Vælkomin vársins vakri mai

    Lag: Johann Abraham Peter Schulz
    Týtt: Tummas Napoleon Djurhuus (leysliga úr týskum)

    1. Vælkomin vársins vakri mai.
    Sjá sólin skyggir heit
    um summardáaprýddan teig
    og sóljugula veit.

    2. Vælkomin vársins vakri mai.
    Hoyr fagran fuglaslátt
    frá morgunstund um alla leið,
    til døggin drýp’ mót nátt.

    3. Vælkomin vársins vakri mai.
    Nú kvøðið vársins sprund
    og dansið við um heyg og heið
    og kvøldarkvirra lund.

    Vit eru klovnar

    Orð og lag: Niclas Heri Jákupsson

    Tá eg var lítil, mangan eg græt
    Tá segði omma: halt nú uppat
    Tú suffar um regnið og hví tað er kalt
    tú grætur um einki og grenjar um alt

    Mín elskaða omma, hon segði, so vís
    “Á foldum tú skapar títt paradís
    men ven teg at smílast og flenna hvønn dag
    Ver tú ein klovnur – ger onnur fólk glað

    Verð tú ein klovnur hvønn einasta dag
    Verð tú ein klovnur og elska tú tað
    Verð tú ein klovnur hvønn einasta dag
    Verð tú ein klovnur og elska tú tað

    Eg bleiv so eldri og vísur sum hon
    og síðani tá havi eg aldrin havt gron
    Eg velji at smílast – eg flenni hvønn dag
    Eg eri ein klovnur – og eg elski tað!

    Mín elskaða omma – hon livir ei meir
    Men tað sum hon segði – tað ongantíð doyr
    Hvat onnur halda – legg ei í tað
    Verði tit klovnar – og gerið fólk glað

    Vit lovprísa tær, Faðir

    Orð: Asbjørn Standal
    Týtt: Hildegunn Steinhólm

    1. Vit lovprísa tær faðir, halleluja!
    Vit hálova tínum navni, halleluja!

    Niðurlag: Títt er valdið og æran! Halleluja!
    Halleluja, halleluja!

    2. Fyri dagin í dag, takk, halleluja!
    Fyri vón um morgindagin, halleluja!

    3. Tú komst niður til jarðar, halleluja!
    Tú vart píndur og áspyttur, góði Jesus.

    4. Skótt tú kemur í skýnum, halleluja!
    Máttu øll verið búgvin, góði Jesus!

    Verdugt er

    Verdugt er,
    verdugt er,
    verdugt er Guds Lamb.

    Vit prísa tær, tilbiðja teg
    og lyfta navn títt høgt.
    Vit boyggja knø og bera fram
    til tín ein hjartans song.

    Tí tú ert okkar’ kongur,
    tú ert okkar’ Harri.
    Vit æra eina teg,
    eingin er sum tú.

    Við trónu Guds í Himlinum

    Orð: Charitie Lees Bancroft
    Lag: Vikki Cook
    Týtt: Øssur Berghamar
    Upprunaheiti: Before the throne of God above

    1. Við trónu Guds í Himlinum
    eitt skýli er hjá míni sál.
    Ein høvuðsprest eg havi, sum
    í náði tala kann mítt mál.
    Mítt navn er skrivað í hans hond,
    og rist í hjarta hans tað er,
    Mær forða kunnu eingi bond,
    tá hann meg verjir og meg ber.

    2. Og tá hin óndi freistar meg,
    fordømir hjarta, sál og sinn,
    Eg hyggi upp, tá síggi eg
    mín harra, sum vann sigurin.
    Hann syndafríur sjálvur var,
    men mína skuld hann tók á seg,
    Nú Faðirin á Sonin sær,
    í honum fjaldur eri eg.

    3. Vár Frelsari nú heiður fær,
    mín rættvísi er eina hann,
    ei broytist hann, sum er og var
    og lívið æviga mær vann.
    Nú kann ei deyðin gera mein,
    tí hann við blóði keypti meg.
    Mín sál er frelst og tváað rein
    og kann í honum gleða seg.

    Vit í hjørtum várum fegnast um tað verk, ið her er framt

    Orð og lag: Øssur Berghamar

    1. Vit í hjørtum várum fegnast um tað verk, ið her er framt,
    sáðið, sum í trúgv er sáað ár um ár.
    Harrans rødd her hevur ljóðað kærleiksfult og álvarsamt,
    søgan søgd er, sum kann grøða syndasár.

    Niðurlag: Harrin hevur verið góður, og hann signaði
    Orðið, sum er altíð nýtt, og ávøkst ber.
    Stór var náði Guds og megi,
    honum prísa vit við gleði,
    sum vit halda á at tæna honum her.

    2. Vitnisburðir hava ljóðað – mong ein sál varð endurfødd,
    og vit gleddust saman, signing stór tað var.
    Saman sungu vit um Jesus – lyftu upp vit vára rødd.
    Mangan kendu vit, at Himmalin var nær.

    3. Tey, sum undan hava gingið og í áliti á Gud
    tóku trúarstig – vit minnast tey í dag.
    Tí við eldhuga og ídni tey í verki tóku lut,
    og við tøkk vit minnast teirra hjartalag.

    4. Harrin Jesus er hin sami – latið okkum tí hvør sær
    halda á í trúgv og treysti hond í hond.
    Kristi afturkoma nærkast, skjótt vit eru komin har,
    stríðið endað er – á føgru heimlandsstrond.

    Várið kom eitt vetrarkvøld

    Orð: Sólrun Michelsen
    Lag: Simme Arge Jacobsen

    Várið kom eitt vetrarkvøld
    av myrkum, køldum havi
    nærkaðist úr glæmuni,
    har mánin reis úr kavi.

    Hoyrdi eg úr firruni
    eitt ljóð frá vinum kærum,
    tjaldursflokk á flogi heim
    úr vetrarskýli fjarum.

    Starandi í náttarljós
    har myrkrið tók at tána
    sá eg tey sum hvørvisjón
    í silvurlittum mána.

    Takksom fyri landsins lívd
    tey lótu kenda lagið,
    lænti teimum náttarhvíld
    hin kavaklæddi hagi.

    Bóru várið við sær inn
    í grønum dreymalaki
    kveiktu lív í sálina
    við ljósinum á baki.

    Vælkomnir veri, tit gestir úr ymiskum heimum

    Orð: Sigurd Berghamar (fyrra ørindi) og Petur William Háberg (seinna ørindi)
    Lag: Ókent týskt tónaskald úr 17. øld

    1. Vælkomnir veri, tit gestir úr ymiskum heimum,
    saman við hjúnunum vígdu – at fegnast við teimum,
    sum her í dag
    góvu hvørt øðrum sítt „ja“,
    játtað av kenslum so reinum.

    2. Vit teimum ynskja av hjarta á hátíðardegi
    lukku og eydnu og signing á framtíðarvegi,
    eigi í lund
    tey Harrans frið hvørja stund.
    Hann veitir sannastu gleði.

    Vár Harri, tú, sum einaferð eitt brúdleyp signaði

    Orð: John Berridge
    Lag 1: William Henry Havergal
    Lag 2: Jens Guttesen
    Týtt: Victor Danielsen

    1. Vár Harri, tú, sum einaferð
    eitt brúdleyp signaði,
    ver sjálvur tú til staðar her,
    gev frið, vit biðja teg!

    2. Við náði brúður, brúðgóm prýð,
    lat náði lýsa teim,
    at friður hvørja stund og tíð
    má fylla hetta heim!

    3. Og signing ríka lat tey fá,
    hygg á tey, Harri, milt,
    at tey og alt, tey eiga, má
    av lukku verða fylgt!

    4. Við reinum kærleika tey fyll
    og Kristi sinnalag,
    at byrðar hvørt hjá øðrum still
    tey bera dag um dag!

    5. Við hopi, vend mót Himlinum,
    tey ferðast lat við tær,
    inntil tú sæst í skýggjunum,
    og øll vit savnast har!

    Villingarsjónin

    Orð og lag: Hans Jacob Kollslíð

    Tá ið meldurin í eitt bil steðgar á
    og tú sært at
    allur heimurin er ein pallur hjá tær
    og hjá hinum

    Ja, so er alt so broytt
    vit eru bara menniskju, sum eru
    saman her
    og tú kanst vera tú
    í hesari steinrunnu gomlu verð,
    sum nú er

    Klettarnir klovna tá brátt
    álvar og trøll trína í dyr
    og vit eru í heilt øðrum
    stað hóast alt er tað sama sum var

    Alt er møguligt, tá tú trýrt at tú kanst
    í tær sjálvum
    flyta øll tey fjøll, ið tær forða í dag
    innan í tær

    Og alt er púra nýtt
    vit eru bara menniskju, sum eru
    saman her
    og alt ber so væl til
    í hesari steinrunnu gomlu verð,
    sum nú er

    Klettarnir klovna tá brátt
    álvar og trøll trína í dyr
    einglarnir vísa seg tá
    at ganga ímillum okkum her
    tey fornisku tysja tá fram
    drekka sær sólargeislaskál
    tey koma úr himli og hel
    tey koma úr tær og so úr mær
    og vit eru í heilt øðrum stað
    hóast alt er tað sama sum var
    og eg vakni og síggi av tær
    eina vónríka sjón djúpt í mær