Tað er einans ein vegur til frelsu

    Orð: Eben Eugene Rexford
    Lag: Charles Hutchinson Gabriel
    Týtt: Flóvin Tyril
    Upprunaheiti: Only one way

    1. Tað er einans ein vegur til frelsu:
    Hin krossins, men dýrmæta leið.
    Hon gjøgnum Getsemane gongur,
    við tornum, har fóturin steig.
    Tó trong, hon við dýrdleika skyggir
    við himmalskum lyftum á ferð.
    Er hon ósløtt og torfør at ganga,
    so náði í yvirflóð er.

    Niðurlag: Tað er einans ein vegur til frelsu:
    Hin krossins, dýrmæta leið.
    Tað er einans ein vegur til frelsu:
    Hin krossins, men dýrmæta leið.

    2. Tað er einans ein vegur til frelsu!
    Hann byrjar við Golgata træ,
    um iðranardalin hann gongur,
    úr syndanna díki og stað.
    Mong vitni hann fargaðu reyðan,
    og tárini runnu so stríð,
    men hann er tó hin einasti vegur,
    sum leiða kann Himmalin í.

    3. Tað er einans ein vegur til frelsu,
    hann tykjast kann trongur sum er,
    við fjøllum av royndum og sorgum,
    við gremju um oyðimørk her.
    Men Jesus, sum syndarar frelsir,
    skal fylgja og leiða hvørt stig.
    Hann skal styðja og troysta og bera.
    Trúgv á hann og ja honum sig!

    Meg kalla halgu heimlands hæddir

    Orð og lag: Dottie Rambo
    Týtt: Flóvin Tyril
    Upprunaheiti: The holy hills of heaven call me

    1. Meg kalla halgu heimlands hæddir
    til fagran bústað handan hav,
    mær bíða kær, og krúnur latast,
    har skyggir dýrd, sum heilt ber av.

    Niðurlag: Mítt likams tjald er sum í fongsli,
    sál mín enn býr hylkinum í,
    men tess leirdyr brátt skulu bresta úr stongsli,
    tá ið einglar loysa mína sál.
    Eg flúgvi heim sum á arnarveingjum,
    dýrdin veittrar mær, skjótt ber tað á mál.

    2. Mong kær eg hómi hinumegin,
    øll sorg er burt, hvørt tár, ið rann.
    At síggja Krist gerst størsta gleðin,
    tann dýrdarsjón ei lýsast kann.

    Harri, henda stund er tín

    Orð og lag: Martin Alfsen
    Týtt: Flóvin Tyril
    Upprunaheiti: Denne dagen er din

    Harri, henda stund er tín,
    saman eru vit at møta tær,
    til at fagna tíni uppreisn her,
    tínum sigri yvir deyða.
    Harri, henda stund er tín,
    saman eru vit at prísa tær
    fyri orðið, tú her okkum ber,
    og várt samfelag í tær.

    Stundin er tín,
    tín sigur er mín,
    tá kærleiki tín vann,
    tá páskamorgun rann.
    Henda stundin er tín.

    Áh, tú, ið komst úr hægstu dýrd

    Orð: Charles Wesley
    Lag: Samuel Stanley
    Týtt: Flóvin Tyril
    Upprunaheiti: O thou who camest from above

    1. Áh, tú, ið komst úr hægstu dýrd
    at birta ljós í myrku verð,
    at loysa sál, av lystum stýrd,
    at veita fangum frælsi her.

    2. Kynd tú í mær eitt kærleiksbál,
    ið støðugt brennur fyri teg
    og er eitt himmalljós tí sál,
    ið trilvar fram á myrkursveg.

    3. Áh, Jesus, míni tráan vend
    at tæna, toknast, líkjast tær,
    so náðin stór gerst mongum kend,
    og nýggja sjón hin blindi fær.

    4. Tín halga vilja við mær frem
    og ger meg ílat, tær til prís,
    mítt treka, kalda hjarta nem,
    so góðska tín gerst øllum vís.

    5. Eg aldri fult tær takka kann,
    at tú mær birti lívsins ljós.
    Tú tókst mín dóm, mítt syndabann,
    og nú mót Himli ber mín kós.

    Tá eg gangi á rættferðarvegi

    Orð: Johnson Oatman
    Lag: William Edie Marks
    Týtt: Flóvin Tyril
    Upprunaheiti: The last mile of the way

    1. Tá eg gangi á rættferðarvegi,
    og mín leið móti dýrdini ber,
    skal eg skoða mín kong har við gleði,
    tá ið skeið mítt á fold runnið er.

    Niðurlag: Tá ið skeið mítt á fold runnið er –
    og um dagsetur endar mín ferð,
    skulu hvíld mær og lívsæla bíða,
    tá ið skeið mítt á fold runnið er.

    2. Lat meg boðskapin glaða nú bera
    teimum burt vilstu sálunum her,
    so mín frøi kann fullkomin vera,
    tá ið skeið mítt á fold runnið er.

    3. Her tey dýrastu bond mugu støkka,
    sorgin beiska hvønn dag um seg ger,
    men ei grátur, ei suff meg kann røkka,
    tá ið skeið mítt á fold runnið er.

    4. Og um trúfastur virkað eg havi,
    gingið sannleikans leiðir í verð,
    tvífalt fegnast eg skal alla ævi,
    tá ið skeið mítt á fold runnið er.

    Ei lættfør leiðin er, vit mót Himlinum halda

    Orð og lag: John W. Peterson
    Týtt: Flóvin Tyril
    Upprunaheiti: It’s not an easy road

    1. Ei lættfør leiðin er, vit mót Himlinum halda,
    tí óslætt er og skursl víða hvar.
    Ei lættfør leiðin er, men við okkum er Harrin,
    tað gleðir, at hann okkum er nær.

    Niðurlag: Nei, nei, ei lættfør leiðin er,
    áh, nei, ei lættfør leiðin er,
    men Jesus gongur undan og gøtuna javnar
    og lættir hvørja mótbrekku her.

    2. Ei lættfør leiðin er – mangan møðsom og trupul,
    og ikki helma vandarnir í,
    men Jesus okkum verjir, so einki skal saka,
    og førir gjøgnum vandar og stríð.

    3. Tó ferðamóður mangan og sárur í fótum,
    um byrðaður av stúran og sorg,
    veit eg, ein betri dagur við dýrd stendur fyri,
    ein hvíld framúr í himmalsku borg.

    Er enn myrk og trong hvør leið

    Orð og lag: Charles Albert Tindley
    Týtt: Flóvin Tyril
    Upprunaheiti: We’ll understand it better by and by

    1. Er enn myrk og trong hvør leið,
    og vit skilja kunnu ei,
    hvussu Gud man greiða alt
    ígjøgnum lívsins trupla skeið;
    eyga hans tó vakja skal
    yvir okkum trútt og væl,
    alt vit skilja skulu betur handan hav!

    Niðurlag: Handan hav gyltu morgunstund,
    tá øll tey frelstu savnast heim á fund,
    allir spurningar tá finna svar og grund,
    alt við skilja skulu betur handan hav!

    2. Freisting, snerra mangan tók
    okkum, so vár fótur ók,
    framferð tankaleys og skeiv
    meint í hjartarøtur reiv,
    og vit undrast á, hví Gud
    loyvir royndir, sváran lut,
    men vit skilja skulu betur handan hav!

    Tú spyrt kanska, hvussu eg kann vita víst

    Orð og lag: Mosie Lister
    Týtt: Flóvin Tyril
    Upprunaheiti: His hand in mine

    1. Tú spyrt kanska, hvussu eg kann vita víst,
    veruligur Harrin er – og ivin í tær brýtst?
    Svara kann eg, at hans kraft er opinber –
    hond hans heldur míni trygt, tað mær nóg mikið er.

    Niðurlag: Aldri eina gangi eg – hann heldur mær,
    styðjar meg hvørt lívsins stig,
    og snávi eg, so veit eg, hann er nær.
    Og hann roynast trúgvur skal á míni ferð.
    Hond hans heldur míni trygt, tað mær nóg mikið er.