Fagra land, har gleðin bíðar

    Orð og lag: Dianne Wilkinson
    Týtt: Árni Jacobsen
    Upprunaheiti: Sweet land of rest
    Viðmerking: Finst á fløguni Dýrdarlandið hjá Kvartettini í Betesda. Fløgan varð innspæld í Crossroads Studio í Arden NC í 2013.

    1. Fagra land, har gleðin bíðar
    handan alla rúmd og tíð.
    Allur syndatregi horvin,
    sálin er um ævir frí.
    Eingin skilnaður har verður,
    eingin pína, ei farvæl.
    Henda dýrd brátt fyri mínum
    eygum opinberast skal.

    Niðurlag: Mítt hvíldarstað – Lyftislandið
    – skjótt tíni portur opnast vítt.
    Mítt hvíldarstað, til tín mær leingist.
    Tá ferð er endað – alt er nýtt.

    2. Jesus sína ætlan fremur,
    bústað sínum reiðir hann,
    stað so fagran, dýrdarríkan,
    sum á jørð ei fatast kann.
    So hann kemur, lyftið sigur,
    heintar sína brúður heim.
    Tá vit aldri aftur skiljast,
    njóta sæla gleði, gleim.

    Spyrt tú meg um mína gleði

    Orð og lag: Ókendur
    Týtt: Árni Jacobsen
    Viðmerking: Týddur 20. februar 1983.

    1. Spyrt tú meg um mína gleði,
    og hvat hjartað fylla man,
    um hvat mál eg her mær seti,
    hvar eg sanna gleði fann.
    Um ein vin eg tær kann siga,
    sum ein nýggjan song mær gav,
    klettur mín og frelsari er eina hann.

    Niðurlag: :,: Hann er mín gleði, :,:
    og tann gleði tekur til, sum tíðin fer.
    Um tú spyrt meg, so skal svarið vera:
    „Eg elski Jesus, eg veit, hann elskar meg!“

    2. Tá á gyltu strond eg standi,
    og mín ferð er endað her,
    mínum frelsara eg møti
    og hann síggi, sum hann er.
    Kanska tá eg ikki dugi
    bera fram tey mongu orð,
    tó er eitt, eg tá við gleði siga skal:

    Niðurlag: :,: „Tú ert mín gleði, :,:
    eg tær takki, tí tú frelsti mína sál.“
    Og við gleði tá eg honum sigi:
    „Eg elski teg, tí eg veit, tú elskar meg!“

    Skulu ein dag har vit hittast

    Orð og lag: Albert Edward Brumley
    Týtt: Árni Jacobsen
    Upprunaheiti: I’ll meet you in the morning

    1. Skulu ein dag har vit hittast
    á tí skínandi strond,
    tá hin æviga sól rísa man.
    Eingin sorg tá verður longur,
    har ei binda teg bond,
    og har deyðin ei náa tær kann.

    Niðurlag: Skalt tú á hesum morgni
    vera vælkomin har?
    Verður gleði, tá tú møtir
    hinum Harra, hann sum synd tína bar?
    Bert tann, sum her í trúnni
    á Guds son, frelstur varð,
    verður við í hesum skara.
    Áh, mín vinur, sig, verður tú har?

    2. Skulu ein dag har vit hittast,
    tá basún ljóða skal,
    og sítt fólk Harrin taka skal heim,
    inn í staðin, sum við perlum
    og við gull skrýddur er,
    vinur, skalt tú tá fylgjast við teim?

    Bjarga teim doyggjandi

    Orð: Fanny Crosby
    Lag: William H. Doane
    Týtt: Victor Danielsen
    Upprunaheiti: Rescue the perishing

    1. Bjarga teim doyggjandi,
    reis tey, ið falla,
    rív tey í miskunn av fíggindans hond,
    far eftir burtvilstum,
    bundnum og særdum –
    Jesus vil frelsa tey, loysa øll bond!

    Niðurlag: Bjarga teim doyggjandi,
    reis tey, ið falla,
    Jesus vil frelsa tey –
    før tey til hann!

    2. Tó at tey háða hann,
    bíðar hann tolin,
    væntar at síggja eitt angursins tár;
    tala í álvara,
    vís teimum vandan,
    fá tey at kenna sítt svíðandi sár.

    3. Djúpast í sálunum
    kenslur enn búgva,
    kenslur frá Gudi, sum freistarin vann;
    rørdur av kærleikshond
    strongurin brostni
    ljóða av nýggjum við gleði enn kann.

    4. Bjarga teim doyggjandi!
    Jesus teg biður;
    styrki tú fært, um bert royna tú vilt;
    før tey á beinan veg,
    leið tey í tolni,
    sig teimum lívsins orð skilliga, stilt!

    Lívsins land, mítt eyga teg langt burtur hóma kann

    Orð og lag: Øssur Berghamar

    1. Lívsins land, mítt eyga teg langt burtur hóma kann,
    skyggjandi, í fagurleika skrýtt.
    Handan hav og ódnarveður fjalt tú liggja man,
    fagra, undurfulla heimland mítt.
    Manga ferð, tá tú av nýggjum birtist fyri mær,
    setti sál og hjarta tú í brand,
    men ei tað verður leingi
    til við loystum sangi,
    eg skal stíga inn í lívsins land.

    Niðurlag: Áh, lívsins land, hvør gott at vera har,
    sum sálin hvíld um allar ævir fær.
    Og ei tað verður leingi,
    til við loystum sangi
    eg skal stíga inn í lívsins land.

    2. Men av øllum undurfullum, sum eg skoða skal,
    mest mær leingist tó at síggja hann,
    Jesus, sum meg frelsti, og sum leiddi meg so væl,
    hann, hvørs kærleiki mítt hjarta vann.
    Andlit hans at skoða, mildu rødd hans hoyra har –
    slitið er hvørt jarðarinnar band –
    har sum ei sólin setur,
    honum prísa betur,
    tá eg stígi inn í lívsins land.

    Undurfulla frelsu fann eg

    Lag: Francis A. Blackmer
    Týtt: Victor Danielsen

    1. Undurfulla frelsu fann eg,
    frelsu fría, æviga,
    tá mítt hjarta kom at kenna
    Jesus sum mín Frelsara.

    Niðurlag: Nær hann er mær allar dagar,
    ríka náði hans er nær;
    og tá mest eg til hann treingi,
    stendur trúgvast hann við mær.

    2. Byrðar, sum eg ei kann bera,
    við hans fót eg leggja kann;
    kraft til stríð og hjálp í royndum
    gjøgnum bøn eg altíð fann.

    3. Trygg er sál mín í hans hondum,
    hann mær heldur ævigt fast;
    friður mín sum flóðin stígur,
    náðipaktin aldri brast.

    4. Prís tær veri! Tú meg frelsir,
    hvønn dag styrki fái eg;
    dýri Frelsari! Eg ynski
    tæna tær og elska teg.

    Sál mín, ver still fyri Jesus

    Orð og lag: James Mountain
    Týtt: Petur William Háberg

    1. Sál mín, ver still fyri Jesus,
    vík aldri honum frá,
    minst, at tær altíð nýtist
    honum at dvølja hjá!
    Hvussu skalt fram tú finna,
    her sum tú einki sær,
    um tú ei gongur eftir
    vegnum, hann vísir tær!

    Niðurlag: Tak meg í hond, áh, Harri,
    leið meg tín egna veg!
    Kann hann enn tykjast løgin –
    heim hann tó førir meg.

    2. Sál mín, ver still fyri Jesus,
    halt á í trúgv og bøn!
    Ljós í tíns hjartans myrkur
    verða tá skal tín løn;
    gev honum tað, hann gav tær,
    legg bert alt í hans hond!
    Hann skal teg reinsa, fylla,
    við síni kærleiksond.

    3. Sál mín, ver still fyri Jesus,
    granska hans dýra orð!
    Tá skal hann alt teg læra,
    sál tíni reiða borð.
    Og um tú lýðin fylgir
    tí, sum tú finnur har,
    skal hann av kraft og náði
    meir og meir vísa tær.

    Sæl er mín sál nú og alla tíð

    Orð og lag: Charles E. Moody
    Týtt: Petur William Háberg

    1. Sæl er mín sál nú og alla tíð,
    hvílir við krossins fót,
    Jesus gav hjarta mínum frið,
    frelsu og sálarbót.

    Niðurlag: Sæl er mín sál,
    sæl allar ævir,
    sæl er mín sál,
    hvílir við Kristi kross.

    2. Sæl er mín sál – myrkrið svunnið er,
    bondini eru loyst.
    Tyngda sál, kom og fá í dag
    frelsu og frið og troyst!

    3. Sæl er mín sál – hvør ein stund, sum fer,
    ber mót tí ljósa stað.
    Sorg og stríð – alt er burtur tá,
    undurfult verður tað!

    Fyrr ella seinni hvørt skýggj horvið er

    Orð: Lulu W. Koch
    Lag: Wilbur E. Nelson
    Týtt: Flóvin Tyril

    1. Fyrr ella seinni hvørt skýggj horvið er,
    av verður turkað hvørt tár,
    himmalska sólskinið birtast skal her,
    dimmasta nátt verður klár.

    Niðurlag: Fyrr ella seinni sorgin er burt –
    hádagur verða skal tá.
    Jesus skal heinta sítt fólk, keypt so dýrt,
    ævigt at búgva sær hjá.

    2. Fyrr ella seinni, bert Harrin veit nær,
    Elskaða sín sendir hann.
    Stríðið tá strítt er, og eyga mítt sær
    Jesus, sum sigurin vann.

    3. Fyrr ella seinni, hjá summum so skjótt,
    lætta skal náttmyrkrið tætt.
    Jesus brátt kemur, og hjartað so møtt
    verður um ævirnar glatt.

    Eigur tú tann vin

    Orð og lag: Øssur Berghamar

    1. Eigur tú tann vin,
    tann vinin, sum av øllum ber?
    Kennir tú tann frið,
    sum eina finst, har Jesus er?
    Veitst tú, hvat tað er
    at hvíla tryggur í hans hond,
    ikki óttast bylgjurnar,
    ið bróta tær í nánd?

    Niðurlag: Hann gav lívinum innhald,
    nú mín sál kann syngja frítt.
    Hann gav lívinum innihald,
    og hann fylti hjarta mítt.
    Tú, sum friðleysur fjakkar um,
    ongan útveg síggja kann,
    kom og gev títt hjarta, títt lív til Frelsaran.

    2. Einki metast kann
    við lívið, tú í honum fært.
    Hann teg leiða vil
    so trygt ígjøgnum myrkrið svart.
    Vraka tú tí ei
    tann vinin, sum av øllum ber.
    Lít á hann, so tú
    til komu hans til reiðar er!