Tað var páskamorgun árla

    Orð og lag: Peter J. Nash
    Týtt: Jákup Olsen
    Upprunaheiti: It was early in the morning

    1. Tað var páskamorgun árla,
    tá tær komu har, hann lá,
    sólin neyvan komin undan
    henda minnisríka dag.
    „Hann er tikin, hann er tikin“
    – sorgfult rópið var –
    „hann er risin, hann er risin,“
    fingu tær til svar.

    2. Hjørtu slógu, vónin birtist,
    sum við skund tær bera boð.
    Var tað satt, at Harrin livdi,
    skuldu tær hann síggja so?
    „Hann er risin, hann er risin,“
    einglar vísa á.
    „Hann er risin, hann er risin,
    hyggið, har hann lá.“

    3. Bert Maria dvøldist eftir –
    grátandi um Harran har,
    hoyrdi ikki einglarøddir:
    „Hann er risin,“ boðið var.
    „Bert eg fann hann, bert eg fann hann,“
    bøn Mariu var.
    „Her, Maria, her, Maria,“
    tað var Harrans svar.

    4. Tit, sum søkja risnan Harra,
    sum kann blindum geva sjón,
    sum kann frelsa, veita gleði:
    Tóma grøvin kveikir vón!
    Harri Jesus, ver hjá okkum,
    hjartans bøn vár er.
    „Nú eg liva skal í tykkum,“
    svarar Harrin her.

    Tá sorgir meg níva, eg leiti til tín

    Orð: Sámal á Toftini
    Lag: Hallgrim Miðberg

    1. Tá sorgir meg níva, eg leiti til tín;
    tú sigur jú sjálvur, ja: „Komið til mín!“
    Tú okkum í Orðinum lærir so væl:
    „Ei óttast tú skalt, tí eg verja teg skal.“

    2. Tú sál mína frelsti, eg sigi tær tøkk,
    at náði og kærleiki tín til mín røkk,
    ja, Son tín tú sendi, í mín stað hann gekk,
    hann bardur og sligin á krossinum hekk.

    3. Har gavst tú upp andan í syndarans stað,
    men, Frelsari, tó fyrst tú fyri teim bað.
    Eg takki tær, Jesus, at eisini eg
    kann eiga ta vissu, tað var fyri meg.

    Tað legst gler

    Orð: Ester Bock
    Lag: Bjarne Haahr
    Týtt: Mortan Weyhe
    Upprunaheiti: Det synger om dig

    1. Tað legst gler á tjarnir
    í nátt,
    rútar kámast av ísi,
    so bjart mánalýsi
    bert tórar her inn,
    – alt syngur um teg

    2. Og eitt følv um bøin
    er lagst
    stjørnur glampa á himli,
    øll bygdin sum Gimli
    so føgur at sjá,
    – alt syngur um teg

    3. Og loft skyggir svartblátt
    í nátt,
    meðan høgættin andar,
    og norðlýsið gandar
    til tónleik mítt blóð,
    – alt syngur um teg

    Tí vil eg hoppa og dansa

    Orð og lag: Eyðun Jacobsen

    Tá eg hugsi um Teg Gud
    tá fyllist eg við gleði
    tá eg hugsi um alt tað,
    tú hevur gjørt fyri meg
    um hvussu Tú meg frelsti
    og loysti meg úr leinkjum
    tá fyllist mítt hjarta,
    við takksemi til Tín.

    Tí vil eg hoppa og dansa
    gleðast í Tær,
    tú hevur frelst meg
    nýtt lív gavst Tú mær
    ja eg vil hoppa og dansa
    og gleðast í Tær
    tín deyði á krossinum bjargaði mær.

    Mín sál bundin var,
    men Tú hevur loyst meg.
    Og nú hevur satan
    einki vald á mær.

    Tilbiðið Harran í prýði háheiløgum

    Orð: John Samuel Bewley Monsell
    Lag: Tom Fettke
    Týtt: Zacharias Zachariassen
    Upprunaheiti: Worship the Lord in the beauty of holiness

    1. Tilbiðið Harran í prýði háheiløgum,
    hjørtuni boyggið, kunngerið hans prís!
    Við lýdnis- og forbønarroykilsi heiløgum
    níg fyri honum og heiður hans vís!

    2. Fram fyri ásjón hans stígið í sannleika,
    takksemisgávur og lov honum ber,
    við sannleika hjartans og kærleikans reinleika
    offur til Jesus, sum Kongur vár er!

    3. Tilbiðið Harran í prýði háheiløgum,
    hjørtuni boyggið, kunngerið hans prís!
    Við lýdnis- og forbønarroykilsi heiløgum
    níg fyri honum og heiður hans vís!

    Til Norðoya fólk

    Orð: O. J.
    Lag: Mellom bakkar og berg

    1. Standa fjøllini reyst móti norði,
    reisa hátt sínar tindar í ský,
    minni reystligt ei fólkið varð borið,
    tað, ið livir í Norðoyar bý.

    2. Hetta fólkið varð gitið so víða
    fyri stríð tess mót hatur og makt.
    At tað órættin kom til at líða,
    varar fólkið til enn meira vakt.

    3. Ikki hatur og makt skulu valda
    hesum fólki, í Norðoyum er,
    tað kann lækna- og landsstýrið halda,
    teirra vald tó mót endanum ber.

    4. Treystligt fólkið stóð saman við megi
    fyri rættvísi, trúskap og frið,
    tað skal sannast á komandi degi,
    tað var mál teirra og teirra mið.

    5. Treystligt fólkið enn saman skal standa
    móti lygn, móti hatur og makt,
    inntil rættferð er komin úr vanda,
    inntil lygnin og hatrið er rakt.

    Trúgvin er ikki eitt forberg

    Orð: Jens Rosendal
    Lag: Jens Nielsen
    Týtt: Mortan Weyhe
    Upprunaheiti: Troen er ikke en klippe

    Trúgvin er ikki eitt forberg,
    stinn sum tann stormbarda nøv.
    Trúgv er at sigla í ódnum
    yvir ta víðopnu grøv.

    Trúgvin er ikki tað vissa,
    fjøldin so skjótt fellur frá.
    Trúgv er at vera til staðar
    har, sum tað mest stendur á.

    Trúgvin kann ei verða skrivað
    í eina innbundna bók.
    Trúgv er at leggja frá landi
    vakin og varlig og klók.

    Trúgvin kann stundum teg svíkja
    í eini svárari stund.
    Trúgv kanst tú aftur tær vinna,
    staddur á kyksendagrund.

    Trúgv gevur mót mær og megi
    við tær at fylgjast á leið,
    hagar tín hugur teg leiddi,
    hóast eg skilti teg ei.

    Trúgv er at taka til orða
    mótmæla vándari gerð;
    stinnur mót órætti standa,
    tó at tú vanvirdur er.

    Trúgv er ótrúligar kreftir,
    sum kunna umskapa mangt.
    Vágar í verki og vanda,
    verjir mót tí, sum er rangt.

    Tá ár fer at halla og hvørvur so smátt

    Orð: Petur William Háberg
    Lag: Jens Guttesen

    1. Tá ár fer at halla og hvørvur so smátt,
    og aftur eitt ár kemur nær,
    tá steðga vit ivandi, líta um bak,
    minnast aftur, hvat fortíðin bar.

    Niðurlag: :,: Men mín sál kann tó glað
    „Ebenezer“ sítt reisa í dag. :,:

    2. Kann vera, at leiðin ei gingin varð bein,
    og ljós undir skeppu varð fjalt,
    tí andin er fúsur, men holdið er veikt,
    og skjótt verður hjartað várt kalt.

    3. Kann vera, at onkrum er fallið í lut
    at stíga í deyðskuggans dal,
    men keppurin ævigi óttan tók burt,
    og við hansara hjálp gongst alt væl.

    4. Kann vera, tú svárt kennir saknin í dag
    av vinum. ið tær stóðu nær.
    Tó – vita, at vinurin besti tó er
    tann HARRIN, sum verður og var.

    5. So ugga tá, Harri, ta máttleysu sál
    og turka burt sorganna tár,
    og lat okkum liva tær nærri hvønn dag
    hetta komandi, ókenda ár.

    Niðurlag: :,: Og mín sál skal tá glað
    „Ebenezer“ sítt reisa hvønn dag. :,:

    Tá ið lívið gevur okkum skursl og sár

    Orð og lag: John Willard Peterson
    Týtt: Arnfinnur Setberg

    1. Tá ið lívið gevur okkum skursl og sár,
    eg við pínu noyðist turka burtur tár
    – nakað er í hjarta mínum eins og vár.
    Einaferð, so broytist alt – ja, tað broytist alt ein dag.

    Niðurlag: Einaferð, so broytist alt,
    sorg og stúran burtur – fjalt.
    Einaferð, so broytist alt til dýrd, mín sál,
    tí tú hevur Harran valt.
    Í tí sæla landi har
    Harranum vit liva nær.
    Einaferð, so broytist alt, broytist alt ein sælan dag

    2. Tá ið byrðar tykjast tungar, lítil løn,
    tá ið heimurin meg háðar og slær øn
    – aftur verði mintur um ígjøgnum bøn.
    Einaferð, so broytist alt – ja, tað broytist alt ein dag.

    3. Tá í grøv ein kærur vinur lagdur varð,
    sorgin eins og svørðið meg í hjarta skar
    – tryggur – veit eg, ævigt lív mær Jesus bar.
    Einaferð, so broytist alt – ja, tað broytist alt ein dag.

    Tykist tað, sum stríðið verður tær ov hart

    Orð: Ada Blenkhorn
    Lag: Charles Hutchinson Gabriel
    Týtt úr enskum: Victor Danielsen
    Upprunaheiti: Let the sunshine in

    1. Tykist tað, sum stríðið verður tær ov hart,
    sært tú einki, fjalir teg bert myrkrið svart,
    søkk teg djúpt í náðina, lat henni upp,
    Lívsins Sól lat skyggja inn!

    Niðurlag: Lívsins Sól lat skyggja inn,
    Lívsins Sól lat skyggja inn!
    Søkk teg djúpt í náðina, lat henni upp,
    Lívsins Sól lat skyggja inn!

    2. Hevur tú enn lítla trúgv og minni mót,
    tykist eingin hjálp at fá við Harrans fót,
    søkk teg djúpt í náðina, lat henni upp,
    Lívsins Sól lat skyggja inn!

    3. Vilt tú ganga glaður á tí beinu leið,
    har í trúnni mangur fótur áður steig,
    søkk teg djúpt í náðina, lat henni upp,
    Lívsins Sól lat skyggja inn!