Hitt eina, sum ber, tá ið alt annað svíkur

    Orð og lag: Lydia Lithell
    Týtt: Jákup Olsen
    Upprunaheiti: Det enda som bär

    1. Hitt eina, sum ber, tá ið alt annað svíkur,
    tað er Guds náð, Guds miskunn stór og frí.
    Alt viðgitni heimsins og hans ljómur víkur,
    tá eg at enda eri Himli í.

    Niðurlag: Hitt eina eg veit, at náðin er nóg mikið,
    við Kristi blóð mín synd er burtur tikin.
    Hitt eina, sum eg til síðst kann líta á,
    tað er Guds náð, Guds botnleysa náð.

    2. Hitt eina, sum stendur gjøgnum allar tíðir,
    er Kristi krossur, blóðsins trygga grund.
    Tí alt, sum er bygt av hoyggj og strá, tað fellur,
    tað varir bert eitt bil, sum svann um stund.

    3. Hitt eina, sum er mín ogn har við Guds trónu,
    tað er ein bjargað sál, halleluja,
    og alt væl veit við, tí øll mín synd varð sónað
    við Jesu deyða har á Golgata.

    Far, far bert til Harran, tín Gud, tú í bøn

    Erik Gustaf Geijer
    Orð: Jákup Olsen
    Lag 1: Erik Gustaf Geijer
    Lag 2: Hallgrim Miðberg
    Upprunaheiti: Far bert til Harran

    1. Far, far bert til Harran, tín Gud, tú í bøn,
    og lít tú hans trúfesti á,
    tí aldri hann segði við barnið sítt nei,
    sum trúliga ásjón hans sá.
    Hann við hin spitalska jú segði: „Eg vil“.
    Halt á bert í bønini, tí um eitt bil
    hann tær svarar.

    2. Hin stóri og ríki og algóði Gud
    í orðinum gevur tær vón.
    Tí biður í neyð tíni her tú um breyð,
    hann gevur tær ei skorpión.
    Nei, alt, sum tær tørvar,
    hann gevur tær væl
    og bøn tíni svarar, við Andanum skal
    hann teg fylla.

    3. Og verður enn gøtan tær torfør og trong,
    so minst: Hann tær stendur við lið.
    Og um tú í royndum og vandanum ert,
    hans lyfti ber hjartanum frið.
    Halt á tí, sum Harrin tær beyð, ja, halt á,
    tí eingin, sum trúliga andlit hans sá,
    verður svikin.

    Standandi á torginum hin líðilanga dag

    Orð og lag: Charles Hutchinson Gabriel
    Týtt: Jákup Olsen
    Upprunaheiti: Reapers are needed

    1. Standandi á torginum hin líðilanga dag,
    sigur: „Er her nakað verk, sum eg kann gera?“, ja,
    mangur bíðar, tó tey Harrin hava vil avstað.
    Skurðmenn! Skurðmenn! Hvør vil virka nú?

    Niðurlag: Lyft upp eyguni, hygg búnu markirnar,
    alt til reiðar er til verkamenninar,
    sovandi, upp nú!
    Harrin teg tørvar jú!
    Hvør vil fyrstur svara:
    „Harri, her, send meg!“
    Stadni akurin so skurðarbúgvin sær,
    lotið spakuliga andar gjøgnum har.
    Svøvnandin, upp nú!
    Harrin teg tørvar jú!
    Og hin gylti heystardagur, áh, so
    skjótt hann fer!

    2. Hvørt eitt bundi broytist til ein gimstein vakran brátt,
    sum teg vónandi skal prýða har í Himli hátt,
    søk tí tað, sum ævigt er, lat svinna burt alt smátt!
    Skurðmenn! Skurðmenn! Hvør vil virka nú?

    3. Morgunstundin liðin er, og kvøldið skjótt tað fer,
    heystartíðin signaða – so skjótt hon farin er!
    Skalt tú møta Harranum tómhentur einaferð?
    Skurðmenn! Skurðmenn! Hvør vil virka nú?

    Í hundraðtúsundtali her

    Orð: Albert Benjamin Simpson
    Lag: James H. Burke
    Týtt: Jákup Olsen
    Upprunaheiti: A missionary cry

    1. Í hundraðtúsundtali her
    ein sálin eftir aðra fer
    um deyðans køldu gátt;
    til dóms tey uttan Kristus gá –
    ei ljós, ei vón, ein framtíð grá;
    ein svørt og ævig nátt,
    ein svørt og ævig nátt.

    Niðurlag: Í túsundtali dag um dag
    tey fara skjótt avstað,
    tey fara burt til dóm,
    tey fara burt til dóm.

    2. Guds Andi, okkum fylli tú
    við kærleika, við vón og trú,
    og ger tú okkum sterk,
    at gull og silvur leggjast má
    for Jesu fót sum offur – tá
    skal fremjast Harrans verk,
    skal fremjast Harrans verk!

    3. Tú biðjandi! Í Jesu navn
    trong inn í Harrans opna favn,
    halt á og troyttast ei!
    Statt fastur bert í stríðnum her!
    Tú veitst, at skjótt at enda er
    hin myrka stríðsins leið,
    hin myrka stríðsins leið.

    4. Skjótt kemur Harrin; henda nátt
    nú liðin er at enda brátt –
    áh, nýt tí tíðina,
    og ber tað fram, hitt glaða ljóð,
    um frið við Jesu dýra blóð
    til hvønn ein syndara,
    til hvønn ein syndara!

    5. Lat okkum virka! Tíðin fer,
    og mannasálir doyggja her
    í myrkri, uttan frið;
    hin frelsa frí, sum Jesus vann
    til tín og mín – áh, keypti hann
    ei teimum frelsu við,
    ei teimum frelsu við!

    6. Í túsundtali foldum frá
    tey fara, og tey koma tá,
    har nátt ei enda fær;
    lat okkum nýta dagin væl,
    at teirra blóð ei krevjast skal
    av hondum tær og mær,
    av hondum tær og mær!

    Hvør trygg er tann grundin, tit Guds børn, sum er

    Orð: George Keith og Richard Keen
    Lag 1: Joseph Funk
    Lag 2: Valisiskt sálmalag
    Týtt: Jákup Olsen
    Upprunaheiti: How firm a foundation

    1. Hvør trygg er tann grundin, tit Guds børn, sum er
    í orðinum løgd, henda grund tykkum ber.
    Hvat meir kann har sigast enn tað, sum er sagt?
    Gud við tykkum gjørt hevur æviga pakt.

    2. „Miss tí ikki mótið, eg eri við tær,
    eg eri tín Gud og vil vera tær nær.
    Eg styrki teg, hjálpi tær, haldi tær fast,
    mín armur skal bjarga, hvat annars enn brast.

    3. Um tú gjøgnum vøtnini fara her skal,
    um sorgarflóð djúpu eg leiði teg væl,
    tí eg eri við og skal vera tín borg,
    so halgað skal verða tín djúpasta sorg.

    4. Um gøta tín ber gjøgnum eldroyndir her,
    mín náði er við tær og uppi teg ber.
    Ei eldurin sakar, mín ætlan er bert,
    at reinur sum gull gjøgnum eldin tú fert.

    5. Um gráhærdur, gamal tú verður, tó fer
    mín kærleiki altíð at fylgja tær her.
    Um ellin teg boyggir, mín armur tó skal
    hvønn dag her á ferðini bera teg væl.

    6. Ta sál, sum til Jesus her fór og fann frið,
    ei fíggindin nakrantíð nema skal við.
    Tann sál, sum í trúnni er bjargað og sæl,
    ei svikin í ævirnar verða hon skal.“

    Skjótt rennur tíðarinnar skeið

    Orð: Thoro Harris
    Lag: Liliuokalani
    Týtt: Jákup Olsen
    Upprunaheiti: He’s coming soon

    1. Skjótt rennur tíðarinnar skeið,
    ein signað vón meg gleðir her,
    hvør ljós hon lýsir mær á leið,
    at koma Frelsarans so nær nú er.

    Niðurlag: Hann kemur skjótt,
    áh, ja, hann kemur skjótt.
    Við gleði vit hans komu her nú vænta.
    Um tað er morgun, dagur ella nátt,
    vit vita, Jesus kemur skjótt.

    2. Tey, sum í Kristi doyðu her,
    upp reist tey skulu standa tá.
    Á skýggjum koma hans skjótt er,
    hann skal taka síni upp her foldum frá.

    Hitt vermandi sólskin og fuglanna ljóð

    Orð og lag: R.J. Hughes
    Týtt: Jákup Olsen
    Upprunaheiti: The Lord is watching over me

    1. Hitt vermandi sólskin og fuglanna ljóð,
    hin blóman á vári, sum angandi stóð,
    og songur á heiðum, tú gevi tí ans.
    – Alt sigur frá náði og kærleika hans.

    Niðurlag: Tað kenst sum andadrag,
    eg greitt kann kenna tað,
    at Harrin vakir yvir mær.
    Hans góðska, kærleiki,
    tað kenst frá dýrdini,
    at Harrin vakir yvir mær.

    2. Tú sært ælabogan og stjørnurnar hátt,
    avkavaðu foldina, hválvið so blátt,
    hin veldiga skógin og fjøllini her
    – alt sigur, hann er, og hann varðveitslu ber.

    Er alt bert myrkur, er brostin vón

    Orð og lag: John Willard Peterson
    Týtt: Jákup Olsen
    Upprunaheiti: It’s always darkest before the dawn

    1. Er alt bert myrkur, er brostin vón –
    og skýggj so tung fjala alla sjón.
    Lít bert á Jesus, um myrk er leið,
    tí fast er lyftið: Hann svíkur ei!

    Niðurlag: Alt myrkast er, tá mót degi ber.
    Miss ikki mótið, skjótt lýsa fer.
    Hann svíkur ikki, brátt sólin sær,
    tað er altíð myrkast, er dagur nær.

    2. Hann veit, hvat bagir, hjálp er í nánd,
    legg alt, teg tyngir, trygt í hans hond.
    Alt, sum teg hendir, hann greiða kann,
    hann elskar altíð, ei gloymir hann!

    Ei tár hin morgun í himmalborgum

    Orð og lag: Robert Sterling Arnold
    Týtt: Jákup Olsen
    Upprunaheiti: No tears in heaven

    1. Ei tár hin morgun
    í himmalborgum,
    dýrd bert og sælu eygað sær.
    Ei kennist tregi,
    alt verður gleði,
    tá øll tey frelstu finnast har.

    Niðurlag: Ei tár (í Himli har), ei tár (ei sorg har nær),
    pína og sorg ei vera meir.
    Ei tár (í Himli har), ei tár (ei sorg har nær),
    uppi har tár ei verða fleir.

    2. Dýrdin mær bíðar,
    gullgøtur fríðar,
    ævigur dagur rísa skal.
    Jesus vit síggja
    í staðnum nýggja,
    sorgin er flýdd og sál mín sæl.

    Ein ferðamaður – og landið fremmant

    Orð og lag: Joyce Lee
    Týtt: Jákup Olsen
    Upprunaheiti: I’m just a pilgrim

    1. Ein ferðamaður – og landið fremmant,
    men skjótt ein dagin eg fari heim.
    Ein løta enn her at virka, tæna,
    so heim til gleði og sælan gleim.

    Niðurlag: Ein ferðamaður, men skjótt tó har
    í sæla staðnum, sum bíðar mær.
    Stórt er at vita, at skjótt eg fari
    at skoða Jesus í ævirnar.

    2. Eg bundin fast var í trælaokið,
    men Kristus bondini loysti øll.
    Og tá ið lúðurin skjótt nú ljóðar,
    meg heinta einglar í Faðirs høll.

    3. Ein ferðamaður, men dýrar gripir
    mær Harrin goymir har Staðnum í,
    og fyri sigrar og hjálp vit prísa
    hans dýra navni hátt yvir ský.