Um tú søkir heimsins lyst og æru

    Orð: Elsa Eklund
    Týtt: Kajfinn Hammer

    1. Um tú søkir heimsins lyst og æru,
    vinnur heimsins eyð og høgan sess,
    men tó vrakar tað Guðs náði gevur,
    tómt gerst lívið, dapur endi tess!

    Niðurlag: Hvat er vunnið, um tín sál fer glatað
    inn á ævinleikans myrka fund?
    Hvat er eydnan, tá hon bliknar, svinnur
    fyri deyðans myrku, køldu stund?

    2. Um í lívsins stríð tú framgongd hevur,
    um tú náddi hugans hægsta mál,
    men tó doyvir sálarrópið eyma,
    fátæk lívsins kvøld gerst tá tín sál.

    3. Um tú vinnur vinir, sum tær fagna,
    vinnur ríkidømi lívs og meir,
    men er uttan vón í ævir allar,
    ogn og vinir tá hvat hjálpa teir?

    4. Vilt tú vinna lív í ævir allar,
    og ta dýrd, hvørs skyn ei viknar, fer?
    Lat so upp nú Jesus á teg kallar,
    einans Jesus her teg sælan ger.

    Niðurlag: Tá er vunnið alt, tín sál kann ynskja,
    tá tú fara skalt í deyðans blund;
    eydnan funnin, sum ei bliknar, svinnur
    fyri deyðans myrku, køldu stund.

    Um tú bert trýrt finnur hjarta títt frið

    Orð: Sam Gullberg
    Týtt: Kajfinn Hammer

    1. Um tú bert trýrt finnur hjarta títt frið,
    hvílu við Frelsarans favn.
    Sæl hvílir sál tín í lyftum Guðs við,
    trygg við Hans frelsandi Navn.

    Niðurlag: :,:Um tú bert trýrt, um tú bert trýrt,
    skal títt troytta hjarta finna frið.:,:

    2. Trúgv, tá ið myrkrið vil køva títt sinn,
    ivin ger lívið títt svart.
    Frelsarans hjarta tó slær fyri teg,
    trúgv tí og alt verður bjart.

    3. Trúgv, sjálvt um byrðarnar tyngja teg her,
    meðan á veg tú ert heim.
    Hann bæði teg her og byrðarnar ber,
    trúgv tí og alt verður gleim!

    4. Ein dag hvør skuggi, alt myrkur er burt,
    hvíl nú í hesum í trúgv;
    Brúðurin skjótt verður heintað við skund,
    sæla og himmalska búgv.

    Um tíggju troyttar moyggjar fortelur Bíbil mín

    Orð: Bjørg Lohne
    Lag: Rómarbrævið 8
    Týtt: Kajfinn Hammer

    1. Um tíggju troyttar moyggjar fortelur Bíbil mín
    sum durvaðu, tá róp kom í: “Eg komi, brúður Mín!”
    Tá vaknaðu tær allar, tí allar vildu við,
    men fimm tó stóðu eftir og fimm tær sluppu við!

    2. Bert fimm jú vóru hygnar, so sigur Skriftin mær,
    á lampum og á kannum nóg mikið olja var;
    við fyltum lampum, kannum tær hygnu vanda sær,
    til mikla Brúdleyp Lambsins til reiðar stóðu tær.

    3. Víst hinar høvdu olju, men har var lítið til,
    eitt sløð á lampum sínum, sum strekti bert eitt bil;
    tær bóðu so tær hygnu at olju læna sær,
    men tær bert høvdu nokk til sín, at keypa máttu tær!

    4. Men tá tær komu aftur tær hygnu vóru burt,
    tí Brúðgómurin komin var, – tað kom at kosta dýrt!
    Til Brúdleypshúsið fóru tær og bankaðu uppá,
    men Brúðgómurin kendist ikki meira við tær tá!

    5. Nú Dagurin skjótt nærkast, tá hetta henda skal,
    at Brúðgómurin kemur og brádligt heinta skal
    ta Brúður, sum Hann keypti við sínum dýra blóð,
    ert tú, á, sál, til reiðar og søkt í dópsins flóð?

    6. Á, vakna, kæra sál, so tín lampa lýsa má,
    tú hevur væl nóg mikið av Andans olju á?
    Um ikki, mást tú skunda tær, tí Dagurin er nær,
    so Andans klára olja kann lýsa fyri tær.

    Um Jesus og Hans náði eg glaður syngja kann

    Orð og lag: Aage Samuelsen
    Týtt: Kajfinn Hammer

    1. Um Jesus og Hans náði eg glaður syngja kann,
    Hann fylti meg við gleði og ævigt lív mær vann;
    :,:og øll tann synd, meg nívdi, Hann sjálvur tók á Seg,
    meg reinsaði við blóði, við Anda fylti meg!:,:

    2. Í Jesu sárum synd mín og sjúka eru huld
    í Honum nú mín andi seg frøir undurfult!
    :,:Mín sál í frelsugleði nú syngur frelst og glað,
    í andanum eg síggi hin gylta Himnastað!:,:

    3. Nú loyst og frígjørd tunga mín prísar, Jesus, Tær;
    av øllum her í heimi Tú kærast gjørdist mær!
    :,:Í sorgum, sum í gleði, eg eigi Jesu frið;
    eg aldri meir skal óttast, tí Frelsarin er við!:,:

    4. Kann vera, stríðist tú enn við lógarinnar boð?
    Tær hóvar kanska ikki, eg syngi, spæli so?
    :,:Lat Jesus teg frígera, so verður sál tín glað,
    og tú kanst taka undir við hesum lovsangslag!:,:

    5. Gev hjartað fult til Jesus, gloym lógarinnar krøv,
    og fylg so Hansar boðum og stíg í dópsins grøv!
    :,:Bið Guð um Andans fyllu við tungunum sum tekn,
    tá fellur á títt hjarta eitt himmalskt síðlaregn!:,:

    Um Ísraels heiðar, við Genesarets strond

    Orð og lag: Kajfinn Hammer
    Viðmerking: Yrktur í 1988.

    1. Um Ísraels heiðar, við Genesarets strond
    Hann gekk um og frelsti og loysti øll bond,
    Yahshua, Guðs Sonur, hin Veldigi Guð,
    frá ævinnar døgum víst gongur Hann út.

    Niðurlag: Undrunnar Guð hevur vitjað Sítt Fólk,
    gevur teim Kána’ans hunang og mjólk!
    Spitølsk verða reinsað og sjúk verða grødd,
    syndarum balsam er Hansara rødd.

    2. Um Hann patriarkar, profetarnir við
    bera tey boð: Gjøgnum Hann fært tú frið!
    Jóhannes hann boðar í Honum ta mynd:
    Sí, har hitt Guðs Lambið, sum ber heimsins synd!

    3. Hann fólkinum boðar Guðs lívssæla Orð,
    á avsvidnum leiðum Hann borðreiður borð;
    av samkenslu yvir tey hjarta Hans slær,
    tí tey uttan hirða eitt fylgi tað var.

    4. Teir berandi koma eitt sjúkt neyðardýr,
    men trúgvin á undrið í hjartanum býr;
    teir síga hann niður har sum Jesus var,
    og Jesus hann grøðir so fólkið alt sær!

    5. Um alt her umkring teg vil fara í sor,
    halt teg til Harrans profetiska Orð;
    har verður borðreitt við manna og vín,
    ja, enn er í Gilead balsam til tín!

    6. Tá tornað er vatnið í Krit, alt er turt,
    og vinirnir fækka og halda seg burt,
    leita til Sjúnem, í krukkuni her
    mjølið og oljan enn uppi ei er!

    Tveir vegir fyri framman – ein ganga tú má

    Orð: Ókendur
    Týtt: Kajfinn Hammer

    1. Tveir vegir fyri framman – ein ganga tú má’,
    vel rætt nú meðan tíð er, um málið tú vilt ná’!
    Til Himmalin fer annar, hann førir heim til Guð,
    á hinum ævigt myrkur og kvøl tú fært í lut!

    Niðurlag: Hvat velur tú so, hvat velur tú so?
    Tveir vegir fyri framman – hvønn gongur tú á?
    Hvat velur tú so, hvat velur tú so?
    Vel rætt, nú meðan tíð er, skal Himmalin tú ná’!

    2. Tvær gøtur einans eru, ein mjá og ein breið,
    á hini fyrru Jesus víst fylgir tær á leið.
    Hin gøtan er so skýmlig, tú veitst ei hvar hon fer,
    í myrkri mást tú ganga, hon mangan snudd tær ber.

    3. Hin fyrra hon er illgongd, men styrki tú fær’,
    og Andans kraft tú kennir, tí Jesus er tær nær.
    Tú møtir mongum roynslum á henni tað er vist,
    men sigur altíð veitir tær Harrin Jesus Krist.

    Tú, Tú ert í ævir

    Orð og lag: Kajfinn Hammer
    Viðmerking: Yrktur í mai 2012.

    1. Tú, Tú ert í ævir,
    Tú, Tú ert mín Guð,
    Tú, Tú øllum ræður,
    Tú, mín Frelsari og Guð.

    Niðurlag: Tær í ævir eg skal prísa,
    syngja Mósesar og Lambsins song.
    Tá hvør tunga skal ásanna
    Jesus Teg sum Harra, Guð og Kong.

    2. Tú, Tú ert mín Klettur,
    Tú, mítt lív, mítt starv;
    Tú, Tú stendur eftir
    um hvør stjørna svann og hvarv.

    3. Tú, Tú ert mín Hirði,
    Tú, Tú ert mítt ráð,
    Tú ert míni virði,
    Tær øll signing kemur frá.

    4. Tú, Tú ert mín Kongur,
    Tú, Tú ert mín borg,
    Tú, Tú ert mín songur,
    Tú, mín Guð í gleði, sorg.

    6. Tú, Tú ert mín skýggi,
    Tú, Tú ert mín sól,
    Tú – í neyð mín uggi,
    Tú – á deyðans stund mítt skjól.

    O, Jesus, Tú, sum fyllir alt í øllum

    Orð og lag: Aage Samuelsen
    Týtt: Kajfinn Hammer
    Upprunaheiti: O, Jesus, Du som fyller alt i alle

    1. O, Jesus, Tú, sum fyllir alt í øllum,
    Títt hjarta fylt av miskunn, náði er.
    Eg sum Maria Tær til fóta falli,
    tí einki hvíldarstað er søtt sum her.
    Mín Frelsari, Títt vakra Navn eg nevni,
    frá hjartans innasta Tær prísi eg;
    tá eins og toka allur ivi hvørvur,
    Tín náðisól hon gjøgnumstrálar meg.

    2. Eg fjaldur eri nú í Tínum sárum,
    Títt Orð mær lýsir frammanfyri fót;
    og koma á meg tungar royndarstundir,
    Tín Andi gevur mær tá kraft og mót.
    Lat eldin altíð brenna mær í hjarta,
    fyll Tú meg meir við Tínum kærleika;
    so aftur eg kann aðrar sálir tendra,
    at brenna fyri Teg við fúsleika.

    3. Nú einki annað ynski her eg havi,
    enn bert at liva Tær til æru her;
    so eg sum ljós og salt í hesum heimi
    kann virka mót tí rot sum syndin er.
    Tú ert mítt alt, o, Jesus, Tú ert Lívið,
    hvat enn mær møtir, lovsong mín Tú fær.
    Tú Ævinleikans dýrd mær givið hevur,
    í ævir skal eg altíð vera har.

    Tú, systir og bróðir, her yvir títt lív

    Orð: Ókendur
    Týtt: Kajfinn Hammer

    1. Tú, systir og bróðir, her yvir títt lív
    seta kanst tey mest lívsælu orð
    um undrið, ið hendi, tá tú fríað vart út:
    Tað gjørdi Guð, tað gjørdi Guð!

    Niðurlag: Hann leinkjurnar loysti av
    og Lívsins Anda mær gav;
    ein skínandi skrúð tá mín sál fekk í lut,
    – tað gjørdi Guð!

    2. Lá um Tabors hæddir her mangan tín leið
    og er skýfríur himmal tín her,
    tú aldri mást gloyma, men tóna tað út:
    Tað gjørdi Guð, tað gjørdi Guð!

    3. Tá einaferð náa tú skalt Lívsins Land
    og skalt standa við Glarhavsins strond,
    tá sál tín í ævir skal glað tóna út:
    Tað gjørdi Guð, tað gjørdi Guð!

    Tú, sum stundum kennir, at tú ei sló til

    Orð og lag: Ókendur
    Týtt úr svenskum: Kajfinn Hammer

    1. Tú, sum stundum kennir, at tú ei sló til,
    at tín dag tú ikki fekk at bera til,
    hvørt eitt vindeyga og hvørja hurð lat upp
    og lat sól og summar inn!

    Niðurlag: :,:Lat nú sól og summar inn,:,:
    hvørt eitt vindeyga og hvørja hurð lat upp,
    lat Guðs náði streyma inn!

    2. Tá títt hjarta tyngt av kvøl og trega er,
    farnar hendingar og gerðir ilt tær ger,
    hvørt eitt vindeyga og hvørja hurð lat upp
    og lat sól og summar inn!

    3. Tú, sum klagar tí tín leið bleiv tung og svár,
    tí tú ei gav Guði tíni ungdómsár,
    hvørt eitt vindeyga og hvørja hurð lat upp,
    lat Guðs náði streyma inn!

    4. Tú, sum hevur mist í dag tín frið við Guð,
    tú kanst nú í honum aftur fáa lut,
    hvørt eitt vindeyga og hvørja hurð lat upp,
    lat Guðs náði streyma inn!

    5. Og tá Freistarin frá tær vil stjala alt,
    og tú fall í freisting, tá ið mest tað galt,
    hvørt eitt vindeyga og hvørja hurð lat upp,
    lat Guðs náði streyma inn!

    6. Hóast heimsins myrkur, hóast lívsins stríð,
    tú Guðs frið kanst kenna tínum hjarta í,
    hvørt eitt vindeyga og hvørja hurð lat upp
    og lat sól og summar inn!

    7. Hóast myrkir skuggar kunnu reisa seg,
    ver tó glaður og vís øðrum á Guðs veg;
    sýn tú teimum Heimsins Ljós og á tey minn:
    Lat Guðs náði streyma inn!

    8. Vilt tú vera eydnusamur her á ferð,
    vilt tú kenna sæluna, Guðs sól tær ber,
    hvørt eitt vindeyga og hvørja hurð lat upp
    og lat sól og summar inn!