Tíðin fer

    Orð: Heri Nolsøe
    Lag: Magni W. Husgaard
    Viðmerking: Yrktur 18. september 2014.

    Býarhav
    kenslukalt
    síggi fólk
    hvørvur alt.
    Hyggi út, alt við sama lag
    nú skýmir tað
    tíðin fer avstað.

    Eygnabrá
    brosa blítt
    hjartablóð
    rennur strítt.
    Lívið sær ein nýggjan dag
    kennist fjálgt, sálin glað
    og eg teski
    “ja”.
    Spæl mítt lag
    gyltan dag.
    lívið fer – avstað.

    Einsamøll
    í stóru høll
    síggi øll
    hvirt um fjøll.
    Syng ein sang
    og fevn nú meg
    við dreymaveg
    røkki kanska teg.

    Síggjast skjótt
    nú leiðin greið
    kenslan løtt
    á leistum steig.
    Hyggi út – hoyri heilt nýtt lag,
    nú klárnar tað
    henda bjarta dag
    mítt dreymastað.

    Spæl mítt lag
    gyltan dag,
    lívið fer – avstað.

    Regn

    Orð: Heri Nolsøe
    Lag: Magni Husgaard
    Viðmerking: Yrktur í juli 2013.

    Regnið regnar – streymar strítt í kvøld
    Aftur liggur tokan tjúkk um fjallatindarnar
    Rangvørg mynd og rondin randarleys
    Uttan teg er vónleyst – flóðin kom.

    Nú regnar tað illa
    Eg felli tár
    Tín rødd er klár – teskar blítt
    Regnið – streymar-strítt.

    Leingist vinna inn í tína sál
    Koyra burtur tankaloysi tómt og uttan mál
    Berast vit á veingjum – sveimandi
    Meðan okkar’ gøta fánar burt í regninum.

    Nú regnar tað illa
    Eg felli tár
    Tín rødd er klár – teskar blítt
    Regnið – streymar-strítt.