Tey standa og vagga og tráa

    Orð: Hans Andrias Djurhuus
    Lag 1: Albert Møller
    Lag 2: Jóhannus á Rógvu Joensen

    1. Tey standa og vagga og tráa
    á akrinum stadnandi øks
    og deila hin bjartoygda dáa,
    ið upp millum teirra vóks.

    2. “Vit áttu at plágað og pínt teg
    og altíð at stungið tær skør,
    vit áttu at køvt teg og týnt teg,
    tú stendur á okkara jørð.

    3. Og alla tøðuna átst tú –
    og royndi at gera mein.
    Og altíð so prangandi stóðst tú
    – tú voldi, at vit eru sein”.

    4. Men dáin stendur í iva,
    og hann hevur ymsan lit:
    “Eg havi væl loyvi at liva
    her líka so væl sum tit”.

    5. Tá verða tey øks at tagna,
    tí tað segði dáin satt:
    hvønn vøkstur Gud hevur fagnað,
    og hvør eigur lívsins rætt.

    Børn

    Orð: Bettina Wegner
    Lag: Jóhannus á Rógvu Joensen
    Leysliga týtt úr donskum: Hanus Kamban

    1. Hava smáar hendur,
    smáar fingrar við.
    Ikki mást tú sláa,
    fara so úr lið.

    2. Hava smáar føtur,
    smáar tær hará.
    Ikki mást tú traðka,
    fáa ei gingið tá.

    3. Hava lítil oyru
    varug og so neyv.
    Ikki mást tú goyggja,
    verða av tí deyv.

    4. Hava vakrar munnar,
    alt út tala teir.
    Ikki mást tú læsa,
    tala ikki meir.

    5. Hava eygu klár, sum
    síggja rangt og rætt.
    Ikki binda fyri,
    villast tá so lætt.

    6. Hava smáar sálir,
    opin hvør og frí.
    Ikki mást tú handska,
    spillast lætt av tí.

    7. Hava smáar geislar,
    eygað illa sær.
    Ikki mást tú boyggja,
    kunna støkka av.

    8. Klárar, rankar verur
    bygdu ein fagran heim.
    Tey, ið duga at krúpa,
    ov nógv er av teim.

    Nýt hjálm

    Heri NolsøeJóhannus á Rógvu Joensen
    Orð: Heri Nolsøe
    Lag: Jóhannus á Rógvu Joensen
    Viðmerking: Yrktur í 1994.

    Tá tú súkklar avstað,
    so ver í hjálmi.
    Minst til hesi ráð,
    tryggur ert tú tá.

    Hann er vakur at sjá,
    í føgrum litum,
    og hann verjir teg væl,
    minkar skaðatal.

    Nýt hjálm.
    Nýt hjálm.
    Nýt hjálm. – Tað gera vit.

    Áh, so stuttligt tað er,
    og frísk er luftin,
    út at súkkla í dag,
    øll nú fara avstað.

    Til vinstru hygg fyrst,
    og so til høgru.
    Met um ferðina væl,
    so tær væl gangast skal.

    Nýt hjálm.
    Nýt hjálm.
    Nýt hjálm. – Tað gera vit.

    Tá tú súkklar avstað,
    so ver í hjálmi.
    Minst til hesi ráð,
    tryggur ert tú tá.

    Hann er vakur at sjá,
    í føgrum litum,
    og hann verjir teg væl,
    minkar skaðatal.

    Nýt hjálm.
    Nýt hjálm.
    Nýt hjálm. – Tað gera vit.

    Skýming

    Heri NolsøeJóhannus á Rógvu Joensen
    Orð: Heri Nolsøe
    Lag: Jóhannus á Rógvu Joensen

    Skýming.
    Dagurin er farin nú,
    dimmið søkkur yvir land og hav,
    sólin hon er farin í kav,
    oh oh skýming.
    Vakurt kvøld,
    síðsta sólarglæman er fjarað burt,
    stillið fyllir sál og sinn.

    Skýming.
    Myrkrið tekur vaktina,
    sólarljósið biðjur góða nátt,
    fjalist handan náttargátt,
    oh oh skýming.
    Blikastilt,
    fjørðurin hann durvar í silvitni,
    fjallatromin kámast burt.

    Skýming.
    Myrkrið tjørar loftið svart,
    litbroytir hús og grøna urt,
    fagrir litir viskast burt,
    oh oh skýming.
    Myrknar skjótt,
    skýmingsløtan skilir dag og nátt,
    leiðir inn um kvøldargátt.

    Skýming.
    Dagurin er farin nú,
    dimmið søkkur yvir land og hav,
    sólin hon er farin í kav,
    oh oh skýming.
    Vakurt kvøld,
    síðsta sólarglæman er fjarað burt,
    stillið fyllir sál og sinn.

    Av himli boða einglar frið

    Orð: Heri Nolsøe
    Lag: Jóhannus á Rógvu Joensen

    Av himli boða einglar frið
    til seyðamenn í nátt,
    tí føddur Jesus Kristus er,
    hann sælu okkum ber.

    Og sangurin ljómar: ”Óttist ei,
    vit boða gleðiboð”.
    “Gangið eftir stjørnuni,
    hon vísir tykkum veg”.

    Stjørnuklár er náttin skær,
    í staðnum Bethlehem.
    Her koma hirðarnir til fjós,
    at síggja heimsins ljós.

    Av himli boða einglar frið
    til seyðamenn í nátt,
    tí føddur Jesus Kristus er,
    hann sælu okkum ber.

    Lívið vaknar

    Heri NolsøeJóhannus á Rógvu Joensen
    Orð: Heri Nolsøe
    Lag: Jóhannus á Rógvu Joensen

    Í heimin eg kom á livandi veingjum,
    her lívið tað streymar heitt nú í mær,
    fannirnar allar bráðnaðar burtur,
    skýggini horvin og sólin hon sær.

    Um morgunin huldur liggur í myrkri,
    er dagurin skínandi innan í mær,
    eg hoyri alt lívið vaknar og rørist,
    og suðið frá havinum brúsar mót mær.

    Úr berginum hoyri eg fuglarnar syngja,
    sum boða frá bylgjandi lívi og vón,
    fløvandi tankar fyri mær birtast,
    hvør dagur er gáva av dýrari tíð.

    Eg ongantíð síggi teg – sum tú sært meg,
    men kenni um kjálkan mjúkasta vind,
    sveipað er burtur náttin og myrkið,
    mót hæddunum fari um ovasta tind.

    Eg ongantíð síggi teg – sum tú sært meg,
    men kenni um kjálkan mjúkasta vind,
    sveipað er burtur náttin og myrkið,
    mót hæddunum fari um ovasta tind.

    Taggurnar

    Heri NolsøeKarl Martin SamuelsenJóhannus á Rógvu Joensen
    Orð: Heri Nolsøe
    Lag: Heri Nolsøe, Karl Martin Samuelsen og Jóhannus á Rógvu Joensen

    Hyggja eftir taggunum,
    tá vit savna frímerki,
    kannað um tær eru har.
    Bylgjast vøkru taggurnar
    og um allar eru har,
    tú telur og fært svar.

    Eigur tú hitt merkið,
    sum eg sá í gjár.
    Skift um – Skift um.
    Tú kanst fáa tað,
    sum tær dámdi so væl.
    Skift um – Skift um – Skift um.

    Sást tú vakra frímerkið,
    sum er komið út í dag,
    eg skal royna at skaffa tað,
    ja, eg renni beint avstað
    á posthúsið at keypa tað,
    spennandi tað er í dag.

    Eigur tú hitt merkið,
    sum eg sá í gjár.
    Skift um – Skift um.
    Tú kanst fáa tað,
    sum tær dámdi so væl.
    Skift um – Skift um – Skift um.

    Spyrja eftir bærvbálvum,
    tá vit savna frímerki,
    frímerki frá nær og fjar.
    Hyggja hvørji eru har
    og tá merkið stemplað var,
    tú kannar nær og hvar.

    Eigur tú hitt merkið,
    sum eg sá í gjár.
    Skift um – Skift um.
    Tú kanst fáa tað,
    sum tær dámdi so væl.
    Skift um – Skift um – Skift um.

    Stýr tær!

    Martin JoensenJóhannus á Rógvu Joensen
    Orð: Martin Joensen
    Lag: Jóhannus á Rógvu Joensen

    Eitt fyrstafloks fríggjakvøld
    og ølin er ísakøld
    og vinirnir fyllast við borðið
    nú náttin er fesk og fús.
    Jú lívið tað skal livast
    men ikki bert í kvøld
    hav bilskil – stýr tær.
    Stýr tær – hav bilskil
    stýr tær.

    Vit mugu í býin nú
    og Jógvan spyr, koyrir tú?
    Og Jórun spyr, hevur tú drukkið?
    tú ert ikki idiot?
    Á, lívið tað skal livast
    minst hundrað ár aftrat
    hav bilskil – stýr tær.
    Stýr tær – hav bilskil
    stýr tær.

    Tú sigur at tað er gott
    tú smílist og svarar rátt.
    Tú veitst at eg elski meg sjálvan,
    eg vil ikki missa meg.
    Ein lovandi nátt við lít,
    tað er gott at tú ikki ert skít.
    Og heitur tú setist við rattið,
    tú stýrir jú øllum nú.

    Jú lívið tað skal livast,
    men ikki bert í kvøld,
    hav bilskil – stýr tær.
    Stýr tær – hav bilskil,
    stýr tær.