Sum tað gleðir eygað

    Orð og lag: Jens Guttesen

    1. Sum tað gleðir eygað,
    síggja Kristi deyða,
    blóð hans rann,
    meg tað vann,
    frið eg fann.

    2. Sum tað gleðir oyrað
    Jesunavnið hoyra,
    sæla ljóð,
    sál mín fró,
    gav mær ró.

    3. Sum tað gleðir hjartað
    himmalljósið bjarta,
    bert tað ljós
    er mín kós,
    prís og rós.

    Upp úr blundi, Guds fólk, síggið dagur er nær

    Orð: Petur William Háberg
    Lag: Jens Guttesen

    1. Upp úr blundi, Guds fólk, síggið dagur er nær,
    berið lovoffur fram nú til Gud,
    gloymið ei, at av kærleika einans tað var,
    at hann gav okkum son sín í lut.
    Skýggini skiljast, og dagslýsið mennist,
    menniskjasonurin kemur nú brátt,
    um tú á foldum við Frelsaran kennist,
    tekur hann teg til sítt æviga slott.

    2. Sjálvt um eygað er svøvnligt, og høvdið er tungt,
    hygg tó upp til Guds æviga stað,
    er enn likamið gamalt – tað verður sum ungt,
    um tú væntar hin æviga dag.
    Upp við tí frelsta, tí leyskeypta skara
    – saman við teimum, sum fóru í mold –
    skulu til Kristus í skýnum vit fara
    av hesi mangan so nívandi fold.

    3. Virka tí, Harrans fólk, tala, vitna og bið,
    lat øll hoyra hitt lívgandi orð,
    so at mong kunnu hava hin æviga frið,
    tá ið heimurin her fer í sor.
    Tá við teim frelstu í ævir vit syngja:
    „Vert, vert er Lambið til heiður at fá!“
    Tá skal ei byrða, ei sorg okkum tyngja.
    Lat okkum íðin tí virka til tá!

    In the high and heavenly places

    Orð: Petur William Háberg
    Lag: Jens Guttesen
    Týtt til enskt: Maurice Cox
    Upprunaheiti: Inn í høgu himmalhøll
    Føroysk útgáva

    1. In the high and heavenly places,
    on the one Eternal throne
    Reigns our God, the Lord of Glory,
    as Isaiah once was shown.
    As His train fills all the temple
    we can hear the seraphim
    Crying, Holy, Holy, Holy,
    Glory only be to Him.

    2. Then the things around us tremble
    as we hear Jehovah say:
    “Who will go and represent Me
    to the nations of this day?”
    And there burns a holy fire
    with a sin destroying glow,
    And the lips are purged and answer:
    “Here am I, Lord, I will go”.

    3. Yes, our Lord is now exalted,
    and the call comes to His own:
    Who will take the glorious message
    where the Gospel is not known?
    Are you willing? Are you ready?
    Can you claim His will to know?
    Will you answer with Isaiah –
    “Here am I, Lord, I will go”?

    Góði Gud, eg takki tær

    Orð: Marius Absalonsen
    Lag: Jens Guttesen

    1. Góði Gud, eg takki tær,
    at tú ert mær altíð nær,
    og tú elskar meg sum eingin annar ger.
    Tú mín eina hjálp í neyð,
    øll mín vón í lív og deyð.
    Tú mín leiðari á lívsins vandaferð.

    Niðurlag: Góði Gud, stóri Gud,
    lat meg altíð hava eygað vent á teg.
    Tú, sum talaði og bjóð’,
    og tað hendi, har tað stóð,
    áh, tú lívsins ljós á deyðans myrka veg.

    2. Góði Gud, eg takki tær,
    tí títt eyga altíð sær
    tað, sum hendir tínum børnum niðri her.
    Alt, sum hendir tey í loynd,
    hvørja freisting, hvørja roynd
    sjálvur royndi tú av hesi óndu verð.

    3. Góði Gud, eg takki tær
    fyri heimið uppi har,
    sum tú okkum nú í náði gert í stand.
    Synd og sorg er ikki meir,
    eingin eldist, eingin doyr.
    Eingin døpur mynd skal myrkja lívsins land.

    Vár Harri, tú, sum einaferð eitt brúdleyp signaði

    Orð: John Berridge
    Lag 1: William Henry Havergal
    Lag 2: Jens Guttesen
    Týtt: Victor Danielsen

    1. Vár Harri, tú, sum einaferð
    eitt brúdleyp signaði,
    ver sjálvur tú til staðar her,
    gev frið, vit biðja teg!

    2. Við náði brúður, brúðgóm prýð,
    lat náði lýsa teim,
    at friður hvørja stund og tíð
    má fylla hetta heim!

    3. Og signing ríka lat tey fá,
    hygg á tey, Harri, milt,
    at tey og alt, tey eiga, má
    av lukku verða fylgt!

    4. Við reinum kærleika tey fyll
    og Kristi sinnalag,
    at byrðar hvørt hjá øðrum still
    tey bera dag um dag!

    5. Við hopi, vend mót Himlinum,
    tey ferðast lat við tær,
    inntil tú sæst í skýggjunum,
    og øll vit savnast har!

    Mín sál var í angist og stórari neyð

    Orð: Óli Reinert
    Lag: Jens Guttesen

    1. Mín sál var í angist og stórari neyð,
    eg rópti til Gud mangan dag.
    Eg fekk tá at hoyra um Jesusar deyð,
    at dómin hann bar í mín stað.

    Niðurlag: Hans dýra blóð hevur loyst meg,
    hans dýra blóð hevur loyst meg.
    Ja, Jesus hevur goldið mína syndaskuld –
    hans dýra blóð hevur loyst meg.

    2. Sum ungur eg bað: „Harri, frels mína sál!“
    Eg Jesus á krossinum sá.
    Hann hekk har í deyðanum, drakk mína skál
    og vreiðini frelsti meg frá.

    3. Ómetalig náði, at Jesusar blóð
    fult loysigjald er fyri meg.
    Í syndarans stað hann í dóminum stóð
    – og syndari júst eri eg.

    4. Ein bjargaður syndari eri eg nú,
    so stór er Guds náði mót mær.
    Á deyða hans fyri meg havi eg trúð,
    tað sælu og vissu mær ber.

    Jesus, tú á tíni øll

    Orð: Steinvør Olsen
    Lag: Jens Guttesen

    1. Jesus, tú á tíni øll
    lýða vilt í himnahøll.
    Her er ein, ið biður teg –
    lýð á meg.

    2. Vís mær leið, eg ganga má,
    gev mær vilja tín at sjá,
    liva lív mítt her við tær
    hjálp tú mær.

    3. Veit mær sinnalag sum títt,
    æra teg má virki mítt,
    Frelsari, eg bøni teg,
    hoyr tú meg.

    4. Nú eg leggist, ver mær nær,
    eg jú eri ogn hjá tær.
    Meg við tínum blóði jú
    keypti tú.

    5. Tú, sum stórur, sterkur er,
    verj tú okkum niðri her,
    set um oss við tíni makt
    einglavakt.

    Tá hugin sær aftur til barndómin vendir

    Orð: Ókend/ur
    Lag: Jens Guttesen
    Týtt úr donskum: Zacharias Zachariassen

    1. Tá hugin sær aftur til barndómin vendir,
    vit minnast til mammusa faldaðu hendur.
    Vit Bíbliuna opna har síggja á borði
    og mammu í tøgnini grunda á orðið.

    2. Vit minnast, hon Gud bað um vísdóm og náði
    at liva sítt lív eftir hansara ráði.
    Um sjálv hon var veik, hon til Kelduna søkti,
    og hvørja ferð Harrin um styrkina økti.

    3. Hon bað fyri okkum, um burtur og heima,
    at vit ikki Gud máttu nakrantíð gloyma.
    Hon bað ei, at stór vit og rík máttu verða,
    men at vit Guds vitnisburð glað máttu bera.

    4. Vit takka tær fyri tær faldaðu hendur,
    tí Harrin enn signingar við teimum sendir.
    Og eru vit signað við vinskaparbondum,
    so kemst tað av mammusa faldaðu hondum.

    Kúr ei sál, sum av vónloysi, longsli ert skerd

    Orð: Arnfinnur Setberg
    Lag: Jens Guttesen

    1. Kúr ei sál, sum av vónloysi, longsli ert skerd,
    tú, hvørs flog var so lætt einaferð.
    Í Guds eygum tú nógv meir enn spurvur ert verd,
    móti hæddunum Andin teg ber.
    Farin veturin er, prýða blómur nú vøll
    – hoyr á heiðini fuglaljóð hvøll.
    Eins og dúvan í gjónni fann verju og lívd
    – er mín sál ei av fíggindum nívd.

    2. Harrin hirði mín er, einki fattast mær her,
    rætt meg leiðir í líðir hvønn dag,
    ótti, ivi burt svinnur, mín sál lívgað er,
    lívsins lind er í turki mítt vað,
    keppur, stavur tín ugga meg – ei nøkur makt
    kann meg saka, tá tú heldur vakt.
    Eins og hjørtur á fjøllum mín Vin sálin sær
    – kærleiki er hans merki á mær.