Tú sál, sum gongur ófrelst

    Orð: Levi Joensen
    Lag: George James Webb

    1. Tú sál, sum gongur ófrelst
    á undirgangsins veg,
    kanst tú nú ikki steðga
    og hyggja runt um teg?
    Hygg, hvussu tíðin ekur
    so skiftandi avstað,
    og syndabyrðin veksur
    og tyngist dag um dag.

    2. Skjótt hoyrast kann basúnin,
    og fellan gloppin er,
    í Satans klóm tá fastur,
    í Helviti tú fer.
    Har tannagrísl og grátur
    um ævir bíðar tær,
    har boðast eingin náði,
    har eingin miskunn fær.

    3. Vilt tú nú ikki heldur
    her broyta tína kós
    mót dýrdarinnar høllum,
    har gleði er og ljós?
    Har sita Ábraham, Ísak
    og Jákup lið um lið.
    Hvør hugnaligt har verður.
    – Vilt tú ei koma við?

    4. Men skalt tú inn í staðin,
    eitt pass tú fáa má.
    Tú trúgva mást á Jesus,
    sum leið á Golgata.
    Nú kanst tú sjálvur velja,
    hvat pláss tú hava vil;
    men spurningurin hastar,
    ver skjótur, ger teg til.

    Fikutræ í garð varð plantað

    Orð: Levi Joensen
    Lag: James McGranahan

    1. Fikutræ í garð varð plantað,
    vón um nógvan ávøkst var;
    men hvør vónleyst var at leita,
    onga frukt tað træið bar.

    Niðurlag: „Trý ár eri eg nú komin,
    men ei nakran ávøkst sá.
    Høgg tað niður, høgg tað niður!
    Hví skal nyttuleyst tað stá?“

    2. Men hin góði víngarðsmaður
    biður um at spara tað:
    „Lat tað standa hetta árið!“
    Tolin, eyðmjúkur hann bað.

    3. „Eg vil grava, væl tað taða,
    gera við tað, alt eg kann;
    kanska tað vil ávøkst bera,
    meðan árið líða man.

    4. Men um tú ei ávøkst finnur,
    niður tú tað høgga kann.“
    Harrin nú tær bjóðar lívið.
    Sál, tak móti tí, hann vann.

    5. Nú er nýggjár – hevur Harrin
    funnið nakra frukt hjá tær,
    ella vil hann høgga træið,
    tí tú ongan ávøkst bar?

    6. Enn er lív og kraft at fáa
    fyri hvønn, sum á hann trýr.
    Tak tú tí ímóti honum,
    og tær ognast frelsan dýr.

    Fram mót Himli, fram mót Himli

    Orð: Levi Joensen
    Lag: Torkil Mørkøre

    1. Fram mót Himli, fram mót Himli –
    kæra sál, sum Jesus fann,
    tað er leiðin, sum ber lukku,
    um so tár av kinnum rann.

    Niðurlag: Føgru portur, føgru portur,
    standa opin, standa opin.
    Múrar glitra har í jaspis
    fyri tær, sum Kristus vann.

    2. Songur ljómar, songur ljómar
    út um lívsins føgru dyr,
    út um føgru, føgru múrar
    av smaragdum og safir.

    3. Í Guds hásæti og Lambsins
    situr lívsins Harri hátt.
    Hann, sum stríddi her á krossi,
    fær nú heiður, dýrd og mátt.

    4. Øll tey frelstu, sum vit sakna,
    eru í tí fagra stað.
    Skjótt úr øllum ættum gudsbørn
    skulu savnast har ein dag.

    Eg síggja kann á fjallinum

    Orð: Levi Joensen
    Lag: Svenskt fólkalag

    1. Eg síggja kann á fjallinum
    ein lítlan flokk at stá.
    Nú skilnarstundin komin er,
    og Harrin fara má.
    So tung, so tung tann løtan var,
    tað í hvørt hjarta skar.
    Men Jesus til teir teskaði:
    „Vit síggjast aftur har.

    2. Vit síggjast í tí ljósu borg,
    har gleði, friður er.
    Har kennir eingin skilnarsorg –
    hvør søtt tað plássið er.
    Og har við lívsins føgru á
    ei renna skilnartár.
    Í ljósinum við lívsins træ,
    har grøðast hjartasár.

    3. Nú má eg fara tykkum frá;
    so svárt tað tykir mær.
    Mítt hjarta heitt í kærleika,
    tað fyri tykkum slær.
    Men faðir mín, sum sendi meg –
    hann bíðar mær í dag.
    Tí lyfti eg upp hendurnar
    og fari nú avstað.“

    4. Og sum hann móti skýnum fór –
    teir síggja kunnu hann,
    sum stríddi her á Golgata
    og sigur stóran vann.
    Nú upp um skýggini hann fer,
    hin merkti vinurin.
    Og Himmalin hátt fegnaðist,
    tá Jesus har kom inn.

    5. Tað fyrsta, Harrin Jesus bað
    sín kæra Faðir, var:
    „Send teimum nøkur troystarorð,
    sum standa eftir har.
    Send út tveir einglar Himli frá
    og boðini ber teim.
    Sig, at eg komi aftur skjótt
    og taki tykkum heim!“

    Stjørnurnar blaktra á hválvinum bláa

    Orð: Levi Joensen
    Lag: Lucy R. Meyer

    1. Stjørnurnar blaktra á hválvinum bláa,
    náttin er vøkur, nú stjørna so blonk
    frá einum kongi í Betlehem boðar,
    Frelsari føddur – hoyr, sál, nú og tonk.

    Niðurlag: Gleðin í fjósinum fyllir hvørt hjarta,
    vísmenn við gulli og roykilsi við,
    ofra til barnið í krubbu við gleði,
    hann, sum nú geva kann heiminum frið.

    2. Hirðar á náttarvakt undrandi sita,
    eingil av himlinum gleðiboð ber:
    Tykkum í dag er ein Frelsari føddur!
    Skjótt fóru tíðindi runt tá við ferð.

    3. Har eru himmalskir herskarar stórir,
    lovandi Gudi, á hæddini er,
    latið tí okkum her saman við teimum
    bera fram lovsong – tað gleði oss ber.

    Á Nazarets gøtum ein smádrongur gekk

    Orð: Levi Joensen
    Lag 1: William G. Fisher
    Lag 2: Jóhannes Poulsen

    1. Á Nazarets gøtum ein smádrongur gekk,
    og starvið sum træsmiður seinni hann fekk.
    Hvør har kundi hugsað, at hesin ein dag
    sín favn vildi breiða á Golgata træ.

    Niðurlag: Syndfríur gekk, ja, syndfríur gekk,
    á Nazarets gøtum hann syndfríur gekk.

    2. Hann lærdi teir gomlu, tó ungur hann var;
    bert tólv ára gamal, tá átti hann svar.
    So undrandi lýddu teir gomlu hann á,
    hans vísdómur komin var Himlinum frá.

    3. Hann lív sítt í kærleika livdi so stilt,
    hann grøddi tey sjúku, hans andlit var milt,
    hann doyði á krossi, men upp aftur stóð;
    nú verður tann frelstur, sum trýr á hans blóð.

    Mín Harri og Frelsari, tú, sum meg vann

    Orð: Levi Joensen
    Lag: William G. Fisher

    1. Mín Harri og Frelsari, tú, sum meg vann
    við blóðinum dýra, sum hin dagin rann,
    tá negldur til krossplankan – sligin tú hekk –
    og neyðin ófatandi yvir teg gekk!

    Niðurlag:
    Neyð tín var stór,
    ófatandi stór,
    tá stillur sum lambið í deyðan tú fór!

    2. Hvør var hasin tímin tó tungur hjá tær,
    tá naglarnir píndu og krúnan teg skar.
    Og Faðirin vendi sær frá tær tann dag.
    Takk, Harri, tú leið hetta alt í mín stað!

    3. Mín Frelsari kæri, nú hongur tú ei
    á krossinum harða, ei har ert tú – nei.
    Í Himlinum høga, har situr tú nú;
    tær leingist, at brúðurin festir har bú.

    4. Nú kemur tú skjótt, Harri Jesus, ein dag
    at flyta meg heim í hin himmalska stað.
    Ja, har skal eg gleðast og syngja um teg,
    sum gekk henda sorgtunga veg fyri meg.

    Út til Oljufjallið gongur

    Orð: Levi Joensen
    Lag: Thoro Harris, Lewi Pethrus

    1. Út til Oljufjallið gongur
    Jesus bivandi eitt kvøld.
    Lærisveinar honum fylgja,
    náttin er so myrk og køld.

    Niðurlag:
    Deyðans angist Jesus tærir,
    syndin nívir Frelsaran,
    hann, sum aldri hevði syndað –
    nú Guds vreiði ráma man!

    2. Inn í garðin Jesus gongur,
    fellur skelvandi á knæ.
    „Faðir, má eg steypið drekka?“
    hann so eymkiliga bað.

    3. Í Getsemane teir tóku
    hann við svørðum, gøssum við.
    Rygg hans teir við píski pløgdu! –
    Eg fekk Himmalin og frið!

    4. Høvur hans varð krýnt við tornum,
    spott og stavsløg rámtu hann!
    Síðan negldur fast til krossin –
    sigurin hin stóra vann!

    5. Myrkur fellur, jørðin skelvur –
    hoyrist tá eitt signað ljóð:
    „Fullgjørt!“ Harrin Jesus rópar –
    loysigjaldið var hans blóð!

    Víst ísraelsfólk í forðum á ferð til Kána’ans land

    Orð: Levi Joensen

    1. Víst ísraelsfólk í forðum á ferð til Kána’ans land
    so mongum vanda møtti ígjøgnum heitan sand;
    men Harrans hond hin góða, hon leiddi tey so væl
    og mettaði øll somul í hundraðtúsundtal.

    2. Við roykskýggi um dagin, við eldstólpa á nátt
    hann vísti sínum fólki til lyftislandið gott,
    um Jordan fløddi yvir um allar bakkar har,
    ei hindraði tað honum, tá tað um ánna bar.

    3. Í dag er Harrans fólk enn á foldum her á ferð,
    mót Himmallandi blíða hvørt fótafet meg ber;
    um vandar her enn hótta, tað forða mær ei kann,
    tí undan gongur Kristus. – Hvør dýrt at kenna hann.

    4. Skjótt hoyrist Lambsins songur um portrið móti mær,
    tá skal eg honum takka, sum trúfast her meg bar.
    Ein syndari fann náði – ja, vunnin dýrt við blóð –
    eg skal við ættarfedrunum syngja takkarljóð.