Addictives drugs

    Orð og lag: Heri Nolsøe
    Føroysk týðing

    I’m mixed up in my thoughts
    in the dark cold night,
    I think I see you,
    but just as soon it’s all disappeared.
    I can’t faintly see a wague light
    on the cold sidewalk
    where I was lieing about in my ‘high’.

    The winther night is heavy with frost,
    now morning is approaching,
    shadows on the street,
    they stared at me.
    The flame in the wind,
    it burned for you,
    lit a small glimmer on the night sky.

    I shout at the shadows
    that are quickly passing by.
    Maybe they’ll help me
    and take me along with them.

    I stare in dispair,
    the windows are gleaming with golden light.
    Through the red mist
    you smiled so mildly.
    A deceiving fata morgana.
    things appear brighter to me,
    maybe new times lie ahead.

    I shout at the shadows
    that are quickly passing by.
    Maybe they’ll help me
    and take me along with them.

    The flame has gone out now
    and everything has become silent.
    The ground is covered with snow,
    it’s dark on the street.
    Stings in my arm,
    and my face is distant,
    my dear, I just wish you where here now.

    I shout at the shadows
    that are quickly passing by.
    Maybe they’ll help me
    and take me along with them.

    Flytifuglar

    Orð: Heri Nolsøe
    Lag: Jógvan Olsen

    Summarið er burt,
    hvassir vindar strúka fram um vøll,
    leyvið fer av trøunum,
    nú heystið komið er.

    Fuglar flyta burt
    í onnur lond
    flyta avstað,
    leingjast eftir sól,
    vetrarluftin køvir alt,
    nú er vorðið myrkt og kalt.

    Men tá eg fyrst sá teg,
    sá eg logan bjarta.
    Og beint nú bylgist tú
    í míni sál.

    Goyma vit løturnar,
    tá ið landið lá í sól.
    Eiga vit dreymarnar
    aftur fuglur ger sær ból.

    Stjørnuklárt er kvøld,
    frostið klæðir kaldar greinar,
    ber tað móti nátt,
    á veg um vetrargátt.

    Fuglar flyta burt í onnur lond,
    flyta avstað, leingjast eftir sól,
    vetrarluftin køvir alt,
    nú er vorðið myrkt og kalt.

    Men tá eg fyrst sá teg,
    sá eg logan bjarta.
    Og beint nú bylgist tú
    í míni sál.

    Goyma vit løturnar,
    tá ið landið lá í sól.
    Eiga vit dreymarnar
    aftur fuglur ger sær ból.

    Men tá eg fyrst sá teg,
    sá eg logan bjarta.
    Og beint nú bylgist tú
    í mínum hjarta.

    Alla nátt

    Orð: Heri Nolsøe
    Lag: Karl Martin Samuelsen

    Brúsandi kensla í mínum barmi brann,
    “bara eg hjartað hennara vann”,
    kærleikans veingir tóku meg á flog,
    kenslur mínar bóru hesi boð.

    Tak meg í tín favn,
    elskaða mín,
    tú smílandi ert so blíð,
    eygnatár renna stríð,
    renna stríð, renna stríð.

    Alla nátt
    droyma vit dreymar og hava tað gott.
    Alla nátt
    stíga við bæði um kærleikans gátt
    nú í nátt
    í alla nátt.

    Vindurin tekur í fagra ljósa hár
    og turkar av mínum kjálkum tár,
    vøkru djúpu eygu hyggja so milt,
    náttin nú durvar, alt er so stilt.

    Kom tak meg í tín favn,
    elskaða mín,
    tú smílandi ert so blíð,
    eygnatár renna stríð,
    renna stríð, renna stríð.

    Í alla nátt
    droyma vit dreymar og hava tað gott.
    Alla nátt
    stíga vit bæði um kærleikans gátt.

    Alla nátt…

    Turvelvandi drøgg

    Heri Nolsøe
    Orð og lag: Heri Nolsøe
    Viðmerking: Gjørdist nummar eitt í “Sangkapping 1993”, sum varð fyriskipað av FUT og UTF.

    Fløkist í tankunum
    á myrku køldu nátt,
    haldi meg síggja teg,
    men alt er burtur brátt.
    Hómi eitt lítið ljós,
    á køldu gongubreyt,
    har í rúsinum eg lá og fleyt.

    Frosttung er vetrarnátt,
    – nú móti morgni bar,
    skuggar á gøtuni,
    teir stardu at mær.
    Flamman í vindinum,
    hon brendi fyri tær,
    lýsti upp í náttarhválvið skær.

    Rópi á skuggarnar,
    sum fara skjótt framvið.
    Kanska teir hjálpa mær,
    og taka meg við.

    Stari í vónloysi,
    í rútum lýsir gylt.
    Ígjøgnum reyðu tokuna,
    tú brosaði so milt.
    Gyklandi hvørvisjón,
    nú birtist fyri mær,
    kanska tað mót nýggjum tíðum bar.

    Rópi á skuggarnar,
    sum fara skjótt framvið.
    Kanska teir hjálpa mær,
    og taka meg við.

    Flamman er slóknað nú
    og alt er vorðið kvirt.
    Foldin er avkavað
    á gøtuni er myrkt.
    Stingir í arminum,
    og andlitsbrá er fjart,
    bara góða tú nú hjá mær vart.

    Rópi á skuggarnar,
    sum fara skjótt framvið.
    Kanska teir hjálpa mær,
    og taka meg við.