Grava meg eitt pláss

    Jákup Eli Joensen
    Orð og lag: Jákup Eli Joensen

    1. Grava meg eitt pláss niðri í tí svørtu grøv,
    so eg kann sleppa at roykja mítt støv.
    Við gomlum gráum kellingum, vil eg hvíla saman við,
    tí eg veit, at av pressuni, har fái eg frið.

    2. Eg havi mangan svølgt mítt egna spýggj,
    og hvørja ferðinar hevur tað ført til eitt kríggj.
    Men nú er mítt likam rotna, og mín sál hon er nú tømd,
    og ringa tíðin í mínum lívið, hon er forsømd.

    3. Nei bakterian skal aldrin fáa vald á meg,
    tí eg gravið meg gjøgnum mín egna veg.
    Og sekturnar, tær vita ei, hvar ið leiðin hjá mær fer,
    men tær vita, at eg komi aldrin aftur inn í teirra verð.

    Náttarherverkið

    Jákup Eli Joensen
    Orð og lag: Jákup Eli Joensen

    1. Eg gangi mær ein sunnan og góðan veg,
    inntil babba ringir og spyr eftir meg.
    Knappliga stegði eg míni bein,
    og upp úr vegnum takið eg ein stóran stein.
    Eg eri so svakur, at eg takið og brótið ein rút,
    tá politiði hoyrir hetta, so skelda teir meg út.

    Niðurlag: Eg sigi kom nú politiði, tak og sperrað meg inn,
    áðrenn eg blívið óbehagiligur av mínari síðstu fløsku av Gin.
    Eg havi einki gjørt, men eg havi náttarherverkið rørt.

    2. Grannin spyr um tað var eg, sum gjørdi tað,
    og ikki fyri at lúgva, so sigi eg ja.
    Ì fengslunum biðið eg til gud eina bøn,
    men tað hjálpir einki, tí hann gevur mær onga løn.
    Leiðarin inná meg flippar út,
    tí at eg havi hjá grannanum brotið ein rút.

    Lygnin

    Jákup Eli Joensen
    Orð og lag: Jákup Eli Joensen

    Lívið er oyðilagt,
    eg tími ikki meir,
    nú gevi eg upp,
    hon fann sær ein annan

    Eg minnist Heidi væl,
    eg hitti hana til kórvenjing,
    og følilsini fyri henni hingu á klæðunum hjá mær.
    Men ein dag segði hon,
    at hon vildi ikki hava meg,
    hon var ikki klár at binda seg,
    men knappliga fann eg útav.

    At hon hevði annan hitt,
    sum hon var góð við
    Og tá fóru míni følilsir
    fyri henni í sor

    Lívið er oyðilagt,
    eg tími ikki meir,
    nú gevi eg upp,
    hon fann sær ein annan
    Lívið er oyðilagt,
    eg tími ikki meir,
    nú gevi eg upp,
    hon fann sær ein annan.

    Men hví skal Heidi vera,
    so forbannað svíkjandi,
    tá hon ei er klár at binda seg,
    men ger tað allíkavæl.
    Eg havi hoyrt Gud hevur sagt,
    at hann hevur eina gentu til mín,
    men tá ið eg so farið út at leita,
    so er alt bert ein helvitis lygn.

    Men nú eri eg vaksin,
    og ov seint er at binda seg,
    og ístaðin fyri at spæla við gentur,
    spæli eg við meg sjálvan.

    Lívið er oyðilagt,
    eg tími ikki meir,
    nú gevi eg upp,
    hon fann sær ein annan.
    Lívið er oyðilagt,
    eg tími ikki meir,
    nú gevi eg upp,
    hon fann sær ein annan.

    Men í dag er hon lukkulig,
    hon hevur dreymaprinsin møtt,
    og hon vinnur milliónir við at snara hjólið,
    men eg havi givið upp.

    Og eg, sum helt, at hon dámdi meg,
    men so var alt bert ein helvitis lygn,
    so nú tími eg ikki meira at geva tær mína uppmerksomheit,
    tí tú hevur oyðilagt mítt lív Heidi.

    Fuck off.

    Drekkandi sál

    Orð og lag: Jákup Eli Joensen

    1. Eg skíti á tað, um eg onga gentu havi sum elskar meg,
    og eg skíti á tað, um eg ongar vinir havi, tí mín besti vinir er Gin.
    Eg fekk mær frelsarin í mítt lív, men hann skoytti ei um meg,
    tað er, tí at eg livi, sum ein drekkandi sál, sum druknar sorgirnar
    Tí at einki er sum at drukna sínar sorgir, tá sjálvsálit ikki er mær nær.
    Í barnagarðinum var eg tann einasti, sum drakk heimabryggj.

    2. Míni nærmastu eru rýmd frá mær, tí at eg gangi soleiðis, sum eg gangi,
    og eingin tímir, at koma, at vitja meg, men hvat helviti rakar tað meg?
    Eg hevði eitt arbeiði, og eitt lív inntil syndin druknaði meg,
    so nú drekki eg av tí rúsandi keldu, sum førir til paradís drukk.
    Tí at einki er sum at druknað sínar sorgir, tá sjálvsálit ikki er mær nær,
    í barnagarðinum var eg tann einasti, sum drakk heimabryggj.

    3. Tí eingin elskar meg, men tá veit eg, at ginið besti vinur mín er.
    Og eingin genta tímir at ganga saman við meg, tí eg follin eri frá.
    So nú fyllið eg sterka vesku niður í meg.
    Tí at einki er sum at drukna sínar sorgir, tá sjálvsálit ikki er mær nær,
    í barnagarðinum var eg tann einasti, sum drakk heimabryggj.
    Tí at einki er sum at drukna sínar sorgir, tá sjálvsálit ikki er mær nær,
    í barnagarðinum var eg tann einasti, sum drakk heimabryggj.

    Veit hon um meg

    Orð og lag: Jákup Eli Joensen

    Hon hevur rock´n´roll stíl,
    hon hevur bæði piercing og tatoo,
    og hon gongur púrasta vanlig
    tá ið hon fer út

    Tí at hon er mín typa,
    hon er tað kulasta av gentum, sum eg veit,
    hon hevur harðari stíl enn nøkur onnur genta hevur,
    eg hevði, so ynskt, at eg hevði kunnað kent hana.

    Hon dámar væl Heavy metal,
    og hon er fitt, og blíð, at tosa við,
    í barruni er hon púra normal,
    og eg dámi tað.

    Men man hon vita av, at eg eri til?
    Eg síggji hana standa við barruna, og hyggja æt,
    hon hvørki kennir, ella veit hvør eg eri,
    men hon skal bara vita, at eg vil henni bara væl.

    Bara væl, bara væl, bara væl.

    Lokkaður av tær

    Jákup Eli Joensen
    Orð og lag: Jákup Eli Joensen

    Fyrstu ferð tú ringdi, so fitt, og tú spurdi eftir meg
    eg bleiv, so glaður, at eg trúði, men bleiv illa lokkaður av teg
    so eg sigi nei takk góða finn tær heldur ein annan drong

    Dagin eftir fór eg ein túr í roykstovuna, og har hittið eg teg
    tú sást meg har, men tú lat sum um tú ei kendi meg
    so eg sigi nei takk góða finn tær heldur ein annan drong

    Tí tú royndi, at lokkað meg, eg bleiv, so glaður, at eg trúði teg
    men nú vísur tað seg, at tú hevur ein annan mann
    so eg sigi bara góða halt teg heldur til hann

    Men um tú tekur ímóti mínum vinarboðum skal eg nokk siga ja
    men um tú roynir aftur, at lokkað meg, so rýmið eg avstað
    annars nei takk góða finn tær heldur ein annan drong
    eg sigi nei takk góða finn tær heldur ein annan drong
    nei takk góða finn tær heldur ein annan drong

    Pinsaholið

    Jákup Eli Joensen
    Orð og lag: Jákup Eli Joensen

    Maiken var ein pinsagenta, sum eg dámdi so væl
    so eg bað vorharra geva mær eydnuna
    so eg gav henni mítt nummar, og hon gav mær sítt
    men problemið var, at hon var bert ein smágenta

    Tí at Maiken hon dámar meg slett ikki, men tað skíti eg á
    skíti eg á
    eg havi leita í skeivum holið heila mítt lív
    nú má eg finna ein veg út, finna ein veg út

    Eitt kvøldið, tá eg skuldi til at ringja til hana
    og eg ringdi, og eg ringdi til tað svaraði
    tá tók mamman telefonuna, og hon segði við meg
    at Maiken hon var óinterisera í meg

    Tí at Maiken hon dámar meg slett ikki, men tað skíti eg á
    skíti eg á
    eg havi leita í skeivum holið heila mítt lív
    nú má eg finna ein veg út, finna ein veg út

    Eitt kvøldið, tá eg var inni í bakarínum hjá Frans
    tá sá eg Maiken standa har, og ignorerað meg
    so eg hevndi meg, fór heim inn á wc´ið, og tók buksurnar av
    og tað segði.Àh, uhhh!!!!

    Ja hetta var, so mín sangur, sum eg havi gjørt
    um eina pinsagentu, sum ikki dámar meg
    sum eg spilti eitt ólukkans ár uppá
    fyri at fáa hana, at dámað meg, og so dámar hon meg ei

    Tí at Maiken hon dámar meg slett ikki
    men tað skíti eg á, skíti eg á
    eg havi leita í skeivum holið heila mítt lív
    nú má eg finna ein veg út

    Tí at Maiken hon dámar meg slett ikki, men tað skíti eg á
    skíti eg á
    eg havi leita í skeivum holið heila mítt lív
    nú má eg finna ein eg út, finna ein veg út

    Medisin-konan

    Jákup Eli Joensen
    Orð og lag: Jákup Eli Joensen

    Hon tekur fleiri sløð um dagin, hon svevur einki, og bivegar seg ei
    um morgunin skeldar hon læknarnir út, ja tá er støðan heilt galin

    Men sjálvt um hon er løgin eri eg sera góður við hana
    medisin-konan er farlig, og hon øsir seg um einki

    Maðurin, sum hon giftið seg við, hann gav henni altíð gott sjálvsálit
    men tá barnið var komið til verðuna, ja tá var støðan heilt galin

    Men nú hava tey bæði sagt takk, og farvæl við hvønn annan
    medisin-konan er farlig, og hon øsir seg um einki

    Men sjálvt um hon er óbehægilig, ja so elski eg hana
    tí eg fái ei nokk av henni, ja medisin-konan í mínum lívið

    Men eg eri glaður, av at eiga eina medisin-konu
    medisin-konan er farlig, og hon øsir seg um einki
    ja medisin-konan er farlig, og hon øsir seg um einki

    Tá tey vaksnu sláa

    Orð og lag: Jákup Eli Joensen

    Bleiv mangan kallaður lort ungi, var býttur, og ljótur, og ein bandit bleiv flongdur,
    og sligin, og royttur, og koyrdur í song, og fekk klæðuni skrædd av
    og hvørja ferð eg hevði tað ringt bleiv eg settur í skammikrókk
    ja soleiðis var mítt lív, sum barn, men nú eri eg komin yvir tað

    Mangar lúsingar man fær, tá hin vaksni nevan í borið slær
    eg eri komin yvir tað, men eg veit, at hevndin er ein mer

    Babba skuldi læra meg, at rokna, men hørja ferð eg segði skeivt, so flippaði hann út
    og mamma tók tablettir, hon kláraði ikki, at halda pínuna út
    og beiggji mín bæði píndi, og bestemmaði yvir mær
    ja lívið hjá mær, sum barn, tað var eitt reint helviti

    Mangar lúsingar man fær, tá hin vaksni nevan í borið slær
    eg eri komin yvir tað, men eg veit, at hevndin er ein mer

    Ja síðani mína happing hevur helviti verið mítt heim
    um eg spotti teg líka til deyðan eg onga atgongd til himmals vil fá
    í bilinum lat eg bert ein pikkulítlan dropa frá mær
    fekk skylduna afturfyri meðan ein annar oysti ein heilan hyl frá sær

    Mangar lúsingar man fær, tá hin vaksni nevan í borið slær
    eg eri komin yvir tað, men eg veit, at hevndin er ein mer

    Mangar lúsingar man fær, tá hin vaksni nevan í borið slær
    eg eri komin yvir tað, men eg veit, at hevndin er ein mer

    Eg eri komin yvir tað, men eg veit, at hevndin er ein mer

    Tey sum eg kenni kenna ei meg

    Jákup Eli Joensen
    Orð og lag: Jákup Eli Joensen

    Eg kenni tey, men tey kenna ei meg
    tað er tí, at tey siga skrubba av við teg
    ja einsamallur í verðuni eri eg, oh jaaaa
    eg havi ongar vinmenn ella vinkonur
    sum so nógv onnur her á jørðuni hava
    inni í facebook har verið eg noktaður oh jaaaa

    Men kanska er tað okkurt, sum er galið við meg
    sum kanska ger, at tey dáma meg ei
    eg haldi hetta lívið er so forbannað krevjandi
    so nú pakki eg saman, og rýmið mín veg

    Eg veit at míni foreldur tey elska meg
    men hvørja ferð eg skal gera tey stolt, og glað
    fer alt tað heila lortið til helvitis oh jaaaa
    mínir javnaldrar dáma meg slett ikki
    um teir eru yngri, ella eldri, ella what tha fuck
    og tá tað er ball verið eg ongantíð boðin við oh jaaaa

    Men kanska egnið eg meg ei,at verða í hesu verð
    um eg so eri normalur ella ei
    eg havi einki lært um lívið, ella mína tilveru
    so nú pakki eg saman, og rýmið mín veg

    Eg eri einsamallur, eg havi ongan vin
    tí tit vilja ei lova meg, at verða partur av tykkara lívið
    so nú fari eg frá tykkum øll
    eg skíti á um tit angra, at tit ongantíð dámdi meg
    og tit skulu bara vita, at eg komið ongantíð aftur
    so fuck tykkara verð