Mær í Guðs Orði birtist so skakandi ein sjón

    Orð: Kajfinn Hammer
    Lag: Í tíðarinnar skýming eg í undran standi her
    Viðmerking: Yrktur í 2002.

    1. Mær í Guðs Orði birtist so skakandi ein sjón,
    eg sá ein heim so spiltan og falnan uttan vón;
    eg sá teir vraka Jesus og negla Hann á kross,
    eg skalv, tá Hann varð svikin og fekk ein judaskoss.

    2. So skifti sjónin aftur, eg trongdartíðir sá,
    mong Antikristsins merki á ennið tóku tá;
    og bróðir gav upp bróður, eg skalv av sorg og sút,
    um ei teir dagar Guð hevði stytt helt eingin út!

    3. So stóð eg mitt í Himli, á Trónu Guðs Hann sat,
    hitt slagtaða Guðs Lambið hvørt innsigli upplat;
    tá misti sólin skin sítt, hvørt fjall, hvør oyggj veik burt,
    og havsins bylgjur reistust og brutu upp á turt.

    4. Tá sá eg Jesus koma við einglum skýggjum á,
    Hann heintaði øll síni – og hini skildi frá;
    tey bóðu fjøll og hamrar og heyggjar fjala seg,
    tí fyri vreiði Lambsins ei nakar stendur seg.

    5. Eg skalv, tá øll tey glataðu burtur vórðu leidd
    og heystaðu ta lagnu, tey sjálv sær høvdu reitt!
    Men, á, hvør gleðirómur, tá frelsti skarin har
    til Lambið fram varð leiddur, sum syndir teirra bar.

    6. Av ærufrykt og nøtran mítt veika hjarta skalv,
    hvør øgiligt er ei hetta endatíðartalv!
    Skal Trongdina eg smakka, í hond Guðs eri eg,
    um likam mítt teir bróta, mín sál fer betri veg.

    7. Á, sál, sum ófrelst gongur, bert søkir hesa verð,
    hvør skal tín lagna verða, tá lív títt endar her?
    Á, vend tær nú til Kristus, tað er tín bjarging bert,
    við blóði, vatni, Anda tú einans frelstur gerst.

    Mær leingist til hin signaða dag, tá Jesus koma skal

    Orð: Alfred Smith
    Lag: I’m longing for the glorious day when Jesus shall come back
    Týtt: Kajfinn Hammer

    1. Mær leingist til hin signaða dag, tá Jesus koma skal,
    eg síggja skal Hann sum Hann er;
    tá øll tey heilagu ígjøgnum øldir kallast heim,
    sum tóku móti frelsu her.

    Niðurlag: Mær leingist, mær leingist, síggja Hann,
    mín Kong og Frelsara og Guð!
    Hann skal meg føra heim til landið, Hann mær vann,
    har einglar ævigt prísa Guð’.

    2. Við hvørt gerst gøtan brøtt og knortlut og hon tykist long,
    men Jesus stendur mær við lið,
    Hann eymligt teskar orð til mín, so trúgv mín verður sterk,
    at Hann á ferðini er við.

    3. Hvør undurfull tann stund, tá upp mót skýggjum leiðin ber,
    at møta Honum, sum meg vann;
    tá sjúka, neyð og tár um allar ævir horvin er,
    mín ferðarstav eg leggja kann.

    Morgun millum fjalla hoyrist løk og á

    Orð: B. E. Posse
    Týtt: Kajfinn Hammer

    1. Morgun millum fjalla
    hoyrist løk og á
    móti hellu falla,
    tutla keldu frá:
    – Guð er nær!

    2. Sí, nú myrkrið dragnar,
    vellir ljósins flóð;
    líðin grøna vaknar,
    syngur morgunljóð:
    – Guð er nær!

    3. Lítla lambið káta
    lívligt spælir sær,
    fuglarnir teir láta,
    syngja: Guð er nær!
    – Guð er nær!

    4. Til Guð tín hug lat fara,
    sum veg Sín kennir tær;
    lat tín lovsang æra
    Guð, sum er so nær!
    – Guð er nær!

    Eg tók ímót Guðs Evangelium

    Orð og lag: Aage Samuelsen
    Týtt: Kajfinn Hammer

    1. Eg tók ímót Guðs Evangelium,
    mítt lív varð broytt og alt varð nýtt!
    Á, hvat eitt signað privilegium,
    í Lívsins Bók kom navnið mítt!

    Niðurlag: Hoyr, Harrin Jesus sálir kallar,
    Hann frelsu, frið nú bjóðar tær!
    Hann Andans eld frá Himli sendir,
    hvør syndatrælur frelsu fær.

    2. Við Sykars brunn ein syndarinna,
    fekk møta Jesus’, Frelsar’num;
    í ævir skalt tú hana finna
    lovsyngjandi í Himlinum!

    3. Við vegin blindi Bartimeus
    fekk hoyra, Jesus kom framvið!
    Og Jesus læt hann til Sín kalla,
    hann lektur varð, hans sál fann frið.

    4. Ja, enn í lívsins harða leiki
    mong sál enn liggur eftir á!
    Á, um tú bert til Hann vilt koma,
    tú frelsu, lekidóm skalt fá.

    Mong til heimin sær venda og har søkja frið

    Orð og lag: Gladys Gale Alvi
    Týtt: Kajfinn Hammer

    1. Mong til heimin sær venda og har søkja frið,
    men til fánýtis søkja tey har;
    ei tey leita til Jesus, sum kann veita teim frið,
    tí at eingin Guðs Orð teimum bar!

    Niðurlag: Gert tú tað, sum tú kanst, berst tú teimum eitt orð
    um at Jesus kann alt gera væl?
    Rætti tú teimum hond,
    bant um sárini vánd,
    roynt at koma við tey uppá tal?

    2. Kann væl Hirðin hin burtvilsta seyð líta í
    tínar hendur at leita upp teir?
    Eigur tú onga troyst? Sært tú neyð teirra ei?
    Ert tú fúsur at uppsøkja teir?

    3. Jesus elskar tey so, fyri tey gav sítt lív
    fyri frelsu at vinna til tey!
    Elska vit Hann tað sama, breiða út Hansar’ ljós,
    so í okkum Hann síggja nú tey?

    Mítt hjarta fylt við tráan og dýrum vónum er

    Orð: Kajfinn Hammer
    Lag: Levi Backman (Aftonklockor / Där någonstans i fjärran där finns ett annat land)
    Viðmerking: Yrktur í 1998.

    1. Mítt hjarta fylt við tráan og dýrum vónum er,
    frá lívsins tunga stríði ein djúpur longsul ber
    mót ævinleikans hæddum, mót Lívsins Landi heim,
    har frelst í allar ævir nú njóta frið og gleim.

    2. Í skundi mót tí Landi eg stevni nú avstað,
    og einki mær skal forða at náa tað ein dag.
    Eg arvarætt til Landið fekk gjøgnum Jesu blóð,
    nú gjøgnum lív mítt flýtur ein salvað Andans flóð.

    3. Og ber mær lívið mótgongd og tvørleikar og trongd,
    og menniskju meg svíkja, hvør hurð man tykjast stongd,
    tá birtist í mær aftur av náði Guðs ein vón,
    eg síggi sæla Landið – hvør søt og signað sjón.

    4. Har er ei sorg og pína, ei líkskara ein sær,
    og horvin er øll syndin, sum her so ilt ger mær;
    ei teir, sum havið trongdi, í havsneyð koma meir,
    Guðs Lamb til Lívsins keldu í frøi leiðir teir.

    5. Tú ferðarmaður onnur á Lívsins Landið minn,
    far út á torg og stræti og bjóða teimum inn!
    Noyð hølt og blind at koma, til gloymd og særd tær vend,
    og bind um opna sárið, til Harran hjartað bend.

    6. Og vitsti tú, sum gongur og ikki kennir Guð,
    hvør undurfull ein náði tær falla vil í lut,
    um tú til Guð tær vendir við tíni trá og synd,
    tú reinur gerst sum kavi í Lívsins droyralind.

    7. Hvør dagur nærri Landinum ber meg søtt og trygt,
    í Orðinum mær lovað er sæl ein endalygt;
    tá skal við egnum eygum eg síggja Frelsaran,
    og í ótaldum skara har syngja prís til Hann.

    Mítt heim er har hinumegin támið

    Orð og lag: James McGranaham
    Týtt: Kajfinn Hammer

    1. Mítt heim er har hinumegin támið,
    har tímaglas mítt ei rennur út;
    har aldri skiljast vit skulu meira
    og ævigt endað er sorg og sút!

    Niðurlag: Á, sæla Heimland hjá Jesu vinum,
    har finst ei meir nakað sorgartár;
    tí syndasárið ei meira svíðir,
    tá eru lekt øll tey djúpu sár.

    2. Ei nakar sjómaður meir í havsneyð,
    skal vónleyst søkja sær trygga havn.
    Ei mamman meir syrgir mista barn sítt,
    tí havið opnar ei meir sín favn.

    3. Ei ferðarmaður av møði boygdur
    skal meira leita sær náttarskjól.
    Har ævigt gloymd er hin myrka grøvin,
    har ræður lívið og ævig sól.

    4. Har suffar eingin, ei sólin setir,
    og eingin bivar tí nátt er nær.
    Nei, øll har syngja tey morgunsangin,
    tí Guð er sólin, sum ævigt sær.

    5. Mítt heim mær bíðar á lívsins strondum,
    har friður hjartans ei følnar, fer.
    Við sigurspálmum í sínum hondum,
    hvør ein sín fagna til Lambið ber.

    Mín sál var so bundin, mítt fall var so stórt

    Orð: Harry J. Zelley
    Týtt: Kajfinn Hammer
    Upprunaheiti: He brought me out of the miry clay/Han drog meg opp av det skitne dynd

    1. Mín sál var so bundin, mítt fall var so stórt,
    tí syndin í óføri meg hevði ført;
    eg rópti á Jesus í svárari neyð,
    hvør undurfull frelsa Hann av náði mær beyð.

    Niðurlag: Hann dró meg upp úr tí myrku vrá,
    tryggur tann Klettur, eg nú standi á!
    Nú kann eg syngja, ja, hjartanum frá
    ein fagnaðarsong, halleluja!

    2. Hann dró meg úr díkinum inn á Guðs veg,
    á Klettin Hin Æviga setti Hann meg!
    Ei skeivur eg fari, ta vissu Hann gav,
    um har eg meg haldi inntil ferðin er av!

    3. Hann legði í munn mín ein fagnaðarsong!
    Í rísandi sól sum tá kvøld gerast long,
    mín sál flýtur yvir av frøi hvønn dag,
    eg Frelsar’num prísi, eg Guðs kraft havi sæð!

    4. Eg prísi Hans náði, Hann elskar meg so,
    á, hevði øll verðin bert kent Hansar’ boð!
    Eg prísi Hans frelsu, sum fall mær í lut,
    at mong tað her hoyra og sær venda til Guð!

    Mín Frelsari so dýrur kom frá Himli

    Orð: Harry Dixon Loes
    Týtt: Kajfinn Hammer

    1. Mín Frelsari so dýrur kom frá Himli
    og gav Sítt dýra blóð á Golgata;
    so svárt Hann leið, men vann mær lív og frelsu,
    ja, fyri meg og teg Hann lívið gav!

    Niðurlag: Á, sig mær meir um Jesus og um Himmalin,
    sig mær meir um Jesu kærleika!
    Hann, sum skjótt skal koma til at heinta
    ta Brúður, sum er klædd í reinleika.

    2. Í forbøn gongur Hann til Harrans Trúnu
    og biður fyri tær, sum trýr á Hann.
    Eg hvíli trygt í Jesu sterku ørmum,
    í vón eg syngi um tað, Hann mær vann.

    3. Við longsli líti eg fram til Hans komu,
    bert Hann kann geva frið, sum varar við.
    Alt skaparverkið stundar á Hans komu,
    alt Honum, Kongi konga, hoyrir til.

    Milt, sum ein eingil, ið talar

    Orð: Alice Hawthorne
    Týtt: Kajfinn Hammer

    1. Milt, sum ein eingil, ið talar
    troystarrík orð blíð og sæl,
    ljóðar ein rødd til mítt hjarta:
    “Lurta, og alt verður væl,
    vænta, at myrkrið skjótt hvørvur,
    stormurin hæsar skjótt av!
    Vænta ein sóldag í morgin!
    Hvíl í teim lyftum, Guð gav!”

    Niðurlag: Signaða vón, sum mín sál fekk í lut,
    fríar mítt hjarta í trúnni á Guð!

    2. Og tá tín sál kennir trega,
    alt tykist vónleyst og svart,
    náttmyrkrið sígur um lív títt
    og ongan útveg tú sært,
    tá hoyrist hin vónríka røddin:
    “Lurta, og lat upp títt sinn,
    tú fært ein sóldag í morgin,
    lovar tú Jesusi inn!

    3. Tær verður boðin ein framtíð,
    brotin er myrkursins makt;
    sigrandi Jesus gekk vegin,
    alt Honum er undirlagt!”
    “Kom” – ljóðar kallandi røddin,
    “balsam er fyri títt sinn!
    Tú fært ein sóldag í morgin,
    lovar tú Jesusi inn!”