Við Jordans á mítt eyga sær

    Orð: Samuel Stennett
    Lag: Amerikanskt
    Týtt: Símun Absalonsen
    Upprunaheiti: I am bound for the promised land

    1. Við Jordans á mítt eyga sær
    við langtan Kána’ansland.
    Við Jesus og tey kæru har
    er knýtt eitt ævigt band.

    Niðurlag: Eg stevni mót tí føgru strond.
    Áh, kemur tú við mær?
    Vit knýta bróðurfelagsbond,
    ævig sæla bíðar har.

    2. Og aldri dagur enda fær
    tí sæla landi í,
    og Sonur Guds er kongur har
    um endaleysa tíð.

    3. Ei neyð og nakað ilt kann ná
    tað dýrdarríka land;
    um sorg og sjúku her eg sá,
    har finst ei trældómsband.

    4. Skjótt standi eg á heimlandsstrond
    og síggi Jesus, teg.
    Títt andlit kært, ta særdu hond
    í ævir skoði eg.

    Vatn gav Jesus henni

    Orð og lag: J.H. Stringer
    Týtt: Árni av Reyni
    Upprunaheiti: Hun fik vand af Jesus

    1. Vatn gav Jesus henni,
    sum søkti heimsins brunn,
    og hon drakk av keldu
    frá Harranum.
    Hon sælan frið kendi
    og øðrum bendi
    tá til Harran Jesus
    at drekka lívsins vatn.

    2. Vatn tær Jesus gevur,
    tær nýtst ei heimsins brunn,
    drekk av lívsins keldu
    frá Harranum.
    Tú reinu flóð finnur
    og frelsu vinnur,
    um tú fert til Jesus
    og drekkur lívsins vatn!

    Vit menniskjabørn eru sett her á fold

    Orð: Meta av Fløtum
    Lag: Andrew Thomsen

    1. Vit menniskjabørn eru sett her á fold,
    eins og blómur í Guds urtagarð,
    hóast ymisk vit eru, í upphavi Gud
    okkum skapti í mynd síni væl.

    2. Í garðinum ymiskar blómur vit sjá,
    sera vakrar, ei gera tær mein,
    og í marglittum búnum tær prýða um vøll,
    ja, so serstøk er blóman, hvør ein.

    3. Og menniskjabarnið er serstakt, hvørt eitt,
    ja, av sonnum tað dýrabart er,
    og vit øll hava rætt til mannsømilig kor,
    tí vit líka nógv verd eru her.

    4. Komið, saman tí standið, tað styrki jú ber,
    komið, hjálpið hvør øðrum á ferð,
    kanska lívið hjá onkrum tá ljósari gerst,
    og nógv lættari byrðin tá er.

    Vit prísa tær, Gud, sum skapti

    Orð og lag: Andrew Berghamar

    1. Vit prísa tær, Gud, sum skapti
    alheimin, land og hav.
    Takk fyri lívsins gávur
    – við orðinum, tú gav.
    Øll náttúran vitnar,
    ja, himmallikam mong,
    bjørg og brim og bylgjur
    tær bera fagnaðarsong.

    2. Vit prísa tær, Gud, sum frelsir
    ta ætt, sum fallin var.
    Sonur tín kom av Himli,
    og vára straff hann bar.
    Hann gav sítt blóð á krossi
    og synd út strikaði,
    Jesus, vár loysnari dýri
    og øll vár rættvísi.

    3. Vit prísa tær, konga Kongi.
    Tú vanst á deyðans nátt.
    Vit nú av Himli teg vænta,
    títt fólk tú heintar brátt.
    Harri, tú ert um ævir,
    seg boyggja skal hvørt knæ,
    skjótt skulu heima vit vera
    – tær prísa loyst og glað.

    Vælkomin vársins vakri mai

    Lag: Johann Abraham Peter Schulz
    Týtt: Tummas Napoleon Djurhuus (leysliga úr týskum)

    1. Vælkomin vársins vakri mai.
    Sjá sólin skyggir heit
    um summardáaprýddan teig
    og sóljugula veit.

    2. Vælkomin vársins vakri mai.
    Hoyr fagran fuglaslátt
    frá morgunstund um alla leið,
    til døggin drýp’ mót nátt.

    3. Vælkomin vársins vakri mai.
    Nú kvøðið vársins sprund
    og dansið við um heyg og heið
    og kvøldarkvirra lund.

    Vit eru klovnar

    Orð og lag: Niclas Heri Jákupsson

    Tá eg var lítil, mangan eg græt
    Tá segði omma: halt nú uppat
    Tú suffar um regnið og hví tað er kalt
    tú grætur um einki og grenjar um alt

    Mín elskaða omma, hon segði, so vís
    “Á foldum tú skapar títt paradís
    men ven teg at smílast og flenna hvønn dag
    Ver tú ein klovnur – ger onnur fólk glað

    Verð tú ein klovnur hvønn einasta dag
    Verð tú ein klovnur og elska tú tað
    Verð tú ein klovnur hvønn einasta dag
    Verð tú ein klovnur og elska tú tað

    Eg bleiv so eldri og vísur sum hon
    og síðani tá havi eg aldrin havt gron
    Eg velji at smílast – eg flenni hvønn dag
    Eg eri ein klovnur – og eg elski tað!

    Mín elskaða omma – hon livir ei meir
    Men tað sum hon segði – tað ongantíð doyr
    Hvat onnur halda – legg ei í tað
    Verði tit klovnar – og gerið fólk glað

    Vit lovprísa tær, Faðir

    Orð: Asbjørn Standal
    Týtt: Hildegunn Steinhólm

    1. Vit lovprísa tær faðir, halleluja!
    Vit hálova tínum navni, halleluja!

    Niðurlag: Títt er valdið og æran! Halleluja!
    Halleluja, halleluja!

    2. Fyri dagin í dag, takk, halleluja!
    Fyri vón um morgindagin, halleluja!

    3. Tú komst niður til jarðar, halleluja!
    Tú vart píndur og áspyttur, góði Jesus.

    4. Skótt tú kemur í skýnum, halleluja!
    Máttu øll verið búgvin, góði Jesus!

    Verdugt er

    Verdugt er,
    verdugt er,
    verdugt er Guds Lamb.

    Vit prísa tær, tilbiðja teg
    og lyfta navn títt høgt.
    Vit boyggja knø og bera fram
    til tín ein hjartans song.

    Tí tú ert okkar’ kongur,
    tú ert okkar’ Harri.
    Vit æra eina teg,
    eingin er sum tú.

    Við trónu Guds í Himlinum

    Orð: Charitie Lees Bancroft
    Lag: Vikki Cook
    Týtt: Øssur Berghamar
    Upprunaheiti: Before the throne of God above

    1. Við trónu Guds í Himlinum
    eitt skýli er hjá míni sál.
    Ein høvuðsprest eg havi, sum
    í náði tala kann mítt mál.
    Mítt navn er skrivað í hans hond,
    og rist í hjarta hans tað er,
    Mær forða kunnu eingi bond,
    tá hann meg verjir og meg ber.

    2. Og tá hin óndi freistar meg,
    fordømir hjarta, sál og sinn,
    Eg hyggi upp, tá síggi eg
    mín harra, sum vann sigurin.
    Hann syndafríur sjálvur var,
    men mína skuld hann tók á seg,
    Nú Faðirin á Sonin sær,
    í honum fjaldur eri eg.

    3. Vár Frelsari nú heiður fær,
    mín rættvísi er eina hann,
    ei broytist hann, sum er og var
    og lívið æviga mær vann.
    Nú kann ei deyðin gera mein,
    tí hann við blóði keypti meg.
    Mín sál er frelst og tváað rein
    og kann í honum gleða seg.

    Vit í hjørtum várum fegnast um tað verk, ið her er framt

    Orð og lag: Øssur Berghamar

    1. Vit í hjørtum várum fegnast um tað verk, ið her er framt,
    sáðið, sum í trúgv er sáað ár um ár.
    Harrans rødd her hevur ljóðað kærleiksfult og álvarsamt,
    søgan søgd er, sum kann grøða syndasár.

    Niðurlag: Harrin hevur verið góður, og hann signaði
    Orðið, sum er altíð nýtt, og ávøkst ber.
    Stór var náði Guds og megi,
    honum prísa vit við gleði,
    sum vit halda á at tæna honum her.

    2. Vitnisburðir hava ljóðað – mong ein sál varð endurfødd,
    og vit gleddust saman, signing stór tað var.
    Saman sungu vit um Jesus – lyftu upp vit vára rødd.
    Mangan kendu vit, at Himmalin var nær.

    3. Tey, sum undan hava gingið og í áliti á Gud
    tóku trúarstig – vit minnast tey í dag.
    Tí við eldhuga og ídni tey í verki tóku lut,
    og við tøkk vit minnast teirra hjartalag.

    4. Harrin Jesus er hin sami – latið okkum tí hvør sær
    halda á í trúgv og treysti hond í hond.
    Kristi afturkoma nærkast, skjótt vit eru komin har,
    stríðið endað er – á føgru heimlandsstrond.