Eros

    Orð: Steintór Rasmussen
    Lag: Terji Rasmussen
    Týtt til íslendskt: Valgeir Skágfjörð
    Føroysk týðing

    Viltu ekki sitja her
    Eitt sinn dvelja ögn hjá mér
    ég vel get kysst þig vinur kær
    og verið þer svo nær

    Borgin hljóðnar, blundar rótt
    er býður myrkrið góða nátt
    leggstu hérna og hvíldu þig
    haltu fast um mig

    Nú gleymt er dagsins streð
    gleðisstundin sér til þess
    að Eros – dulur kemur að
    ör í hjartastað

    Nú sólin geisla sendir inn
    um suðurgluggann blítt
    Undir dúni kinn við kinn
    kysst var langa hríð

    Nú gleymist daglegt streð
    gleðjumst nú hvört öðru með
    því Eros – stendur okkur hjá
    og aldrei víkur frá

    Þú mátt ekki fara í nótt
    áfram vertu enn hjá mér
    Eg finn eld og nýjan þrott
    í arminum hjá þer

    Kærleiki

    Orð og lag: Steintór Rasmussen

    Hoyrir tú rødd mína
    Lurtar tá eg tosi
    Sigur tína hugsan
    Tá vil eg teg kenna

    Vitjar tú heim mítt
    Steðgar tá vit hittast
    Gevur mær løtur
    Tá eru vit vinir

    Følir tú sorg mína
    Gleðist saman við mær
    Lesur mína hugsan
    Tá eru vit nær

    Hugur mín brennur
    Hjartað mítt bankar
    Kroppur mín fegnast
    Við kærleikan hjá tær

    Evropa

    Orð: Rani Nolsøe og Steintór Rasmussen
    Lag: Rani Nolsøe

    Ræðandi afturlæst mørk
    hóttandi isolatión
    gráligar storbýarmyndir
    fuglarnir flúgva úr eygsjón
    bóru teir longslar við
    og vónir túsund dreymar
    tá várið 68
    ongantíð var summar

    Men søgan er ikki til fals
    hjá teimum sum stóðu til tap
    og valdu at bíða ov leingi
    tá fólkið í gøtunum stóð
    úr Leipzig, Berlin til Pragh
    men hvør tanki gjørdist frælsur
    hvørjir múrar mundu falla
    bert tí Sesam Sesam læt seg upp

    So Evropa hvar gongur nú tín leið
    o, Evropa milljónir vita ei
    veittra tínar stjørnur brátt yvir land og mørk
    hvussu gerst Evropa sum veksur seg stórt

    Tjaldið er nú farið frá
    tey instu hjartarúm
    har nýggir múrar nú reisast brátt
    av brostnum vónum og dreymum um
    vesturheims gullkálvadans
    eitt stórvald tekur sítt skap
    úr peningavaldi til vápnaða makt
    Evropa kenst lagnan tær tung

    So Evropa hvar gongur nú tín leið
    o, Evropa tú mangan veitst ov væl
    tungur er tann arvur vit sleipa eftir teg
    vit endurreisa múrar hvar eru vit á veg

    So Evropa hvar gongur nú tín leið
    o, Evropa milljónir vita ei
    veittra tínar stjørnur brátt yvir land og mørk
    hvussu gerst Evropa sum veksur seg stórt

    Sangur á tínum degi

    Orð og lag: Steintór Rasmussen

    Ta tíðina minnist, sum var tað í gjár,
    og nú kann eg skriva um títt fyrsta ár,
    skjótt er tað farið, á fótum tú er,
    í lívinum stendur og trívist væl her,
    … hvar vaks eg upp, hvønn spældi eg við,
    hvørji ansaðu mær?
    Gakk góða barn ígjøgnum tær gátur,
    ið dagurin setir tær.

    Tú kanst ikki bíða, tú vilt longu alt,
    alt rundanum teg at kanna tú skalt,
    fremmanda heimi tú sendir eitt bros,
    tú spyrt, og tú skilur skjótt álvaratos
    … hvar skal eg í skúla, hví búgva vit her,
    hvørji kenna vit best,
    nær skal eg vitja ommu og abba,
    tey kenna søgur flest?

    Ein varandi árstíð er várið í tær,
    og gævi tað sprettur og sólina sær,
    eitt mansbarn á foldum tú veksur teg til,
    og sjálv manst tú fata og veitst, hvat tú vilt
    … hvussu tú brúkar lívið hjá tær,
    hvar ið tín samhugi er,
    tak upp tær blómur, tú finnur á vegnum,
    eg ynski tær góða ferð.

    Her er tín sangur, her er títt lag,
    sum eg tær gevi í føðingardag,
    vit eru ung enn, og lívið er langt,
    og saman vit skulu at uppliva mangt
    … saman við vaksnum og børnum sum tær
    í álvara, gaman og spæl,
    gávur og heilsur á degnum tú fær
    við vón um, tað gongst tær væl

    Ellinors vísa

    Orð: Klaus Hagerup
    Lag: Sverre Kjelsberg
    Týtt: Steintór Rasmussen

    Hvat er tað, sum eg droymi um,
    at vita mær at vakna upp og sanna,
    at arbeiðið, sum eg livi av,
    er ikki longur stríð, men mangt, mangt annað.

    Eg droymi um at verða frí
    í felag við fólkum, ið mær líkar,
    at komin er ein onnur betri tíð,
    ongin neyð, og eingin upp seg ríkar.

    Eg droymi um allar tær,
    hvørt tíðin tykist long á flakavirki,
    at várið nógvar ríkar løtur bar
    við teimum, sum á sjónum hava yrkið.

    Og tey, sum eiga bóndagarð
    við neytum og láni, hava strevað
    í dreyminum, tey ikki spardu meir,
    tí heystið góða grøði fór at geva.

    Eg droymi um eitt vakurt vár,
    tá fjøllini í tíðarhavi glansa,
    tí kúganin á jørð helt heilt uppat,
    at arbeiða vit tíma sum at dansa

    Fjakkarin og ferðin

    Orð og lag: Steintór Rasmussen

    Aldurnar bróta niðan á klettin,
    her havi eg skrivað títt navn,
    í huganum sigli eg heimsin høv,
    eg fari og komi í havn.
    Skip mítt er lastað við vónum
    og vilja at koma íkring,
    í roða og undir stjørnum
    út í ein sjónarring.

    Vilt tú við mær sum fjakkari fara
    upp um tey brøttu fjøll:
    o kenn á tær, at vindarnir svala
    sólturran heið og vøll,
    valla og villast á víddum
    finna í gjáir og gil,
    har ekkóið svarar, rópa vit,
    tað er gott, at vit eru til.

    Syng, góða, syng sum fuglarnir fríu,
    sum flúgva til fremmand lond,
    liv, góða, liv, meðan tú hevur
    eydnuna í tíni hond.

    Saman skulu vit bera ein kyndil
    ígjøgnum ta myrku nátt
    og stevna inn í dagin
    við seglum, sum veitra hátt,
    tak meg við tær, set meg av,
    legg skútuna fyri teym,
    tá tíð er at kasta akker
    og reka inn í dreym.

    Eg elski havið og brúsandi ljóð,
    tað landið, sum ognaðist mær,
    eg elski teg, tí tú so góð,
    eg elski at elskast við tær.

    Sangurin í tínum hjarta

    Orð: Steintór Rasmussen
    Lag: Ingi Isaksen og Rani Nolsøe

    Sangur í tínum hjarta
    Spegil í tínum brá
    Røddin í tínum barmi
    Ein medferð ið segði frá
    Ódoyggjandi uppreistrarlyndi
    Á steingólvi troddi tín dans
    Brann og køvdist kyndilin
    Uttan vit góvu tí ans

    Sløraði gongulagið
    Var sálin úr haminum frí
    Lívið vert at liva
    Bert fyri stutta tíð
    Sangurin í tínum hjarta
    Helt ongantíð heilt uppat
    Og spegilin í eygunum
    Segði ongantíð at

    Tú fleyg sum ein einsamallur eingil
    Inn í ein ókendan dag
    Har gudarnir elska tey ungu
    Eg skilji eg skilji ei tað
    sangurin í tínum hjarta
    Helt ongantíð heilt uppat
    Tú fleyg sum ein einsamur eingil
    Inn í ein ókendag dag

    Kærleikans Vallaraheim

    Orð: Steintór Rasmussen
    Lag: Rani Nolsøe

    Seinasti gesturin tømir sítt glas
    Skjótt fær tann unga barrgentan frí
    Tungur hann fer út í kuldan
    Ígjøgnum ein steindeyðan bý

    Á blindgøtu lá hetta húsið
    Har myrkursins einglar sær halda á gleim
    Sær ljósið frá slóknaðum stjørnum
    Og Kærleikans Vallaraheim

    Vælkomin til Kærleikans Vallaraheim
    Tær bjóðar ein lagnunar vals
    Hoyr streingir á leikandi hørpum í nátt
    Spæla til eydnu og fals

    Í huganum útbrendar kertur
    Livandi leitandi longsul á nátt
    Í hjartanum bankandi kenslur
    Á kærleikans vallaragátt

    Skal samvitskan æviga reika
    Hvør útruddar treða og avlívar fongd
    Ein skapan av ótta og gleði
    Í kærleikans vallaragong

    Vælkomin til Kærleikans Vallaraheim
    Tær bjóðar ein lagnunar vals
    Hoyr streingir á leikandi hørpum í nátt
    Spæla til eydnu og fals

    Tú ofrar títt heimleysa hjartað
    Hvør lokkar og freistar hvør gevur tær ans
    Livir út innastu stongslar
    Kærleikans vallaradans

    Á armi mínum

    Orð: Ola Nordskar / Steintór Rasmussen
    Lag: Ola Nordskar

    Vit eiga ein frídag í morgin
    Lat arbeiðið liggja gloym ábyrgd og stríð
    Ein glóð í tær tendrar ein loga
    Sum tú stendur við speglið og letur teg í
    Í kvøld skulu vit liva og láta
    Dansa og sveima sum fríir fuglar nú
    Eg veit at tann ið skal liggja
    Á armi mímum í nátt tað er tú

    Ein tímaløn fer til ein taxa
    Foreldur tíni lána børnini ein dag
    til døgurðan kertuljós og reyðvín
    Tá eg biði um ein dans er svarið eisini ja
    Eg tvætli býtt við eina fitta gentu
    Øvundsjúk á nei vit liva her og nú
    Tí tú veitst at tann ið skal liggja
    Á armi mínum í nátt tað er tú

    Tú ert sum ein ókrýnd náttardrotning
    Og mannfólk á staðnum liggja framvið
    At fáa tann allarsíðsta dansin
    Men áðrenn eg veit av ert tú við mína lið
    Har stendur ein ungur foyur maður
    Ein lítlan koss á kinn hvat man hann hugsa nú
    Hann veit ikki, at tann ið skal liggja
    Á armi mínum í nátt tað er tú

    Eg nærum í trappuni snávi
    Tú letur upp dyrnar og heldur tær á gleim
    Tað er stuttligt at fara í býin
    Men best av øllum er at koma heim
    Nú ert tú tekkilig nakin
    Og náttin er full av tokka eins og tú
    Men tú lær við tína lið hann liggur
    Er sovnaður á armi tínum nú

    Ríða ranka

    Orð og lag: H. Chapin / S. Chapin
    Týtt: Steintór Rasmussen

    Við stríð og pínu í eini sjúkrahússong
    Kona mín føddi ein fittan drong
    Men eg ferðist nógv var ei heima tá
    Hann for til gongu var eg ikki hjá
    Hann prátaði tá eg kom heim ein dag
    Hann segði: Eg vil vil verða sum tú ja
    Eg vil verða sum tú

    Ikki ríða ranka og ongin lítil bjørn
    Eingin vøgguvísa og ævintýr til børn
    Nær kemur tú heim vónandi brátt
    Tá fáa vit tað gott
    Tá fáa vit tað aftur gott

    Í síðstu viku fylti hann 10 ár
    Hann segði: Takk fyri bóltin sum eg fekk frá tær
    Tímur tú at sparka pápi spæla eitt spæl
    Mín sonur í dag er tað so nógv sum eg skal
    Hann smíltist tó blítt til mín hóast tað
    Hann segði: Eg vil verða sum tú ja
    Eg vil verða sum tú

    Hann las niðri nú var í summarfrí
    Hann kom framvið hevði ringa tíð
    Mín sonur eg eri so stoltur av tær
    Hann segði: Lykilin til bilin pápi lán tú mær
    Eg skal vitja fólk tey eru heima nú
    Pápi tað skilur tú

    Eg eri gamal nú fái eftirløn ja
    Mín sonur er giftur eg ringdi í dag
    So sjáldan vit síggjast nær hevur tú frí
    Hann segði: Arbeiði, húsið, pápi alt tekur tíð
    Eg legði hornið á og skilti tá
    At sonur mín líktist mær
    Sum pápi sín blivin var