Um tú hittir jólamannin

    Orð: Steintór Rasmussen
    Lag: Ingi Isaksen

    Um tú hittir jólamannin
    sig mær hvar hann býr
    Eg havi skrivað ynski míni
    Á eitt stórt pappír
    Og eisini eina tekning
    Í ár hann fáa skal
    Eg havi roynt í dagavís
    At skikka mær so væl

    Um tú hittir jólamannin
    Lat hann vita tað
    Í fjør eg fór á posthúsið
    Og brævið fór avstað
    Eg fekk nógvar gávur
    og nøgdur vera kann
    Frá øllum sum eg kenni
    Men tín kom ikki fram

    Um tú hittur jólamannin
    Tú fert langa leið
    Peika honum húsini
    Villast má hann ei
    Vit hava ongan skorstein
    So hann vita má
    At lykilin til dyrnar
    Hongur nagla á

    Um tú hittir jólamannin
    vitjar hansar skjól
    Har allar fittu nissurnar
    Halda saman jól
    sig við hann í Føroyum
    Øll børn nú gleða seg
    Men spentastur av øllum
    Tað mann vera eg

    9 lív

    Orð: Steintór Rasmussen
    Lag: Ingi Isaksen og Jógvan Hansen

    Mín svarta ketta hevur 9 lív
    Í kavanum hon lá so púra stív

    Tók hana heim men so eitt kvøld
    Í kummuni hon lá so ísakøld

    Mín svarta ketta datt av húsatrom
    9 metrar líka frísk var hon

    Hon fór at veiða eina rottu át
    Var sjúk í fleiri dagar nú er hon líka kát

    Enn eigur hon nøkur lív
    Um tey fýra eru mist
    Men eg skal ansa tær
    Mín ketta tað er vist

    Mín svarta ketta hevur mangan bart
    Hon manglar oyrað hevur lívið kært

    Og so ein dagin kom hon fyri eitt hjól
    Hon gekk í gipsi øll síðstu jól

    Min svarta ketta fór maskinuna í
    Tá trumlan mól eg sá hennara snýð

    Hon kleiv í pelan og fekk ein stoyt
    Hon var kløkk og 1000 gradir heit

    Nú hevur hon eittans lív
    Tey 8 eru mist
    Men eg skal ansa tær
    Mín ketta tað er vist

    Mín besti vinur

    Orð: Steintór Rasmussen og Niclas Heri Jákupsson
    Lag: Niclas Heri Jákupsson

    Mín besti vinur Trøllapætur
    Eg haldi at tú kennur meg
    Tá eg hyggi niðan fjalli
    Eg haldi at eg síggi teg
    Tú ert góður við børn
    Og tú tú ert eitt stuttligt trøll

    Hvussu er tað Trøllapætur
    Eigur tú eitt borð og stól
    Hyggja trøllini í sjónvarp
    Og halda tit øll saman jól
    Eg veit tú elskar børn
    Og tú tú ert eitt snakki trøll

    Mín besti vinur Trøllapætur
    Er tað løtur tá tú grætur
    Ella ert tú altíð í góðum lag

    Sig mær góði Trøllapætur
    Gert tú altíð skúlating
    Nær fekst tú tær hol í oyra
    Og ein stóran oyraring
    Eg veit at tú elskar børn
    Og er tað kul at vera trøll

    Tú átti ein stóran gittar
    Hvar er hann í dag
    Men tú syngur Trøllapætur
    Syng tú enn eitt trøllalag
    Eg veit at tú elskar børn
    Og tú tú ert eitt lívligt trøll

    Mín besti vinur Trøllapætur
    Er tað løtur tá tú grætur
    Ella ert tú altíð í góðum lag

    Elskaða mamma

    Orð og lag: Niclas Heri Jákupsson

    Á elskaða mamma væl luktar tað
    Hvat hevur tú gjørt til matna í dag
    Eg havi kókað eg havi roykt
    Eg havi bakað eg havi steikt

    Á elskaða mamma væl luktar tað
    Hvat hevur tú roykt til matna í dag
    Eg havi roykt skrubbur og ál
    Og 600 laksar fyltar við kál

    Á elskaða mamma væl luktar tað
    Hvat hevur tú bakað til matna í dag
    Eg havi bakað ein trøllvaksnan drýl
    Og 800 sviskur eg havi koyrt í

    Á elskaða mamma væl luktar tað
    Hvat hevur tú steikt til matna í dag
    Eg havi steikt ein tarv og ein grís
    Og 1000 dunnur í karry og rís

    Ommu tíni hjá

    Orð: Steintór Rasmussen og Niclas Heri Jákupsson
    Lag: Niclas Heri Jákupsson

    Kom og set teg ommu tíni hjá
    Lurta nú lat ommu siga frá
    Eg tók ímóti tær
    Tá tú føddur varð
    Sum tú tá vart fittur vinur mín

    Í vøgguni tú hjálparleysur lá
    Og eygu tíni vóru himmalblá
    Tú hevði vakra rødd
    Og stuttligt var títt høvd
    Sum tú tá vart fittur vinur mín

    Vøgguni tú vildi sleppa úr
    Og vit gingu saman mangan túr
    Tú spurdi meg um alt
    Eg fekk tær fortalt
    Sum tú tá vart fittur vinur mín

    Kom og set teg ommu tíni hjá
    Vinur mín tú altíð vita má
    Besta barnið mítt
    Gott er hjartað títt
    Sum tú enn ert fittur vinur mín

    Oy oy oy oy

    Niclas Heri Jákupsson
    Orð og lag: Niclas Heri Jákupsson

    Eg gekk mær ein túr niðan um garð
    Veitst tú hvat eg sá har
    100 trøll sum spældu sær
    Eg stóð sum Kanus bilsin eg var

    Tey hugdu at mær eg mundi doyð
    Eg var komin á skeiva leið
    Eg skuldi rýma tey søgdu noy
    Nú skalt tú læra at syngja oy oy

    Oy oy oy oy – oy oy oy oy
    Oy oy oy oy – komið nú øll
    Oy oy oy oy – oy oy oy oy
    Oy oy oy oy – Syngja øll trøll

    Vit dansaðu til vit blivu móð
    Tey vóru so fitt so blíð og góð
    Tey søgdu við meg fær avstað
    Og lær øll børn okkara lag:

    Oy oy oy oy – oy oy oy oy
    Oy oy oy oy – komið nú øll
    Oy oy oy oy – oy oy oy oy
    Oy oy oy oy – Syngja øll trøll

    Bókin

    Orð: Steintór Rasmussen
    Lag: Steintór Rasmussen og Ingi Isaksen

    Eg ofta vitji abba har kenni eg hvønn krók
    Í hansar lítlu stovu har er ein gomul bók
    við myndum og søgum um gráar huldumenn
    Um vætarbørn á jólum og trøll sum liva enn

    Bókin rak ein vetrardag upp á fjørustrond
    Perman var úr leðrið alt skrivað var við hond
    Hon er full av gandi fólk mutlaðu í loynd
    Í 100 ár varð bókin á kirkulofti goymd

    Olduromma abba við prestinum varð gift
    Hon lærdi seg at lesa bókstavir og skrift
    Í arv gekk trøllabókin við risamyndum í
    Og teim mongu søgum frá tí gomlu tíð

    Her lesi eg um dreingin sum fór at rána egg
    Hann vildi rinda møðina við ein hulduheygg
    Har sat ein vøkur ungmoy gentan dugdi gand
    Drongurin kom ikki heim men inn í álvaland

    Um unglingin á trettanda sum legði seg á lúr
    tá kópar komu upp á land og hamin fóru úr
    Frá helluni til húsa ein genta elti hann
    Bønaði um hamin og dreingin fekk til mann

    Og tað sjúka barnið tey gráu hava makt
    Eitt býtisbarn í vøgguna huldur høvdu lagt
    Fjørutrøll á bakka og nykur er í tjørn
    Og gívur handan fjallið sum eisini tekur børn

    Abbi! Liva trøll og vætrar enn í dag
    Eg havi ikki risa ei heldur dvørgar sæð
    Og onga ljóta kelling sum bjóðar børnum bomm
    Heldur tú at trøllabókin hon kann vera sonn

    Tað var einaferð

    Orð: Steintór Rasmussen
    Lag: Ingi Isaksen

    Tað var einaferð ein kongur
    Sum var í ringum lag
    tí hann átti eina dóttir
    Sum ongantíð var glað

    Øll bóru henni gávur
    Hon sat í síni dýrd
    Og stardi gjøgnum gluggan
    Og var illa hýrd

    Á slotti komu prinsar sum ferðast høvdu míl
    Skemtarar og klovnar men ongin fekk eitt smíl
    Har komu vakrir sheikar og unglingar – men tig
    Tann væna kongadóttir vildi bert hava frið

    Tá allir ungir dreingir
    Høvdu eydnu sína roynt
    Var bert ein dólgur eftir
    Tey flestu høvdu gloymt

    Hann kom úr eini kroysu
    So fátæk vóru tey
    Kloddafyl og yngstur
    Tann seinasti av sjey

    Og til vakra slottið kom so hetta kloss
    Alt sum hann átti var til hennara ein koss
    Hann fekk tað vøkru gentu og hennar hjartað við
    Tey livdu allar ævir glað og lukkulig