Tað lív, eg nú livi, er Kristusi givið

    Orð: Ókendur
    Týtt: Kajfinn Hammer

    1. Tað lív, eg nú livi,
    er Kristusi givið,
    av sonnum ber brá av tí himmalsku verð;
    tó myrkir um heimin
    gerst ljósari leið mín
    til Heimið tað hagar eg eri á ferð.

    Niðurlag: Aftur og aftur meg Andin áminnir,
    at søkja eitt djúpari lív við mín Guð,
    til tess at Hans avmynd ígjøgnum meg strálar,
    so heimurin sær, at Hann valdi meg út!

    2. Eg fall í ta snaru,
    at søkja Guðs æru
    við lóg, tó við blóði varð goldin mín skuld!
    Guð sjálvur meg keypti,
    Hann ikki mær slepti,
    við trúnni á Navn Hans mín synd øll varð huld.

    3. Um Jesus eg syngi,
    eg frið havi fingið,
    Hann bar mína synd og Hann hoyrdi mítt róp.
    Við trúnni á Orðið
    og blóðið eg tori,
    at trúgva meg frelstan frá synd gjøgnum dóp.

    4. Mín sál á sær kennir,
    skjótt stundin upprennur,
    tá Jesus tey heintar, sum her hava trúð.
    Statt búgvin, mín vinur,
    ver íðin, ei linur,
    at Hann teg kann lata í snjóhvítan skrúð.

    Tað lív, eg nú eigi, ei fjalast tað kann

    Orð: Røhr-Staff
    Týtt: Kajfinn Hammer

    1. Tað lív, eg nú eigi, ei fjalast tað kann,
    tað lívið er Kristus í mær!
    Tað lívið eg fekk við at trúgva á Hann,
    tá føddur av nýggjum eg varð.

    Niðurlag: Mítt hjarta nú mettað av vælgerðum Guðs
    kann njóta hvønn einasta dag;
    fram vellir ein kelda, eg drekka kann av,
    frá Guðs faðirshjarta hvønn dag.

    2. Hvør sæl er tann sáttargerð Hann hevur framt,
    tá Hann fyri heimin seg gav;
    í mær hesin sáttargerðsdagur upprann,
    nú neyð mín í ævir er av.

    3. Sum vársólin floymir Guðs vælgerðarsól,
    í rósunnar Saron er vár!
    Í Kristusi sprettur úr moldum mítt lív,
    og blómar í endaleys ár.

    4. Eg ferðist ei longur á glatanar veg,
    nei, Kristus eg nú havi valt!
    Mítt lív stendur blómandi, fræls er mín sál,
    Hann er nú mítt eitt og mítt alt.

    Tað er títt, tað sum Jesus gjørdi

    Orð: Trygve Bjerkrheim
    Týtt: Kajfinn Hammer

    1. Tað er títt, tað sum Jesus gjørdi,
    tí Hann gjørdi tað alt fyri teg,
    tá Hann gekk her hin tunga vegin
    og á Golgata ofraði Seg.
    Tað er títt, tað sum Jesus gjørdi,
    tað var júst fyri teg, Hann leið,
    tømdi kalikin til síðsta dropa,
    tí Hann aftur teg missa vil ei.

    2. Tað er títt, tað sum Jesus gjørdi,
    sum um sjálvur tú gjørt hevði tað,
    tá Hann víst fyri teg gekk í deyðan,
    øll tín skuld tá varð goldin tann dag.
    Tað er títt, tað sum Jesus gjørdi,
    ei teg frelsir títt strev og títt triv;
    ei tað uppiber arvin hin dýra,
    bara lít á Guðs Lamb og liv!

    3. Tað er títt, tað sum Jesus gjørdi,
    rætt tú hevur til frelsunnar arv,
    bara kom nú við tómum hondum,
    tú skalt sanna, at synd tín hon hvarv.
    Tað er títt, tað sum Jesus gjørdi,
    eingin taka frá tær kann tín arv;
    einki vika kann fullgjørda verkið,
    tað er Guðs – ikki egið starv!

    Tað er satt, Míni børn, so sum tit siga

    Orð: Hans Inge Fagervik
    Týtt: Kajfinn Hammer
    Viðmerking: Týddur 1975.

    1. Tað er satt, Míni børn, so sum tit siga,
    at Eg eri kærleiki,
    at Eg elski syndarar
    veit úr synd ein frelsuveg.

    Niðurlag: Men tá ið Eg ikki Meg broyti
    fyri Mær tó synd er synd;
    og sjálvt um Eg elski syndaran
    so hati Eg framvegis synd!
    Tað er satt, Míni børn, so sum tit siga,
    kærleiksfullur eri Eg.

    2. Tað er satt, Míni børn, so sum tit siga,
    eymur Faðir eri Eg;
    at Eg aldri Meg kann broyta,
    merki Mítt er kærleiki!

    Tað er nokk, tað sum Jesus gjørdi

    Orð: Trygve Bjerkrheim
    Týtt: Kajfinn Hammer

    1. Tað er nokk, tað sum Jesus gjørdi!
    Um av syndarum størstur tú var’,
    ert tú boðin til brúdleypsborðið,
    tí at sál tín er Honum so kær.

    Niðurlag: Tað er nokk, tað sum Jesus gjørdi,
    tað er nokk, tað sum Hann hevur sagt!
    Tínar syndir tær hevur Hann sónað
    og tær vunnið ta reinastu drakt.

    2. Ei tær tørvar nú meira at ivast,
    um Hans náði er nokk fyri teg,
    tí Hans fullgjørda verk er tín hvíla;
    far í friði við sangi tín veg!

    3. Tað er nokk, tað sum Jesus gjørdi,
    ber í deyðanum, dóminum við.
    Eg vil byggja á náðiorðið,
    einans Tað gevur ævigan frið.

    Tað er ein signað náði, at hoyra Guði til

    Orð og lag: Aage Samuelsen
    Týtt: Kajfinn Hammer

    1. Tað er ein signað náði, at hoyra Guði til,
    eg einki her skal óttast tí Hann meg varða vil.
    :,:Eg gangi ikki eina, Hann mær við síðu er,
    meg leiðir allan vegin, til Himmalin meg ber.:,:

    2. Um trúarhimmal mín tykist klárur ella ei,
    eg syngi: Halleluja! á míni himmalleið.
    :,:Har arvarætt eg eigi, sum eg skal fáa brátt,
    tí Andin klárt mær sigur, eg heima eri skjótt.:,:

    3. Væl gjørdist eg ein dári í heimsins eygum her,
    mín frelsugleði einki teim “klóku” sigur her!
    :,:Tey rista bert sítt høvur og tykja synd í mær,
    men glaður eg tó eri, tí eg jú frelstur varð!:,:

    4. Tú hevur hug at undrast: Hví er hann vorðin so?
    Tá svari eg, at Jesus mær sendi frelsuboð!
    :,:Hann keypti meg við blóði, sum pant mær Andan gav,
    sum klára morgunstjørnan Hann lýsir mær um hav.:,:

    Tað bleiv so lætt, tá byrðan fall av

    Orð: Ókendur
    Týtt: Kajfinn Hammer
    Viðmerking: Týddur í januar 2010.

    1. Tað bleiv so lætt, tá byrðan fall av,
    tað bleiv so lætt, tá byrðan fall av,
    mín sál varð tváað sum snjó,
    loyst við Guðs Sonar blóð,
    ja, alt er horvið, sum niður meg dró.

    Niðurlag: Tað bleiv so lætt, tá byrðan fall av,
    hon hvarv í gloymskunar botnleysa hav,
    ei meira Guð hana sær,
    fyrigivin eg varð,
    hvørt ok og hvør leinkja varð loyst av mær.
    Tað bleiv so lætt, tá byrðan fall av,
    hon hvarv í gloymskunnar botnleysa hav.

    2. Í heimsins leinkjum bundin eg var,
    eg tungu syndabyrðuna bar,
    men Jesus sá mína neyð,
    frið og frelsu mær beyð,
    ja, tváað av mær varð synd mín so reyð.

    3. Við løttum hjarta heimá tað ber,
    ei meira syndin í sál mína sker,
    mín sál nú frígjørd og glað
    stevnir móti Guðs Stað,
    eg nærkist málinum sæla hvønn dag.

    4. Um syndin plága og tyngja teg man,
    lat Jesus hana, ja, ber alt til Hann,
    á, hoyr, lat fara títt stríð,
    sál tín gerast kann frí,
    so glaður sangin tú tríva kanst í:

    Tað var páskamorgun árla

    Orð og lag: Peter J. Nash
    Týtt: Jákup Olsen
    Upprunaheiti: It was early in the morning

    1. Tað var páskamorgun árla,
    tá tær komu har, hann lá,
    sólin neyvan komin undan
    henda minnisríka dag.
    „Hann er tikin, hann er tikin“
    – sorgfult rópið var –
    „hann er risin, hann er risin,“
    fingu tær til svar.

    2. Hjørtu slógu, vónin birtist,
    sum við skund tær bera boð.
    Var tað satt, at Harrin livdi,
    skuldu tær hann síggja so?
    „Hann er risin, hann er risin,“
    einglar vísa á.
    „Hann er risin, hann er risin,
    hyggið, har hann lá.“

    3. Bert Maria dvøldist eftir –
    grátandi um Harran har,
    hoyrdi ikki einglarøddir:
    „Hann er risin,“ boðið var.
    „Bert eg fann hann, bert eg fann hann,“
    bøn Mariu var.
    „Her, Maria, her, Maria,“
    tað var Harrans svar.

    4. Tit, sum søkja risnan Harra,
    sum kann blindum geva sjón,
    sum kann frelsa, veita gleði:
    Tóma grøvin kveikir vón!
    Harri Jesus, ver hjá okkum,
    hjartans bøn vár er.
    „Nú eg liva skal í tykkum,“
    svarar Harrin her.

    Tá sorgir meg níva, eg leiti til tín

    Orð: Sámal á Toftini
    Lag: Hallgrim Miðberg

    1. Tá sorgir meg níva, eg leiti til tín;
    tú sigur jú sjálvur, ja: „Komið til mín!“
    Tú okkum í Orðinum lærir so væl:
    „Ei óttast tú skalt, tí eg verja teg skal.“

    2. Tú sál mína frelsti, eg sigi tær tøkk,
    at náði og kærleiki tín til mín røkk,
    ja, Son tín tú sendi, í mín stað hann gekk,
    hann bardur og sligin á krossinum hekk.

    3. Har gavst tú upp andan í syndarans stað,
    men, Frelsari, tó fyrst tú fyri teim bað.
    Eg takki tær, Jesus, at eisini eg
    kann eiga ta vissu, tað var fyri meg.

    Tað legst gler

    Orð: Ester Bock
    Lag: Bjarne Haahr
    Týtt: Mortan Weyhe
    Upprunaheiti: Det synger om dig

    1. Tað legst gler á tjarnir
    í nátt,
    rútar kámast av ísi,
    so bjart mánalýsi
    bert tórar her inn,
    – alt syngur um teg

    2. Og eitt følv um bøin
    er lagst
    stjørnur glampa á himli,
    øll bygdin sum Gimli
    so føgur at sjá,
    – alt syngur um teg

    3. Og loft skyggir svartblátt
    í nátt,
    meðan høgættin andar,
    og norðlýsið gandar
    til tónleik mítt blóð,
    – alt syngur um teg