Alsamt longdist mær at fáa

    Orð: Clara T. Williams
    Lag: Ralph E. Hudson
    Týtt: Jóhan við Neyst
    Upprunaheiti: Satisfied

    1. Alsamt longdist mær at fáa
    sløktan sálartosta mín,
    okkurt, sum meg kundi fylla,
    veita troyst og ugga sín.

    Niðurlag: Halleluja, eg fann Jesus,
    aldri aftur tysti eg.
    Hann mín longsil hevur stillað,
    dýra blóð hans frelsti meg.

    2. Heimsins gleði royndist stokkut,
    veitti ongan sannan frið.
    Stútt mær longdist eftir onkrum
    til at sløkkja tostan við.

    3. Tó eg troytti heimsins leiðir,
    helt, tær kundu stilla meg,
    sárt av mínum egnu føllum
    tíðum vónbrot kendi eg.

    4. Lívsins kelda ævigt vellir,
    lívsins breyð meg mettar her.
    Ævigt ríkidømi bíðar
    uppi har, sum Jesus er.

    Nú mánin aftur lýsir

    Orð: Matthias Claudius
    Lag: Johann Abraham Peter Schulz
    Týtt: Jóhan við Neyst
    Upprunaheiti: Der mond ist aufgegangen

    1. Nú mánin aftur lýsir,
    og gylta stjørnan vísir
    seg aftur klár og blíð.
    Á fjalli friður kemur,
    og hvíti mjørkin nemur
    við grøna ong og bratta líð.

    2. Eg skoði mánans boga,
    sum hálvan síggi loga,
    men heilur tó hann er.
    Á sama hátt Guds gáva,
    men oftani vit snáva
    og gávu Guds hálvt skoða her.

    3. Gud Faðir, stjørnan bjarta,
    nú gleðist alt mítt hjarta
    í tínum sannleika.
    Og meðan lív mítt rennur,
    og logi mín enn brennur,
    gev mær eitt barnasinni tá.

    4. Tá kalda náttin kemur
    og við mítt eyga nemur,
    Gud, gev mær tá tín frið
    og vís mær tína náði,
    so tína troyst eg fái;
    gev øllum mínum hana við.

    Sál mín er glað, av sonnum so glað

    Orð: William Petersen
    Lag: Ókend/ur
    Týtt úr donskum: Jóhan við Neyst
    Upprunaheiti: Jeg er så glad

    1. Sál mín er glað, av sonnum so glað,
    tí nú mítt heim er hitt himmalska stað.
    Bert lítla stund her,
    so heimá tað ber
    til Jesus, mín vin! Halleluja!

    2. Tyngja enn neyð og trongdir og sorg,
    Jesus meg leiðir, hann er nú mín borg,
    og lúðurin hátt
    skal kalla meg brátt
    til Jesus, mín vin! Halleluja!

    3. Áh, hvør ein stund, tá borin eg skal
    verða av einglum í himmalsins sal;
    tá vard er mín sál
    og komin á mál,
    til Jesus, mín vin! Halleluja!

    Nú hvørja ferð, eg síggi stjørnu falla

    Orð og lag: Theofil Engström
    Týtt: Jóhan við Neyst
    Upprunaheiti: Du fallna stjärna

    1. Nú hvørja ferð, eg síggi stjørnu falla,
    sum ikki longur lýsir himli á,
    eg hugsi um ta fjøld, ið syndin kallar,
    sum fjakkar vónleys fyri vind og vág.

    Niðurlag: Áh, falna stjørna á fjarum stað,
    áh, vend nú aftur, kom heim í dag.
    Teg Jesus elskar og kallar nú,
    áh, falna stjørna, lýs aftur tú.

    2. So mong ein sál er her á mínum leiðum,
    sum einaferð var eldhugað og glað,
    nú er hon stødd á heimsins myrku heiðum,
    sum fallin stjørna langt frá faðirs stað.

    3. Men hoyr, mín vinur, falna stjørna, kæra,
    ein leið er aftur heim til Frelsaran.
    Um tú í Jesu opna favn vilt fara,
    tú aftur hvíld og gleði finna kann.

    4. Sig, skalt tú einaferð í Himli vera,
    har aldri nøkur stjørna falla kann?
    Sig, skalt tú gylta sigurskrúnu bera
    og allar ævir skoða Frelsaran?

    Túsund bjartar stjørnur lýsa

    Orð: Gerd Grønvold Sauce
    Lag: Per Harling
    Týtt: Jóhan við Neyst

    1. Túsund bjartar stjørnur lýsa
    bláa, klára himli á.
    Kvøldarfriðurin vil vísa
    mær á bønarleguna.
    Hjarta mítt vil takka, prísa
    fyri gávur Himli frá.

    2. Eri fjald í tíni náði,
    fái umsorgan hvønn dag.
    Harri, bert í tínum ráði
    kann eg hvíla sæl og glað.
    Altíð hvíld og frið eg fái
    við mítt stilla bønarstað.

    3. Tá ið sorg og saknur níva,
    Jesus Kristus, troysta meg!
    Eina tínir veingir líva,
    tá ið syrgin eri eg.
    Angist, pínur burtur blíva,
    tá eg síggi, Jesus, teg!

    Á náðihavinum eg ferðist trygt

    Orð: Paul Rader
    Lag: Arthur W. McKee
    Týtt: Jóhan við Neyst
    Upprunaheiti: The river of thy grace

    1. Á náðihavinum eg ferðist trygt
    ímóti gyltu himnastrondini,
    og í tínum kærleika mítt alt er bygt
    – skjótt í Himlinum eg síggi teg.

    Niðurlag: Áh, skjótt dagar undan
    ljósa himnaglæman.
    Tína tign og dýrd eg síggi tá.
    Vit í allar ævir vera saman
    har við gyltu náðitrónuna.

    2. Tín Halgi Kærleiksandi foldum á
    enn bjóðar syndarum hin sanna frið.
    Bert títt dýrabara blóð á Golgata
    veitir deyðadømdum sálum grið.

    3. Gud kallar eymt á hvønn ein syndara.
    Tú ófrelsti, kom trúgv á Frelsaran!
    Fest títt trúareyga nú bert Jesus á,
    og í Himmalin teg leiðir hann.

    Rein, klár markleysa áin

    Jóhan við Neyst
    Orð og lag: Thomas T. Barratt
    Týtt: Jóhan við Neyst
    Upprunaheiti: Dyp, bred, hellig og mægtig

    1. Rein, klár markleysa áin
    vellir Golgata krossi av.
    Frísk, rík, undurfull náðin
    streymar eins og eitt hav.
    Sálin drekkur glað og frí,
    søkkur lívsins sorg har í.
    Synd, dóm, deyða og sút,
    alt Frelsarin strikar út.

    2. Kraft, lív, keldan hin reina,
    fyllir likamið, sál og ond.
    Her í Anda Guds eina
    knýtast sterkastu bond.
    Her tú elskar Harran frítt,
    hann, sum hevur stríðið strítt.
    Fram, fram, heilaga flóð! –
    tað er jú Guds sonar blóð.

    3. Nýt tær gávur, tú eigur,
    veri lívsleið tín rein og skær.
    Íðin gakk, hann teg leiðir,
    alt hann veitir nú tær,
    ognir, æru, lív og kraft,
    lívsins bestu hjartasaft!
    Jesus ofraði seg,
    meg allan nú gevi eg!

    Kongur lívs míns hann er

    Jóhan við Neyst
    Orð: Ida Lilliard Reed
    Lag: J. Lincoln Hall
    Týtt: Jóhan við Neyst
    Upprunaheiti: I belong to the King

    1. Kongur lívs míns hann er,
    sum meg elskar hvønn dag;
    skjótt eg dvølji við hansara lið,
    tí hann lyfti mær gav um hin glitrandi stað,
    har Guds børn gleðast Konginum við.

    Niðurlag: Kongur lívs míns hann er,
    sum meg elskar hvønn dag;
    allar ævir hann stendur mær nær.
    Skjótt hann kallar meg heim
    til hin himmalska stað.
    Áh – at dvølja við hásætið har.

    2. Kongur lívs míns hann er,
    og hann elskar nú meg
    við tí botnleysu náðini her.
    Hon ótømandi er eftir ókendum veg,
    og mín frelsa ósvitalig er.

    3. Kongur lívs míns hann er!
    Lyfti hans siga frá,
    at tey frelstu brátt fara avstað
    til hin himmalska stað og har Frelsaran sjá,
    tá ið ferðin her endar ein dag.

    Mær stundum er myrkrið so svart

    Orð: Erastus Johnson
    Lag: William G. Fisher
    Týtt: Jóhan við Neyst
    Upprunaheiti: The rock that is higher than I

    1. Mær stundum er myrkrið so svart,
    og ósløtt er lívsleiðin her,
    mong sorgin kann sláa so hart,
    og mangan er vandi á ferð.

    Niðurlag: Til klettin meg leið tá so trygt,
    til tann klett, ið er hægri enn eg.
    Til klettin meg leið tá so trygt,
    til tann klett, ið er hægri enn eg.

    2. Mær stundum alt tykist so fjart,
    og mótgangur møddan meg ger.
    Her syndin kann skjótt gera bart,
    bert kletturin verja mín er.

    3. Nær klettinum halt meg hvørt stig,
    tá stormurin ýlir mót mær,
    tí skjótt er at fara á glið,
    og gøtan er brøtt víða hvar.

    Tú ert hjá mær, tá eg vakni í tí fyrstu morgunstund

    Jóhan við Neyst
    Orð og lag: Berit Pedersen
    Týtt: Jóhan við Neyst

    1. Tú ert hjá mær, tá eg vakni í tí fyrstu morgunstund,
    og tín kærleiki, hann gleðir mína lund,
    og tann tryggleiki, tú gevur, hann er við mær dagliga,
    inntil náttin kemur, og eg sovna má.

    Niðurlag: Songurin í mínum hjarta er um Frelsaran hjá mær,
    eg vil elska hann, so leingi hjartað slær.

    2. Kann eg kenna, at eg vaksi, verður sál mín sterkari,
    hvørja ferð, vit eru saman, tú og eg?
    Kann mín trúgv, sum er so lítil, vaksa, tá eg síggi tað,
    at eg fái bønarsvar frá tær hvønn dag?

    3. Sum ein vøkur brúður bíðar eftir sínum brúðgómi,
    leingist mær at síggja teg í luftini,
    tí mítt heim, tað er í Himli, og ein dag eg eri har,
    sum mín brúdleypsveitsla ongan enda fær.