Eitt dýpi av dýrari tíð

    Orð: Jens Pauli Heinesen
    Lag: Elin Heinesen
    Viðmerking: Yrktur á vári 1954.

    1. So verður sagt av monnum
    at lívið er markleys neyð
    eitt dýpi av gráum døgum
    og børn, ið biða um breyð.
    Kanska er lívið sorgarlag,
    kanska er lívið gott,
    og kanska eg ein skínandi dag
    beri kenslu av myrkari nátt.

    2. Í nátt er luftin so rein og klár,
    bládjúp og ísandi køld,
    foldin hvílir í hvítari tøgn,
    og norðlýsið reisir sær tjøld.
    Og vit mítt er fult av tonkum
    á ferð út á víðan veg
    at finna á miðleys náttargongd
    tann vísdóm, ið uggar meg.

    3. Men ongan vísdóm eg finni,
    ið sigur tey sonnu orð,
    sum bløðandi fuglar falla tey
    aftur at hvítar for.
    Tó eg veit, at dýrgripir finnast
    og fjalast við gráan eim,
    tá gentur og dreingur spenna
    sum folar í dans og gleim.

    4. Tá barmur mín spentur av undran,
    av eydnu, av tungari trá,
    av iva og sorgarløgum,
    eisini, eisini tá
    :,: veit eg, at lívið er gáva
    eitt dýpi av dýrari tíð,
    sum øll skulu valla ígjøgnum
    rekast og villast inní. :,: