Tann, sum Harran Gud vil søkja

    Orð: Jóan Magnus Rasmussen
    Lag: William Howard Doane

    1. Tann, sum Harran Gud vil søkja,
    trúgva má, at hann er til,
    og at tá vit til hann biðja,
    bønunum hann svara vil.
    Hann, sum gevur øllum gjarna,
    brigslar ikki – gevur bert.
    Omanífrá er øll góð gáva,
    alt tað, sum er nakað vert.

    2. Faðir tín, sum sær í loyndum,
    geva vil tær stóra løn.
    Orðið gevur fulla vissu
    um, at Gud, hann hoyrir bøn:
    „Um tú veitst, at hann teg hoyrir,
    at hann svarar bønunum,
    ja, tá veitst tú, at tú hevur
    tað, tú hevur biðið um.“

    3. Jesus segði: „Bið tú altíð,
    troyttast ei, fall ei í fátt!“
    Sig tí honum tíni ynski,
    ger tað bæði dag og nátt,
    so skal friður Guds, sum stígur
    upp um vit títt, læra teg,
    at títt hjarta og tín hugsan
    varðveitt er í Kristusi.

    Tit búgv tykkum reisið á orðsins hellugrund

    Orð: Jakob Peter Mynster Paulli
    Lag: Johan Peter Emilius Hartmann
    Týtt: Christian Matras og Petur William Háberg
    Upprunaheiti: Jert hus skal I bygge

    1. Tit búgv tykkum reisið á orðsins hellugrund,
    tá vikast ei veggur í lívsins ódnarstund,
    um samlívið er í lívd av krossins træ,
    vil heimið vera vart undir tryggasta lað.
    Ei myrkrið fær makt,
    stendur krossurin vakt.

    2. Hvør gerð verði signað í bønar sterka bað,
    hvør langtan og vón vend mót himmalsins stað,
    um sól rennur upp, um kvøldið legst um lond,
    lat bønarbrúgv stíga mót heimlandsins strond.
    Har bønin fær makt,
    standa einglarnir vakt.

    3. Til hann, sum í brúdleyp í Kána boðin varð,
    sum tíðirnar skifta, tit haldið tykkum nær.
    Vælsignað hvør lon, sum Jesus kallar sín’,
    har Harrin vil dvølja, kann vatn vera vín
    og friðarsins vakt
    verja hjartnanna pakt.

    4. Gud skjól tykkum verði, til lívssól niður fer,
    tað lýsir á veg, at Gud kærleiki er,
    hann leiði tá fet í kongaborg um stund,
    har eingin skal skiljast, sum kemur á fund.
    Tá fullgjørd er sátt
    við Guds kærleikans mátt.

    Tú skalt ikki stúra

    Orð og lag: Kirk Franklin
    Týtt: Zacharias Zachariassen
    Upprunaheiti: My life is in your hands

    1. Tú skalt ikki stúra
    og ikki óttast, nei!
    Vón er fyri framman,
    Gud kennir tína leið!
    Tú eigur vinin Jesus,
    hvørt tár hann turka kann.
    Og ert tú hjartabrotin,
    tá kalla bert á hann.

    Niðurlag: :,: Eg veit, at eg skal sigra
    og náa himmalstrond.
    Hvat enn kann koma á mín veg,
    mítt lív er í Guds hond. :,:

    2. Koma sorgir, royndir,
    sum níva niður teg.
    Svíkja bestu vinir
    og kaldar vísa seg.
    Tá minst til vinin Jesus,
    hvørt tár hann turka kann.
    Og ert tú hjartabrotin,
    tá kalla bert á hann.

    Tórshavn tú av øllum ber

    Orð og lag: Martin Mouritsen

    1. Tórshavn tú av øllum ber
    í tín favn meg tekur
    reikar hugur søguferð
    gomul minni vekur

    2. Fedrar løgdu lunnar her
    bygdu hesar varðar
    býur stendur enn í gerð
    vaksin út um garðar

    3. Breiðir seg so við og við
    niðan móti fjøllum
    setist enn eitt ættarlið
    veitir rúm tú øllum

    4. Ringvegur ein yrkadag
    fólk í bili ferðast
    áður hesum sama stað
    leypur skuldi berast

    5 Trøðin teirra álit var
    amboð grev og haki
    maður fong til húsa bar
    tungt var mangt eitt takið

    6. Tíðin broytt er síðan tá
    vøksturin tað krevur
    menningannar tíðarbráðonnur virði gevur

    7. Hava alsk til Havnar bý
    gamla og hin nýggja
    virða okkar fedra stríð
    søguna vit síggja

    8. Fólk í býi hava skund
    yrki sínum tæna
    sólskinsdag í viðarlund
    smábørn mata svana

    9. Setist Ólavsøkuting
    túsund ár á baki
    føroyingar enn sláa ring
    fast er lógvatakið

    10. Sangur, ítrótt, tónalist
    kveikir hugsjón góða
    mennir oss til mangan dyst
    okkum samansjóða

    11. Borðan í ein landsynning
    Eystnes árla lýsir
    karmur okkara sjónarring
    Nólsoy megi vísir

    12. Líta út á havnarvág
    skip og bátar kenna
    ganga havnargøtum á
    her skal lív mítt renna

    Tá ið alt er vorðið kvirt

    Orð og lag: Øssur Berghamar

    1. Tá ið alt er vorðið kvirt,
    og í sálini er kyrt,
    ein rødd er, sum úr erva til mín teskar.
    Og í andans kvirru verð
    merki eg, at hann er her,
    ið meg við lívsins klára vatni leskar.

    Niðurlag: Hann vil fáa meg í tal,
    hann, hvørs rødd eg kenni væl,
    og tað er Jesus, kongur mín og harri.
    Tagni heimsins mikla ljóð,
    so í hjartanum er ró,
    tí hann meg ynskir draga til sín nærri.

    2. Mangar røddir hoyri eg
    eins og fossar runt um meg,
    hugtakandi teir tykjast, heimsins tónar.
    Vakja má eg hvørja stund,
    so eg falli ei í blund
    og líkasælan ger, at sálin sovnar.

    3. Frelsuna mær Jesus vann,
    sálarfíggindin ei kann
    burt taka hana, men hann vil tó herja
    á mítt dirvi og mín mátt,
    tó eg falli ei í fátt,
    tí hann er nær, sum væl sítt barn vil verja.

    4. Hann vil fáa meg í tal,
    hann, ið eina vil mær væl,
    og fyri mær til Faðir sín hann biður.
    Gævi tó, at lýðin eg,
    nú hann tala vil við meg,
    má fylgja rødd hans – gera sum hann sigur.

    Tann dag á krossi

    Orð: Jákup Justinussen

    Jesus, tú veist hvat mær tørvar
    Jesus, tú altíð ert hjá mær
    Tí tú elskar meg so høgt
    At tú doyði fyri meg á Golgata

    Jesus, hvørt einasta hár telur tú
    Jesus, hvørt orð ið eg sigi hoyrir tú
    Hóast bønin tykist veik
    Ja, so ert tú her hjá mær og hoyrir meg

    Ja, tann dag á krossi tá tú doyði fyri meg
    Tá mín synd var strikað
    So eg kann sleppa inn í himmalin

    Harri, kanst tú meg varðveita
    Harri, hjálp mær at líta á teg
    Til tann dagin tá tú kemur
    So at eg kann sleppa inn í himmalin

    Harri, eg biði for familju og vinum
    At eg kann vísa teim til tín!

    Tá eg standi við Kristusar dómstól

    Orð og lag: Martha Snell Nicholson
    Týtt: Arnfinnur Setberg
    Upprunaheiti: When I stand at the judgement seat of Christ

    1. Tá eg standi við Kristusar dómstól,
    ætlan hans á teldu gekk,
    ja, tann ætlan, sum hon kundi verið,
    um hann tá sín vilja fekk
    – legði hindring her, sáddi iva har
    – ei mín vilja boygdi eg
    – verður tá í Frelsarans eygum sorg
    – og tó – enn hann elskar meg.

    Niðurlag: Áh, Harri, tey ár, tú enn gevur mær,
    tær í hond tey gevi eg,
    tak meg og brót meg, evna meg
    til ta mynd, tú ætlaði.

    2. Ríkdóm rætti mær, fátæk standi eg,
    nakin – tó í náði hans,
    minni jagstra meg oman gøtuna,
    har at venda – ongan kjans,
    tá mítt hjarta einsama nærum brast
    í tár, sum ei eyga fær,
    vil mítt andlit fjala við tómu hond,
    boyggja ókrýnt høvur har.

    Tá vit hittast við vøllin

    Tað er sunnudagur og øll hava frí
    fótbóltsdystur er og klokkan hon er trý
    vit fara niðan á vøllin, øll eru glað
    vóna at KÍ vinnur í dag

    Tá vit hittast við vøllin er gloymt alt stríð
    tá standa øll saman og rópa á KÍ

    Eg finni mær eitt pláss so eg kann fylgja við
    rópi og skráli á KÍ mítt lið
    og meðan sólin skínur á okkar’ vakra bý
    rópa øll í felag koyrið á KÍ

    Tá vit hittast við vøllin er gloymt alt stríð
    tá standa øll saman og rópa á KÍ

    Hygga síggj nú fekk KÍ aftur eitt mál
    tað gleðir mítt hjarta og mína sál
    tað gott er at síggja at øll eru glað
    nú vóna vit at vinna hetta fleiri ferð á rað

    í trýssjunum vóru KÍ altíð best
    og vit hava vunnið FM heiti flest
    gott er at vita at ungir taka við
    sum stríðast sum úlvar fyri síni lið

    Tá vit hittast við vøllin er gloymt alt stríð
    tá standa øll saman og rópa á KÍ

    Dómarin bríkslar, dystur lokin er
    mannahópur stórur inn á vøllin fer
    at heiðra okkar’ unga, góða lið
    sum enn einaferð hevur fingið tvinni stig

    Tá vit hittast við vøllin er gloymt alt stríð
    tá standa øll saman og rópa á KÍ

    Tá eg kom til Jesus, tá gav eg upp alt

    Orð og lag: Dottie Rambo
    Týtt: Hallgrim Miðberg
    Upprunaheiti: Prisoner of love

    1. Tá eg kom til Jesus, tá gav eg upp alt
    og leit honum lív mítt í hond.
    Tað var ikki óttin, ið dró meg til hann,
    hans kærleiki loysti øll bond.

    Niðurlag: Eg av kærleika nú eri bundin til Jesus,
    eg liva vil nú fyri hann, sum meg vann.
    Eg fann ongan frið í heiminum her,
    men Jesus eg fann,
    skjótt mítt eyga skoðar hann.

    2. Eg eri nú tryggur, hann heldur mær fast,
    eg tæna vil honum hvønn dag.
    Í gleði og friði eg hvíla nú kann,
    mín sál hevur frelsuna sæð.

    Tá ið Jesus kemur, verður neyðin stór um heimin her

    Orð og lag: James Milton Black
    Týtt: Veitst tú, hvør hevur týtt tekstin til føroyskt, so boða okkum frá umvegis teldupost.

    1. Tá ið Jesus kemur, verður neyðin stór um heimin her,
    tí Guds børn tá eru horvin, og tá ei
    nakar frelsast kann – mín vinur, ei ta vanlukku tær ger,
    at tú enn Guds frelsuboði sigur nei.

    Niðurlag: Enn í dag hann náði býður,
    trúgv á hann, og tú ert fríur,
    skjótur ver, tí tíðin líður.
    Ja, í morgin kanska verður tað ov seint.

    2. Ja, tann neyð, tað vónloysi, ið verður tá, ei sigast kann,
    fleiri heim tá standa tóm – tey fóru øll
    heim við Jesusi, tí øll tey høvdu trúð á hann, og nú
    tók hann tey við sær inn í Guds føgru høll.

    3. Onnur heim har verða eftir bert tað eina ella tvey,
    áh, tann ræðsla, um tað, vinur, verður tú,
    sum skalt leita eftir húski tínum og ei finna tey,
    tí at Jesus tók tey heim í gylta búð.

    4. Men tíverri verður mangt eitt heim, har eingin sleppur við,
    tey mót Jesusi ei vildu taka her,
    og nú finst ei náði longur, ei Guds vitni boða frið,
    men bert dómur Guds og vónloysi tá er.

    5. Hetta alt skjótt er ein veruleiki, vinur, hugsa tær,
    hvat tað kosta kann at bíða enn ein dag
    við at taka mót Guds soni – hann jú syndir tínar bar,
    tá á krossinum hann doyði – trúgv bert tað.