Teir negldu Harra mín á træ

    Orð og lag: Charles Austin Miles
    Týtt: Zacharias Zachariassen
    Upprunaheiti: They nailed my Lord upon a tree

    1. Teir negldu Harra mín á træ,
    har doyggja lótu hann.
    Slíkt kærleiksoffur, aldri tað
    við nakað metast kann!

    Niðurlag: Krossfestur, krossfestur,
    í deyðan gav hann seg,
    varð gjøgnumstungin, pínslaður
    júst fyri teg – og meg!

    2. Til spott hann tornakrýndur varð,
    drakk beiska kalik tín.
    Hann syndabyrði tína bar
    og doyði deyða mín.

    3. „Gud, fyrigev teim,“ rópti hann
    og boygdi høvur sítt.
    Guds Lamb, sum deyðan yvirvann,
    varð syndaoffur mítt!

    4. Hans kærleiksrødd nú kenni eg
    og prísa honum skal,
    tilbiðja hann, sum frelsti meg,
    – mín sál er loyst og sæl!

    Tú høgi kongur Ísraels

    Orð: Theodulph úr Orleans
    Lag: Melchior Teschner
    Týtt: Jákup Olsen
    Upprunaheiti: All glory, laud and honor

    1. Tú høgi kongur Ísraels
    og fúrsti Dávids, sum
    í Harrans navni kemur
    nú skjótt av Himlinum.

    Niðurlag: Alt prís, øll dýrd og æra,
    nú, Jesus, veri tær,
    tú, sum av barnamunni
    fekst prís og ærdur varð.

    2. Hin stóri einglaskari
    tær prísar uppi har,
    og menn og alt, sum skapt er,
    av foldum gevur svar.

    3. Við pálmagrein í hendi
    tær heiður fólkið bar.
    Vit æru, prís og lovsong
    nú fegin bera tær.

    4. Stutt fyri tína líðing
    tey prísaðu tær hátt.
    So høgt tú nú ert settur
    og eigur prís og mátt.

    5. Tú tókst við prísi teirra;
    vár bøn væl toknist tær,
    vár Frelsari og Kongur.
    Tú verður, er og var.

    Takk Jesus, at tú elskar meg

    Orð: Petur Oluf Skorá
    Lag: Hvør er tað gott at kenna Gud

    1. Takk Jesus, at tú elskar meg,
    tú doyði í mítt stað.
    Tú gekst tann pínufulla veg
    til Golgata hin dag.

    2. Mín synd og skuld øll lá á tær –
    tú dómin tók á teg,
    ja, vreiði Guds teg rámti har,
    tí rakar hon ei meg.

    3. Áh, Jesus, sál mín prísar tær,
    tú stríddi har og vann.
    Har ævigt lív tú veitti mær,
    í tær eg frelsu fann.

    4. Takk, kæri Faðir, at tú gav
    tín Son sum loysigjald.
    Við krossin fall mín byrði av,
    tú oyddi Satans vald.

    5. Takk fyri himmalljósið bjart,
    takk fyri sálarfrið,
    takk, at eg eri barn títt kært.
    Tú leiðir meg hvørt stig.

    6. Takk fyri hvønn ein syndara,
    av náði siga kann:
    „Við søta staðið Golgata
    eg sálarhvílu fann!“

    7. Takk, Jesus, at tú frelsti meg,
    tá eg enn ungur var.
    Eg ferðist nú á lívsins veg
    og gleðist bert í tær.

    8. Takk, Jesus, nú eg elski teg,
    eg ynski tæna tær.
    Tá heim í dýrd tú tekur meg,
    tær prísa ævigt har.

    Tú ert so glaður

    Týtt úr enskum: Arnfinnur Setberg

    1. Tú ert so glaður,
    og eg eri glaður,
    ja, soleiðis vera skal tað.

    Niðurlag: Gud elskar teg,
    eg elski teg,
    soleiðis vera skal tað.
    Gud elskar teg,
    eg elski teg,
    tá verða vit øll so glað.

    2. Tú ert so syrgin,
    og eg eri syrgin,
    ei soleiðis vera skal tað.

    3. Vit elska onnur
    sum systrar og brøður,
    ja, soleiðis vera skal tað.

    Tú Føroya tjóð

    Orð: Ismar Joensen
    Lag: Ludvig Mathias Lindeman

    1. Tú Føroya tjóð,
    skal framtíðarlagna tín vera tær góð,
    set lít tín til Harran, sum landið tær gav
    og skapaði jørðina, himmal og hav,
    har alt tað, sum livir, stórt ella smátt,
    ber prógv um hans mátt.

    2. Ei vignast tær man
    at fjóna, burttulka og mistýða hann,
    sum spámonnum sínum gav sjónir og orð
    at rættleiða fólkið og betra tess kor.
    Hann Son sín til Frelsara gav tær enntá,
    at bjargast tú má.

    Trúnna, sum bert eitt eiti er

    Orð: Ismar Joensen
    Lag: Ludvig Mathias Lindeman

    1. Trúnna, sum bert eitt eiti er,
    líkar ei Gudi at síggja.
    Trúgvin, sum mannin sælan ger,
    er á Guds sáttmála nýggja.
    Sálin má verða loyst og grødd,
    nýskapað, frelst og endurfødd
    gjøgnum gudsofrið hitt dýra.

    2. Lít ei á mannaverk og ráð,
    sum frá Guds sannleika víkja.
    Alt tað, sum honum víkur frá,
    kann eina sálina svíkja.
    Alt tað, sum stríðir Gudi mót,
    verður ein dag uppskrykt við rót.
    Ógras er tað í Guds akri.

    3. Takka tí Gudi, sál mín glað,
    at hann tær náði nú vísir,
    lívið á fold, lít honum tað,
    honum, sum Himmalin hýsir.
    Hann er tín Gud og Frelsari,
    styrki og sannur ráðgevi,
    ljós, sum á leiðini lýsir.

    Tann, ið ikki eigur Jesus

    Orð og lag: Arnfinnur Setberg

    Tann, ið ikki eigur Jesus,
    hann til dómin heimfallin er,
    tann, ið ikki eigur Jesus,
    hann við skund’ mót’ fortapilsi fer,
    tann, ið ikki eigur Jesus,
    ei til himmals sleppa kann,
    tann, ið ikki eigur Jesus,
    onga sigursløn fær hann.

    Tað er einans ein vegur til frelsu

    Orð: Eben Eugene Rexford
    Lag: Charles Hutchinson Gabriel
    Týtt: Flóvin Tyril
    Upprunaheiti: Only one way

    1. Tað er einans ein vegur til frelsu:
    Hin krossins, men dýrmæta leið.
    Hon gjøgnum Getsemane gongur,
    við tornum, har fóturin steig.
    Tó trong, hon við dýrdleika skyggir
    við himmalskum lyftum á ferð.
    Er hon ósløtt og torfør at ganga,
    so náði í yvirflóð er.

    Niðurlag: Tað er einans ein vegur til frelsu:
    Hin krossins, dýrmæta leið.
    Tað er einans ein vegur til frelsu:
    Hin krossins, men dýrmæta leið.

    2. Tað er einans ein vegur til frelsu!
    Hann byrjar við Golgata træ,
    um iðranardalin hann gongur,
    úr syndanna díki og stað.
    Mong vitni hann fargaðu reyðan,
    og tárini runnu so stríð,
    men hann er tó hin einasti vegur,
    sum leiða kann Himmalin í.

    3. Tað er einans ein vegur til frelsu,
    hann tykjast kann trongur sum er,
    við fjøllum av royndum og sorgum,
    við gremju um oyðimørk her.
    Men Jesus, sum syndarar frelsir,
    skal fylgja og leiða hvørt stig.
    Hann skal styðja og troysta og bera.
    Trúgv á hann og ja honum sig!

    Tá Jesus hin dag móður

    Orð: Sámal á Toftini
    Lag 1: Sámal á Toftini
    Lag 2: Hallgrim Miðberg

    1. Tá Jesus hin dag móður
    við brunnin hvílu fekk
    og talaði við hana,
    sum eftir vatni gekk,
    hann henni beyð at drekka
    tað vatn, ið rennur frá
    tí keldu, kláru, reinu,
    til ævigt lív at fá.

    Niðurlag: Tað er ein á, ið rennur,
    sum aldri torna kann,
    ein kelda, full av náði,
    til tann, sum hana fann.
Hann er hin á, ið rennur,
    og aldri torna kann,
    :,: hin kelda, full av náði,
    til tann, sum hana fann. :,:

    2. Hon drakk av lívsins keldu
    og kendi tá við eitt
    ein kærleika so reinan,
    eitt hjarta eymt og heitt.
    Hon legði sína byrði
    við Jesu føtur tá,
    og glað um hjartað fór hon
    at siga øðrum frá.

    3. Bið tú tí, eins og kvinnan,
    um lívsins vatn at fá.
    Úr kelduni tí reinu
    skal streyma náði tá.
    Tá fært tú nýggja megi,
    tí alt hann gjørdi væl.
    Tín sál skal finna gleði,
    í ævir frelst og sæl.

    Túsund bjartar stjørnur lýsa

    Orð: Gerd Grønvold Sauce
    Lag: Per Harling
    Týtt: Jóhan við Neyst

    1. Túsund bjartar stjørnur lýsa
    bláa, klára himli á.
    Kvøldarfriðurin vil vísa
    mær á bønarleguna.
    Hjarta mítt vil takka, prísa
    fyri gávur Himli frá.

    2. Eri fjald í tíni náði,
    fái umsorgan hvønn dag.
    Harri, bert í tínum ráði
    kann eg hvíla sæl og glað.
    Altíð hvíld og frið eg fái
    við mítt stilla bønarstað.

    3. Tá ið sorg og saknur níva,
    Jesus Kristus, troysta meg!
    Eina tínir veingir líva,
    tá ið syrgin eri eg.
    Angist, pínur burtur blíva,
    tá eg síggi, Jesus, teg!