Hvørja ferð eg síggi stjørnurnar

    Orð: Arnold Børud
    Lag: Thomas Børud
    Týtt: Herborg og Jóhannes Simonsen
    Upprunaheiti: Han glemmer aldri meg

    Niðurlag: Hvørja ferð, eg síggi stjørnurnar,
    hugsi eg um hann, sum skapti tær.
    Hann hevur so nógv at hugsa um,
    men hann gloymir aldri meg.

    1. Hann, sum skapti sól og mána,
    allar stjørnurnar,
    tonk, at hann kann hugsa um
    eitt lítið menniskja sum meg.

    2. Fylt av gleði eg jú eri,
    tí hann elskar meg.
    Gud í Himli hevur sagt,
    at hann skal aldri gloyma meg.

    Onkun gyltan morgun framman stavn

    Flóvin Tyril
    Orð og lag: Albert Edward Brumley
    Týtt: Flóvin Tyril
    Upprunaheiti: I’ll fly away

    1. Onkun gyltan morgun framman stavn
    flyti eg heim –
    til ta sælu, føgru himmalhavn
    flyti eg heim.

    Niðurlag: Eg flyti heim, hvør signað,
    eg flyti heim,
    ein dag skjótt,
    halleluja, áh, hvør søtt,
    flyti eg heim.

    2. Tá ið lívsins skýming komin er,
    flyti eg heim.
    Sum úr búri fuglur loystur fer,
    flúgvi eg heim.

    3. Nakrar strævnar løtur fleir, so brátt –
    flyti eg heim.
    Til Guds strond – har sorg ei er og nátt,
    flyti eg heim.

    Kvirra um fjøll og fløtur

    Orð og lag: Øssur Berghamar
    Viðmerking: Yrktur í 1970.
    Norsk týðing

    1. Kvirra um fjøll og fløtur,
    og náttin døpur, myrk og svørt.
    Lýsir av fjallatindi
    stjørnan so blonk og bjørt.
    Rekur burt nátt og niða
    vill dýr um teigar tiga,
    stjørnan so spakuliga
    seg otar fram í náttini.

    Niðurlag: Føddur er konga Kongur
    til eina falna verð.
    Hoyr hvussu einglasongur
    boðini sælu ber.
    Ja, hoyr teir syngja um frið á foldum,
    tí Frelsarin nú føddur er.

    2. Rekur í nátt og niðu
    so mong ein friðleys sál í dag
    ljósið tó bjart úr erva
    skínur við sama lag,
    boðar á lívsins vegi
    sálunum frið og gleði.
    Leita á hesum degi
    til Hann sum kom at frelsa teg.

    Eydnuhjólið

    Orð og lag: Páll Isholm

    Á vári sprettur sinnið frítt
    tað einans kennir til svart og hvítt
    tú stígur um kærleiksgátt
    og dregur lívsins andadrátt

    Vit stóðu still har við sjóvarstrond
    og knýttu fast í hugan bond
    ið skaptu sæla, søta stund
    Vit leska kundu hvørt sekund

    Lívið eitt eydnuspæl altíð er
    har hjólið snarar við sniglaferð
    Á hvørjum tali tú lendir á
    tú ei kanst vita fyrr enn tá

    Og minnist tú tá ið summarsól
    reiddi okkum búgvið ból
    har vit bert kundu taka av
    øllum tí sum kætið gav

    Í løtum myrkur við okkum bar
    tú ivaðist hvaðar leiðin varð
    men myrka támið yvir lá
    til sólin aftur sá

    Lívið eitt eydnuspæl altíð er
    har hjólið snarar við sniglaferð
    Á hvørjum tali tú lendir á
    tú ei kanst vita fyrr enn tá

    Á heystartíð er øll verðin klár
    í afturskyni sæst eydnan vár
    Vit heysta tað sum vit hava sátt
    nú stórt er smátt og grátt er grátt

    Á vetri fetini veik og smá
    og hárini blivin fá og grá
    Vit takka fyri hesa stund
    og stevna trygg á annan fund

    Lívið eitt eydnuspæl altíð er
    har hjólið snarar við sniglaferð
    Á hvørjum tali tú lendir á
    tú ei kanst vita fyrr enn tá

    Um tú hevur tað sum eg

    Orð: Steintór Rasmussen
    Lag: Jákup Zachariassen

    Um tú hevur tað sum eg,
    Og hvar eru vit á veg?
    Er tað nøkur meining í,
    ongin sekur er í tí?
    Er tað nakað oyðilagt,
    er tað tað, tú ei fekst sagt
    í hesi køldu verð?
    Nakað nívir, okkurt er!
    Regnið oysir niður her!

    Tú…. er tað so eitt undur er,
    at tað vakra enn er til?
    Tú kanst leita víða hvar,
    enn eg bíði eftir tær!
    Um tú bara heima var!

    Um tú hevur tað sum eg,
    veitst tú, hví eg fór mín veg!
    Enn ein longsul er í mær,
    tað, sum einaferð jú var,
    og tann áhugi tú gav,
    sig mær, hvar bleiv alt av,
    frá tí góðu tíð?

    Tú…. er tað so eitt undur er,
    at tað vakra enn er til?
    Tú kanst leita víða hvar,
    enn eg bíði eftir tær!
    Um tú bara heima var!

    Sterkur tú, men veikur eg

    Orð og lag: Ókendur
    Týtt: Zacharias Zachariassen
    Upprunaheiti: Just a closer walk with thee

    1. Sterkur tú, men veikur eg,
    frá tí ónda varða meg.
    Nøgdur verði eg hvørt stig,
    bert eg ferðist við tína lið.

    Niðurlag: Lat meg koma nærri tær,
    Jesus, tína leið meg lær.
    Dagliga tær liva nær
    er míns hjartans bøn, sum tú sær.

    2. Hvør mær hjálpti, tá eg gleið,
    og tá eg í snerrur steig?
    Hvør ber byrðar mínar nú,
    Harri Jesus, hvør uttan tú?

    3. Tá ið lívið liðugt er,
    tíðin lokin niðri her,
    leið meg stillan, tryggan heim,
    heim til tín, til gleði og gleim.

    Eitt hjarta er, ið hin sonin elskar

    Orð og lag: Joël Blomqvist
    Týtt: Victor Danielsen

    1. Eitt hjarta er, ið hin sonin elskar,
    sum søkkur niður í synd og skarn,
    úr faðirhúsinum sær eitt eyga
    við umsorgan á hitt vilsta barn.

    2. Eitt oyra er, ið seg boyggir niður
    til tey, sum rópa um hjálp í neyð,
    ein tunga er, sum í náði talar
    við tey, ið falla, og reisir tey.

    3. Ein kelda er fyri tann, ið tystir,
    eitt lívsins breyð til tey svongu er,
    ein góður frístaður er og tryggur,
    har deyði, dómur ei skaða ger.

    4. Ja, kom til Jesus, og tú skalt finna
    alt, ið tær tørvar til sæluna!
    Tí Jesus, Jesus og hann aleina
    nóg mikið er alla ævina.

    Gud sendi Son sín, Harran Jesus

    Orð: Gloria Gaither og William J. Gaither
    Lag: William J. Gaither
    Týtt: Hallgrím Miðberg og Eyðun Jacobsen
    Upprunaheiti: Because He lives

    1. Gud sendi Son sín, Harran Jesus,
    til okkara – við kærleikshond.
    Hann gav sítt lív, teg og meg at frelsa
    og vísti, at hann kundi loysa deyðans bond.

    Niðurlag: Mín Jesus livir, og tí skal eg liva,
    mín Jesus livir, tryggur eri eg.
    Eg trúgvi, og eg veit, hann vil meg leiða,
    mítt lív er vert at liva, tí hann elskar meg.

    2. Nú skjótt ein dag eg eri heima
    og síggja skal mín Frelsara.
    Áh, hvør ein stund tá at møta honum
    og takka fyri tað, hann leið á Golgata.

    Her í bygdini

    Dolores KeaneMartin Joensen
    Orð og lag: Dolores Keane
    Týtt: Martin Joensen
    Upprunaheiti: In a Town This Size

    Niðurlag: Her í bygdini tú kanst ei goyma teg.
    Hvar tín leið teg ber, altíð kendur tú er!
    Stjelur tú ein muss, stoytir tú ein sjuss,
    skjótur slaturin fer her í bygdini.

    1. Tá tú fert á barr vakin eygu fylgja tær.
    Urtapottar á vakt vita alt, tú hevur sagt,
    – hvat tú gert og hvar tú fert, hvat tú fekst á tín tallerk!
    Um tú fært tær eina øl, gita tey promillutøl!

    2. Ert tú koyrdur út? Gevur konan tær krút?
    Tú fært einki fjalt, skjótt veit øll bygdin alt!
    Dettur tú útí, ja, so vita tey øll hví!
    Grannin fær eitt prei, um tað passar ella ei.

    Nánd

    Orð: Arna Paasche-Aasen
    Lag: Kurt Foss og Reidar Bøe
    Týtt: Thomas Michael Smith

    1. So rótleyst er sinnið títt, altíð á ferð
    tað tykist sum gloymir tú virðini her.
    Hví droymir tú heldur um fjarskotin lond
    enn síggja tað vakra, sum er í nánd?

    2. Tær tykir at lívið er keðiligt – grátt,
    hvønn er tað tú saknar – hví falla í fátt?
    Tá aldri tú unnir tær hvíld ella frið,
    fæst onki at grógva við tína lið.

    3. Far innar í stovuna, um hon er trong
    og lurta – hon syngur ein stillan song;
    hon rúmar tó nakað, sum tú leggur í
    har vantar bert tað – at tú varnast tí.

    4. Tann eydnan, tú hómar um blánandi fjøll,
    hvør sigur hon finst ei í heimahøll?
    Tú átti ei friðleysur leita so fjart,
    men lært teg at elska tað, sum tú sært.