Kærleikskeldan grøddi

    Orð: C. A. Stenholm
    Lag: Ókendur
    Týtt: Jóhan við Neyst

    1. Kærleikskeldan grøddi,
    meg av náði tá,
    frelsarin útbløddi
    har á Golgata

    2. Keldan troyst aleina,
    gav á sorgarferð.
    Kraft og megi eina
    veitur hon mær her.

    3. Tá ið hjartans streingir
    spæla sorgliga,
    undir Jesu veingir
    fara kann eg tá.

    4. Tá mítt ljós útbrennur,
    heim eg fari, sum
    lívsvatnsáin rennur
    rein í Himlinum.

    Hin ævinligi ljósi morgun

    Orð: Thomas Ball Barrat
    Lag: S. Foster
    Týtt: Jóhan við Neyst

    1. Hin ævinligi ljósi morgun
    rísa skal brátt.
    Tá hvørvur dalur deyðaskuggans
    og myrka sorgar nátt.
    Tá skal lív og gleði, streyma
    inn í hjørtuni
    ongantíð gleðin er fullkomin
    fyrr enn hjá Jesusi.

    2. Hvítt klædda skaran vit skjótt møta,
    í Himlinum.
    Tá vit um perluportrið fara,
    Jesus vit gleðast um.
    Longsilin hann lyftir okkum
    upp til Frelsaran.
    Á hvør ein ljósur morgun bíðar
    brúðrini sum Hann vann.

    Alheims Skapari, hoyr mítt kall á Teg

    Orð: Kolbeinn Tumason
    Lag: Norskt fólkalag
    Týtt: Jóhan við Neyst

    1. Alheims Skapari, hoyr mítt kall á Teg,
    og lat miskunn Tína koma yvir meg.

    2. Eg ákalli Teg, dýri Frelsari.
    Tínar hendur hava gjørt og skapað meg.

    3. Teg eg rópi á, gev mær lív Tær frá,
    minst til mín, Tú mæti Kongur Konganna.

    4. Gud mín, Himli í, niður til mín steig,
    tak burt hjartasorgir, møði neyð og stríð.

    5. Styrk og varða meg, tí mær tørvar Teg,
    nú í deyðans skuggar koma sníkjandi.

    6. Niður her Tú steig, føddur vart av moy.
    Hond tín eina hjálpa kann á deyðans leið.

    Við bryggjuna liggur eitt ferðaskip nýtt

    Orð: Jóhan Við Neyst
    Lag: Olof Åhlström

    1. Við bryggjuna liggur eitt ferðaskip nýtt,
    so prýðiligt, vakurt tað er.
    Á bryggjuni undrandi mannfjøldin blítt
    mangt fagnaðarorðið fram ber,
    tí hetta ótrúliga skip er so bygt,
    at als einki søkka kann tað.
    Og stolt dreymaskipið nú stevnir so trygt
    úr havnini stillu avstað.

    2. Rík ferðafólk njóta tað vakra umborð
    og fyllast av undran so fró.
    Tey skipinum geva mangt breggjandi orð
    og gleðast um handaverk góð.
    Tey drekka og eta í marglætishøll
    og varnast ei deyðsvandans svørð.
    Men knappliga, óvæntað koma tey øll
    at sanna, at náttin er hørð.

    3. Alt meðan tey sigla við fullari ferð,
    ísfrásagnir ávara tá,
    at ísfjøll, tey eru á leiðini her,
    tó – skipið við ferð heldur á,
    men tað alt í einum sítt banasár fær
    av ísfjalsins bláfrystu trom
    og hjálparleyst søkkur í bládýpið har
    og aldri í havnina kom.

    4. Á, ferðast tú, vinur, á myrkursins vág
    og ert líkasælur um tað,
    so brátt deyðans armur kann taka teg tá
    í ævigt fortapingarstað.
    Skalt tú náa fram til ta himmalsku strond,
    so hoyr hesi tíðindi góð.
    Fá tær ferðaseðil úr frelsarans hond,
    hann skrivaður er við hans blóð.

    Hvítari ger meg enn hvítasta snjó

    Orð: Eliza Edmunds Hewitt (1. og 2. ørindi og niðurlagið) og Jóhan við Neyst (3. ørindi)
    Lag: William James Kirkpatrick
    Týtt: Jóhan við Neyst (1. og 2. ørindi og niðurlagið)
    Upprunaheiti: Oh for a heart whiter than snow

    1. Hvítari ger meg enn hvítasta snjó,
    synd mína tváa kann eina títt blóð.
    Reinsa burt sjálvgóðsku, hugmóð og stríð
    í tínum blóði, mín sál hon er frí.

    Niðurlag: Hvítan meg ger, hvítari enn snjó,
    lær tú meg at boða tey tíðindi góð,
    at blóð títt enn er ein frelsandi flóð.
    Hvítari ger meg enn hvítasta snjó.

    2. Hvítari ger meg enn hvítasta snjó,
    lær meg at fylgja tær á tíni slóð.
    Hvílu mær gev nú við trúgv bert á teg,
    tá fari eg hagar, tú sendir meg.

    3. Hvítari ger meg enn hvítasta snjó,
    reinsa mítt sinni í náðinnar flóð.
    Um myrku skýggini leggjast meg á,
    í tínum blóði er megi at fá.

    Søkkur enn myrkrið um heimin

    Orð og lag: Theofil Engström
    Týtt: Jóhan við Neyst
    Upprunaheiti: Vackraste stjärnan

    1. Søkkur enn myrkrið um heimin,
    skuggarnir leingjast so hvørt,
    skínandi ljós verður ferðin,
    lyftini lýsa so bjørt.

    Niðurlag: Túsundtals lyftisljós ferð míni á
    lýsa so bjørt og skær.
    Fagrasta stjørnan mær greitt boðar frá:
    Jesusar koma er nær!

    2. Stundum meg byrðarnar tyngja,
    leiðin gerst skýmlig og hál,
    men tá kann glaður eg syngja,
    lívgast og fegnast mín sál.

    3. Hvat ger tað tá, um eg eri
    fremmandur í hesi verð,
    brátt eg hjá Jesusi verði,
    lyftið um heimlandið ber.

    4. Vónin er lívsæl at eiga,
    at hann skal koma ein dag.
    Hugsa, í dag eg kann siga:
    Hann er mín brúðgómur, ja!

    Skjótt er lívsins skeið her runnið

    Orð og lag: Eugene Monroe Bartlett
    Týtt: Jóhan við Neyst
    Upprunaheiti: Just a little while

    1. Skjótt er lívsins skeið her runnið,
    foldarferðin enda skal,
    og vit flyta heim til Himmals,
    møta vinum, verða sæl.
    Perluportrið opið stendur,
    og tey frelstu ganga inn.
    Fagnardagur hetta verður,
    dýrdin fyllir Himmalin.

    Niðurlag: Bert ein stokkut stund á foldum,
    bert eitt bil at bíða enn.
    Bert ein stokkut tíð at virka,
    bert eitt møðsamt stig í senn.
    Bert ein stokkut tíð við royndum,
    so vit flyta til hin stað,
    sum við jaspismúrum glitrar,
    har Guds dýrd skal gylla dag.

    2. Skjótt hin ljósins morgun birtist,
    boðar nýggjum degi frá.
    Harrin øllum sínum býður
    heim at búgva sær íhjá.
    Sigurssongur ævigt stígur
    frelstum frá og einglum við.
    Horvin er øll trongd og pína,
    gleðin er óendalig.

    3. Skjótt vit møta vinum aftur,
    knýta aftur slitin bond,
    eingin skilnaður er longur
    á tí ljósu, gyltu strond.
    Heima vera vit um ævir,
    Lambið allan heiður fær.
    Áh, ein sælur, ljósur morgun,
    tá vit finnast skulu har.

    Guds handaverk so alsýnt er

    Orð: Carlton C. Buck
    Lag: John Willard Peterson
    Týtt: Jóhan við Neyst
    Upprunaheiti: I believe in miracles

    1. Guds handaverk so alsýnt er,
    hans dýrd av øllum ber.
    Mong skoða her í ærufrykt
    tey undurverk, hann ger.

    Niðurlag: Undurverk, tey henda enn
    ígjøgnum Golgata,
    har mong ein sál er endurloyst
    úr bondum syndanna.
    Ígjøgnum harða flagið upp
    sær liljan trýsti veg.
    Undurverk, tey henda enn
    áh, Gud, við trúgv á teg!

    2. Eg ivist ei um stórverk Guds,
    sum vit her kunnu sjá.
    Hans undurverk, tey leiða meg
    heilt út á Golgata.

    3. Guds kærleika og megi hans
    eg skoði her um blítt.
    Av náði henda undurverk,
    sum fylla hjarta mítt.

    Úr Guds orði skyggir fram ljós sum stjørna bjørt

    Orð: John H. Yates
    Lag: Lewis E. Jones
    Týtt: Jóhan við Neyst
    Upprunaheiti: The old book stands

    1. Úr Guds orði skyggir fram ljós sum stjørna bjørt
    yvir lívsins myrka hav,
    vísir leiðina gjøgnum storm og skýggj so svørt,
    til ta havn, Gud okkum gav.

    Niðurlag: Tað stendur fast,
    Guds orð, so hvast,
    klettafast er, um alt annað brast.
    Bróta bylgjur hátt,
    harðnar stormur brátt,
    orðið, tað stendur fast.

    2. Í Guds bók hvørt lyfti er meira vert enn gull,
    enn hvør djúphavsperla bjørt.
    Opinberað har er Guds frelsuætlan full,
    tað, sum Jesus hevur gjørt.

    3. Í tí dýru bók er hin gamla søga søgd
    um Guds stóra kærleika,
    greitt frá landinum, har øll eru glað og nøgd –
    har í Zions dýrdleika.

    4. Latið okkum tí akta Harrans orð so væl,
    fylgja trúgv tess ráðum her.
    Tá alt stríð er av, Kristi brúður, loyst og sæl,
    inn um perluportrið fer.