá, ger at heldur eg velji
    læru ápostlanna – standi har trygt!

    4. Øll tey sum himpraðust sjónfátæk fóru,
    fóru við Lot til hin lokkandi dal;
    eg vil tó søkja tær hæddir, sum bóru
    skriftfastar sjónir – og tikið mítt val!

    5. Ei meir mót Sodomoslættanum líti,
    sjónin, eg sá, mangan bjartari er!
    Læru ápostlanna aldri eg býti
    við tað sum óbíbilskt kemur og fer.

    6. Skjótt lættir tokan og skýggini rivna,
    Jesus, Yahshua, í skýggjunum sæst;
    tey, sum í Kristusi doyðu, tá livna,
    sjónin eg sá stóð, tá alt annað brast!

    7. Skuldi Hann drála og deyðin hin sterki
    fyrstur á gátt meg vitjaði her,
    fari eg trygt undir Frelsarans merki,
    – sjónin, eg sá, ævigt upprunnin er!

    Trúgv á Guð Faðir, eitt undur Hann ger

    Orð og lag: Ókendur
    Upprunaheiti: Ha tro til Gud / Have faith in God

    1. Trúgv á Guð Faðir, eitt undur Hann ger;
    Frelsarin, Jesus, tað Navnið Hann ber!
    Andar, teir skelva, í trúgv nú fram trín;
    í Hansar’ Navni er sigurin tín!

    Niðurlag: Hav trúgv á Guð, hav trúgv á Guð;
    hav trúgv á Guð um eitt undur,
    hav trúgv á Guð!

    2. Trúgv á Guðs allmakt, eitt undur Hann ger,
    Frelsarin, Jesus, tað Navnið Hann ber;
    útheltur Andin sum olja og vín,
    í Hansar’ Navni er sigurin tín!

    3. Trúgv á Guðs várkunn, eitt undur Hann ger;
    Frelsarin, Jesus, tað Navnið Hann ber!
    Tú, sum ert máttleysur, fyri Hann trín,
    í Hansar’ Navni er sigurin tín!

    4. Trúgv á Guðs góðsku, eitt undur Hann ger;
    Frelsarin, Jesus, tað Navnið Hann ber!
    Tú, sum ert særdur, ei sit meir og bín,
    í Hansar’ Navni er sigurin tín!

    5. Trúgv á Guðs veldi, eitt undur Hann ger;
    Frelsarin, Jesus, tað Navnið Hann ber!
    Trong teg nú fram, trúgv og fullvissu sýn,
    í Hansar’ Navni er sigurin tín!

    Tonk tá tíðin hvørvur og eg ævigt skoða skal

    Orð: Anna-Lisa Nordström
    Týtt: Kajfinn Hammer

    1. Tonk, tá tíðin hvørvur og eg ævigt skoða skal
    hin Guðs undurfulla ljósa Dýrdarstað!
    Tað, mín hugur ei kann tekkja, eygað aldri sæð,
    skal eg skoða hin Guðs undurfulla Dag!

    Niðurlag: Á, hvønn undurfullan lukkudag,
    tá eg koma skal í Hin Guðs Stað!
    Aldri meir eitt skýggj, ei myrkur, aldri meir eitt tár
    í tí Nýggja Staði Guðs Jerusalem.

    2. Aldri meir har sorg meg plágar, aldri meir eitt tár
    brenna skal mítt kinn, sum her í hesi verð.
    Ongan vin, sum svíkur, eingin skilnaður er har,
    einki hví tá í Guðs Staði ljóða fer.

    3. Tonk, tá eg skal síggja Jesus, Brúðgóm mín og vin,
    og skal síggja Hansar’ gjøgnumstungnu hond;
    tá ið einglakórið syngur Lambsins lov og prís,
    skal eg syngja Guði prís á Lívsins Strond!

    4. Á, mær leingist heim, – ja, víst eg síggi longu nú
    hvørja frelsta og við blóð útloysta sál;
    og ein rødd eymt teskar: O, Mítt barn, skjótt ert tú har,
    halt bert út, um stutta stund tú náar mál.

    Tonk hvør ein náði at Guð frelsti meg

    Orð og lag: Aage Samuelsen
    Týtt: Kajfinn Hammer
    Upprunaheiti: Jesus forløste min sjel

    1. Tonk, hvør ein náði at Guð frelsti meg,
    frelsti meg so sum eg var;
    sorgtyngdur gekk eg á glatanarveg,
    tá ið Hann bjargaði mær.

    Niðurlag: Jesus umbroytti mítt lív,
    Jesus umbroytti mítt lív;
    særdur og nívdur kom eg til Hann,
    og Hann umbroytti mítt lív.

    2. Mong munnu døma og harma meg her,
    men hjartað andar av frið’;
    og um so tár mangan væta mín kinn,
    veit eg at Jesus er við.

    3. Himmalin málið er vorðið mær nú,
    har nú mín Frelsari er;
    skjótt eri heima, farvæl arma verð,
    aldri meir sært tú meg her.

    Tollarar og falnar skøkjur, syndarar av øllum slag

    Orð og lag: Kajfinn Hammer
    Viðmerking: Yrktur í 1995.

    1. Tollarar og falnar skøkjur, syndarar av øllum slag,
    tey seg hildu nær til Jesus – og so er tað enn í dag!
    Men hin sjálvrættvísi, skriftlærdi, sum helt seg kenna Guð,
    enn í dag man vraka umvending og dópsins sanna lut!

    Niðurlag: Hygg, Guðs lamb, sum tína synd og tínar plágur tók á seg,
    Hann er Frelsari als heimsins, Hann kann frelsa, grøða teg!
    Alt hitt gamla fyrigevur Hann, Hann gera kann alt nýtt,
    vinur, um tú trýrt, tú vita skalt, at hetta er alt títt!

    2. Plágaði av djevlinum, ja, kryplingar og hølt og blind,
    og hin kvinnan sum í hori gripin var í síni synd;
    einkjan, sum í Náin mátti bera deyða son sín út,
    hesi øll at kenna fingu, Jesus tók burt synd og sút.

    3. Yvir heimið í Betánia seg deyðin hevði lagt!
    – Marta, um tú trýrt, Guðs dýrd tú síggja skalt, Eg havi sagt!
    Til Mariu heim hon skundar, vent til gleði sorg og sút,
    tá við grøv hins deyða Jesus rópar: Lásarus, kom út!

    4. Meint í faðirshjarta sorgin valdar, tá Jairus sær
    sjúku dóttir sína pínast – og hann sá hvønn veg tað bar!
    Men hann hevði hoyrt um Jesus, og hann skundar sær av stað,
    á, hvør gleði – tí hann trúði – vitjar heimið henda dag!

    5. Kæra sál, sum líður undir syndarinnar óndu makt,
    og av sjúku tyngd ert niður, hoyr, hvat Jesus hevur sagt:
    Segði Eg tær ikki, um tú trýrt, Guðs dýrd tú síggja skalt;
    tína sjúku, synd og kvalir, hygg, Eg borið havi alt!

    Tínar hendur tær anga av blómum

    Orð: Eyvind Skeie (ørindini 1-3) og Sindre Eide (ørindi 4)
    Týtt: Kajfinn Hammer

    1. Tínar hendur tær anga av blómum,
    hvørjum var tað, tú tonkti geva tær?
    – Hesar blómur eg ætlaði Kristi grøv,
    men Hann var ei har, og Hans grøv er tóm!

    Niðurlag: :,:Halleluja!:,:

    2. Tínar varrar tær titra av sangi,
    sig mær, hvaðan sangur tín kemur frá?
    – Jú, hann birtist við grøvina tómu,
    Jesus møtti mær, tað er gleði mín!

    3. Tíni eygu tey lýsa av gleði,
    sig mær, hvat tú sást, nú tey lýsa so?
    – Harran Jesus eg sá, sí, Hann livir,
    lív mítt fingið innihald, mál og mið!

    4. Ikki tørvar Hans grøv nakrar blómur,
    Jesus livandi er millum okkum enn,
    eygu míni nú líta at Honum!
    – Broyt Tú, Guð, mítt lív til eitt lív í bøn!