Hvør trygg er tann grundin, tit Guds børn, sum er

    Orð: George Keith og Richard Keen
    Lag 1: Joseph Funk
    Lag 2: Valisiskt sálmalag
    Týtt: Jákup Olsen
    Upprunaheiti: How firm a foundation

    1. Hvør trygg er tann grundin, tit Guds børn, sum er
    í orðinum løgd, henda grund tykkum ber.
    Hvat meir kann har sigast enn tað, sum er sagt?
    Gud við tykkum gjørt hevur æviga pakt.

    2. „Miss tí ikki mótið, eg eri við tær,
    eg eri tín Gud og vil vera tær nær.
    Eg styrki teg, hjálpi tær, haldi tær fast,
    mín armur skal bjarga, hvat annars enn brast.

    3. Um tú gjøgnum vøtnini fara her skal,
    um sorgarflóð djúpu eg leiði teg væl,
    tí eg eri við og skal vera tín borg,
    so halgað skal verða tín djúpasta sorg.

    4. Um gøta tín ber gjøgnum eldroyndir her,
    mín náði er við tær og uppi teg ber.
    Ei eldurin sakar, mín ætlan er bert,
    at reinur sum gull gjøgnum eldin tú fert.

    5. Um gráhærdur, gamal tú verður, tó fer
    mín kærleiki altíð at fylgja tær her.
    Um ellin teg boyggir, mín armur tó skal
    hvønn dag her á ferðini bera teg væl.

    6. Ta sál, sum til Jesus her fór og fann frið,
    ei fíggindin nakrantíð nema skal við.
    Tann sál, sum í trúnni er bjargað og sæl,
    ei svikin í ævirnar verða hon skal.“

    Skjótt rennur tíðarinnar skeið

    Orð: Thoro Harris
    Lag: Liliuokalani
    Týtt: Jákup Olsen
    Upprunaheiti: He’s coming soon

    1. Skjótt rennur tíðarinnar skeið,
    ein signað vón meg gleðir her,
    hvør ljós hon lýsir mær á leið,
    at koma Frelsarans so nær nú er.

    Niðurlag: Hann kemur skjótt,
    áh, ja, hann kemur skjótt.
    Við gleði vit hans komu her nú vænta.
    Um tað er morgun, dagur ella nátt,
    vit vita, Jesus kemur skjótt.

    2. Tey, sum í Kristi doyðu her,
    upp reist tey skulu standa tá.
    Á skýggjum koma hans skjótt er,
    hann skal taka síni upp her foldum frá.

    Hitt vermandi sólskin og fuglanna ljóð

    Orð og lag: R.J. Hughes
    Týtt: Jákup Olsen
    Upprunaheiti: The Lord is watching over me

    1. Hitt vermandi sólskin og fuglanna ljóð,
    hin blóman á vári, sum angandi stóð,
    og songur á heiðum, tú gevi tí ans.
    – Alt sigur frá náði og kærleika hans.

    Niðurlag: Tað kenst sum andadrag,
    eg greitt kann kenna tað,
    at Harrin vakir yvir mær.
    Hans góðska, kærleiki,
    tað kenst frá dýrdini,
    at Harrin vakir yvir mær.

    2. Tú sært ælabogan og stjørnurnar hátt,
    avkavaðu foldina, hválvið so blátt,
    hin veldiga skógin og fjøllini her
    – alt sigur, hann er, og hann varðveitslu ber.

    Er alt bert myrkur, er brostin vón

    Orð og lag: John Willard Peterson
    Týtt: Jákup Olsen
    Upprunaheiti: It’s always darkest before the dawn

    1. Er alt bert myrkur, er brostin vón –
    og skýggj so tung fjala alla sjón.
    Lít bert á Jesus, um myrk er leið,
    tí fast er lyftið: Hann svíkur ei!

    Niðurlag: Alt myrkast er, tá mót degi ber.
    Miss ikki mótið, skjótt lýsa fer.
    Hann svíkur ikki, brátt sólin sær,
    tað er altíð myrkast, er dagur nær.

    2. Hann veit, hvat bagir, hjálp er í nánd,
    legg alt, teg tyngir, trygt í hans hond.
    Alt, sum teg hendir, hann greiða kann,
    hann elskar altíð, ei gloymir hann!

    Ei tár hin morgun í himmalborgum

    Orð og lag: Robert Sterling Arnold
    Týtt: Jákup Olsen
    Upprunaheiti: No tears in heaven

    1. Ei tár hin morgun
    í himmalborgum,
    dýrd bert og sælu eygað sær.
    Ei kennist tregi,
    alt verður gleði,
    tá øll tey frelstu finnast har.

    Niðurlag: Ei tár (í Himli har), ei tár (ei sorg har nær),
    pína og sorg ei vera meir.
    Ei tár (í Himli har), ei tár (ei sorg har nær),
    uppi har tár ei verða fleir.

    2. Dýrdin mær bíðar,
    gullgøtur fríðar,
    ævigur dagur rísa skal.
    Jesus vit síggja
    í staðnum nýggja,
    sorgin er flýdd og sál mín sæl.

    Ein ferðamaður – og landið fremmant

    Orð og lag: Joyce Lee
    Týtt: Jákup Olsen
    Upprunaheiti: I’m just a pilgrim

    1. Ein ferðamaður – og landið fremmant,
    men skjótt ein dagin eg fari heim.
    Ein løta enn her at virka, tæna,
    so heim til gleði og sælan gleim.

    Niðurlag: Ein ferðamaður, men skjótt tó har
    í sæla staðnum, sum bíðar mær.
    Stórt er at vita, at skjótt eg fari
    at skoða Jesus í ævirnar.

    2. Eg bundin fast var í trælaokið,
    men Kristus bondini loysti øll.
    Og tá ið lúðurin skjótt nú ljóðar,
    meg heinta einglar í Faðirs høll.

    3. Ein ferðamaður, men dýrar gripir
    mær Harrin goymir har Staðnum í,
    og fyri sigrar og hjálp vit prísa
    hans dýra navni hátt yvir ský.

    Boðskapin syng nú um Jesus

    Orð og lag: Philip Phillips
    Týtt: Jákup Olsen

    1. Boðskapin syng nú um Jesus
    so einfalt og greitt, sum tú kann.
    Syng um tað blóð og ta náði,
    sum frelsir hin falna mann.

    Niðurlag: Syng, ja, syng henda boðskap,
    teim burtvilstu sálum hann ber.
    Tala við øll um ta náði,
    sum frían hin trælbundna ger.

    2. Boðskapin syng nú um Jesus,
    ja, syng um hitt signaða blóð.
    Syndanna byrði tá svinnur,
    og sálin gerst rein sum snjó.

    3. Boðskapin syng nú um Jesus,
    tí onkran tú frelsa kanst tá.
    Syng um ta náði, sum loysa
    kann sálina dómi frá.

    Eg langt í vestri var

    Orð: Fredrik Arvid Bloom
    Lag: Gamalt fólkalag
    Týtt: Jákup Olsen
    Upprunaheiti: Guldgrävarsången

    1. Eg langt í vestri var
    við Kyrrahavsins strond.
    Eg stóð ein stillan summardag,
    altráin var mín ond.
    Mítt sinn, mín trá
    var foldum á.
    Eg vildi grava gull
    og ríkdóm fá, men rent
    varð alt, eg ætlaði, um koll,
    og eg fekk ei ein sent,
    tó aldri var mær betri hent.

    Niðurlag: Mín sál varð frelst, ja, signað frelst,
    og heimsins gull fái hvør sum helst.
    Um milliónir varð koyrt í sekk,
    eg býti burt ei tann skatt, eg fekk.

    2. Eg fór nú her, nú har
    at søkja gull og glans
    og strevaðist, sum best bar til
    at vinna heiðurskrans –
    upp, upp, ja, upp
    á hægsta topp.
    Mær ei í huga var,
    um alt, eg vann, alt vald
    tó deyðin skjótt alt burtur bar,
    eg fór jú skjótt av fold,
    og tá eg sjálvur gjørdist mold.

    3. Um mold er stríðið her
    í dag, alt eins og fyrr,
    og gloymdur neyðars Lazarus
    har uttan fyri dyr.
    Bert ognir fá –
    og nátt er á,
    og deyðin kemur tá.
    Sig, hvør kann hjálpa, sig?
    Tí ríki maður mátti tá
    frá gull og ognum við,
    men Lazarus fer heim í frið.

    Niðurlag: Tí hans sál var frelst, ja, signað frelst,
    og heimsins gull, tað fekk hvør sum helst.
    Um milliónir varð koyrt í sekk,
    hann býtti burt ei tann skatt, hann fekk.

    4. At vinna æru her
    ei stórt eg virði nú.
    Mítt navn í Himli skrivað er,
    og heim í Himlabúð
    eg fari tá
    at krúnu fá.
    Tað týður minni her,
    um bankabók er full.
    At vera himmalmillióner
    er meiri vert enn gull,
    tí bankin har fer ei um koll.

    Hvør trúði hinum boðskapi, vit hoyrdu?

    Orð og lag: Torvid Pedersen
    Týtt: Jákup Olsen (ørindi 1-3) og Kajfinn Hammer (ørindi 4)

    1. Hvør trúði hinum boðskapi, vit hoyrdu?
    Hvør sá Harrans arm útrættan har?
    Sum planta veik Hann rann av turrum runni,
    tað var Hann, sum heimsins syndir bar!

    Niðurlag: Men Hann varð særdur fyri brot og syndir várar,
    sligin fyri alla vára misgerð við;
    straffin øll varð løgd á Hann, so vit skuldu hava frið,
    og nú við sárum Hans vit eru grødd.

    2. Ja, sanniliga bar Hann várar plágur,
    várar sjúkur tók Hann á Seg tá.
    Vit hildu, Hann var soraður og sligin,
    øll vár synd og skuld á Honum lá!

    3. Tó illa viðfarin Hann bar tað stillur,
    og læt ikki upp Sín munn, á, nei.
    Tí eins og lamb, ið dripið verður, tegir,
    lýðin var til Hann í deyðan steig.

    4. Hjá gudleysum at jarða Hann teir ætla,
    men grøv hins ríka fekk Hann við Sín deyð!
    Hann sigraði á djevli, synd og sjúku,
    tá Hann reis upp og øllum frelsu beyð!

    Hvíl teg í Guði, dýrtkeypta sál

    Orð og lag: Fanny Crosby
    Týtt: Jákup Olsen

    1. Hvíl teg í Guði, dýrtkeypta sál,
    Jesus, Hann skal teg føra á mál;
    alt kanst tú leggja yvir á Hann,
    Hann fyri teg á krossinum vann!

    Niðurlag: Legg alt á Jesus, ger tað í trúgv,
    høgt á tí Kletti festi tú búgv!
    Lít bert á Harran, Hann er títt skjól,
    vera tær skal Hann skjøldur og sól!

    2. Mitt undir lívsins órógv og stríð,
    freistaður, veikur tíð eftir tíð,
    Kletturin, Jesus, vikast tó ei,
    Hann vil teg aldri svíkja, o, nei!

    3. Ert tú av sjúku plágaður her?
    Harrin tær hesi boðini ber:
    Eg tínar sjúkur legði á Meg,
    Eg allar pínur bar fyri teg!

    4. Stúran og ótta, órógv og neyð,
    ger tú við tað sum Harrin tær beyð;
    ber ongar byrðar, legg tær á Hann,
    Hann jú í øllum hjálpa tær kann!

    5. Gleð teg í Guði, hvíl teg í frið,
    Harrin er sjálvur við tína lið!
    Harrin tær gevur, fyll tína sál,
    Hann vil tær skeinkja fullasta mál!