Við hvørt tú missir mótið

    Orð: I. Lindestad (1. ørindi) og Kajfinn Hammer (2. og 3. ørindi)
    Týtt: Kajfinn Hammer (1. ørindi)

    1. Við hvørt tú missir mótið
    og veitst ei hvar tað ber,
    tá kemur Andi Harrans,
    endurnýgging til tín ber.

    Niðurlag: Undurfulla balsam: Jesu Navn,
    sum lekir hjartasár;
    náði undurfull frá Golgata,
    hitt lívsins væna vár.

    2. Sum ljós í myrkum heimi
    er, Jesus, Navnið Títt;
    sum keldan fríska svalir
    tað Navnið hjarta mítt!

    3. Til tín, hvørs lív er brotið,
    hvørs dagur tungur er,
    tað Navn tær frelsu gevur
    um tú til Jesus fer’.

    Vegna Jesu blóð kann einki meg skaða

    Orð: Odd Gunnar Bordevik
    Týtt: Kajfinn Hammer

    1. Vegna Jesu blóð kann einki meg skaða,
    har missir Satans makt sín mátt, sítt vald;
    ja, í Jesu blóð missir syndin sín brodd, sítt hald,
    og tí sigri eg í blóðsins kraft.

    Niðurlag: :,:Í Jesu blóð’ kann einki meg saka,
    har hvíli eg trygt við Hans barm!:,:

    2. Tá mín sál er strongd av glatunnar andaverð,
    tá rópi eg: Vík í Jesu Navn!
    Við Jesu bróst felli eg til hvílu
    í kraft av Lambsins blóð’, sum keypti meg.

    3. Vegna Jesu blóð kann ei syndin meg særa meir,
    Guð heldur verndarhond yvir mína sál.
    Vegna Jesu blóð skelvur myrkursins drottur nú,
    tá hann sær mítt hvíta skrúð, keypt á Golgata.

    Vár Harri kallar, til stríð vit vakna

    Orð: Henry Olausson
    Týtt: Kajfinn Hammer
    Viðmerking: Týddur í desember 2000.

    1. Vár Harri kallar, til stríð vit vakna,
    Hann kallar fólk sítt til heilagt stríð!
    Tað geldur lívið, tí biðja, fasta
    vit mugu, tí skjótt ei meir er tíð.

    Niðurlag: Vekingin er her, vekingin er her,
    Himnalogin fellur, Guðs Andi nær nú er.
    Føroya land skal skakast, ja, skakast av Guðs kraft,
    á, æra, halleluja, vekingin er her!

    2. Guðs Orð í kraft aftur verður boðað,
    og Jesus bankar á hjartans dyr.
    Nú glinta vápn og nú hvest tey verða
    í kristna lið’num sum aldri fyrr.

    3. Við tungutalu og profetium
    nú Harrin vekur hvørt svøvntungt sinn.
    Við Andans gávum og kraftargerðum
    Guðs Fólk til stríð standa skrýdd og stinn!

    Við Gudi ferðist eg um fríðar fløtur

    Orð og lag: I.B. Sergei og Austris A. Withol
    Týtt: Zacharias Zachariassen
    Upprunaheiti: My God and I

    1. Við Gudi ferðist eg um fríðar fløtur,
    sum vinir fylgjast vit um bø og ong.
    :,: Við gleðirómi fyllast hesar løtur,
    sum hond í hond vit ferðast fram við song’! :,:

    2. Hann sigur mær frá farnu tíð og øldum,
    tá ætlan hans við mær til reiðar lá,
    :,: tá virkaður eg varð í jarðartjøldum,
    og tá sum fostur dagsins ljós eg sá. :,:

    3. Við Gudi ferðist eg, sum øldir renna,
    sum hjartavinir altíð fylgjast vit.
    :,: Alt svinna skal, sjálvt jørð og himmal brenna,
    men Gud og eg, vit fylgjast uttan slit! :,:

    Við trúgv á Kristi blóð

    Orð: Zacharias Zachariassen
    Lag: Jens Guttesen

    1. Við trúgv á Kristi blóð
    eg rættvísgjørdur varð,
    og eg, sum fyrr fordømdur stóð,
    nú standi Gudi nær.

    2. Sum barn títt, Gud, hvønn dag
    eg heilaggerist nú
    við Andans hjálp og Orðsins bað
    og verði eins og tú.

    3. Skjótt dýrdargjørdur við
    í Himli verði eg.
    Eg loystur tá við tína lið
    í ævir skoði teg.

    4. Vit rættvísgjørd og glað,
    ja, heilaggjørd og sæl,
    nú prísa tær, sum skjótt ein dag
    oss dýrdargera skal.

    Veðrið varð lýggjari

    Veðrið varð lýggjari,
    fjøllini fríðari,
    grasið varð nýggjari,
    áin varð blíðari.

    Fyrst komu snípurnar,
    tjøldrini, láirnar,
    so mýrifípurnar,
    fittar um snáirnar.

    Hønurnar gákandi,
    skrukka so tvørliga,
    kettan kom spákandi,
    brosar so smørliga.

    Við bryggjuna liggur eitt ferðaskip nýtt

    Orð: Jóhan Við Neyst
    Lag: Olof Åhlström

    1. Við bryggjuna liggur eitt ferðaskip nýtt,
    so prýðiligt, vakurt tað er.
    Á bryggjuni undrandi mannfjøldin blítt
    mangt fagnaðarorðið fram ber,
    tí hetta ótrúliga skip er so bygt,
    at als einki søkka kann tað.
    Og stolt dreymaskipið nú stevnir so trygt
    úr havnini stillu avstað.

    2. Rík ferðafólk njóta tað vakra umborð
    og fyllast av undran so fró.
    Tey skipinum geva mangt breggjandi orð
    og gleðast um handaverk góð.
    Tey drekka og eta í marglætishøll
    og varnast ei deyðsvandans svørð.
    Men knappliga, óvæntað koma tey øll
    at sanna, at náttin er hørð.

    3. Alt meðan tey sigla við fullari ferð,
    ísfrásagnir ávara tá,
    at ísfjøll, tey eru á leiðini her,
    tó – skipið við ferð heldur á,
    men tað alt í einum sítt banasár fær
    av ísfjalsins bláfrystu trom
    og hjálparleyst søkkur í bládýpið har
    og aldri í havnina kom.

    4. Á, ferðast tú, vinur, á myrkursins vág
    og ert líkasælur um tað,
    so brátt deyðans armur kann taka teg tá
    í ævigt fortapingarstað.
    Skalt tú náa fram til ta himmalsku strond,
    so hoyr hesi tíðindi góð.
    Fá tær ferðaseðil úr frelsarans hond,
    hann skrivaður er við hans blóð.

    Vit minnast aftur á ta tíðina, ið fór avstað

    Orð og lag: Øssur Berghamar

    1. Vit minnast aftur á ta tíðina, ið fór avstað,
    ímillum vinir hollar gott var vinalag.
    Mangan heit var hond,
    sterk vóru kærleiksbond,
    tá sálin stimbrað varð – í trúnni styrkt og glað.
    Tær løtur signaðu – vit aldri kunnu gloyma tær,
    tá vitnað varð við frímóði um Frelsaran.
    Og vit gleddust tá
    um øll, ið søgdu frá
    teim undurverkum, eina Jesus gera kann.

    Niðurlag: Gamlar gøtur, dýrar løtur,
    tá vit saman leitaðu á fund.
    Gamlar gøtur, friður søtur,
    minni rík um manga farna stund.

    2. Við megi sangurin um Harran mangan ljómaði,
    tá vit av hjarta sungu, alt vit vóru ment
    um tann sæla lut
    at eiga frið við Gud,
    ið er tann størsta signingin, vit hava kent.
    So broyttist tilveran, og ymisk gjørdist lívsins leið,
    men signað er, at Jesus kennir okkum væl.
    Og vit ynskja her,
    at hann, sum var og er,
    við endurnýggjan okkum aftur vitja skal.

    Niðurlag: Gamlar gøtur – við hans føtur,
    har kann sálin aftur vera glað.
    Gamlar gøtur, Harrin møtir
    tær og mær í kærleika í dag.