So ofta eg droymt havi dreymar um landið

    Orð: Reidar Holberg
    Týtt: Kajfinn Hammer

    1. So ofta eg droymt havi dreymar um landið
    har Jesus og einglarnir nú halda til;
    og mangan eg ynskti sum fuglur at flogi
    til Himmalin – hagar sum Hann er eg vil!

    2. Eg stundum var hugtungur, kendi ei gleði,
    á Jesus eg rópti: Vilt Tú heinta meg!
    Eg ynski, at Tú skjótt vilt koma og føra
    til landið meg heim, har Tú vísti mær veg.

    3. Ja, soleiðis sat eg so mangan og droymdi,
    eg var ikki gamal, ein óviti bert!
    Teir dreymarnir skiftu og broyttu seg síðan,
    men himmalski dreymurin aldri forferst!

    4. Tonk, saman við Jesus í Himlinum vera
    og hoyra har Hansara eymligu reyst;
    og saman við mammu og pápa og øðrum,
    eg prísa skal Honum, meg elskaði mest.

    5. Skjótt Jesus skal koma, Hann Síni tá heintar,
    sig, vilt tú mín vinur ei tá vera við?
    Lat blóðið teg reinsa, Hann eftir tær bíðar,
    gev Jesusi hjartað, tá finnur tú frið.

    So mong eru tey, sum ov seint munnu vakna

    Orð: Ivar-Helge Bolsøe
    Týtt: Kajfinn Hammer (ørindini 1-6) og Leon Joensen úr Sørvági (niðurlagið)

    1. So mong eru tey, sum ov seint munnu vakna
    í angist í glatunnarmyrkrið út slept,
    tí tey søgdu nei til Guðs kallandi rødd,
    vrakaðu Hann, sum tey dýrt hevði keypt!

    Niðurlag: Alt, ið mær tørvar, er meira av Jesus,
    alt, ið mær tørvar, er meira av Jesus!
    Gev mær, o, Jesus, meira av Tær,
    so ferðarbúgvin eg møta kann Tær!

    2. Í syndanna myrkri eg var við at søkka,
    tá sá eg í havsbrúnni ljós fyri stavn;
    tað Ljósið var Jesus, Hann fann beint á vrakið,
    úr undirgangsgrøv Hann meg førdi í havn.

    3. Á, hugsa, av náði so kann eg við vera
    ein teirra, sum lovsyngja Frelsarans Navn.
    Og tá Hann kemur, so skal eg við vera
    ein teirra, sum náa skal Dýrdanna Havn.

    4. So mong bera navn av at vera ein kristin,
    men eldurin, Andin er vikin frá teim!
    Tá Jesus so kemur, tey tá standa eftir,
    tí lampan var sloknað – tey funnu ei heim!

    5. Á, varðveit meg, Jesus, frá tí heimsins anda,
    tí anda, sum fangar mong kristin í dag!
    Gev mær, o, Jesus, bert meira frá Tær;
    halga mítt hjarta í kærleikans bað’!

    6. Á, vinur mín, sig, hvussu livir tú lívið?
    Yvir títt lív kanska sól fór í kav?
    Á, tonk, hvør ein kvøl, um ov seint tú skalt vakna!
    Kom tí til Jesus áðrenn dagur er av!

    So mangan lesur tú um Jesu undurverk

    Orð: Ingvar Nilsson
    Týtt: Kajfinn Hammer

    1. So mangan lesur tú um Jesu undurverk,
    um hvat Hann gjørdi og hvat Hann lærdi;
    men les enn einaferð og far á knø í bøn,
    so skalt tú síggja: Tað hendir enn.

    Niðurlag: Tað hendir enn, um bert vit biðja;
    ja, um vit trúgva, tað hendir enn.
    Guð svarar bøn og Hann ger undur;
    ja, undur henda av sonnum enn.

    2. Ein dag, Hann var á ferð, Hann kom til Náin,
    tá einum líkfylgi har Hann møtir.
    Ein neyðars einkja sín einkarson bar út,
    men Jesus reisir hann upp til lívs.

    3. Tá Jesus risin upp til Himmals aftur fór,
    Hann gav eitt lyfti um Andans gávu.
    Teir savnaðust til bøn og sungu lovsong,
    tá hendi undrið og Andin fall.

    4. Í dag tú lesa kanst um tað sum tá fór fram,
    um eina veking sum skakaði hvønn bý.
    Tá vórðu frelst og doypt trý túsund bert ein dag,
    tað vóru tíðir tá eldur brann.

    5. Tó størst av hesum er, at menniskju í neyð
    enn finna frelsu, útfrían, hvílu.
    Meg minnist enn hin dag, tá har við Golgata
    mín sál varð tváað í Jesu blóð.

    Skriftunnar Jesus kom inn í mítt hjarta

    Orð og lag: Aage Samuelsen
    Týtt: Kajfinn Hammer

    1. Skriftunnar Jesus kom inn í mítt hjarta,
    tók á Seg ófrið mín, sum á meg gekk;
    :,:villigur tók Hann á Seg mínar kvalir,
    tá Hann á krosstrænum bløðandi hekk.:,:

    2. Skriftunnar Jesus í Orðinum býður:
    Doypast tú mást, ja, heilt undir, Hann vil!
    :,:Og eg fekk sanna hvat ið hetta týðir:
    Grivin í dropum tað ber ikki til!:,:

    3. Skriftunnar Jesus í Anda meg doypti,
    so eg í tungum nú prísa kann Guð’.
    :,:Hann í Sín heilaga kyrtil meg klæddi,
    og gjøgnum trúnna Hann loysti meg út.:,:

    4. Skriftunnar Jesus í skýnum skjótt kemur,
    heintar frá jørð tey sum fylgja Sær her!
    :,:Síggja vit skulu hitt æviga summar
    Skriftunnar Jesus, júst so sum Hann er!:,:

    Skjótt skal Jesus koma skýggjum á

    Orð: Vivianne Mårtensson
    Týtt: Kajfinn Hammer

    1. Skjótt skal Jesus koma skýggjum á,
    Frelsaran, mín Brúðgóm, skal eg sjá,
    heintar meg, sum á Hann havi trúð,
    latin í Guðs Lambsins brúðarskrúð.

    Niðurlag: Halleluja, skjótt er Jesus her,
    skjótt ímót tí degi nú tað ber.
    O, mær leingist heim frá stríðsins strond,
    heim til Dýrdarinnar ljósu lond.

    2. Krossins leið so mangan mjá gerst her,
    knortlut, brøtt og trong hon tíðum er;
    men, eg veit, at heim hon leiðir meg,
    hagar, Jesus slóðað hevur veg.

    3. Ei við deildum huga nakar kann
    halda seg til stóra Meistaran,
    nei, tú bera má hin kross, tú fekk,
    ganga vegin Jesus sjálvur gekk.

    4. Bert av náði kann eg vera við
    stríða við Guðs fólki lið um lið
    bjarga sálum út úr Satans hond,
    áðrenn Guð skal døma heimsins lond.

    5. Á, mín vinur, um tú skilti tað,
    at mót glatan leið tín ber avstað!
    Enn í Jesu sárum frelsa er,
    prís til Guð, enn Portrið opið er.

    Skjótt nátt er av, nú fyri degi lýsir

    Orð: Ókendur
    Lag: “Det gryr mot dag”
    Týtt: Kajfinn Hammer
    Viðmerking: Týddur í september 2003.

    1. Skjótt nátt er av, nú fyri degi lýsir,
    ein ævig gleði bíðar brúður Jesu Krists;
    ein dýrdarríkur morgun uttan skíggj skjótt rísur,
    vit eru heima hjá Guði vist.

    Niðurlag: Ja, loysnardagurin skjótt skal rísa,
    nú tíðin sýnir at Hann er nær.
    Í allar ævir vit Guði prísa,
    og ævigt fagna skulu Jesusi har.

    2. Skjótt nátt er av, lít upp tú frelsti skari,
    brátt bleiktrar morgunglæman bjørt á himni hátt.
    Tá Jesus kemur, heim við skaranum eg fari,
    frá jørð meg heintar úr myrku nátt.

    3. Skjótt nátt er av, til sigur Guð vil leiða,
    sum Hann av náði gevur hvørjum tí sum trýr;
    tá uppfylt verður dýra vónin sum vit eiga,
    í ævir verða har Jesus býr.

    4. Skjótt nátt er av, vit skulu opinberast
    í skýnum møta Honum endurloyst í dýrd;
    Guð hevur lovað, at vit skulu dýrdargerast
    á degi Lambsins í sælu skírd.

    Skjótt kemur Jesus, hvørt eyga Hann sær

    Orð: A. Habersohn
    Lag: R. Harkness
    Týtt: Kajfinn Hammer
    Upprunaheiti: :,:Oh, what a change,:,: when I shall see His wonderful face!

    1. Skjótt kemur Jesus, hvørt eyga Hann sær,
    lívssæla vón, at tann dagur er nær!
    Tá skal eg skoða Hans andlitis ljós,
    tað sum er einasta mál mítt og kós.

    Niðurlag: :,:Alt broytist tá,:,:
    tá eg skal sjá Hans andlitis ljós!
    :,:Alt broytist tá,:,:
    framtíð mín har gerst ljós.

    2. Sólrenning sæl, ja, alt tá verður nýtt,
    náttin til klárasta dag er umbýtt;
    logn eftir stormin, frið sálini í,
    fagnaðarsong eftir táranna tíð.

    3. Kraft eftir veikleika gevur Hann víst,
    miseydnað vón broytt til sigur til síðst;
    sorg vend til gleði, til hvíldina brúgv,
    áskoðan sæl eftir ferðing í trúgv.

    Skjótt hin morgun rísa skal

    Orð og lag: Aage Samuelsen
    Týtt: Kajfinn Hammer

    1. Skjótt hin morgun rísa skal,
    tá Guð opnar Himnasal;
    eingin sjúka, sorg er har,
    o, Jerusalem í tær,
    har tey frelstu syngja prís til hørpuspæl.

    2. Dagur aftnar, skjótt er kvøld,
    á, farvæl tit heimsins tjøld;
    heimsins skreyt skal svinna burt,
    brúðurin skal rykkjast burt,
    hagar songurin skal ljóða øld um øld.

    3. Lívsins á so klár sum glar
    rein og óspilt rennur har;
    einki eyga hevur sæð
    hvat er goymt í Sions Stað
    til ta brúður, Hann við blóði keypti Sær.

    4. Brúðarsál, á, lít á Hann,
    sum tær lív og frelsu vann;
    tá Hann doyði fyri teg,
    lívsins veg Hann opnaði
    við tí blóði, sum á krossins træi rann.

    Síggið, Guðs várs Ørk, sum er sjálvur Guð

    Orð: Ókendur
    Týtt: Kajfinn Hammer

    1. Síggið, Guðs várs Ørk, sum er sjálvur Guð,
    er millum Sítt Fólk í dag!
    So lat okkum syngja eitt lovsangslag
    til Frelsarans tokka glað:

    Niðurlag: :,:O, ja, hon er komin, halleluja,
    Guðs Ørk er komin henda veg!:,:

    2. Sum Dávid dansaði fyri Guði,
    tá Ørkin varð borin fram,
    so hevur Guðs Fólk sín fulla rætt
    at syngja á vegnum heim:

    3. Og hóast kong Dávid varð vanvirdur,
    tá hann fagnaði Ørkini,
    fyri Harrans ásjón hann dansaði tó
    við fagnaðarsangi og bøn:

    4. Sum Ørkin førd varð til Dávids stað
    við dansi og fagnaðarróm’,
    so gera vit, tá Guðs Orð gongur fram,
    Guði syngja ein nýggjan song!

    5. Ja, Ørkin við Náðistólinum á
    nú komin er henda veg!
    Kom við í hitt frelsta kórið, sum
    fyri Harranum frøir seg!

    6. Jesus, vár Guð, er ein stórur Guð,
    hjá Honum gerst keldan ei tóm;
    hjá Honum basúnir og fagnaðarljóð
    ljóða til lovsangsróm.

    7. Um trælur í Fárao’s húsi tú ert
    og kúrir og gremur teg,
    so slepp tær nú leysum til lovsangsdans
    við brúð’rini, sum fer heim!

    Signaði morgun, hitt æviga summar

    Orð: Ókendur
    Lag: Härlega morgon
    Týtt: Kajfinn Hammer
    Upprunaheiti: Härlega morgon

    1. Signaði morgun, hitt æviga summar,
    rísa skjótt man,
    troyttur av stríði eg sælur hjá Guði
    hvíla tá kann.
    Jesus í skýggjum skjótt niður skal stíga,
    Himmalsins harpur vit á skulu lýða
    frelst fyri Guði og Lambinum níga,
    – signaða stund fyri meg!

    2. Farin er tíðin, alt fullkomið vorðið
    er fyri mær;
    alt er til reiðar við dúkaða borðið,
    Jesus er har!
    Tá skal eg betri enn her kunna syngja,
    aldri meir sjúka og sorgir meg tyngja,
    Lívsvatnsins løkir meg lívga og yngja,
    – signaða stund fyri meg!

    3. Heima við glarhavsins glitríku strendur
    burt eru tár;
    fevna eg skal hinar krossfestu hendur
    endaleys ár.
    Ei Lambsins songur í ævir skal tagna,
    jarðlívsins møði vit aldri meir sakna,
    tá vit í dýrdini endurloyst vakna,
    – signaða stund fyri meg!

    4. Sorgin er burtur, ein fullkomin frøi
    ræður bert har;
    sáðið, ið sátt varð í stríði og møði,
    ávøkstur bar.
    Møta eg aftur skal har øllum mínum,
    skarar har lovprísa Frelsara sínum,
    á, sum tann hugsan meg troystar í stríðnum,
    – signaða stund fyri meg!