Tyngja tungar byrðar, sum tú gongur vegnum á?

    Orð og lag: Ralph Carmichael
    Týtt: Jóannes S. Hansen
    Upprunaheiti: Reach out to Jesus

    1. Tyngja tungar byrðar, sum tú gongur vegnum á?
    Hótta fjaldir vandar teg so mangastaðni frá?
    Hevur tú mist mótið, sum tú strevast dag um dag?
    Kalla á Jesus, og sál tín verður glað.

    Niðurlag: Hann er altíð nær,
    lurtar eftir tær,
    hvar tú so ert,
    gongur tær við lið,
    gevur tær sín frið,
    vilt tú tað bert.
    Tá ið mótið fellur,
    og tú eina stendur her,
    kalla á Jesus, hann hjálpir og teg ber.

    2. Tykist lívið dapurt, og tú ongan útveg sært?
    Nívir teg enn sorgin, ongan sálarfrið tú fært?
    Ert tú vinaleysur, kanska vilstur langt av leið?
    Kalla á Jesus, og hann teg svíkur ei!

    Tú lítli staður, Betlehem

    Orð: Phillips Brooks
    Lag: Lewis Henry Redner
    Týtt: Petur William Háberg
    Upprunaheiti: O little town of Betlehem

    1. Tú lítli staður, Betlehem,
    so kvirrur liggur tú.
    Hátt yvir dreymaleysa svøvn
    tín stjørnufjøld sæst nú.
    Um stræti tíni lýsir
    tó ævinleikans ljós,
    og mannavón og ótti
    finna saman við títt fjós.

    2. Har Frelsarin varð føddur,
    sum í Himli høga er.
    Og nýggja vón til burturvilsta
    mannaætt nú ber.
    Hygg, morgunstjørnuskarin
    ber boð um land og fjørð
    um Himmalkongsins kærleika
    og frið til menn á jørð.

    3. So stillisliga, stillisliga
    gávur býtast út,
    Hann gevur frið til hjørtuni
    í staðin fyri sút.
    Kann vera, ikki hoyrast
    hans kærleiksfet so fljót,
    tá hann fer inn í hjarta tað,
    sum honum tekur mót.

    Kvirra um fjøll og fløtur

    Orð og lag: Øssur Berghamar
    Viðmerking: Yrktur í 1970.
    Norsk týðing

    1. Kvirra um fjøll og fløtur,
    og náttin døpur, myrk og svørt.
    Lýsir av fjallatindi
    stjørnan so blonk og bjørt.
    Rekur burt nátt og niða
    vill dýr um teigar tiga,
    stjørnan so spakuliga
    seg otar fram í náttini.

    Niðurlag: Føddur er konga Kongur
    til eina falna verð.
    Hoyr hvussu einglasongur
    boðini sælu ber.
    Ja, hoyr teir syngja um frið á foldum,
    tí Frelsarin nú føddur er.

    2. Rekur í nátt og niðu
    so mong ein friðleys sál í dag
    ljósið tó bjart úr erva
    skínur við sama lag,
    boðar á lívsins vegi
    sálunum frið og gleði.
    Leita á hesum degi
    til Hann sum kom at frelsa teg.

    Alt til Jesus eg vil geva

    Orð: Winfield S. Weeden
    Lag: Judson W. van DeVenter
    Týtt: Jóannes S. Hansen

    1. Alt til Jesus eg vil geva,
    Honum bera alla tøkk.
    Eg vil altíð lova Honum,
    um enn verðin tykist døkk.

    Niðurlag: Eg vil geva alt,
    eg vil geva alt,
    alt til Tín, mín Gud og Harri,
    vil eg geva alt.

    2. Alt til Jesus eg vil geva,
    við Tín kross eg boyggi meg,
    heimurin, hann kann ei geva
    nakað, sum er líkt við Teg.

    3. Alt til Jesus eg vil geva,
    Harri, ger meg bert til Tín,
    lat meg trúgvan, sannan vera,
    hugsa um tað, Tú vanst til mín.

    4. Alt til Jesus eg vil geva,
    alla mína sál til Tín,
    kærleika og signing Tína
    koma niður lat til mín.

    5. Alt til Jesus eg vil geva,
    nú, til friður fyllir meg,
    á, sum eg meg tá skal gleða,
    tá eg har skal skoða Teg.

    Nú birtast túsund jólaljós

    Orð: Emmy Köhler
    Lag: Trad.

    Nú birtast túsund jólaljós
    í hesi myrku stund,
    og túsund onnur glógva nú,
    á himna bláu grund.

    Og yvir bý og land í kvøld
    fer jólaboð av stað,
    at føddur Harrin Kristus er.
    Tí eru vit so glað.

    Tú stjørna yvir Betlehem,
    á, lat títt milda ljós
    nú lýsa inn við friði og vón
    í vára heim og hús.

    Í hvørt eitt hjarta tungt og myrkt,
    tín glæma lýsi blíð,
    ein glæma av Guðs kærleiks lind,
    í hesi jólatíð.

    Stille på fjell og vidde

    Orð og lag: Øssur Berghamar
    Týtt til norskt: Are J. Heiseldal
    Viðmerking: Upprunaliga yrktur í 1970.
    Upprunaheiti: Kvirra um fjøll og fløtur

    Stille på fjell og vidde –
    og natten dyster, mørk og svart.
    Men over fjellets tinde
    lyser en stjerne klart.
    Jager bort alt det ville
    med sine stråler milde
    Nå svever stjernen stille
    og langsomt over himmelen.

    Kommet er selve Kongen
    hit til en fallen jord.
    Hør hvordan englesangen
    bringer oss gledens ord.
    Ja, hør dem synge om fred på jorden,
    en Frelser er oss født i dag.

    Fredløs i natt og mørke
    Så mang en sjel nå lengter hjem
    Lyset så klart fra oven
    bryter samtidig frem,
    viser for oss her nede
    veien til fred og glede.
    Vil deg så gjerne lede,
    til Han som kom for å frelse deg.

    Tað sótu seyðamenn á vakt

    Orð: Mikkjal á Ryggi
    Lag: Hans J. Højgaard

    1. Tað sótu seyðamenn á vakt
    og goymdu sínar smalur,
    alt fylgið hevði stilt seg lagt,
    ei lamb í líðum spælir,
    sjálvt varnir hundar durva smátt,
    í dølum valdar dimma nátt,
    um heimin Harrans friður.

    2. Tá lýsir bjart um fjallagrein,
    og fram ein eingil trínur,
    hans mál var milt, hans rødd var rein,
    hans andlit fagurt skínur;
    til hirðarnar hann talar so:
    «Eg beri tykkum fagnarboð,
    alt fólkið kann seg gleða.

    3. Ein frelsari nú føddur er,
    í dag til tykkum sendur,
    hin Harri Krist hann navnið ber,
    í Dávids stað – ókendur;
    men prógv fullgott tit skulu fá:
    í fjósi lágt á krubbustrá
    eitt lítið barn tit finna.»

    4. Brátt syngur einglaflokkur blítt:
    «Halleluja, hosianna!
    Guðs friður yvir verøld vítt!
    Guðs tokki millum manna!
    Og heiður veri himladrott’!»
    Men hirðarnir sær skunda brátt
    sín frelsara at skoða.

    5. Takk fái fyri jólaboð,
    tú einglaherur ljósi!
    Takk, Guð, sum elskar okkum so!
    Takk, barnið føtt í fjósi!
    So lítillátin, Harri mín,
    tú vart, – um heim nú heiður tín
    ótaldar tungur bera.

    6. Sum hirðarnir eg fara vil
    mín frelsara at finna;
    hans kærleiki mær hjálpir til
    tann frið, ið eg vil vinna.
    Hans jólaboð er besta troyst;
    av syndaskuldum sál mín loyst
    mót himli seg kann hevja.

    Tú tín kongastól

    Ira D. Sankey
    Orð: Emily E.S. Elliott
    Lag: Ira D. Sankey
    Týtt: Victor Danielsen

    1. Tú tín kongastól
    býtti fyri fátækt ból,
    tá tú komst higar fyri meg;
    tí í Betlehem var
    einki rúm tá fyri tær,
    tó tey skuldu tilbiðið teg.

    Niðurlag: Eg tilbiði teg, Harri Jesus,
    og mín sál ber fram lovsong til tín,
    eg tilbiði teg, Harri Jesus, nú,
    tøkk mítt hjarta til tín fram ber!

    2. Høga einglalið
    sang um heiður og um frið,
    tá ið føddur á fold tú vart;
    men hvør fátæk var
    ikki legan her hjá tær,
    tú, sum heimin á hondum bart!

    3. Villi fuglur tó
    finnur náttarhvíld og ró,
    hvørt eitt djór hevur høli sítt;
    men Guds Sonur, tú
    eigur ei á jørð tað bú,
    har tú halla kanst høvur títt!

    4. Boð um lív og frið,
    dýrar gávur við
    bart tú niður til okkara;
    men bert hat og háð
    løntu menn tær aftur tá,
    ja, og krossin á Golgata!

    Tit trúføstu, komið

    Orð: Ókent latínskt sálmaskald úr 17. øld
    Lag: John Francis Wade
    Týtt: Victor Danielsen
    Upprunaheiti: Oh come, all ye faithful

    1. Tit trúføstu, komið
    øll í sigursgleði
    við sameintum hjarta
    til Betlehem!
    Í eini krubbu liggur Einglakongur.

    Niðurlag: Áh, komið, hann tilbiðið,
    áh, komið, hann tilbiðið,
    áh, komið, hann tilbiðið,
    Harran Krist!

    2. Syng, syng, kór av einglum,
    sigurssongir glaðar,
    í Himlinum høga
    tað ljóði hátt!
    Æra nú veri Gudi í tí høga.

    3. Amen! Vit tær prísa,
    sum til vára frelsu
    á fold lætst teg føða,
    høgt er títt navn,
    Faðirsins Orð í holdi opinberað!

    Fyrr eg gekk við heimsins børnum

    Orð og lag: Lee C. Fisher
    Týtt: Jóannes S. Hansen

    1. Fyrr eg gekk við heimsins børnum,
    sum ei kendu til Guds frið,
    hóast eg ei sjálvur vildi,
    tó eg mátti fylgja við.
    Einum fremmandum eg møtti,
    og hann tók í mína hond.
    Tá eg sá, at tað var Jesus,
    har vit knýttu vinarbond.

    Niðurlag:
    Hann kann loysa hvørja kreppu,
    hann tann sami er í dag,
    hann vil loysa hvønn tín spurning,
    um tú bert vilt loyva honum tað.

    2. Tá eg stóð við tronga portrið
    uttan mál og uttan mið –
    allir spurningar so fløktir,
    eins og aldri eg fekk frið –
    sá eg Frelsaran har standa,
    brosa blídliga til mín.
    Har hann gav mær sína frelsu.
    Um tú vilt, hon verður tín!

    3. Gekk eg enn í deyðans dali,
    óttin píndi, sorgin neit –
    allir vinir vóru burtur,
    teir, sum eg so fast á leit –
    tá eg hoyrdi Jesus kalla
    út úr myrkrinum á meg,
    og hann segði blíður, mildur:
    „Jú eg kennast vil við teg!“