Um tú bert trýrt finnur hjarta títt frið

    Orð: Sam Gullberg
    Týtt: Kajfinn Hammer

    1. Um tú bert trýrt finnur hjarta títt frið,
    hvílu við Frelsarans favn.
    Sæl hvílir sál tín í lyftum Guðs við,
    trygg við Hans frelsandi Navn.

    Niðurlag: :,:Um tú bert trýrt, um tú bert trýrt,
    skal títt troytta hjarta finna frið.:,:

    2. Trúgv, tá ið myrkrið vil køva títt sinn,
    ivin ger lívið títt svart.
    Frelsarans hjarta tó slær fyri teg,
    trúgv tí og alt verður bjart.

    3. Trúgv, sjálvt um byrðarnar tyngja teg her,
    meðan á veg tú ert heim.
    Hann bæði teg her og byrðarnar ber,
    trúgv tí og alt verður gleim!

    4. Ein dag hvør skuggi, alt myrkur er burt,
    hvíl nú í hesum í trúgv;
    Brúðurin skjótt verður heintað við skund,
    sæla og himmalska búgv.

    Um tíggju troyttar moyggjar fortelur Bíbil mín

    Orð: Bjørg Lohne
    Lag: Rómarbrævið 8
    Týtt: Kajfinn Hammer

    1. Um tíggju troyttar moyggjar fortelur Bíbil mín
    sum durvaðu, tá róp kom í: “Eg komi, brúður Mín!”
    Tá vaknaðu tær allar, tí allar vildu við,
    men fimm tó stóðu eftir og fimm tær sluppu við!

    2. Bert fimm jú vóru hygnar, so sigur Skriftin mær,
    á lampum og á kannum nóg mikið olja var;
    við fyltum lampum, kannum tær hygnu vanda sær,
    til mikla Brúdleyp Lambsins til reiðar stóðu tær.

    3. Víst hinar høvdu olju, men har var lítið til,
    eitt sløð á lampum sínum, sum strekti bert eitt bil;
    tær bóðu so tær hygnu at olju læna sær,
    men tær bert høvdu nokk til sín, at keypa máttu tær!

    4. Men tá tær komu aftur tær hygnu vóru burt,
    tí Brúðgómurin komin var, – tað kom at kosta dýrt!
    Til Brúdleypshúsið fóru tær og bankaðu uppá,
    men Brúðgómurin kendist ikki meira við tær tá!

    5. Nú Dagurin skjótt nærkast, tá hetta henda skal,
    at Brúðgómurin kemur og brádligt heinta skal
    ta Brúður, sum Hann keypti við sínum dýra blóð,
    ert tú, á, sál, til reiðar og søkt í dópsins flóð?

    6. Á, vakna, kæra sál, so tín lampa lýsa má,
    tú hevur væl nóg mikið av Andans olju á?
    Um ikki, mást tú skunda tær, tí Dagurin er nær,
    so Andans klára olja kann lýsa fyri tær.

    Um Jesus og Hans náði eg glaður syngja kann

    Orð og lag: Aage Samuelsen
    Týtt: Kajfinn Hammer

    1. Um Jesus og Hans náði eg glaður syngja kann,
    Hann fylti meg við gleði og ævigt lív mær vann;
    :,:og øll tann synd, meg nívdi, Hann sjálvur tók á Seg,
    meg reinsaði við blóði, við Anda fylti meg!:,:

    2. Í Jesu sárum synd mín og sjúka eru huld
    í Honum nú mín andi seg frøir undurfult!
    :,:Mín sál í frelsugleði nú syngur frelst og glað,
    í andanum eg síggi hin gylta Himnastað!:,:

    3. Nú loyst og frígjørd tunga mín prísar, Jesus, Tær;
    av øllum her í heimi Tú kærast gjørdist mær!
    :,:Í sorgum, sum í gleði, eg eigi Jesu frið;
    eg aldri meir skal óttast, tí Frelsarin er við!:,:

    4. Kann vera, stríðist tú enn við lógarinnar boð?
    Tær hóvar kanska ikki, eg syngi, spæli so?
    :,:Lat Jesus teg frígera, so verður sál tín glað,
    og tú kanst taka undir við hesum lovsangslag!:,:

    5. Gev hjartað fult til Jesus, gloym lógarinnar krøv,
    og fylg so Hansar boðum og stíg í dópsins grøv!
    :,:Bið Guð um Andans fyllu við tungunum sum tekn,
    tá fellur á títt hjarta eitt himmalskt síðlaregn!:,:

    Um Ísraels heiðar, við Genesarets strond

    Orð og lag: Kajfinn Hammer
    Viðmerking: Yrktur í 1988.

    1. Um Ísraels heiðar, við Genesarets strond
    Hann gekk um og frelsti og loysti øll bond,
    Yahshua, Guðs Sonur, hin Veldigi Guð,
    frá ævinnar døgum víst gongur Hann út.

    Niðurlag: Undrunnar Guð hevur vitjað Sítt Fólk,
    gevur teim Kána’ans hunang og mjólk!
    Spitølsk verða reinsað og sjúk verða grødd,
    syndarum balsam er Hansara rødd.

    2. Um Hann patriarkar, profetarnir við
    bera tey boð: Gjøgnum Hann fært tú frið!
    Jóhannes hann boðar í Honum ta mynd:
    Sí, har hitt Guðs Lambið, sum ber heimsins synd!

    3. Hann fólkinum boðar Guðs lívssæla Orð,
    á avsvidnum leiðum Hann borðreiður borð;
    av samkenslu yvir tey hjarta Hans slær,
    tí tey uttan hirða eitt fylgi tað var.

    4. Teir berandi koma eitt sjúkt neyðardýr,
    men trúgvin á undrið í hjartanum býr;
    teir síga hann niður har sum Jesus var,
    og Jesus hann grøðir so fólkið alt sær!

    5. Um alt her umkring teg vil fara í sor,
    halt teg til Harrans profetiska Orð;
    har verður borðreitt við manna og vín,
    ja, enn er í Gilead balsam til tín!

    6. Tá tornað er vatnið í Krit, alt er turt,
    og vinirnir fækka og halda seg burt,
    leita til Sjúnem, í krukkuni her
    mjølið og oljan enn uppi ei er!

    Um eg kann bara síggja

    Orð og lag: Dottie Rambo
    Týtt: Heine Lützen
    Upprunaheiti: Don’t let me walk too far from calvary

    1. Um eg kann bara síggja, har hann hongur krossi á,
    doyr har millum ránsmenn tveir og tolir spott og háð.
    Um eg bert síggi blóðið, sum úr Jesu sárum rann,
    tá kann eg fáa nærri samfelag við hann.

    Niðurlag: Legg ei mín veg ov fjart frá Golgata.
    Vís mær Getsemane, alt, ið píndi teg.
    Kom, minn tú meg á tín deyða fyri meg.
    Eg biði teg,
    legg ei mín veg
    ov fjart frá Golgata.

    2. Um eg kann minnast hamarssløg og særdu síðuna,
    hann hyggur fyrigevandi at mær í kærleika.
    Um eg kann kenna tárini – hann tók á seg mítt bann –
    tá kann eg fáa nærri samfelag við hann.

    Undir veingjaskugga Harrans finnur sál mín lívd og læ

    Orð: Ellen Lakshmi Goreh
    Lag 1: George Coles Stebbins
    Lag 2: Hákun Djurhuus
    Týtt: Hákun Djurhuus
    Upprunaheiti: The secret of his presence

    1. Undir veingjaskugga Harrans finnur sál mín lívd og læ,
    lærir sannleikar so dýrar, hon ei áður hevur sæð.
    Tá ið heimsins royndir tyngja, við hans bróst eg leggi meg,
    og tá Satan vil meg freista, har eitt skýli finni eg.

    2. Er mín sál enn tyst og hungrað, mína svongd hann mettar tá,
    og eg sløkkja kann mín tosta við ta krystallkláru á,
    Jesus hjá mær er, og njóta vit eitt samfelag so søtt.
    hann er øll mín troyst og gleði, og hann lívgar hjartað møtt.

    3. Tá eg sigi honum frá tí trongd og sorg, ið níva meg,
    lurtar hann í tolni eftir mær og lýsir upp mín veg.
    Hevði hann meg ikki rættleitt, víst á synd og brek hjá mær
    og meg aldri hevði hartað, eingin vinur hann tá var.

    4. Vilt í einsemi tú fegin vera Harra tínum nær,
    set teg niður við hans føtur, signing hans í løn tú fær;
    tá so hvørja ferð tú reisist hesum dýra staði frá,
    skal títt andlit spegla ljóman, ið tú finnur honum hjá.

    Undrast eg má á tín kærleika, Gud

    Orð og lag: Sidney E. Cox
    Týtt úr enskum: Zacharias Zachariassen
    Upprunaheiti: I am amazed

    1. Undrast eg má á tín kærleika, Gud,
    at Sonur tín ofraði seg!
    Frá upphavi sást tú, hvat virði var í
    fallin at frelsa og ónd eins og meg!

    Niðurlag: Undrast eg má, at tú doyði og leið
    í mín stað og synd mína bar,
    at frelsast við krossverki tínum eg kann
    – og ikki av verkum hjá mær!
    Tað er satt, ja, satt,
    so gamalt, tó nýtt – ger tað hjarta mítt glatt!
    Undrast eg má, at tú doyði og leið
    í mín stað og synd mína bar!

    2. Undrast á náðina má eg, áh, Gud,
    eitt himmalskt, eitt undurfult orð!
    Hin falna í synd tú her reisa kanst upp,
    náðinnar rættir tú setir á borð!

    3. Undrast eg má, tá eg minnist Guds Son:
    Úr dýrd – inn í deyðan hann steig!
    Guds vreiði og dóm tók hann sjálvur á seg
    – prís fái hann fyri alt, ið hann leið!

    Undurfult er navnið, sum Jesus ber

    Orð: James Rowe og P.J. Sondervan
    Lag: M.L. Yandell
    Týtt: Páll á Lakjuni
    Upprunaheiti: Wonderful is Jesus

    1. Undurfult er navnið, sum Jesus ber,
    undurfult at prísa tí navni er.
    Undurfult at eiga tann vinin her,
    hann, sum er við mær á ferð.

    Niðurlag: Ja, við á ferðini er Jesus,
    hann so undurfullur er,
    undurfullur er,
    undurfullur er!
    Leiðir okkum – glað vit eru –
    syngja gleðisong.
    Harrin Jesus gjørdi okkum frí,
    ja, frí um allar ævir.
    Undurfulla frelsu Jesus býður tær í dag,
    býður tær í dag,
    býður tær í dag,
    undurfult er navnið, sum meg leiðir dag um dag,
    undurfult, undurfult. Undurfullur er hann mær.

    2. Undurfulli Jesus, sum koma skal!
    Tilbiðjan og tøkk fram vit bera sæl:
    „Lambið verdigt er – alt í ævir væl“,
    syngur skari uttan tal.

    Upp móti himli leitar mín andi

    Orð og lag: Øssur Berghamar

    1. Upp móti himli leitar mín andi,
    upp til mín Faðir, sum kennir mín veg.
    Tí at í hesum skugganna landi
    ofta eg fremmandan kenna kann meg.
    Heimurin kann hin kristna ei fata,
    trilvandi fram ganga kvinnur og menn.
    Náði tað er, at eg havi sæð tað
    ljósið, sum dult fyri mongum er enn.

    2. Gleðast eg kann í Frelsara mínum,
    mangan tó undrist á hansara leið.
    Hjarta kann nøtra, óttast í stríðnum,
    men eitt eg veit, at hann sleppir mær ei.
    Signað tað er, tá Andi Guds blæsur
    lív í tann lovsang, ið Harrin mær gav.
    Tónar, ið fáa rúmari ræsur
    heima frá Gudi, tá stríðið er av.

    3. Jesus, tín hond ei sleppa mær letur,
    styðjar meg, tá ið eg falli í fátt,
    Orð títt meg leiðir, kósina setur,
    mennir meg, gevur mær megi og mátt.
    Verk títt í lívi mínum tú fremur,
    gevur mær kraft til hvønn komandi dag,
    til tú í skýnum brádliga kemur,
    heintar meg heim til hin himmalska stað.

    Úr Himli til jarðar í fornari tíð

    Orð: Judson W. Van DeVenter
    Lag 1: Judson W. Van DeVenter
    Lag 2: Hans Hergarð Mortensen
    Týtt úr norskum: Victor Danielsen
    Upprunaheiti: The heart that was broken for me

    1. Úr Himli til jarðar í fornari tíð
    kom Jesus við boðum um frið,
    men heimurin vildi ei kennast við hann,
    ei virdi tey boð, hann kom við.

    Niðurlag: Við tornum tey krýndu hans sakleysa høvd,
    og á krossin tey negldu hann fast,
    og hans elskandi hjarta, tað píndist hin dag,
    hitt hjartað, sum fyri meg brast.

    2. Til síni hann kom – tey, sum hann hevði kær,
    tann seyð, ið av leið vilstur var.
    Tey hoyrdu hann ei, tey bert vanvirdu hann
    og róku hann burtur frá sær.

    3. Hvør fuglur, hann hevur sítt reiður á fold,
    hvør revur sær holu her fær;
    men Frelsarin sjálvur fekk ikki ein blett,
    har hann kundi hvíld finna sær.

    4. Eg kann ikki vanvirða Frelsaran meir,
    sum á krossinum ofraði seg.
    Við fót hans eg leggi meg við míni synd,
    og blóð hans frá synd reinsar meg.

    Niðurlag: Við síðu hans nú eg vil fylgjast á fold,
    til í eystri skjótt morgunin sæst.
    Einans hann gevur frið, við hans hjarta er hvíld,
    hitt hjarta, sum fyri meg brast.