Um enn sorgir og órógv meg tyngja

    Orð: Liv Olsson
    Lag: M.C. Restorff
    Týtt úr norskum: Svenning av Lofti

    1. Um enn sorgir og órógv meg tyngja,
    og eg kærleika Guds ei kann sjá,
    ferðist fram eg í trúgv og kann syngja:
    Har heima eg hvílu skal fá.

    Niðurlag: Enn skínur Guds sól handan támið,
    og har frammi, ja, har verður klárt,
    enn bleiktra Guds stjørnur á hválvi,
    :,: okkum veittra til heimlandið várt. :,:

    2. Ber mín leið gjøgnum ljós ella myrkur,
    um lægd ella fjallanna rygg,
    og um tað er regn ella turkur,
    er leiðin til heimlandið trygg.

    3. Og krossurin stendur og peikar
    á tann veg, sum til heimlandið ber,
    heimlandstónin í hjartanum leikar:
    Gleð teg, sál mín, skjótt heima tú er.

    Upp úr blundi, Guds fólk, síggið dagur er nær

    Orð: Petur William Háberg
    Lag: Jens Guttesen

    1. Upp úr blundi, Guds fólk, síggið dagur er nær,
    berið lovoffur fram nú til Gud,
    gloymið ei, at av kærleika einans tað var,
    at hann gav okkum son sín í lut.
    Skýggini skiljast, og dagslýsið mennist,
    menniskjasonurin kemur nú brátt,
    um tú á foldum við Frelsaran kennist,
    tekur hann teg til sítt æviga slott.

    2. Sjálvt um eygað er svøvnligt, og høvdið er tungt,
    hygg tó upp til Guds æviga stað,
    er enn likamið gamalt – tað verður sum ungt,
    um tú væntar hin æviga dag.
    Upp við tí frelsta, tí leyskeypta skara
    – saman við teimum, sum fóru í mold –
    skulu til Kristus í skýnum vit fara
    av hesi mangan so nívandi fold.

    3. Virka tí, Harrans fólk, tala, vitna og bið,
    lat øll hoyra hitt lívgandi orð,
    so at mong kunnu hava hin æviga frið,
    tá ið heimurin her fer í sor.
    Tá við teim frelstu í ævir vit syngja:
    „Vert, vert er Lambið til heiður at fá!“
    Tá skal ei byrða, ei sorg okkum tyngja.
    Lat okkum íðin tí virka til tá!

    Upphavsins Harri, tú, sum heimin skapti

    Jógvan við Keldu
    Orð: Árni Jacobsen
    Lag: Jógvan við Keldu

    1. Upphavsins Harri, tú, sum heimin skapti,
    og sum á hválvið ljós og myrkur festi,
    tú yvir øllum skapningum og skaparverki metti,
    at neyðugt var við onkrum, sum til varðveiting tú setti.
    Sum skaparverksins krúnu tú tá skapti eina menniskju.

    2. Upphavsins Harri, tú, sum heimin skapti,
    sást, ei var gott, at maðurin var eina.
    Og av hans egna holdi tá tú kvinnu honum gjørdi
    at veita honum hjálp og ráð, og saman tú tey førdi.
    Og eftir tínum vísa ráði bæði skulu vera eitt.

    3. Upphavsins Harri, tú, sum heimin skapti,
    ert enn tann sami, sum tú vart í forðum.
    Við kærleika tú bindur tvey, so eitt tey kunnu vera,
    tú leiðir, og tú signar tey og gjøgnum alt vilt bera
    og framvegis vilt gera tað og fylgja teimum hvørt eitt stig.

    Um Jesu deyða syng, veit tøkk

    Orð: Isaac Watts
    Lag: Niels Wilhelm Gade
    Týtt úr donskum: Ismar Joensen

    1. Um Jesu deyða syng, veit tøkk.
    Hann fell, men vann tó stórt,
    tí helheimur í ønskran hvøkk
    av rópi hans: Fullgjørt!

    2. Tann krossur, sum hans blóð fleyt á,
    sum ei við svik seg fann,
    er trappa upp til trónuna,
    sum aldri vikast kann.

    3. Syng hátt, Guds fólk, alt er fullgjørt,
    vár Frelsari víst vann!
    Alt vald er í hans hendur ført,
    hvørs blóð á krossi rann.

    4. Navn Jesu ræðir fíggindan,
    hans svørð tey lið fær týnt,
    men síni kæru veittrar hann
    hvørt eitt at fáa krýnt.

    Um lívið tað nýggja so mangan

    Orð og lag: Hans-Inge Fagervik
    Týtt: Arnfinnur Setberg

    1. Um lívið tað nýggja so mangan
    tað sigist, at songur mín er,
    um gleði, um frið og um signing,
    um Hann, sum bert alt gott mær ber.
    Um sorgir meg enn kunnu níva,
    og tað meir enn so henda kann,
    men um enn á nátt og í myrkri,
    tá gleða ein songur meg man:

    Niðurlag: Tað líður mót sumri,
    mót ljósari tíð,
    alt verður betri
    og vakrari hví?
    Um ljósið, tað ræður,
    alt myrkt svinnur brátt,
    vit nærkast tí sumri,
    tá alt verður gott.

    2. Tann vónin, eg eigi, meg styrkir,
    um trupult enn alt tykist – hví?
    – eg veit eitt – at tá tað er myrkast,
    ber aftur mót ljósari tíð,
    um náttin enn long er, so havi
    eg fingið eitt lyfti um tað
    – Jesus er ljósið –
    og ljósið skal sigra ein dag.

    Niðurlag: Tað líður mót sumri,
    mót ljósari tíð,
    alt verður betri
    og vakrari hví?
    Um ljósið tað ræður,
    alt myrkt svinnur brátt,
    vit nærkast tí sumri,
    tá alt verður gott.

    3. Tað líður mót sumri,
    mót ljósari tíð,
    alt verður betri
    og vakrari hví?
    Um Jesus, Hann ræður,
    alt myrkt svinnur brátt,
    vit nærkast tí sumri,
    tá alt verður gott.

    Urtagarðsrósan

    Orð: Johan í Høgeil
    Lag: Blue side og lonesome

    1. Mær untist tað fagrastu rósu,
    í urtagarðinum stóð.
    So bjørt móti sóljum og liljum.
    So roðandi reyð sum ein glóð.

    2. Hon bergtók við yndi mítt hjarta
    og veitti mær gleði og gleim.
    Hon vermdi sum sólin mítt sinni.
    Tá ofta eg troyttur kom heim.

    3. Eg aftur av langferð var komin.
    So sára mær longdist tað kvøld.
    Tá sakk eg í myrkastu niðu.
    Mín rósa var følnað og køld.

    4. Mær følnaði alt her á foldum.
    Eg siti við útkaldan eim.
    Goym harri mær rósuna vonu.
    Til eg eisini komi heim.

    Um eg eri lítil, røkki eg

    Aksel AgerbyMeta av Fløtum
    Orð: Kari Sandvik
    Lag 1: Aksel Agerby
    Lag 2: Magne Nilssen
    Týtt úr donskum: Meta av Fløtum
    Upprunaheiti: Lille er jeg nok

    1. Um eg eri lítil, røkki eg
    heilt til Himmals upp, eg veit ein veg,
    Gud ein stiga gjørdi, eg tí kann
    ganga allan vegin upp til hann.

    2. Lætti fótur klívur upp hvørt stig,
    Jesus letur mær upp bønarlið,
    og við Faðir mín eg tala kann,
    alt eg bera kann fram fyri hann.

    3. Fyrst eg takki, so eg biðja má
    fyri mær og mínum foldum á,
    faðir, móður, systkjunum hjá mær,
    vinum mínum bæði fjart og nær.

    4. Gud veit alt, hann vinur mín jú er,
    síðan leiðin niður aftur ber.
    Ikki alt, eg bað um, fái eg,
    bert tað, hann veit, best er fyri meg.

    5. Hvítir einglar leiða allan veg,
    Gud mær segði, at ein eigi eg.
    Fegin eri eg um stigan her,
    himmalbrúgvin besta her í verð.

    Út í myrka heimin gleðiboðið ber

    Arvid Hansen
    Orð og lag: Twila Paris
    Týtt: Arvid Hansen
    Upprunaheiti: Carry the light

    1. Út í myrka heimin gleðiboðið ber,
    tyngdar sálir troysta,
    hvør ber teim boð?
    Hvør ber teim boð,
    at Jesus doyði fyri tær at frelsa?

    Niðurlag: Boðini ber, boðini ber.
    Boðini ber!
    Børnum, vaksnum boða,
    at Jesus elskar tey.
    Boðini ber, boðini ber.
    Boðini ber!
    Gleðiboðið kunnger, til náttin liðin er,
    í navni Jesu Krists
    boðini ber!

    2. Mannasálir mangar trælka undir synd,
    deyðaangist bera.
    Hvør ber teim boð?
    Hvør ber teim boð,
    at Jesus doyði fyri tær at loysa?

    Um tú av syndini byrðaður er

    Orð og lag: Lelia Naylor Morris
    Týtt úr svenskum: Hákun Djurhuus
    Upprunaheiti: Let Jesus come into your heart / Om du är trött på den synd, som dig tär

    1. Um tú av syndini byrðaður er,
    lat Jesus í hjarta títt inn,
    ynskir tú byrja nýtt lív nú og her,
    lat Jesus í hjarta títt inn.

    Niðurlag: Kom nú, hann frelsu tær vann,
    kom nú og vraka ei hann.
    Kom nú, hann reinsa teg kann,
    lat Jesus í hjarta títt inn.

    2. Vilt tú, at halgað títt lív verða skal,
    lat Jesus í hjarta títt inn,
    blóðkeldan dýra teg reinsar fullvæl,
    lat Jesus í hjarta títt inn.

    3. Er tað ein ódn, sum tú stilla ei kann,
    lat Jesus í hjarta títt inn,
    um ongan frið tú í heiminum fann,
    lat Jesus í hjarta títt inn.

    4. Ynskir tú syngja hin himmalska song,
    lat Jesus í hjarta títt inn,
    honum tú prísa sum Harra og Kong,
    lat Jesus í hjarta títt inn.

    Út úr hallum Himmalsins

    Orð og lag: John Willard Peterson
    Týtt: Zacharias Zachariassen
    Upprunaheiti: What grace is this

    1. Út úr hallum Himmalsins
    – gyltum gøtum við –
    Kristus kom
    hátt av dýrdartrom,
    mær at veita lív og frið!

    Niðurlag: Guds náðihav! Áh, aldri fati eg,
    at Kongur konga so djúpt boygdi seg,
    hann, sum í mátti og við guddómsvøld
    út tandi himmal, jørð og stjørnufjøld!
    Áh, djúpa stig! So lágt hann setti seg,
    at spott og angist hann bar fyri meg!
    Hann krossins gøtu steig
    og skemdardeyða leið!
    Guds náðihav!
    Guds náðihav!

    2. Makaleysa náði Guds
    sýnd í Kristi er,
    djypri lind
    enn øll heimsins synd
    nú í streymum flýtur her!

    3. Miklari enn rúmd og høv,
    uttan mark og mál
    náðin er
    falnu syndaverð!
    – Yvirfloymir hvørja sál!

    4. Vard av náði Guds hvørt stig
    lívsins gøtu á!
    Brátt ein dag
    – allar ævir glað –
    vit av náði Jesus sjá!