Hvítari ger meg enn hvítasta snjó

    Orð: Eliza Edmunds Hewitt (1. og 2. ørindi og niðurlagið) og Jóhan við Neyst (3. ørindi)
    Lag: William James Kirkpatrick
    Týtt: Jóhan við Neyst (1. og 2. ørindi og niðurlagið)
    Upprunaheiti: Oh for a heart whiter than snow

    1. Hvítari ger meg enn hvítasta snjó,
    synd mína tváa kann eina títt blóð.
    Reinsa burt sjálvgóðsku, hugmóð og stríð
    í tínum blóði, mín sál hon er frí.

    Niðurlag: Hvítan meg ger, hvítari enn snjó,
    lær tú meg at boða tey tíðindi góð,
    at blóð títt enn er ein frelsandi flóð.
    Hvítari ger meg enn hvítasta snjó.

    2. Hvítari ger meg enn hvítasta snjó,
    lær meg at fylgja tær á tíni slóð.
    Hvílu mær gev nú við trúgv bert á teg,
    tá fari eg hagar, tú sendir meg.

    3. Hvítari ger meg enn hvítasta snjó,
    reinsa mítt sinni í náðinnar flóð.
    Um myrku skýggini leggjast meg á,
    í tínum blóði er megi at fá.

    Søkkur enn myrkrið um heimin

    Orð og lag: Theofil Engström
    Týtt: Jóhan við Neyst
    Upprunaheiti: Vackraste stjärnan

    1. Søkkur enn myrkrið um heimin,
    skuggarnir leingjast so hvørt,
    skínandi ljós verður ferðin,
    lyftini lýsa so bjørt.

    Niðurlag: Túsundtals lyftisljós ferð míni á
    lýsa so bjørt og skær.
    Fagrasta stjørnan mær greitt boðar frá:
    Jesusar koma er nær!

    2. Stundum meg byrðarnar tyngja,
    leiðin gerst skýmlig og hál,
    men tá kann glaður eg syngja,
    lívgast og fegnast mín sál.

    3. Hvat ger tað tá, um eg eri
    fremmandur í hesi verð,
    brátt eg hjá Jesusi verði,
    lyftið um heimlandið ber.

    4. Vónin er lívsæl at eiga,
    at hann skal koma ein dag.
    Hugsa, í dag eg kann siga:
    Hann er mín brúðgómur, ja!

    Skjótt er lívsins skeið her runnið

    Orð og lag: Eugene Monroe Bartlett
    Týtt: Jóhan við Neyst
    Upprunaheiti: Just a little while

    1. Skjótt er lívsins skeið her runnið,
    foldarferðin enda skal,
    og vit flyta heim til Himmals,
    møta vinum, verða sæl.
    Perluportrið opið stendur,
    og tey frelstu ganga inn.
    Fagnardagur hetta verður,
    dýrdin fyllir Himmalin.

    Niðurlag: Bert ein stokkut stund á foldum,
    bert eitt bil at bíða enn.
    Bert ein stokkut tíð at virka,
    bert eitt møðsamt stig í senn.
    Bert ein stokkut tíð við royndum,
    so vit flyta til hin stað,
    sum við jaspismúrum glitrar,
    har Guds dýrd skal gylla dag.

    2. Skjótt hin ljósins morgun birtist,
    boðar nýggjum degi frá.
    Harrin øllum sínum býður
    heim at búgva sær íhjá.
    Sigurssongur ævigt stígur
    frelstum frá og einglum við.
    Horvin er øll trongd og pína,
    gleðin er óendalig.

    3. Skjótt vit møta vinum aftur,
    knýta aftur slitin bond,
    eingin skilnaður er longur
    á tí ljósu, gyltu strond.
    Heima vera vit um ævir,
    Lambið allan heiður fær.
    Áh, ein sælur, ljósur morgun,
    tá vit finnast skulu har.

    Guds handaverk so alsýnt er

    Orð: Carlton C. Buck
    Lag: John Willard Peterson
    Týtt: Jóhan við Neyst
    Upprunaheiti: I believe in miracles

    1. Guds handaverk so alsýnt er,
    hans dýrd av øllum ber.
    Mong skoða her í ærufrykt
    tey undurverk, hann ger.

    Niðurlag: Undurverk, tey henda enn
    ígjøgnum Golgata,
    har mong ein sál er endurloyst
    úr bondum syndanna.
    Ígjøgnum harða flagið upp
    sær liljan trýsti veg.
    Undurverk, tey henda enn
    áh, Gud, við trúgv á teg!

    2. Eg ivist ei um stórverk Guds,
    sum vit her kunnu sjá.
    Hans undurverk, tey leiða meg
    heilt út á Golgata.

    3. Guds kærleika og megi hans
    eg skoði her um blítt.
    Av náði henda undurverk,
    sum fylla hjarta mítt.

    Úr Guds orði skyggir fram ljós sum stjørna bjørt

    Orð: John H. Yates
    Lag: Lewis E. Jones
    Týtt: Jóhan við Neyst
    Upprunaheiti: The old book stands

    1. Úr Guds orði skyggir fram ljós sum stjørna bjørt
    yvir lívsins myrka hav,
    vísir leiðina gjøgnum storm og skýggj so svørt,
    til ta havn, Gud okkum gav.

    Niðurlag: Tað stendur fast,
    Guds orð, so hvast,
    klettafast er, um alt annað brast.
    Bróta bylgjur hátt,
    harðnar stormur brátt,
    orðið, tað stendur fast.

    2. Í Guds bók hvørt lyfti er meira vert enn gull,
    enn hvør djúphavsperla bjørt.
    Opinberað har er Guds frelsuætlan full,
    tað, sum Jesus hevur gjørt.

    3. Í tí dýru bók er hin gamla søga søgd
    um Guds stóra kærleika,
    greitt frá landinum, har øll eru glað og nøgd –
    har í Zions dýrdleika.

    4. Latið okkum tí akta Harrans orð so væl,
    fylgja trúgv tess ráðum her.
    Tá alt stríð er av, Kristi brúður, loyst og sæl,
    inn um perluportrið fer.

    Alsamt longdist mær at fáa

    Orð: Clara T. Williams
    Lag: Ralph E. Hudson
    Týtt: Jóhan við Neyst
    Upprunaheiti: Satisfied

    1. Alsamt longdist mær at fáa
    sløktan sálartosta mín,
    okkurt, sum meg kundi fylla,
    veita troyst og ugga sín.

    Niðurlag: Halleluja, eg fann Jesus,
    aldri aftur tysti eg.
    Hann mín longsil hevur stillað,
    dýra blóð hans frelsti meg.

    2. Heimsins gleði royndist stokkut,
    veitti ongan sannan frið.
    Stútt mær longdist eftir onkrum
    til at sløkkja tostan við.

    3. Tó eg troytti heimsins leiðir,
    helt, tær kundu stilla meg,
    sárt av mínum egnu føllum
    tíðum vónbrot kendi eg.

    4. Lívsins kelda ævigt vellir,
    lívsins breyð meg mettar her.
    Ævigt ríkidømi bíðar
    uppi har, sum Jesus er.

    Nú mánin aftur lýsir

    Orð: Matthias Claudius
    Lag: Johann Abraham Peter Schulz
    Týtt: Jóhan við Neyst
    Upprunaheiti: Der mond ist aufgegangen

    1. Nú mánin aftur lýsir,
    og gylta stjørnan vísir
    seg aftur klár og blíð.
    Á fjalli friður kemur,
    og hvíti mjørkin nemur
    við grøna ong og bratta líð.

    2. Eg skoði mánans boga,
    sum hálvan síggi loga,
    men heilur tó hann er.
    Á sama hátt Guds gáva,
    men oftani vit snáva
    og gávu Guds hálvt skoða her.

    3. Gud Faðir, stjørnan bjarta,
    nú gleðist alt mítt hjarta
    í tínum sannleika.
    Og meðan lív mítt rennur,
    og logi mín enn brennur,
    gev mær eitt barnasinni tá.

    4. Tá kalda náttin kemur
    og við mítt eyga nemur,
    Gud, gev mær tá tín frið
    og vís mær tína náði,
    so tína troyst eg fái;
    gev øllum mínum hana við.

    Sál mín er glað, av sonnum so glað

    Orð: William Petersen
    Lag: Ókend/ur
    Týtt úr donskum: Jóhan við Neyst
    Upprunaheiti: Jeg er så glad

    1. Sál mín er glað, av sonnum so glað,
    tí nú mítt heim er hitt himmalska stað.
    Bert lítla stund her,
    so heimá tað ber
    til Jesus, mín vin! Halleluja!

    2. Tyngja enn neyð og trongdir og sorg,
    Jesus meg leiðir, hann er nú mín borg,
    og lúðurin hátt
    skal kalla meg brátt
    til Jesus, mín vin! Halleluja!

    3. Áh, hvør ein stund, tá borin eg skal
    verða av einglum í himmalsins sal;
    tá vard er mín sál
    og komin á mál,
    til Jesus, mín vin! Halleluja!

    Nú hvørja ferð, eg síggi stjørnu falla

    Orð og lag: Theofil Engström
    Týtt: Jóhan við Neyst
    Upprunaheiti: Du fallna stjärna

    1. Nú hvørja ferð, eg síggi stjørnu falla,
    sum ikki longur lýsir himli á,
    eg hugsi um ta fjøld, ið syndin kallar,
    sum fjakkar vónleys fyri vind og vág.

    Niðurlag: Áh, falna stjørna á fjarum stað,
    áh, vend nú aftur, kom heim í dag.
    Teg Jesus elskar og kallar nú,
    áh, falna stjørna, lýs aftur tú.

    2. So mong ein sál er her á mínum leiðum,
    sum einaferð var eldhugað og glað,
    nú er hon stødd á heimsins myrku heiðum,
    sum fallin stjørna langt frá faðirs stað.

    3. Men hoyr, mín vinur, falna stjørna, kæra,
    ein leið er aftur heim til Frelsaran.
    Um tú í Jesu opna favn vilt fara,
    tú aftur hvíld og gleði finna kann.

    4. Sig, skalt tú einaferð í Himli vera,
    har aldri nøkur stjørna falla kann?
    Sig, skalt tú gylta sigurskrúnu bera
    og allar ævir skoða Frelsaran?