Har í Dávids fagra staði

    Orð: Cecil Frances Alexander
    Lag: Henry John Gauntlett
    Týtt: Árni Jacobsen
    Upprunaheiti: Once in royal David’s city

    1. Har í Dávids fagra staði,
    Betlehem, sum minstur er,
    settur høgt av Harrans náði,
    so at tú av øllum ber.
    Ja, í einum fjósi har
    Harrin Jesus føddur varð.

    2. Hátt av himlahædd kom niður
    hann, sum Harri alra er.
    Krubban har á einum bási
    var tað skjól, ið hann fekk her.
    Til sítt egna kom hann har,
    men hjá teimum rúm ei var.

    3. Gjøgnum barnaár so vøkur
    lýðin hann til hvørja tíð
    livdi í síns faðirs vilja,
    verki hansara var í.
    Gævi tað meg minti á,
    at eg líkjast honum má.

    4. Fyridømi var hann okkum,
    eins og vit hann vaks til mans,
    hann var veikur, hjálparleysur,
    gleði, sorg var lutur hans.
    Altíð troyst í sorg hann bar,
    glaður við teim glaðu var.

    5. Og til síðst av náði skal eg
    Harrans kærleiksandlit sjá.
    Hann, sum var í fjósi føddur,
    nú Guds trónu situr á.
    Síni kæru heim hann ber,
    heim, har Jesus sjálvur er.

    Harrin nú kallar, kallar, kallar

    Orð: Jákup Olsen
    Lag 1: Jens Guttesen
    Lag 2: John R. Sweney

    1. Harrin nú kallar, kallar, kallar;
    lurta nú, sál, hann kallar á teg!
    Vend tær til Harran, hoyr nú, hoyr nú,
    far ikki longur hin myrkursins veg!

    Niðurlag: Jesus teg kallar;
    hví vilt tú drála!
    Frelsa kann fáast og fáast í dag;
    kom nú til Jesus!
    Hann skal teg frelsa;
    Kom, sum tú ert, sig kallinum ja!

    2. Orðið nú ljóðar, ljóðar klárligt,
    orðið um frelsu, frelsu til tín;
    Jesus teg biður, eymur, mildur:
    Alt fyrigevi eg, kom nú til mín!

    3. Harrin enn bíðar, bíðar, bíðar,
    kallið nú ljóðar, Andin er nær;
    synd tína stóru, alla, alla
    Jesus á krossinum fyri teg bar.

    4. Ivast ei longur, gríp nú lívið,
    lýð evangeliið, frelstur nú ver!
    Náttin, hon nærkast, ævig, ævig,
    aldri tað aftur at lýsa tá fer.