Við trónu Guds í Himlinum

    Orð: Charitie Lees Bancroft
    Lag: Vikki Cook
    Týtt: Øssur Berghamar
    Upprunaheiti: Before the throne of God above

    1. Við trónu Guds í Himlinum
    eitt skýli er hjá míni sál.
    Ein høvuðsprest eg havi, sum
    í náði tala kann mítt mál.
    Mítt navn er skrivað í hans hond,
    og rist í hjarta hans tað er,
    Mær forða kunnu eingi bond,
    tá hann meg verjir og meg ber.

    2. Og tá hin óndi freistar meg,
    fordømir hjarta, sál og sinn,
    Eg hyggi upp, tá síggi eg
    mín harra, sum vann sigurin.
    Hann syndafríur sjálvur var,
    men mína skuld hann tók á seg,
    Nú Faðirin á Sonin sær,
    í honum fjaldur eri eg.

    3. Vár Frelsari nú heiður fær,
    mín rættvísi er eina hann,
    ei broytist hann, sum er og var
    og lívið æviga mær vann.
    Nú kann ei deyðin gera mein,
    tí hann við blóði keypti meg.
    Mín sál er frelst og tváað rein
    og kann í honum gleða seg.

    Vit í hjørtum várum fegnast um tað verk, ið her er framt

    Orð og lag: Øssur Berghamar

    1. Vit í hjørtum várum fegnast um tað verk, ið her er framt,
    sáðið, sum í trúgv er sáað ár um ár.
    Harrans rødd her hevur ljóðað kærleiksfult og álvarsamt,
    søgan søgd er, sum kann grøða syndasár.

    Niðurlag: Harrin hevur verið góður, og hann signaði
    Orðið, sum er altíð nýtt, og ávøkst ber.
    Stór var náði Guds og megi,
    honum prísa vit við gleði,
    sum vit halda á at tæna honum her.

    2. Vitnisburðir hava ljóðað – mong ein sál varð endurfødd,
    og vit gleddust saman, signing stór tað var.
    Saman sungu vit um Jesus – lyftu upp vit vára rødd.
    Mangan kendu vit, at Himmalin var nær.

    3. Tey, sum undan hava gingið og í áliti á Gud
    tóku trúarstig – vit minnast tey í dag.
    Tí við eldhuga og ídni tey í verki tóku lut,
    og við tøkk vit minnast teirra hjartalag.

    4. Harrin Jesus er hin sami – latið okkum tí hvør sær
    halda á í trúgv og treysti hond í hond.
    Kristi afturkoma nærkast, skjótt vit eru komin har,
    stríðið endað er – á føgru heimlandsstrond.

    Várið kom eitt vetrarkvøld

    Orð: Sólrun Michelsen
    Lag: Simme Arge Jacobsen

    Várið kom eitt vetrarkvøld
    av myrkum, køldum havi
    nærkaðist úr glæmuni,
    har mánin reis úr kavi.

    Hoyrdi eg úr firruni
    eitt ljóð frá vinum kærum,
    tjaldursflokk á flogi heim
    úr vetrarskýli fjarum.

    Starandi í náttarljós
    har myrkrið tók at tána
    sá eg tey sum hvørvisjón
    í silvurlittum mána.

    Takksom fyri landsins lívd
    tey lótu kenda lagið,
    lænti teimum náttarhvíld
    hin kavaklæddi hagi.

    Bóru várið við sær inn
    í grønum dreymalaki
    kveiktu lív í sálina
    við ljósinum á baki.

    Vælkomnir veri, tit gestir úr ymiskum heimum

    Orð: Sigurd Berghamar (fyrra ørindi) og Petur William Háberg (seinna ørindi)
    Lag: Ókent týskt tónaskald úr 17. øld

    1. Vælkomnir veri, tit gestir úr ymiskum heimum,
    saman við hjúnunum vígdu – at fegnast við teimum,
    sum her í dag
    góvu hvørt øðrum sítt „ja“,
    játtað av kenslum so reinum.

    2. Vit teimum ynskja av hjarta á hátíðardegi
    lukku og eydnu og signing á framtíðarvegi,
    eigi í lund
    tey Harrans frið hvørja stund.
    Hann veitir sannastu gleði.

    Vár Harri, tú, sum einaferð eitt brúdleyp signaði

    Orð: John Berridge
    Lag 1: William Henry Havergal
    Lag 2: Jens Guttesen
    Týtt: Victor Danielsen

    1. Vár Harri, tú, sum einaferð
    eitt brúdleyp signaði,
    ver sjálvur tú til staðar her,
    gev frið, vit biðja teg!

    2. Við náði brúður, brúðgóm prýð,
    lat náði lýsa teim,
    at friður hvørja stund og tíð
    má fylla hetta heim!

    3. Og signing ríka lat tey fá,
    hygg á tey, Harri, milt,
    at tey og alt, tey eiga, má
    av lukku verða fylgt!

    4. Við reinum kærleika tey fyll
    og Kristi sinnalag,
    at byrðar hvørt hjá øðrum still
    tey bera dag um dag!

    5. Við hopi, vend mót Himlinum,
    tey ferðast lat við tær,
    inntil tú sæst í skýggjunum,
    og øll vit savnast har!

    Villingarsjónin

    Orð og lag: Hans Jacob Kollslíð

    Tá ið meldurin í eitt bil steðgar á
    og tú sært at
    allur heimurin er ein pallur hjá tær
    og hjá hinum

    Ja, so er alt so broytt
    vit eru bara menniskju, sum eru
    saman her
    og tú kanst vera tú
    í hesari steinrunnu gomlu verð,
    sum nú er

    Klettarnir klovna tá brátt
    álvar og trøll trína í dyr
    og vit eru í heilt øðrum
    stað hóast alt er tað sama sum var

    Alt er møguligt, tá tú trýrt at tú kanst
    í tær sjálvum
    flyta øll tey fjøll, ið tær forða í dag
    innan í tær

    Og alt er púra nýtt
    vit eru bara menniskju, sum eru
    saman her
    og alt ber so væl til
    í hesari steinrunnu gomlu verð,
    sum nú er

    Klettarnir klovna tá brátt
    álvar og trøll trína í dyr
    einglarnir vísa seg tá
    at ganga ímillum okkum her
    tey fornisku tysja tá fram
    drekka sær sólargeislaskál
    tey koma úr himli og hel
    tey koma úr tær og so úr mær
    og vit eru í heilt øðrum stað
    hóast alt er tað sama sum var
    og eg vakni og síggi av tær
    eina vónríka sjón djúpt í mær

    Vælkomin veri her í dag

    Orð: Petur William Háberg
    Lag: Philipp Nicolai

    1. Vælkomin veri her í dag!
    Vit skulu nú á hesum stað
    ein merkisdag nú halda.
    Av hjartans grund várt ynski er,
    at friður Guds skal ráða her
    og vári veitslu valda.
    Tá skal
    lívsæl
    stundin verða,
    gleði bera
    teimum kæru
    hjúnum, sum vit vísa æru!

    2. Í felag hesi mongu ár
    tey livdu gjøgnum smíl og tár,
    sum lívið øllum bjóðar;
    tann trúgvin, sum tey uppi bar,
    hon álit teim og mongum var
    – tí tøkk frá okkum ljóðar.
    Varði
    parið
    Harrans megi
    á tí vegi,
    enn tað eigur,
    navni Guds til dýrd og heiður!

    Við Frelsaran kom eg ein dag á fund

    Orð og lag: Lelia N. Morris
    Týtt: Petur William Háberg
    Upprunaheiti: ’tis marvelous and wonderful

    1. Við Frelsaran kom eg ein dag á fund,
    hann frið til hjarta mítt bar.
    Eg segði: Áh, Harri, frá hesi stund
    :,: eg lív mítt skal ogna tær! :,:

    Niðurlag: Undurfult, undurfult,
    dýrabart og undurfult,
    hvat Harrin er míni sál,
    nei, helvtin ei enn er søgd!
    Áh, tað er undurfult,
    tað er dýrabart og undurfult,
    hvat Frelsarin er fyri mína sál.
    Nei, helvtin ei enn er søgd!

    2. Frá náði til náði hann leiðir meg
    í kærleika dag um dag.
    Alt bjartari dýrdina hómi eg
    :,: á ferð til hin sæla stað. :,:

    3. Og tá tað so undurfult vera kann
    her honum at dvølja hjá,
    hvat so, tá vit einaferð síggja hann
    :,: og talu hans lýða á? :,:

    Vit sum fremmand á fold kunnu vera

    Orð og lag: Judson W. Van DeVenter
    Týtt: Árni Jacobsen
    Upprunaheiti: We shall shine as the stars

    1. Vit sum fremmand á fold kunnu vera,
    teim ókend, sum fara framvið,
    men við dýrd okkum Harrin skal krýna
    at lýsa við hansara lið.

    Niðurlag: Tá vit skína sum stjørnur á hválvi
    í ljóma við Jesusar lið.
    Honum lík tá vit vera í ævir
    og njóta tann himmalska frið.

    2. Kanska aldri vit rík skulu vera,
    ei roknað teim viðgitnu lík,
    men at enda tey heilagu gerast
    í navni Immanuels rík.

    3. Er várt heim bert eitt tjald ella smátta
    – vit ørm fara hiðanífrá,
    faðireygað, sum skoðar í loyndum,
    sítt egna ei gloyma skal tá.

    Við krossin, har Frelsarin leið

    Orð og lag: Ira Forest Stanphill
    Týtt: Árni Jacobsen
    Upprunaheiti: Room at the cross for you

    1. Við krossin, har Frelsarin leið,
    er eitt skýli, sum svíkja skal ei.
    Í tí blóði, sum rann,
    sum frá synd reinsa kann,
    mong sálin sær ævigu frelsuna fann.

    Niðurlag: Við krossin er rúm til tín,
    við krossin er rúm til tín.
    Tó at mong funnu læ
    við Golgata træ,
    er við krossin enn rúm til tín.

    2. Um mong hava funnið tað stað
    og har gjørdust í sál síni glað,
    ja, so bíðar hann har,
    heimsins frelsari, tær,
    við krossin, har syndaskuld tín goldin varð.

    3. Hin frelsarahondin, hon ber,
    og hans kærleiki ævigur er.
    Um so sól gyllir leið,
    ella myrkrið seg seig
    um vegin, so svíkur tín frelsari ei.