I see you

    Orð: Edgar Struble og Thomas Stipe
    Lag: Petur Háberg Jacobsen

    Every time I see a smilin’ face
    I see you
    Every time I see a warm embrace
    I see you

    And now that I’ve said what I said to you
    I need to know if you feel it too
    I took that step – I’ve crossed that line
    Can’t you give me just a little sign?

    Is it me you’re looking for?
    Would you like to love me more
    Could I be the one for you?
    Could I be your dream come true?

    Every time I see a bride’s bouquet
    I see you
    Every time I see the good Lord’s grace
    I see you

    Three little words and I’ll be right there
    And you’ll see how much one man can care
    It’s in your hands – it’s up to you
    Won’t you tell me that you love me too?

    Is it me you’re looking for?
    Would you like to love me more
    Could I be the one for you?
    Could I be your dream come true?

    Jólakvøða úr Føroyum

    Orð: Martin Joensen
    Lag: Alabama (Jeffrey Cook, Teddy Gentry, Randy Owen og Mark Herndon)

    Í Sandavági kavar
    av møkum í dag
    Og suðuri í Vági
    nú ljómar jólalag

    Nú skýming er í Skopun
    og mánin sæst í ský
    Og kerturnar á Strondum
    nú bleiktra gluggum í

    Signaða hátíð
    Øll fløtan klødd í lín
    jólakvøðu úr Føroyum
    vit senda her til tín

    Nú fegnast børn í Tórshavn
    Tí hátíð er nær
    Í Vestmanna tey sita
    So fitt og hugna sær

    Í Klaksvík alt nú glógvar
    og gyllir frystan svørð
    Gævi gleðin vardi
    Og friður var á jørð

    Signaða hátíð
    Øll fløtan klødd í lín
    jólakvøðu úr Føroyum
    vit senda her til tín

    Vallari (allan veg)

    Orð: Martin Joensen
    Lag: Jákup Zachariassen

    Ljósið skjótt brunnið,
    nú náttin er nær.
    Vallarin villist av leið.

    Stetlandi skuggi
    í skýmingini.
    Skimast, men sjónin er veik.

    Og hann leitar sær ból
    – mót storminum skjól,
    í helli, nú sortnað er sól.

    Í nívandi niðu
    á neyðarnátt,
    – tú saknar tín kong og tín drott.

    Vallarin vaknar
    og hyggur útum,
    – farin er náttin so vond.

    Og eygu hans skoða
    ta skínandi borg:
    Takk, at meg leiddi tín hond.

    Tú meg førdi á nátt
    heilt til heimstaðar gátt.
    Títt andlit eg síggja skal brátt.

    Og hóast so eina
    eg kendi meg,
    tú leiddi meg allan veg.

    Allan veg,
    vallari,
    tú gekk gjøgnum skugganna dal.
    Hann kallar teg.
    vallari.
    far inn í ugganarsal.

    Her er løtan

    Orð: Martin Joensen
    Lag: Jákup Zachariasen

    Morgunsólin vaknar, alt er vorðið nýtt!
    Náttarmyrkrið horvið er, nú kanst tú anda frítt.
    Fortíðin nú farin er, framtíðin er huld,
    einans henda løtan er tær ikki duld!

    Nú er løtan, nú skalt tú liva,
    í morgin er enn ikki vorðin tín!
    Her er løtan, nú skalt tú liva,
    tín gjárdagur jú farin er um sýn!

    Tá stúran hóttir sinnið títt
    og litar lívið grátt,
    – fyll tá hjartað títt við tí,
    sum royndist heitt og gott!

    Lat ei hvøssu hvirlurnar
    teg taka fótum av,
    men minst til kærleikan, tú fekk,
    og tann, tú øðrum gav!

    Nú er løtan, nú skalt tú liva,
    í morgin er enn ikki vorðin tín!
    Her er løtan, nú skalt tú liva,
    tín gjárdagur jú farin er um sýn!