Uttanfyri staðin forna við ein fenaðkeldubrunn

    Orð: Ókendur
    Týtt: Kajfinn Hammer
    Upprunaheiti: Oh, get ready now evening shadows fall, don’t you hear the Elieser-call? / Gör dig redo nu, natten sänker sig, hör hur Elieser kallar dig!

    1. Uttanfyri staðin forna við ein fenaðkeldubrunn,
    Eliesar við kamelum hvílir seg;
    eina brúður Ísak’ finnur áðrenn myrkrið fellur á,
    møðisama ferðin endað, málið nátt!

    Niðurlag: Ger teg kláran nú, náttin fellur á,
    hoyr nú Eliesar kallar teg!
    Nú til brúdleyps bjóðað verður og nú ljóða gleðiboð,
    tá ið Ísak og Rebekka verða vígd.

    2. Ísak’s brúður von, Rebekka, við juvelum verður prýdd,
    Eliesar hana førir heiman frá.
    Hennar’ hjarta slær av eydnu, tá ið brúðgóm sín hon sær;
    á, hvør brúdleypsveitslurómur verður tá!

    3. Nú er Andin frá Guð Faðir sendur út um jarðarring,
    eina brúður fyri Sonin leiða fram.
    Og skjótt síggja vit vár Ísak og tá ævigt gleðast vit,
    á, hvør brúdleypsfest í Himli verður tá!

    Undurfult eg frelstur varð og bíbilskt doyptur við

    Orð og lag: Aage Samuelsen
    Týtt: Kajfinn Hammer

    1. Undurfult eg frelstur varð og bíbilskt doyptur við,
    livi frítt í Kána’ans landi, njóti har Guðs frið;
    stevni fram frá Esjkols dali upp á Tabors tind,
    prísi Guði, tí Hann loysti meg frá míni synd.

    Niðurlag: Halleluja, halleluja, Jesus fekk til vin,
    Andin leiðir meg á veg til sjálvan Himmalin;
    yvirflóð av gleði fyllir hjartað hvørja stund,
    sigur vísan eigi eg á Orðsins tryggu grund.

    2. Opinberingstjaldið fylgdi mær til Kána’ans land,
    har mær Harrin reiðir borð, har loyst er hvørt eitt band;
    styrkir meg við drúvum, fái hunang, mjólk og vín,
    av Guðs náði arvur Lyftislandsins nú er mín!

    3. Í mær sjálvum einki eri eg, eg veit tað vist,
    men eg havi sett mítt álit fult á Jesus Krist.
    Við teim glaðu dansi eg og Navn Hans lyfti hátt,
    av Hans keldum drekki eg mær undurfullan mátt!

    4. Harrin hinum troytta gevur kraft til hvønn ein dag,
    birt í mínum brósti varð eitt Andans lovsangslag!
    Fylt mín munn við látri hevur Hann, ja, tað er vist,
    stevni fram við sangi, havi dustið av mær rist!

    Undurfullur ert Tú, o, Jesus

    Orð og lag: Torvid Pedersen
    Týtt: Kajfinn Hammer
    Viðmerking: Týddur í 2003.

    1. Undurfullur ert Tú, o, Jesus,
    tonk, at eg kann koma til Tín;
    náði yvir náði, o, Jesus,
    Himmalin í ævir er mín.
    Alt gerst trygt og gott, tá Tú tekur
    meg at Tínum hjarta nær,
    sælu, frið og lukku eg eigi,
    Jesus, Tú ert lívið hjá mær.

    2. Altíð ert Tú trúfastur Jesus,
    altíð kann eg líta á Teg;
    ongantíð Tú sveik, tá ið á stóð,
    vaktarmaður á mínum veg.
    Alt, Tú veitst, mær tørvar, Tú gevur,
    einki er ov smátt hjá Tær;
    tí við frímóði eg Teg biði:
    Gev mær meir, o, Jesus, av Tær.

    3. Gerist eg á vegnum fyrilagstur,
    ongantíð langt burtur Tú ert.
    Skjótt eg nái Himmalsins dýrd, har
    bústað mær tilreiðar Tú gert.
    Á, hvør gott at verða har heima,
    hvíla út skal sál mín glað;
    prísandi eg syngi dýrdarsangin
    fyri Lambsins trónu hin dag.

    Um tú søkir heimsins lyst og æru

    Orð: Elsa Eklund
    Týtt: Kajfinn Hammer

    1. Um tú søkir heimsins lyst og æru,
    vinnur heimsins eyð og høgan sess,
    men tó vrakar tað Guðs náði gevur,
    tómt gerst lívið, dapur endi tess!

    Niðurlag: Hvat er vunnið, um tín sál fer glatað
    inn á ævinleikans myrka fund?
    Hvat er eydnan, tá hon bliknar, svinnur
    fyri deyðans myrku, køldu stund?

    2. Um í lívsins stríð tú framgongd hevur,
    um tú náddi hugans hægsta mál,
    men tó doyvir sálarrópið eyma,
    fátæk lívsins kvøld gerst tá tín sál.

    3. Um tú vinnur vinir, sum tær fagna,
    vinnur ríkidømi lívs og meir,
    men er uttan vón í ævir allar,
    ogn og vinir tá hvat hjálpa teir?

    4. Vilt tú vinna lív í ævir allar,
    og ta dýrd, hvørs skyn ei viknar, fer?
    Lat so upp nú Jesus á teg kallar,
    einans Jesus her teg sælan ger.

    Niðurlag: Tá er vunnið alt, tín sál kann ynskja,
    tá tú fara skalt í deyðans blund;
    eydnan funnin, sum ei bliknar, svinnur
    fyri deyðans myrku, køldu stund.

    Um tú bert trýrt finnur hjarta títt frið

    Orð: Sam Gullberg
    Týtt: Kajfinn Hammer

    1. Um tú bert trýrt finnur hjarta títt frið,
    hvílu við Frelsarans favn.
    Sæl hvílir sál tín í lyftum Guðs við,
    trygg við Hans frelsandi Navn.

    Niðurlag: :,:Um tú bert trýrt, um tú bert trýrt,
    skal títt troytta hjarta finna frið.:,:

    2. Trúgv, tá ið myrkrið vil køva títt sinn,
    ivin ger lívið títt svart.
    Frelsarans hjarta tó slær fyri teg,
    trúgv tí og alt verður bjart.

    3. Trúgv, sjálvt um byrðarnar tyngja teg her,
    meðan á veg tú ert heim.
    Hann bæði teg her og byrðarnar ber,
    trúgv tí og alt verður gleim!

    4. Ein dag hvør skuggi, alt myrkur er burt,
    hvíl nú í hesum í trúgv;
    Brúðurin skjótt verður heintað við skund,
    sæla og himmalska búgv.

    Um tíggju troyttar moyggjar fortelur Bíbil mín

    Orð: Bjørg Lohne
    Lag: Rómarbrævið 8
    Týtt: Kajfinn Hammer

    1. Um tíggju troyttar moyggjar fortelur Bíbil mín
    sum durvaðu, tá róp kom í: “Eg komi, brúður Mín!”
    Tá vaknaðu tær allar, tí allar vildu við,
    men fimm tó stóðu eftir og fimm tær sluppu við!

    2. Bert fimm jú vóru hygnar, so sigur Skriftin mær,
    á lampum og á kannum nóg mikið olja var;
    við fyltum lampum, kannum tær hygnu vanda sær,
    til mikla Brúdleyp Lambsins til reiðar stóðu tær.

    3. Víst hinar høvdu olju, men har var lítið til,
    eitt sløð á lampum sínum, sum strekti bert eitt bil;
    tær bóðu so tær hygnu at olju læna sær,
    men tær bert høvdu nokk til sín, at keypa máttu tær!

    4. Men tá tær komu aftur tær hygnu vóru burt,
    tí Brúðgómurin komin var, – tað kom at kosta dýrt!
    Til Brúdleypshúsið fóru tær og bankaðu uppá,
    men Brúðgómurin kendist ikki meira við tær tá!

    5. Nú Dagurin skjótt nærkast, tá hetta henda skal,
    at Brúðgómurin kemur og brádligt heinta skal
    ta Brúður, sum Hann keypti við sínum dýra blóð,
    ert tú, á, sál, til reiðar og søkt í dópsins flóð?

    6. Á, vakna, kæra sál, so tín lampa lýsa má,
    tú hevur væl nóg mikið av Andans olju á?
    Um ikki, mást tú skunda tær, tí Dagurin er nær,
    so Andans klára olja kann lýsa fyri tær.

    Um Jesus og Hans náði eg glaður syngja kann

    Orð og lag: Aage Samuelsen
    Týtt: Kajfinn Hammer

    1. Um Jesus og Hans náði eg glaður syngja kann,
    Hann fylti meg við gleði og ævigt lív mær vann;
    :,:og øll tann synd, meg nívdi, Hann sjálvur tók á Seg,
    meg reinsaði við blóði, við Anda fylti meg!:,:

    2. Í Jesu sárum synd mín og sjúka eru huld
    í Honum nú mín andi seg frøir undurfult!
    :,:Mín sál í frelsugleði nú syngur frelst og glað,
    í andanum eg síggi hin gylta Himnastað!:,:

    3. Nú loyst og frígjørd tunga mín prísar, Jesus, Tær;
    av øllum her í heimi Tú kærast gjørdist mær!
    :,:Í sorgum, sum í gleði, eg eigi Jesu frið;
    eg aldri meir skal óttast, tí Frelsarin er við!:,:

    4. Kann vera, stríðist tú enn við lógarinnar boð?
    Tær hóvar kanska ikki, eg syngi, spæli so?
    :,:Lat Jesus teg frígera, so verður sál tín glað,
    og tú kanst taka undir við hesum lovsangslag!:,:

    5. Gev hjartað fult til Jesus, gloym lógarinnar krøv,
    og fylg so Hansar boðum og stíg í dópsins grøv!
    :,:Bið Guð um Andans fyllu við tungunum sum tekn,
    tá fellur á títt hjarta eitt himmalskt síðlaregn!:,:

    Um Ísraels heiðar, við Genesarets strond

    Orð og lag: Kajfinn Hammer
    Viðmerking: Yrktur í 1988.

    1. Um Ísraels heiðar, við Genesarets strond
    Hann gekk um og frelsti og loysti øll bond,
    Yahshua, Guðs Sonur, hin Veldigi Guð,
    frá ævinnar døgum víst gongur Hann út.

    Niðurlag: Undrunnar Guð hevur vitjað Sítt Fólk,
    gevur teim Kána’ans hunang og mjólk!
    Spitølsk verða reinsað og sjúk verða grødd,
    syndarum balsam er Hansara rødd.

    2. Um Hann patriarkar, profetarnir við
    bera tey boð: Gjøgnum Hann fært tú frið!
    Jóhannes hann boðar í Honum ta mynd:
    Sí, har hitt Guðs Lambið, sum ber heimsins synd!

    3. Hann fólkinum boðar Guðs lívssæla Orð,
    á avsvidnum leiðum Hann borðreiður borð;
    av samkenslu yvir tey hjarta Hans slær,
    tí tey uttan hirða eitt fylgi tað var.

    4. Teir berandi koma eitt sjúkt neyðardýr,
    men trúgvin á undrið í hjartanum býr;
    teir síga hann niður har sum Jesus var,
    og Jesus hann grøðir so fólkið alt sær!

    5. Um alt her umkring teg vil fara í sor,
    halt teg til Harrans profetiska Orð;
    har verður borðreitt við manna og vín,
    ja, enn er í Gilead balsam til tín!

    6. Tá tornað er vatnið í Krit, alt er turt,
    og vinirnir fækka og halda seg burt,
    leita til Sjúnem, í krukkuni her
    mjølið og oljan enn uppi ei er!

    Um eg kann bara síggja

    Orð og lag: Dottie Rambo
    Týtt: Heine Lützen
    Upprunaheiti: Don’t let me walk too far from calvary

    1. Um eg kann bara síggja, har hann hongur krossi á,
    doyr har millum ránsmenn tveir og tolir spott og háð.
    Um eg bert síggi blóðið, sum úr Jesu sárum rann,
    tá kann eg fáa nærri samfelag við hann.

    Niðurlag: Legg ei mín veg ov fjart frá Golgata.
    Vís mær Getsemane, alt, ið píndi teg.
    Kom, minn tú meg á tín deyða fyri meg.
    Eg biði teg,
    legg ei mín veg
    ov fjart frá Golgata.

    2. Um eg kann minnast hamarssløg og særdu síðuna,
    hann hyggur fyrigevandi at mær í kærleika.
    Um eg kann kenna tárini – hann tók á seg mítt bann –
    tá kann eg fáa nærri samfelag við hann.

    Undir veingjaskugga Harrans finnur sál mín lívd og læ

    Orð: Ellen Lakshmi Goreh
    Lag 1: George Coles Stebbins
    Lag 2: Hákun Djurhuus
    Týtt: Hákun Djurhuus
    Upprunaheiti: The secret of his presence

    1. Undir veingjaskugga Harrans finnur sál mín lívd og læ,
    lærir sannleikar so dýrar, hon ei áður hevur sæð.
    Tá ið heimsins royndir tyngja, við hans bróst eg leggi meg,
    og tá Satan vil meg freista, har eitt skýli finni eg.

    2. Er mín sál enn tyst og hungrað, mína svongd hann mettar tá,
    og eg sløkkja kann mín tosta við ta krystallkláru á,
    Jesus hjá mær er, og njóta vit eitt samfelag so søtt.
    hann er øll mín troyst og gleði, og hann lívgar hjartað møtt.

    3. Tá eg sigi honum frá tí trongd og sorg, ið níva meg,
    lurtar hann í tolni eftir mær og lýsir upp mín veg.
    Hevði hann meg ikki rættleitt, víst á synd og brek hjá mær
    og meg aldri hevði hartað, eingin vinur hann tá var.

    4. Vilt í einsemi tú fegin vera Harra tínum nær,
    set teg niður við hans føtur, signing hans í løn tú fær;
    tá so hvørja ferð tú reisist hesum dýra staði frá,
    skal títt andlit spegla ljóman, ið tú finnur honum hjá.