O, Jesus lat upp míni eygu

    Orð: Lina Sandell
    Týtt: Edmund í Garði

    1. O, Jesus lat upp míni eygu,
    at mína ogn eg síggja kann!
    Eg eigi Faðir, sum mær segði,
    :,:Hann barn Sítt aldri gloyma man.:,:

    2. Eg eigi bróður við Guðs sæti,
    sum altíð fram í bøn meg ber.
    Eg eigi náðiflóð so mæta,
    :,:sum himnahválvið víða fer.:,:

    3. Eg eigi Talsmann, sum í neyðum
    ber troyst og vón, o, sæla góð!
    Eg eigi ævigt lív í deyða,
    :,:mær frið og treyst ber Jesu blóð.:,:

    4. Eg kenni Ævinleikans Ríki,
    ein náðifavn, eg opnan fann;
    og dýrdarkrúnu, ei finst líki,
    :,:ein arvur, sum mær Jesus vann.:,:

    5. Eg eigi tí ei syrgin vera,
    sum slíka sælu fekk í lut;
    og vil mær ivin ótta bera,
    :,:eg kenni Lívsins ríka Guð.:,:

    6. O, Jesus Krist, lær meg at goyma
    Tín trúarlovsang barmi í;
    og lat meg krúnuna ei gloyma,
    :,:Tú goymdi mær frá fyrstu tíð.:,:

    Lær meg at kenna leiðir tínar

    Orð: Jakob Peter Mynster Paulli
    Lag 1: Ókendur
    Lag 2: Sigurd Lunde
    Týtt: Edmund í Garði
    Upprunaheiti: Lær mig at kende dine veje

    1. Lær meg at kenna leiðir tínar,
    við treysti fúsur ferðast tær;
    eg veit, at allar ognir mínar
    er borgað góðs, tú lænti mær.
    Men vil tín sterka hond meg leiða,
    eg altíð málið grant kann sjá
    og nýggja himlavón man eiga,
    so hvørt ein vón her fellur frá.

    2. Lær meg at kenna tínar tankar,
    teir venjast til at hugsa her;
    um hjarta mítt í angist bankar,
    so treyst tú mær í barmin ber.
    Tá eg kann ongan útveg skoða,
    sig mær so útveg tín, áh, Gud!
    Tá kann eg síggja morgunroða
    her gylla sút og sorgarlut.

    3. Men lær meg fram um alt at kenna
    tín kærleika, sum mark ei ber;
    hann stjørnufjøld fær bjart at brenna,
    tá eydnusól til viðar fer.
    Tað tár, hann elvdi, burt hann kysti,
    tað sár, hann slerdi, grøðir hann,
    hans leið ber gjøgnum tað, vit mistu,
    so sálin himladýrd har fann.

    Prísa, sál mín, himnadrotti

    Orð: Henry F. Lyte
    Týtt: Edm. í Garði

    1. Prísa, sál mín, himladrotti,
    til hans trónu lov fram ber;
    leyskeypt, grødd við krossins mátti,
    synd tín fyrigivin er.
    Prísið Gudi! Prísið Gudi!
    Hann um ævir kongur er.

    2. Prísa náði hans og yndi
    móti fedrum farnu tíð;
    fyri revsing hann oss sýndi
    mangan signing, mild og blíð.
    Prísið Gudi! Prísið Gudi!
    Trúfesti hans ber at ský!

    3. Faðirliga hann oss leiðir,
    forløg vár hann kennir væl,
    okkum allar gøtur greiðir
    og frá óndum bjarga skal.
    Prísið Gudi! Prísið Gudi!
    Tit, sum náðin gjørdi sæl!

    4. Einglar, hjálpið oss at prísa,
    tit, hans orðum geva ljóð!
    Sól og máni, tit, ið lýsa,
    heiðrið Gud á himnaslóð!
    Prísið Gudi! Prísið Gudi!
    Náði hans er ævig góð.

    Møtast vit, tá lív er liðið, hinumegin Jordaná

    Orð: Horace C. Hastings
    Týtt: Edmund í Garði

    1. Møtast vit, tá lív er liðið,
    hinumegin Jordaná,
    og við frelstum finna bústað
    allar ævir Guði hjá?

    Niðurlag: :,:Møtast vit:,: frelst á Lívsins Ljósu Strondum,
    har øll jarðarneyð og syndin er í allar ævir av?

    2. Møtast vit í Halga Staðnum,
    fram við Lívsins reinu Á?
    Har ei verður nátt og myrkur,
    Guð er sjálvur Ljósið tá.

    3. Har tey endurloystu syngja
    Guði lovsong hvønn ein dag
    frammi við Guðs Dýrdartrúnu,
    tí tey náddu Lívsins Stað.

    4. Møta vit har teimum kæru,
    sum her fóru okkum frá,
    í Guðsdýrdini tey hoyra
    nevna oss við navni tá?

    5. Tá ið Harrin Jesus kemur,
    møta vit tá Honum glað,
    tí vit høvdu her á foldum
    Hansar ríku frelsu sæð?

    6. Ja, um bert vit fevna faldin
    av Hans kappa her á fold,
    vovin av Hans Orð’ og dópi,
    vín og breyði – Jesu hold!

    7. Ja, um her vit Honum tæna,
    stíga í Hans hirðaspor,
    tá vil Hann av náði bjóða
    okkum til sítt Kongaborð.

    Niðurlag: Tá vit glað, tá vit glað,
    møtast frelst á Lívsins Strondum,
    har øll jarðarneyð og syndin
    er í allar ævir av.

    Sælasta vissa, Jesus er mín

    Orð: Fanny Crosby
    Týtt: Edmund í Garði
    Upprunaheiti: This is my story, this is my song / Han er min glede, Han er min sang

    1. Sælasta vissa, Jesus er mín,
    Hann er mín Hirði, nevnir meg Sín.
    Sælasta vissa, bjartasta mál,
    Jesus meg keypti, likam og sál.

    Niðurlag: Jesus, mín gleði, lovsongur mín
    ljóða skal altíð, altíð til Tín!
    Heima hjá Guði æviga tíð
    sál mín skal frøast fegin og frí.

    2. Alt gav eg Honum, alt tá eg vann,
    frelsunnardagur ljósur upprann!
    Himmalin opin, einglar frá Guð’
    boðaðu foldum dýrasta lut.

    3. Nú kann eg hvíla, sálin er glað,
    tí eg í trúnni klárt havi sæð:
    Hjartað er tváað, goldin mín skuld,
    synd mín í havsins dýpi er huld.

    4. Fyltur við Anda, kærleikans makt,
    doyptur úr erva, sum Hann hevur sagt!
    Eldur á tungu, eld í mítt bróst,
    Hann hevur fylt meg, gjørt alt so ljóst.

    Mítt lív Eg fyri teg á krossins træi gav

    Orð og lag: Frances R. Havergal
    Týtt: Edmund í Garði

    1. Mítt lív Eg fyri teg á krossins træi gav,
    eg vildi bjarga tær úr synd og deyðans kav’.
    Mítt lív, Mítt lív tað gav Eg tær,
    – men tú, hvat gavst tú Mær?

    2. Míns Faðirs ljósu búð og himnasælan frið,
    á Míni foldarferð Eg mátti sakna við!
    Eg fór frá øllum fyri teg,
    – hvat gerst tú fyri Meg?

    3. Eg leið nógv fyri teg, meir enn tú fata kann;
    og heimsins synd Eg bar, Mítt blóð á krossi rann!
    Eg bar, ja, bar alt fyri teg,
    – hvat bert tú fyri Meg?

    4. So hevði Eg til tín frá Faðir Mínum við,
    ein ríkan dýrdargrip av náði og av frið!
    Ein sælan arv Eg beri tær,
    – hvat vilt tú bera Mær?

    5. Á, sál, gev Guði alt títt lív og tíni ár!
    Slepp heimsins gleði nú, hon ber tær sakn og sár!
    Gev Jesusi nú sjálvan teg,
    so greiðir Hann tín veg!

    Vit fingu eini gleðiboð at hoyra

    Orð: Edmund í Garði

    1. Vit fingu eini gleðiboð at hoyra,
    av himni send til syndugt mannaoyra:
    nú morgunstjørnan upp um sýn er runnin,
    og gøtan í Guðs garð er afturfunnin.

    2. Vit fingu eini gleðiboð at eiga,
    at henda morgunstjørna vil oss leiða.
    O, fylkist undir henni sálir allar,
    hon førir okkum bjargað heim til hallar!

    3. Vit fingu eini gleðiboð at bera:
    her kemur hann, sum sinnið lætt kann gera,
    við hjartafriði, smáttum í og borgum,
    so takkarsongur ljóðar hvønn ein morgun!

    Tú, Harri Krist

    Orð: H.C. Sthen
    Týtt: Edmund í Garði

    1. Tú, Harri Krist,
    mín frelsa vist
    og vón ert tú aleina;
    eg trúgvi tær,
    o, ver hjá mær
    hvørt fótafar
    við tínum orði reina!

    2. Tín náði blíð
    um alla tíð
    mín trygga grund skal vera;
    o, Jesus mín,
    for deyða tín
    mær miskunn sýn,
    lat synd mær einki gera!

    3. Er sorgin sár,
    og renna tár,
    tú ugga vilt og grøða;
    ei neyð er har,
    sum tú ert nær,
    ið frið oss bar
    og vil oss ævigt frøa.

    4. Eg hoyra vil
    tær, Jesus, til,
    tú, sum meg vinna vildi;
    kom, Harri, inn
    í sál og sinn
    og sigur vinn
    við tíni mekt og mildi!

    5. Tá veit eg vist,
    o, Jesus Krist,
    tú vilt ei frá mær fara;
    tú boðar frá:
    Meg kalla á,
    hjálp skalt tú fá,
    eg skal í neyð teg varða!

    6. Guð, gev oss so,
    við tíni boð
    vit liva okkum saman,
    at vit tær hjá
    av tíni náð
    frelst kunnu fá
    í himli gleði! Amen!

    Tín frelsari teg spyr í dag

    Orð: Johannes Barstad
    Lag: Guttorm Ihlebæk
    Týtt: Edmund í Garði

    1. Tín frelsari teg spyr í dag,
    um tú vilt gera ferðalag,
    so hann kann trúgvur leiða teg
    um lívsins vandafulla veg?

    2. Hann elskar teg so høgt og stórt,
    tað sýnir alt, hann hevur gjørt.
    Hann elskar teg um mark og mál,
    o, gev nú honum lív og sál.

    3. Hann vil teg leiða fram á mál,
    frá óndum bjarga tíni sál,
    hann lekja vil hvørt sár og mein,
    so sál tín gleðist, rík og rein.

    4. Við gráti legg teg til hans barm,
    tá synd tín veldur honum harm,
    og verður kring teg oytt og kalt,
    til Jesus gakk, sig honum alt.

    5. Søk hann í bøn, les hansar orð,
    og søk hans dýra altarborð,
    sig honum ja, tí ónda nei,
    o, gloym so frelsara tín ei!

    Ver tú mær hjá, nú sólin fór um sýn

    Orð: Henry Francis Lyte
    Lag: William Henry Monk
    Týtt: Edmund í Garði
    Upprunaheiti: Abide with me
    Týðing hjá Victor Danielsen

    1. Ver tú mær hjá, nú sólin fór um sýn,
    og dagur aftnar, kæri Harri mín!
    Tá onnur hjálp og uggan fellur frá,
    hjálp teirra hjálparleysu, ver mær hjá!

    2. Skjótt endar henda stutta jarðarstund,
    tá fánar dýrdin øll við heimsins sund.
    Alt ridlar leyst, sum eyga mítt kann sjá,
    o, tú, sum broytist ei, ver tú mær hjá!

    3. Ber ei sum drottin ræðslu í mítt sinn,
    men brosa blíðan, kín mær tár av kinn!
    Lat meg hjá tær, við djúpu sálartrá,
    mær finna ugga, Guð mín, ver mær hjá!

    4. Mær tørvar tína hjálp hvønn lívsins dag.
    Bert náði tín kann doyva fjandans slag.
    Hvør er sum tú? Í ódn og sólskinsbrá,
    mín stavur og mín stuðul, ver mær hjá!

    5. Við tær í fylgi aldri óttist eg.
    Í sorg og sjúku ber tað trygdarveg.
    Á gravarskugga, deyða, sum tú vá,
    eg vinni sigur, um tú ert mær hjá.

    6. Tá eygað sloknar, krossin vís tú mær,
    lýs gjøgnum myrkrið mær í himnagarð!
    Rým jarðarnátt – nú lýsing er at sjá!
    Í lív’ og deyða, Guð mín, ver mær hjá!