Um lívið tað nýggja so mangan

    Orð og lag: Hans-Inge Fagervik
    Týtt: Arnfinnur Setberg

    1. Um lívið tað nýggja so mangan
    tað sigist, at songur mín er,
    um gleði, um frið og um signing,
    um Hann, sum bert alt gott mær ber.
    Um sorgir meg enn kunnu níva,
    og tað meir enn so henda kann,
    men um enn á nátt og í myrkri,
    tá gleða ein songur meg man:

    Niðurlag: Tað líður mót sumri,
    mót ljósari tíð,
    alt verður betri
    og vakrari hví?
    Um ljósið, tað ræður,
    alt myrkt svinnur brátt,
    vit nærkast tí sumri,
    tá alt verður gott.

    2. Tann vónin, eg eigi, meg styrkir,
    um trupult enn alt tykist – hví?
    – eg veit eitt – at tá tað er myrkast,
    ber aftur mót ljósari tíð,
    um náttin enn long er, so havi
    eg fingið eitt lyfti um tað
    – Jesus er ljósið –
    og ljósið skal sigra ein dag.

    Niðurlag: Tað líður mót sumri,
    mót ljósari tíð,
    alt verður betri
    og vakrari hví?
    Um ljósið tað ræður,
    alt myrkt svinnur brátt,
    vit nærkast tí sumri,
    tá alt verður gott.

    3. Tað líður mót sumri,
    mót ljósari tíð,
    alt verður betri
    og vakrari hví?
    Um Jesus, Hann ræður,
    alt myrkt svinnur brátt,
    vit nærkast tí sumri,
    tá alt verður gott.

    Urtagarðsrósan

    Orð: Johan í Høgeil
    Lag: Blue side og lonesome

    1. Mær untist tað fagrastu rósu,
    í urtagarðinum stóð.
    So bjørt móti sóljum og liljum.
    So roðandi reyð sum ein glóð.

    2. Hon bergtók við yndi mítt hjarta
    og veitti mær gleði og gleim.
    Hon vermdi sum sólin mítt sinni.
    Tá ofta eg troyttur kom heim.

    3. Eg aftur av langferð var komin.
    So sára mær longdist tað kvøld.
    Tá sakk eg í myrkastu niðu.
    Mín rósa var følnað og køld.

    4. Mær følnaði alt her á foldum.
    Eg siti við útkaldan eim.
    Goym harri mær rósuna vonu.
    Til eg eisini komi heim.

    Um eg eri lítil, røkki eg

    Aksel AgerbyMeta av Fløtum
    Orð: Kari Sandvik
    Lag 1: Aksel Agerby
    Lag 2: Magne Nilssen
    Týtt úr donskum: Meta av Fløtum
    Upprunaheiti: Lille er jeg nok

    1. Um eg eri lítil, røkki eg
    heilt til Himmals upp, eg veit ein veg,
    Gud ein stiga gjørdi, eg tí kann
    ganga allan vegin upp til hann.

    2. Lætti fótur klívur upp hvørt stig,
    Jesus letur mær upp bønarlið,
    og við Faðir mín eg tala kann,
    alt eg bera kann fram fyri hann.

    3. Fyrst eg takki, so eg biðja má
    fyri mær og mínum foldum á,
    faðir, móður, systkjunum hjá mær,
    vinum mínum bæði fjart og nær.

    4. Gud veit alt, hann vinur mín jú er,
    síðan leiðin niður aftur ber.
    Ikki alt, eg bað um, fái eg,
    bert tað, hann veit, best er fyri meg.

    5. Hvítir einglar leiða allan veg,
    Gud mær segði, at ein eigi eg.
    Fegin eri eg um stigan her,
    himmalbrúgvin besta her í verð.

    Út í myrka heimin gleðiboðið ber

    Arvid Hansen
    Orð og lag: Twila Paris
    Týtt: Arvid Hansen
    Upprunaheiti: Carry the light

    1. Út í myrka heimin gleðiboðið ber,
    tyngdar sálir troysta,
    hvør ber teim boð?
    Hvør ber teim boð,
    at Jesus doyði fyri tær at frelsa?

    Niðurlag: Boðini ber, boðini ber.
    Boðini ber!
    Børnum, vaksnum boða,
    at Jesus elskar tey.
    Boðini ber, boðini ber.
    Boðini ber!
    Gleðiboðið kunnger, til náttin liðin er,
    í navni Jesu Krists
    boðini ber!

    2. Mannasálir mangar trælka undir synd,
    deyðaangist bera.
    Hvør ber teim boð?
    Hvør ber teim boð,
    at Jesus doyði fyri tær at loysa?

    Um tú av syndini byrðaður er

    Orð og lag: Lelia Naylor Morris
    Týtt úr svenskum: Hákun Djurhuus
    Upprunaheiti: Let Jesus come into your heart / Om du är trött på den synd, som dig tär

    1. Um tú av syndini byrðaður er,
    lat Jesus í hjarta títt inn,
    ynskir tú byrja nýtt lív nú og her,
    lat Jesus í hjarta títt inn.

    Niðurlag: Kom nú, hann frelsu tær vann,
    kom nú og vraka ei hann.
    Kom nú, hann reinsa teg kann,
    lat Jesus í hjarta títt inn.

    2. Vilt tú, at halgað títt lív verða skal,
    lat Jesus í hjarta títt inn,
    blóðkeldan dýra teg reinsar fullvæl,
    lat Jesus í hjarta títt inn.

    3. Er tað ein ódn, sum tú stilla ei kann,
    lat Jesus í hjarta títt inn,
    um ongan frið tú í heiminum fann,
    lat Jesus í hjarta títt inn.

    4. Ynskir tú syngja hin himmalska song,
    lat Jesus í hjarta títt inn,
    honum tú prísa sum Harra og Kong,
    lat Jesus í hjarta títt inn.

    Út úr hallum Himmalsins

    Orð og lag: John Willard Peterson
    Týtt: Zacharias Zachariassen
    Upprunaheiti: What grace is this

    1. Út úr hallum Himmalsins
    – gyltum gøtum við –
    Kristus kom
    hátt av dýrdartrom,
    mær at veita lív og frið!

    Niðurlag: Guds náðihav! Áh, aldri fati eg,
    at Kongur konga so djúpt boygdi seg,
    hann, sum í mátti og við guddómsvøld
    út tandi himmal, jørð og stjørnufjøld!
    Áh, djúpa stig! So lágt hann setti seg,
    at spott og angist hann bar fyri meg!
    Hann krossins gøtu steig
    og skemdardeyða leið!
    Guds náðihav!
    Guds náðihav!

    2. Makaleysa náði Guds
    sýnd í Kristi er,
    djypri lind
    enn øll heimsins synd
    nú í streymum flýtur her!

    3. Miklari enn rúmd og høv,
    uttan mark og mál
    náðin er
    falnu syndaverð!
    – Yvirfloymir hvørja sál!

    4. Vard av náði Guds hvørt stig
    lívsins gøtu á!
    Brátt ein dag
    – allar ævir glað –
    vit av náði Jesus sjá!

    Um mítt eyga ei sær Jesus

    Orð: Thomas Obadiah Chisholm
    Lag: Charlotte Noll Goessele
    Týtt: Hákun Djurhuus
    Upprunaheiti: My trusting heart rejoices

    1. Um mítt eyga ei sær Jesus,
    eg í trúgv hann síggja skal,
    um mítt oyra ei hann hoyrir,
    sál mín rødd hans hoyrir væl.

    Niðurlag: Nú mítt trúarhjarta gleðist,
    henda vissa er mær kær,
    hvar so leiðin enn hon ber meg,
    Jesus elskar, er mær nær.
    Nú mítt trúarhjarta gleðist,
    henda vissa er mær kær,
    Jesus elskar, frelsir, varðar, er mær nær.

    2. Eg skal aldri verða eina,
    um so vinir svíkja meg,
    Jesus er mín besti vinur,
    og hans kærleik eigi eg.

    3. Áh, hvør trygt og gott at vita,
    Jesus fylgist við mær her,
    inntil lýsa skal av degi,
    og hvørt skýggið horvið er.

    4. Hann er við mær, altíð við mær;
    Jesus er mín trygga grund,
    aldri, aldri fer hann frá mær,
    hann er mín til síðstu stund.

    Um tú av syndini byrðaður ert

    Orð: Árni Jacobsen
    Lag: Lelia N. Morris (Mrs. C.H. Morris)

    1. Um tú av syndini byrðaður ert,
    tín Frelsari hjálpa tær kann.
    Heldur tú, lív títt er als einki vert,
    legg sorgir og stúran á hann!

    Niðurlag: Nýtt lív hann geva skal tær,
    nýtt lív í ævir hjá sær,
    nýtt lív – hvat fær hann til svar?
    Tín Frelsari hjálpa tær kann!

    2. Um tínir vinir enn svíkja teg her,
    tín Frelsari hjálpa tær kann,
    vinurin besti, av øllum hann ber,
    legg sorgir og stúran á hann!

    3. Óttast tú fyri, hvat framtíðin ber,
    tín Frelsari hjálpa tær kann,
    undan Guds dómi nú bjargaður ver,
    legg sorgir og stúran á hann!

    Um leið tín liggur í myrkri

    Orð: Árni Jacobsen
    Lag: Mylon R. Lefevre

    1. Um leið tín liggur í myrkri,
    ei vón, ei ljós fyri stavn.
    Um brot og vandar teg hótta,
    fjart frá landi og næstu havn.

    Niðurlag: Jesus, ja, Jesus,
    har tú ert, hann teg sær,
    fegin hjálpir hann tær.
    Áh, Jesus, ja, Jesus,
    bert við honum tú bjargaður ert.

    2. Tær sjálvum bjarging at vinna
    so mangan roynt hevur tú,
    tó vitin bjartur enn lýsir,
    set tú kós eftir honum nú.

    Niðurlag: Jesus, ja, Jesus,
    ljós í myrkri hann er,
    og av øllum hann ber.
    Áh, Jesus, ja, Jesus,
    bert við honum tú bjargaður ert.

    Um aldur og ævir so ert tú, o Gud

    Petur Jacob Sigvardsen
    Orð: Petur Jacob Sigvardsen
    Viðmerking: Allur sálmurin er yrktur 5. februar 2009 millum klokkan 13.30–14.45.

    Um aldur og ævir so ert tú, o Gud,
    tó ættirnar koma og fara,
    tí menniskjum øllum er fallið í lut
    bert stokkutar stundir at vara.

    Ja, áður enn heimur og fjøll vóru til,
    so ert tú, o Gud og vár Faðir!
    Várt lív er bert roykur, ið varir eitt bil,
    og sløknar um býir og staðir.

    Vit eru sum grasið og blóman í lund
    ta lívsfrísku hásummarløtu,
    so avkvett og lívleys ta vanlukkustund
    vit enda á deydninga gøtu.

    Rykt burtur so mong verða foldini frá,
    – bert blundur mangt lívið man vera.
    Tað serliga svárt er at skilja og sjá,
    tá ung vit frá foldini bera.

    Tann einasta troystin hjá okkum tí er
    tað álit, ið Gud okkum gevur,
    at hvør tann, ið trúnni av verðini fer,
    hann er ikki deyður, men svevur!

    Tí rísa skal dagur um deydninga dal,
    og páskasól heimin skal randa,
    tá rísa úr grøv allur skapningur skal
    og æviga livandi standa!

    Tí grátið ei, kæru, ei fallið í fátt!
    um sorgin so sáran man valda,
    tí koma skal dagur, tá horvin er nátt!
    Gud sjálvur sítt lyfti skal halda!