Yvir havið

    Orð og lag: Holgar Jacobsen

    Vit líta fjallatindar á
    og spegilsblanka hav
    Og gleðast yvir skapanarverk
    ið Harrin okkum gav
    Ùr fjarðum londum flytifuglar
    koma langa leið
    yvir havið tey finna sær heim

    Hygg líðirnar so grønar
    himnaloftið vakurt blátt
    Ein angi er av gróðri
    og ein sól av himni hátt
    Og fólkið kemur søkjandi
    sum fuglurin á ferð
    Yvir havið tey finna sær heim

    Vit eru mannabørn eg og tú
    Hvør ert tú,og hvør eri eg
    Er eitt havdýpi millum her
    Tað er tó bara okkara verð

    Er menniskjan ov torskild
    ella verðin alt ov stór
    Vit stemba eftir ókendum
    og syngja ei í kór
    Men náa vit tó nakað
    lagnan er so kensluleys
    Yvir havið tey leita sær heim.

    Yvir um havið fjøld síggi eg

    Orð: Noah B. Herrell
    Lag: Haldor Lillenas
    Týtt: Hákun Djurhuus
    Upprunaheiti: Lord, send me there

    1. Yvir um havið fjøld síggi eg,
    syndtyngd og fjøtrað, kallar á meg,
    bønandi kallar og væntar eitt svar,
    glaður eg svari: Gud, send meg har.

    Niðurlag: Gud, send meg har,
    áh, Gud, send meg har;
    glaður eg svari: Gud, send meg har,
    so milliónir fáa eitt svar.
    Glaður eg svari: Gud, send meg har.

    2. Pápar og mammur trilva í nátt,
    vóna, at ljósið koma skal brátt,
    Ljósið – Guds Lamb, sum her synd heimsins bar,
    glaður eg svari: Gud, send meg har.

    3. Brøður og systrar, skapt í Guds mynd,
    hjálparleyst doyggja, andliga blind,
    hvør vil tey vinna, ver kvikur og far;
    glaður eg svari: Gud, send meg har.

    4. Jesus er Hirðin, leitar upp tann,
    sum viltist burt og vegin ei fann,
    hann hoyrir bønir og grát teirra sær;
    glaður eg teski: Gud, send meg har.

    Yndislig, føgur

    Orð: Nikolai Frederik Severin Grundtvig
    Lag 1: Ludvig Mathias Lindeman
    Lag 2: Johan Adolph Gether
    Týtt: Louis Zachariasen
    Upprunaheiti: Hyggelig rolig

    1. Yndislig, føgur,
    kongssalur høgur,
    Guð, er tín búð;
    sál míni leingist,
    hjarta mítt treingist,
    tráar í trú
    eftir at finna hin dýrdmikla lut,
    hjá tær at búgva, o, livandi Guð.

    2. Góðskunnar keldu,
    Guð mín við veldi,
    nevni eg teg;
    í tínum sali
    spurv møtir svalu
    – hvat eri eg?
    Himnanna fuglum teim reiðir tú ból,
    veit tínum tænara bústað og skjól.

    3. Dagar úr vali,
    túsund í tali
    heimurin sær;
    kunnu teir metast,
    javnbjóðis setast
    við ein hjá tær,
    tá ið á sanganna veingjum mín sál
    helt upp um stjørnurnar mið sítt og mál?

    4. Eydnast og trívast,
    megnast, upplívast
    skulu vit øll,
    mennast í megi,
    hevjast í gleði
    mót himnahøll,
    hagar, sum eygað ei grætur, men lær,
    gudanna Guð tað í dýrd síni sær.

    Yvir Kárans víðu fløtur, yvir gjáir, skørð og gil

    Orð og lag: Kajfinn Hammer
    Viðmerking: Yrktur í 1992.

    1. Yvir Kárans víðu fløtur, yvir gjáir, skørð og gil
    frá Kaldea tú tær skundar, tí tú Guði fylgja vil;
    inn í Kána’ans land tú stevnir, er við Ábraham á ferð,
    fram í somu trúgv tú gongur, høgt tú sigursmerkið ber!

    Niðurlag: Móti tær við breyð og víni kemur prestur hægsta Guðs,
    tá tú sigrandi úr stríði kemur heim;
    Melkisedek mót tær kemur, signar teg við signing Guðs
    har í :,:Sjave:,:Kirjata’im!

    2. Hygg, so langt sum eygað røkkur, hetta landið tað er títt
    heilt frá Sjikkaron til Se’irsfjall og Gilgal grønt og frítt;
    frá En-Sjemesj keldum, Kirjat-Sefer og til Ákors dal,
    heilt frá Jordansá til Kádesj-Barnea við lyftum uttan tal!

    3. Hóast svikabrøgd og álop, hóast onnur sneiða av,
    aldri máttloysi og vantrúgv rúm í hjarta tú tó gav;
    nei, tú stevnir út í stríðið eins og Otniel, Ehud,
    og sum Sjamgar, Jósva, Káleb setur álit títt á Guð!

    4. Kom við boga og við ørvum, legg á bogan tína hond,
    lat tað kennast, at í tær víst býr ein óspilt, salvað ond!
    Lat upp gluggan móti eystri, sigursørv frá Guði skjót,
    Áramittar fell í Áfek, slít upp Ámalek við rót!

    5. Brót upp kunnleika um Guð úr nýggjum lendi undir bøn,
    kasta frímóðið ei frá tær, tí tað hevur stóra løn!
    Hond tín løgd jú er á plógvið, doyptur er sum skrivað stóð,
    sigur vinnur vegna vitnisburðsins orð og Lambsins blóð!

    6. Á, hvør undurfull ein frelsa, tú í Kristusi fekk lut,
    legg ei í um tú úr Laodikea verður tveittur út!
    Hoyr, frá Gilgal eingil Harrans talar: Eg teg leiddi út!
    Stór er løn tín, vinur, tí tú hevur valt hin góða lut!

    You’re Still So Good

    Orð: Lena Anderssen
    Lag: Jákup Zachariassen

    Lord You are the music in my life
    Lord You sing the sweetest melody
    Forever Lord my lips will testify
    That You’re good, You’re oh so good to me

    When I call Your name
    You’re the song that sings of grace
    And the light that shines before my feet
    Oh, You’re still so good to me

    Lord You are a fountain for my soul
    And Lord You are a healing stream
    Trouble sinks and my cup overflows singing
    You’re good, You’re so good to me

    When I call Your name,
    You’re the voice that sings of grace
    And the light that shines before my feet
    Oh, You’re still so good to me

    When I call Your name
    You’re the song that sings of grace
    And I wanna sing in harmony
    You’re still so good to me
    When I call Your name
    You’re the song that sings of grace
    And the light that shines before my feet
    Oh You are so good to me

    You are the one

    Orð: Jens Marni Hansen og Lena Anderssen
    Lag: Jens Marni Hansen

    I could be just another guy
    Love you
    then walk out of your life
    but I’m here
    for better or for worse
    I know the meaning of these words

    You are
    the one I’ll always love
    It’s new
    so let us take it slow
    You are my princess
    You’re the sun
    You are the one

    These eyes
    see nothing but your smile
    These feet
    will walk with you for miles
    These hands
    are empty without yours
    This heart
    has never been so sure

    It’s so good this feeling
    I know you feel the same
    It’s so good this feeling
    I know you feel the same

    You Are All

    EivørPetur Pólson
    Orð og lag: Eivør Pálsdóttir
    Týtt til enskt: Petur Pólson
    Føroysk útgáva: Tú ert alt

    You are all
    You’re the sunlight
    You are all
    You’re the dark night
    You are all
    You’re the sweetness
    All that is shining
    And all that fades out

    You are all
    You are sadness
    You are all
    You are tears that run from my eyes
    All that is shining
    All that is fading
    You’re the beginning
    And the ending

    You are all
    You are summer
    You are all
    You are winter, spring and fall
    You are all
    The heart wants to cherish
    You are all
    The heart wants to perish

    You are all
    You are sadness
    You are all
    You are tears that run from my eyes
    All that is shining
    All that is fading
    You’re the beginning
    And the ending

    You are all
    You are sadness
    You are all
    You are tears that run from my eyes
    All that is shining
    All that is fading
    You’re the beginning
    And the ending

    Yvir hitt villa og brúsandi hav

    Victor Danielsen
    Lag: Thomas H. Bayly
    Týtt: Victor Danielsen

    1. Yvir hitt villa og brúsandi hav
    leiðin ber heim, hon ber heim;
    tykist enn skútan at fara í kav,
    leiðin ber heim, hon ber heim;
    missið ei mótið, men haldið bert vakt!
    Harrin um borð er, sum hann hevur sagt;
    undir hans vernd fær ei ónt okkum rakt –
    leiðin ber heim, hon ber heim.

    2. Ódnin so hørð okkum saka ei kann,
    leiðin ber heim, hon ber heim;
    Jesus er við, okkum svíkur ei hann,
    leiðin ber heim, hon ber heim;
    skjótt, áh, so skjótt vit í havnina ná,
    skjótt í Guds Himli ein bústað vit fá,
    lyftið er trygt, sum vár sál lítur á –
    leiðin ber heim, hon ber heim.

    3. Meðan vit eru á ferðini enn –
    leiðin ber heim, hon ber heim –
    boða vit frelsu til doyggjandi menn –
    leiðin ber heim, hon ber heim –
    kunngera gomlum og ungum, at tey
    frelst kunnu verða úr synd og úr neyð
    bert við at trúgva á Krist og hans deyð –
    leiðin ber heim, hon ber heim.

    4. Tá so at enda er stormur og stríð,
    heima í Himmalsins havn
    eru vit – æviga bjargað og frí –
    heima í Himmalsins havn.
    Harrin tá prísið og heiðurin fær,
    sum her á ferðini við okkum var,
    ei okkum slepti, men trygt okkum bar
    heim í ta himmalsku havn.

    Ynskifløskan

    Orð og lag: Steintór Rasmussen

    Eg havi savnað fløskur, eitt ótal er av teim.
    Tær rekast um alt landið, og einaferð var ein,
    hon sjáldsom var á liti, av glasi og av skap,
    og á tí runda hálsinum ein løgin proppur sat.

    Eg tók ta góðu fløsku upp í mína hond,
    og tá eg rykti proppin av, til sjóndar kom ein ond.
    – Á, takk tú góða barnið, tú bjargað hevur mær.
    Ynski trý tú eigur, eg alt kann geva tær!

    Skal eg velja súkklu ella skjótan hest?
    Eitt teppi, sum kann flúgva, hvat tørvar mær nú mest?
    At duga væl at rokna, at síggja babba meir?
    At ongin aftur argar, mín hundur ikki doyr?

    Nei, ei er lætt at vita, hvat eg skal ynskja mær.
    Um friður er í heiminum, og trygt hjá mær og tær.
    Um ynski eitt er eftir, lat onkran fáa tað,
    sum er í neyð og vónar, at fáa hjálp í dag.