Í himmalin á fold vit longu eru sett

    Orð: Árni Jacobsen
    Lag: Torkil Mørkøre

    Í himmalin á fold vit longu eru sett
    í Kristusi, vit kalla vár frelsara og klett.
    Av Jesu dýrd at skoða her aldri gerast mett
    — tí, hann er tann, ið frelsa sálir kann.

    Dýr er Guds ríka náði, sum fyrigevur synd,
    og setur tey í frælsi, í myrkri trivla blind.
    Hann fyri okkum letur upp ta føgru himmalgrind
    — tí, hann er tann, ið frelsa sálir kann.

    Tú sál sum uttan vissu í lívi ferðast her
    og støðugt óttast fyri, hvat framtíðin tær ber,
    legg lív títt nú í Jesu armar, bjargaður nú verð
    – tí, hann er tann, ið frelsa sálir kann.

    Tá jólastjørnan blaktrar

    Orð: Betty Ehrenborg-Posse
    Lag: Týskt
    Týtt úr donskum: Ismar Joensen
    Upprunaheiti: När juldagsmorgon glimmar

    1. Tá jólastjørnan blaktrar,
    eg leiti mær á fund,
    :,: har Sonur Guds svav søtan svøvn
    á krubbu náttarstund. :,:

    2. Hvør stórt, at tú, áh, Jesus,
    til jarðar komst ein dag.
    :,: Um frið tín og um frelsuna
    eg syngi gleðilag. :,:

    3. Mær tørvar teg, Guds Sonur,
    barngóði vinur mín,
    :,: varðveit tú meg, áh, Jesus Krist,
    mær fylgi náði tín. :,:

    4. So skal eg, Himnadrottur,
    við gleði fagna tær.
    :,: Takk fyri jólagávuna,
    sum við tær givin var. :,:

    Har í Dávids fagra staði

    Orð: Cecil Frances Alexander
    Lag: Henry John Gauntlett
    Týtt: Árni Jacobsen
    Upprunaheiti: Once in royal David’s city

    1. Har í Dávids fagra staði,
    Betlehem, sum minstur er,
    settur høgt av Harrans náði,
    so at tú av øllum ber.
    Ja, í einum fjósi har
    Harrin Jesus føddur varð.

    2. Hátt av himlahædd kom niður
    hann, sum Harri alra er.
    Krubban har á einum bási
    var tað skjól, ið hann fekk her.
    Til sítt egna kom hann har,
    men hjá teimum rúm ei var.

    3. Gjøgnum barnaár so vøkur
    lýðin hann til hvørja tíð
    livdi í síns faðirs vilja,
    verki hansara var í.
    Gævi tað meg minti á,
    at eg líkjast honum má.

    4. Fyridømi var hann okkum,
    eins og vit hann vaks til mans,
    hann var veikur, hjálparleysur,
    gleði, sorg var lutur hans.
    Altíð troyst í sorg hann bar,
    glaður við teim glaðu var.

    5. Og til síðst av náði skal eg
    Harrans kærleiksandlit sjá.
    Hann, sum var í fjósi føddur,
    nú Guds trónu situr á.
    Síni kæru heim hann ber,
    heim, har Jesus sjálvur er.

    Hoyrið tey tíðindi, undurfull boð

    Friedrich Silcher
    Orð: Gerhard Fleischer (1. og 3. ør.) og Árni Jacobsen (2. ør.)
    Lag: Friedrich Silcher
    Týtt: Árni Jacobsen
    Upprunaheiti: Hörst Du die Botschaft (Hea ye the message that comes from afar)

    1. Hoyrið tey tíðindi, undurfull boð:
    Stjørna á hválvinum lýsa man so,
    skyggir og glampar, so náttin gerst ljós,
    lýsir og leiðir til neyðarsligt fjós.
    Fegnist og sleppið ei vónini her,
    tí har í krubbu ein frelsari er.

    2. Hoyrið tey tíðindi, signað og góð.
    Aldri skal fána hitt himmalska ljóð,
    einglarnir sungu á Betlehems ong:
    Boðini dýru um konganna Kong.
    Hirðar og vísmenn seg løgdu á knæ,
    heilsaðu barninum, tilbóðu tað.

    3. Hoyrið tey tíðindi, einføld og greið:
    Sonur Guds niður á jørðina steig,
    kom til at frelsa og doyggja ein dag,
    syndarum vinna ein ævigan stað.
    Jarðið alt hatur, á hjørtunum vann,
    hoyrið tey tíðindi – trúgvið á hann!

    Lurta hoyr ein boðskap góðan

    Orð: Árni Jacobsen
    Lag: Torkil Mørkøre

    1. Lurta hoyr ein boðskap góðan
    Hoyr hvat Jesus býður tær
    Tú, sum ferðast heimsins leiðir
    Jesus bjóðar hvílu hjá Sær.

    Niðurlag: Sannan frið Hann tær skal veita
    Himmals hvílu gevur tær
    Tann ið á Hann her vil trúgva
    Ævigt lív frá Honum fær

    2. Hann sum tekur heimsins byðrar
    Hann sum bond at loysna fær,
    Hann sum sjálvan seg lat ofra
    Og sum alla synd heimsins barð.

    3. Legg títt lív í Jesu hendur
    Lít á Hann, sum vón tær ber
    Lat Hann leiða gjøgnum lívið
    Tí tá verður signa tín ferð.

    Jesus, eg komi nú

    Fanny Crosby
    Orð: Fanny Crosby
    Lag: William Howard Doane
    Týtt: Johan við Neyst

    Jesus, eg komi nú eina til tín
    og hoyri tína rødd tala til mín.
    Tú ert mín frelsari, teg bert tilbiði eg.
    Á, sum mær tørvar teg á ferðini.

    Heilagi troystari vitja meg nú!
    So at eg skína kann bert fyri teg!
    Alstóra veldi títt spennir so høgt og vítt.
    Tí kann nú hjarta mítt fegnast so frítt.

    Frelsari, lívga meg og ger alt ljóst!
    Drag tyngdar syndarar inn til títt bróst!
    Á náttarvøkuni kom tú og vitja meg.
    Skjótt skal eg síggja teg í luftini.

    Á, takk Gud fyri orðið

    Orð: John Hullah
    Lag: W.W. How
    Týtt: Johan við Neyst

    Á, takk Gud fyri orðið og vísdóm himli frá.
    Tín sannleiki ei svitast, títt ljós meg lýsir á.
    Eg prísi tínu ljósi, sum kom av himli hátt,
    tað lykt er fóti mínum og ljós á myrku nátt.

    Guds samkoma er dýrtkeypt, so undurfull hon ber
    hitt sanna ljós og skínur ígjøgnum myrkrið her.
    Hon er hitt gylta skrínið við skattum skyggjandi,
    hon er hin sanna myndin av Kristi likami.

    Guds samkoma enn skínur, men skjótt hon burtur fer.
    Hon stendur sum ein viti, tá mjørki, myrkur er.
    Sum kumpass, segl og sjókort hon er á ferðini.
    Tá ódnasjógvar bróta, hjálp okkum frelsari!

    Lat okkum altíð vera sum gullið skínandi,
    so fólkasløg tey síggja hin sanna ljósins veg.
    Sum pílagrímar ferðast vit gjøgnum skýggj so svørt,
    inntil vit síggja Jesus hin morgunstjørna bjørt.

    Ein dag í senn

    Orð og lag: Peggy R. Terry
    Týtt: Dagny Tróndheim

    Ein dag í senn at liva meg lær,
    Harri, vilt tú meg leiða,
    byrðar og sorg ei vinna á mær,
    er Jesus við mína síðu.

    Ein dag í senn at liva meg lær,
    hjálp mær, mín Gud at søkja og finna
    tín vilja við mær til júst henda dag,
    so náttin gerst søtari mær.

    Bara at liva ein dag í senn,
    takksamur Gudi tæna,
    virka og vinna ófrelstar menn,
    á náði, góðsku Guds vísa.

    Títt lív hevur virði

    Orð: Árni Jacobsen
    Lag: Ókendur

    Títt lív hevur virði,
    júst teg var tað fyri,
    at Kristus ofraði lívið.
    Til dóms mátti ganga, á krossinum at hanga,
    so at mannaættin bjarging kundi fá.

    Fullført varð verkið,
    tá dómurin sterki varð vunnin,
    vit frí kundu standa.
    Úr deyðans bondum mót himmalsins strondum
    stevnir sálin, sum á Jesus hevur trúð.

    Um tung er tín gøta,
    myrk mong ein løta,
    títt lív av syndini markað,
    ein er vinurin blíður,
    sum dagar og tíðir ynskir frelsa teg og leiða teg á mál.

    Hoyr hvat hann sigur og bønliga biður.
    “Við dyrnar eg standi og banki.
    Um tú meg hoyrir,
    ei frá tær meg koyrir,
    eg í lívi tínum festa skal búgv”.

    Eina Guds kærleiki

    Orð og lag: Paris
    Týtt: Johan við Neyst

    Eina Guds kærleiki, sum so meg eskaði,
    at Jesus ofraði seg fyri meg.
    Halleluja! Lat heimin síggja meg,
    ja, bert í Jesusi, sum meg útfríaði.
    Tá frøist eg við lovsongi.

    (Mín sál er)
    :,: glað og frelst av náði,
    tí Jesusar blóð meg tváaði.
    Glað og frelst av náði,
    skjótt landið síggi eg:,:

    Stórt, at eg Jesus fann.
    tí at mær tørvar hann.
    Lovsyngja nú eg kann um Frelsaran.
    Halleluja! Óttast tú syndina, far tá til Golgata skoða tín Frelsara.
    Og sál tín tá lovsyngja má.

    …dýrdin, æran, æran øll er Guds.