Her glaður eg ferðist

    Orð: Brynleif Hansen
    Lag: Poul Færø

    1. Her glaður eg ferðist á ungdómsins veg,
    tí eg eigi Jesus og Hann eigur meg. 

    Ja, Jesus meg elskar, seg sjálvan Hann gav, 

    og synd mína søkti í djúpasta hav.

    2. Ja, glaður eg ferðist við Jesusi her,
    Hann vegurin, lívið og sannleikin er. 

    Bert eina ferð sært tú ta ungdómsins tíð.
    Á, kom tí til Jesus, kom kallinum lýð.

    3. Her glaður eg ferðist mót himmalsins strond,
    og eingin meg rívir úr Frelsarans hond,
    tann hondin, sum særd var, hon eisini ber
    til staðin, sum Jesus til reiðar mær ger.

    4. Um portrið av perlum eg stíga skjótt skal 

    og síggja av sonnum, Hann leiddi meg væl. 

    Har sólin ei setur, eg krúnu skal fá
    og fylgjast við Jesusi gullgøtum á.

    Tað sótu seyðamenn á vakt

    Orð: Mikkjal á Ryggi
    Lag: Hans J. Højgaard

    1. Tað sótu seyðamenn á vakt
    og goymdu sínar smalur,
    alt fylgið hevði stilt seg lagt,
    ei lamb í líðum spælir,
    sjálvt varnir hundar durva smátt,
    í dølum valdar dimma nátt,
    um heimin Harrans friður.

    2. Tá lýsir bjart um fjallagrein,
    og fram ein eingil trínur,
    hans mál var milt, hans rødd var rein,
    hans andlit fagurt skínur;
    til hirðarnar hann talar so:
    «Eg beri tykkum fagnarboð,
    alt fólkið kann seg gleða.

    3. Ein frelsari nú føddur er,
    í dag til tykkum sendur,
    hin Harri Krist hann navnið ber,
    í Dávids stað – ókendur;
    men prógv fullgott tit skulu fá:
    í fjósi lágt á krubbustrá
    eitt lítið barn tit finna.»

    4. Brátt syngur einglaflokkur blítt:
    «Halleluja, hosianna!
    Guðs friður yvir verøld vítt!
    Guðs tokki millum manna!
    Og heiður veri himladrott’!»
    Men hirðarnir sær skunda brátt
    sín frelsara at skoða.

    5. Takk fái fyri jólaboð,
    tú einglaherur ljósi!
    Takk, Guð, sum elskar okkum so!
    Takk, barnið føtt í fjósi!
    So lítillátin, Harri mín,
    tú vart, – um heim nú heiður tín
    ótaldar tungur bera.

    6. Sum hirðarnir eg fara vil
    mín frelsara at finna;
    hans kærleiki mær hjálpir til
    tann frið, ið eg vil vinna.
    Hans jólaboð er besta troyst;
    av syndaskuldum sál mín loyst
    mót himli seg kann hevja.

    Ein blóðig hond nú bankar

    Orð: Johnson Oatman
    Lag: J. Howard Entwisle
    Týtt: Victor Danielsen

    1. Ein blóðig hond nú bankar
    á tínar hjartadyr,
    hon bankar í dag og troyttast ei;
    tað Jesus er, sum bankar
    og enn um atgongd spyr,
    tó mangan tú hevur svarað nei.

    Niðurlag: Áh, hoyrir tú hann kalla
    og banka hjá tær?
    Hans gjøgnumstungna hond bankar nú;
    við friði inn hann kemur,
    um bert hann fær eitt svar,
    og frelstur frá synd tá verður tú.

    2. Hvør mangan, tá tú veikur
    á sjúkralegu lást,
    hitt kall fylti tína sál við frykt!
    Og tá á náttarvøku
    tú greiðari alt sást,
    tú skilti, títt hús stóð ei so trygt.

    3. Og tá tú niðurboygdur
    við opnar gravir stóð,
    hvør bankaði Harrin ikki tá!
    Tá ævinleiki, deyði
    við ræðslu sinnið sló,
    tú segði: Eg dyrnar opna má!

    4. Hví letur tú hann banka
    og gevur ikki svar!
    Hann nátt tína venda kann í dag;
    hin naglamerkta hondin
    skal frelsu bera tær;
    lat upp tí og svara honum ja!

    Nú ringja kirkjuklokkur so hátt

    Orð: Símun av Skarði

    1. Nú ringja kirkjuklokkur so hátt
    við himmalskum gleðiljóði:
    Tað stundar móti jólanátt,
    tá Jesus varð føddur hin góði.

    2. Nú boðast friður víða um lond,
    nú verður hin sjúki grøddur,
    nú losna hørðu syndabond,
    tí Jesus í nátt varð føddur.

    3. Tó myrkur fyllir dalar og skørð,
    og stormurin ýlir í gjáum,
    so fjakkar Jesus enn á jørð
    við sínum jólagávum.

    4. Ei brim við strond, ei ísur í skor
    kann Jesusi forða vegin;
    hann stígur inn for fátæks mans borð,
    har lítil er jólagleðin.

    5. Ja, Jesus fer í smáttuna inn,
    blíð orð hann við gomul talar,
    hann klappar bleiku barnakinn,
    av himni tá gleðin dalar.

    6. Um sorgin veg til hjarta títt fann,
    vár Jesus teg aldri gloymir,
    og jólaboðið grøða kann
    ta sótt, tú í barmi goymir.

    7. Vit ung og gomul halda nú jól,
    vár Jesus vil øllum hýsa,
    hann er hin bjarta lívsins sól,
    um allar ævir skal lýsa.

    8. Í Betlehem tann sólin upp rann,
    um heimin hon út mundi leita,
    at Føroya smáttum veg hon fann,
    tí tøkk vit tær, Jesus, veita.

    9. Øll ung og gomul, samlist nú brátt
    og lýðið á gleðiljóðið:
    Tað var um halgu jólanátt,
    at Jesus varð føddur hin góði.

    Her koma, Jesus, tíni smá

    Hans Adolph BrorsonJohann Abraham Peter Schulz
    Orð: Hans Adolph Brorson
    Lag: Johann Abraham Peter Schulz
    Týtt: Emil Joensen

    1. Her koma, Jesus, tíni smá
    til tín í Betlehem at gá;
    upplýs tú okkum sál og sinn
    at finna vegin til tín inn!

    2. So glað vit skunda tær ímót
    og kyssa dustið við tín fót;
    o, stundin sæla, náttin klár,
    tá tú vart føddur, Drottur vár!

    3. Vælkomin hátt frá himnasal’
    til henda heimsins neyðardal,
    hvar heimur tær ei annað beyð
    enn fjós og krubbu, kross og deyð’!

    4. Men, Jesus, hvussu ber tað til,
    so fáur gætur geva vil
    tí hjartans kærleika hjá tær,
    teg dró frá himli ørmum nær!

    5. Tú okkum smáu drag til tín,
    o, góði sálarvinur mín,
    at fegin hvør av okkum svá
    í trúnni fast teg fevna má!

    6. Lat verøld ei við síni makt
    oss vika burt frá dópsins pakt,
    men gev, vár longsil allur má
    til tín, til tín í heilum stá!

    7. Tá skulu vit víst einaferð
    við gleðirødd í hini verð
    við halgum í Guðs paradís
    tær lova hátt á eingla vís.

    8. Her standa vit í flokk’ og rað
    um teg, várt fagra hjartablað,
    o, hjálp, at vit í himli tá
    um trónu tína standa svá!

    Við vegin

    Orð: Martin Joensen
    Lag: Jákup Zachariasen

    1. Við vegin stendur maður, ið glæma lýsir frá;
    eg hyggi burt og gangi skjótt framvið.
    Um lívsins vatn hann talar og skæra hvíldará;
    eg havi skund, eg vil bert hava frið.

    Niðurlag: Hann sigur: „Kom! Og rætt mær tína byrði!
    Kom her til mín og rinda møðina!
    Tak mítt ok! Tað tyngir ikki eins og heimsins meldur ger;
    kom her til mín, eg gevi tær mín frið!“

    2. Hví stendur hann við dyrnar? Hví bankar hann uppá?
    Hvat vil hann mær? Hví fer hann ei sín veg?
    „Eg havi ringa tíð nú! So Jesus, far mær frá!
    Eg havi ikki tíð at hitta teg!“

    3. Men ivin varð til longsil; til ljósið vaks mín trá
    – á nátt hann aftur uttanfyri stóð:
    „Kom inn, mín Harri Jesus, kom inn og ver mær hjá,
    bert tú kanst aftur birta mína glóð!“

    Nú tendrast túsund jólaljós

    Orð: Emmy Køhler
    Týtt: Edmund í Garði

    1. Nú tendrast túsund jólaljós
    um myrka jarðarkring,
    og túsund stjørnur sína kós
    um hválvið sláa ring.

    2. Og yvir alla fold í kvøld
    nú jólaboðið fer,
    til mannaætt, í syndum køld:
    Guds sonur føddur er.

    3. Tú bjarta stjørna,milda ljós,
    sum birtist jólanátt,
    ta vón, tú bart í fátækt fjós,
    bert inn um hvørja gátt.

    4. Skín í hvørt fátækt hjartaból,
    tú jólastjørna blíð,
    ber vitni um guds kærleikssól,
    í sælu jólatíð.

    Fagur himin er at sjá

    Orð: Nikolaj Frederik Severin Grundtvig
    Lag: J.G. Meidell
    Týtt: Jákup Dahl

    1. Fagur himin er at sjá,
    stjørnuglógvan, luftin blá,
    stjørnur glampa, stjørnur bleiktra,
    blídliga tær okkum veittra
    upp til himmals foldum frá.

    2. Stjørnulýsið jólanátt
    skein sum vant á himni hátt,
    alt í einum var at skoða
    stjørna blonk á himnaboga
    sum ein lítil stjørnusól.

    3. Tá ið stjørna blonk og blíð
    kom til sjóndar náttartíð,
    søgnin var, at kongur ríkur,
    ongum øðrum kongum líkur,
    skuldi føðast her á fold.

    4. Eystan fóru vísmenn, tá
    henda stjørna var at sjá,
    merkiskong teir vildu finna,
    honum allar sømdir vinna,
    sum her borin var í heim.

    5. Komu teir til Dávids bý,
    sum teir hittu kongin í,
    eingin kongaborg at finna,
    lítil smátta, fátæk kvinna
    ruraði sítt barn í blund.

    6. Stjørna leiddi vísmenn fyrst,
    so teir funnu Jesus Krist;
    okkum við ein stjørna leiðir,
    okkum lívsins gøtu greiðir,
    so vit finna Jesus Krist.

    7. Gøtan liggur ljós og bein,
    tí vár stjørna, bjørt og rein,
    er Guðs sannleiksorðið ríka,
    sum man aldri, aldri svíkja,
    lýsir heim í faðirs høll.

    Føgur er foldin

    Orð: Bernhard Severin Ingemann
    Lag: Slesiskt lag
    Týtt: Jákup Dahl

    1. Føgur er foldin,
    dýrdarríkur himin,
    sæl er sálanna jorsalferð,
    um allan heimin,
    um allar ævir
    tað syngjandi at himni ber.

    2. Øldirnar fara,
    øldir munnu koma,
    ætt eftir ætt søkkur undir mold.
    Onga tíð tagnar
    ljóðið av himni,
    sum gleðir sálir her á fold.

    3. Einglar tað kvóðu
    jólanátt for hirðum,
    mann eftir mann hoyrdist sama lag:
    Friður á foldum,
    menniskja frø teg,
    tær føddur frelsari er í dag.

    Gleðilig jól

    Orð: Fríðrikur Petersen
    Lag: Franz Xaver Gruber

    1. «Gleðilig jól! Gleðilig jól!»
    ljóðar av himli einglalag.
    «Armi syndari, óttast ei nú,
    gleðiboðskapin hoyrir tú:
    :,: «Jesus er føddur í dag.» :,: »

    2. Faðir vár! Faðir vár!
    Høgt tó tú á himli býrt,
    ikki gloymdi tú barnið títt,
    elskaði syndiga hjarta mítt;
    :,: veri um ævi tær dýrd. :,:

    3. Frelsari mín! Frelsari mín!
    Náði tín hon er mítt skjól.
    Paradísportrið er opnað mær,
    aldri kann eg fulltakka tær
    :,: fyri gleðilig jól. :,: