Tað er einans ein vegur til frelsu

    Orð: Eben Eugene Rexford
    Lag: Charles Hutchinson Gabriel
    Týtt: Flóvin Tyril
    Upprunaheiti: Only one way

    1. Tað er einans ein vegur til frelsu:
    Hin krossins, men dýrmæta leið.
    Hon gjøgnum Getsemane gongur,
    við tornum, har fóturin steig.
    Tó trong, hon við dýrdleika skyggir
    við himmalskum lyftum á ferð.
    Er hon ósløtt og torfør at ganga,
    so náði í yvirflóð er.

    Niðurlag: Tað er einans ein vegur til frelsu:
    Hin krossins, dýrmæta leið.
    Tað er einans ein vegur til frelsu:
    Hin krossins, men dýrmæta leið.

    2. Tað er einans ein vegur til frelsu!
    Hann byrjar við Golgata træ,
    um iðranardalin hann gongur,
    úr syndanna díki og stað.
    Mong vitni hann fargaðu reyðan,
    og tárini runnu so stríð,
    men hann er tó hin einasti vegur,
    sum leiða kann Himmalin í.

    3. Tað er einans ein vegur til frelsu,
    hann tykjast kann trongur sum er,
    við fjøllum av royndum og sorgum,
    við gremju um oyðimørk her.
    Men Jesus, sum syndarar frelsir,
    skal fylgja og leiða hvørt stig.
    Hann skal styðja og troysta og bera.
    Trúgv á hann og ja honum sig!

    Tá Jesus hin dag móður

    Orð: Sámal á Toftini
    Lag 1: Sámal á Toftini
    Lag 2: Hallgrim Miðberg

    1. Tá Jesus hin dag móður
    við brunnin hvílu fekk
    og talaði við hana,
    sum eftir vatni gekk,
    hann henni beyð at drekka
    tað vatn, ið rennur frá
    tí keldu, kláru, reinu,
    til ævigt lív at fá.

    Niðurlag: Tað er ein á, ið rennur,
    sum aldri torna kann,
    ein kelda, full av náði,
    til tann, sum hana fann.
Hann er hin á, ið rennur,
    og aldri torna kann,
    :,: hin kelda, full av náði,
    til tann, sum hana fann. :,:

    2. Hon drakk av lívsins keldu
    og kendi tá við eitt
    ein kærleika so reinan,
    eitt hjarta eymt og heitt.
    Hon legði sína byrði
    við Jesu føtur tá,
    og glað um hjartað fór hon
    at siga øðrum frá.

    3. Bið tú tí, eins og kvinnan,
    um lívsins vatn at fá.
    Úr kelduni tí reinu
    skal streyma náði tá.
    Tá fært tú nýggja megi,
    tí alt hann gjørdi væl.
    Tín sál skal finna gleði,
    í ævir frelst og sæl.

    Túsund bjartar stjørnur lýsa

    Orð: Gerd Grønvold Sauce
    Lag: Per Harling
    Týtt: Jóhan við Neyst

    1. Túsund bjartar stjørnur lýsa
    bláa, klára himli á.
    Kvøldarfriðurin vil vísa
    mær á bønarleguna.
    Hjarta mítt vil takka, prísa
    fyri gávur Himli frá.

    2. Eri fjald í tíni náði,
    fái umsorgan hvønn dag.
    Harri, bert í tínum ráði
    kann eg hvíla sæl og glað.
    Altíð hvíld og frið eg fái
    við mítt stilla bønarstað.

    3. Tá ið sorg og saknur níva,
    Jesus Kristus, troysta meg!
    Eina tínir veingir líva,
    tá ið syrgin eri eg.
    Angist, pínur burtur blíva,
    tá eg síggi, Jesus, teg!

    Tú sál, sum gongur ófrelst

    Orð: Levi Joensen
    Lag: George James Webb

    1. Tú sál, sum gongur ófrelst
    á undirgangsins veg,
    kanst tú nú ikki steðga
    og hyggja runt um teg?
    Hygg, hvussu tíðin ekur
    so skiftandi avstað,
    og syndabyrðin veksur
    og tyngist dag um dag.

    2. Skjótt hoyrast kann basúnin,
    og fellan gloppin er,
    í Satans klóm tá fastur,
    í Helviti tú fer.
    Har tannagrísl og grátur
    um ævir bíðar tær,
    har boðast eingin náði,
    har eingin miskunn fær.

    3. Vilt tú nú ikki heldur
    her broyta tína kós
    mót dýrdarinnar høllum,
    har gleði er og ljós?
    Har sita Ábraham, Ísak
    og Jákup lið um lið.
    Hvør hugnaligt har verður.
    – Vilt tú ei koma við?

    4. Men skalt tú inn í staðin,
    eitt pass tú fáa má.
    Tú trúgva mást á Jesus,
    sum leið á Golgata.
    Nú kanst tú sjálvur velja,
    hvat pláss tú hava vil;
    men spurningurin hastar,
    ver skjótur, ger teg til.

    Tá Jesus her til jarðar kom

    Orð og lag: Hallgrim Miðberg

    1. Tá Jesus her til jarðar kom,
    konganna kongur var,
    men tó her var ei rúm at fá,
    tey í eitt fjós hann fjálgaðu tá
    – Jesus, kongasonin!

    2. Hann rann upp sum planta veik,
    straffin varð løgd á hann,
    við sárum hans vit vórðu grødd,
    nú hvílu fá kann sálin mødd
    – Jesus, kongasonur!

    3. Tann rósan millum tornir var,
    av tornum køvdist ei,
    hon góðan anga Gudi bar,
    á jørð hann hevur blómugarð
    – Jesus, kongasonur!

    Til at ganga eftir

    Orð: Hans Michael Jacobsen
    Lag: Jeg vil sjunge om en helt
    Viðmerking: Yrktur til 50 ára minnisrit Klaksvíkar Ítróttarfelags.

    1. Ítróttin so íðkast skal,
    at vit limir venja væl,
    so vit fótafim og lætt
    ganga bæði bratt og slætt.

    2. Ítrótt er tí bert ei spæl,
    kroppin skal hon venja væl,
    so hann sterkur vera má,
    vakur til at líta á.

    3. Gaman tykir okkum tað,
    tá vit fró og hjartaglað
    ganga kunnu reystliga,
    leika kunnu treystliga.

    4. Vit tí fús og hugagóð
    vilja bæði glað og fró
    kroppin okkum venja her,
    tað okkum gagnligt er.

    Takk, Harri, fyri hvørt stig

    Orð: Hanus S. Hansen
    Lag: Ókendur

    1. Takk, Harri, fyri hvørt stig,
    ljósið og skuggarnar við.
    Síggja eg kann gjøgnum tað,
    hond tín meg leiðir hvønn dag.

    Niðurlag: Prís fái tú,
    Harri mín, nú.
    Tú ert mítt ljós
    á míni kós.
    Tú gavst mær frið,
    náði og grið
    og hvíluna við tína lið.

    2. Um mangan dimm var mín leið,
    ókendar gøtur eg steig,
    tú mær tá vísti tann veg,
    Harri, at kalla á teg.

    3. Og tá eg rópti til tín,
    Harri og Frelsari mín,
    sendi tú hjálp, sum ein sær
    koma kann eina frá tær.

    4. Dimmið brátt lætti, og tá
    kundi eg sólina sjá,
    sum tú av sonnum mær ert,
    ljósið og hitan mær bert.

    Tann, sum Harran Gud vil søkja

    Orð: Jóan Magnus Rasmussen
    Lag: William Howard Doane

    1. Tann, sum Harran Gud vil søkja,
    trúgva má, at hann er til,
    og at tá vit til hann biðja,
    bønunum hann svara vil.
    Hann, sum gevur øllum gjarna,
    brigslar ikki – gevur bert.
    Omanífrá er øll góð gáva,
    alt tað, sum er nakað vert.

    2. Faðir tín, sum sær í loyndum,
    geva vil tær stóra løn.
    Orðið gevur fulla vissu
    um, at Gud, hann hoyrir bøn:
    „Um tú veitst, at hann teg hoyrir,
    at hann svarar bønunum,
    ja, tá veitst tú, at tú hevur
    tað, tú hevur biðið um.“

    3. Jesus segði: „Bið tú altíð,
    troyttast ei, fall ei í fátt!“
    Sig tí honum tíni ynski,
    ger tað bæði dag og nátt,
    so skal friður Guds, sum stígur
    upp um vit títt, læra teg,
    at títt hjarta og tín hugsan
    varðveitt er í Kristusi.

    Tit búgv tykkum reisið á orðsins hellugrund

    Orð: Jakob Peter Mynster Paulli
    Lag: Johan Peter Emilius Hartmann
    Týtt: Christian Matras og Petur William Háberg
    Upprunaheiti: Jert hus skal I bygge

    1. Tit búgv tykkum reisið á orðsins hellugrund,
    tá vikast ei veggur í lívsins ódnarstund,
    um samlívið er í lívd av krossins træ,
    vil heimið vera vart undir tryggasta lað.
    Ei myrkrið fær makt,
    stendur krossurin vakt.

    2. Hvør gerð verði signað í bønar sterka bað,
    hvør langtan og vón vend mót himmalsins stað,
    um sól rennur upp, um kvøldið legst um lond,
    lat bønarbrúgv stíga mót heimlandsins strond.
    Har bønin fær makt,
    standa einglarnir vakt.

    3. Til hann, sum í brúdleyp í Kána boðin varð,
    sum tíðirnar skifta, tit haldið tykkum nær.
    Vælsignað hvør lon, sum Jesus kallar sín’,
    har Harrin vil dvølja, kann vatn vera vín
    og friðarsins vakt
    verja hjartnanna pakt.

    4. Gud skjól tykkum verði, til lívssól niður fer,
    tað lýsir á veg, at Gud kærleiki er,
    hann leiði tá fet í kongaborg um stund,
    har eingin skal skiljast, sum kemur á fund.
    Tá fullgjørd er sátt
    við Guds kærleikans mátt.

    Tú skalt ikki stúra

    Orð og lag: Kirk Franklin
    Týtt: Zacharias Zachariassen
    Upprunaheiti: My life is in your hands

    1. Tú skalt ikki stúra
    og ikki óttast, nei!
    Vón er fyri framman,
    Gud kennir tína leið!
    Tú eigur vinin Jesus,
    hvørt tár hann turka kann.
    Og ert tú hjartabrotin,
    tá kalla bert á hann.

    Niðurlag: :,: Eg veit, at eg skal sigra
    og náa himmalstrond.
    Hvat enn kann koma á mín veg,
    mítt lív er í Guds hond. :,:

    2. Koma sorgir, royndir,
    sum níva niður teg.
    Svíkja bestu vinir
    og kaldar vísa seg.
    Tá minst til vinin Jesus,
    hvørt tár hann turka kann.
    Og ert tú hjartabrotin,
    tá kalla bert á hann.