Summarnátt

    Magnus á Stongum
    Orð og lag: Magnus á Stongum

    Nú kvirt er inni
    og uttan gátt.
    So stilt er sinnið
    bert summarnátt.
    Úr mjúkum dimmi
    við hagatjørn
    eg dirvi finni
    til næstu ódn.

    Nú søkkur stúrni
    í gloymskuhav.
    Hitt súra pírni
    á glið útav.
    Úr høgum lofti
    sum urguspæl.
    Títt dygga lyfti:
    “Eg vil tær væl”.

    Válandi heim

    Orð og lag: Magnus á Stongum

    Gævi at eg kundi sungið eitt lag
    sum hjarta mítt kvøður hvønn einasta dag
    um tún og um teigar á heimligum stað
    har fløvin av hondum í sleptu er nær

    Gævi eg aftur á Sandinum stóð
    tá sjógangur niðan í áirnar vóð
    tá vitið var lítið og verðin var stór
    áðrenn eg nakrantíð heimanfrá fór

    Válandi heim eftir Niðara vegi
    veri tað nátt ella á alljósum degi
    kínir mítt eyga hvørt gil og hvønn stein
    kenni meg aftur og vælkomnan heim

    Vágagellan

    Orð: Jóan Jakku Guttesen
    Lag: Magnus á Stongum

    Kastar og heintar og filar og dregur,
    tolin hon bíðar til eg bíti á.
    Tað er bert eitt, hon í kvittanum hevur,
    ætlar sær fong heim til húsa við sær.
    Kaldur og sveittur, ein ørvitisfiskur,
    eri eg, tá vágagellan er nær.

    Fast er, ei nyttar at skrykkja ímóti.
    Fast er, hon dregur meg, hvagar hon vil.
    Hvat skal eg siga, og hvat skal eg gera,
    eg havi mist alt mítt vit og mítt skil.
    Lat meg bert tiga, lat hana bert ráða;
    eingin er sum Vágagellan hjá mær.

    Hon krøkir seg í meg og slítur meg sundur,
    fýkur avstað við mær, eg veit ikki hvar.
    Einki kann bjarga mær, hon er eitt undur,
    eg eri ein drumbur og eg fylgi við.

    Babba

    Orð og lag: Magnus á Stongum

    Babba má ikki forstýrast,
    babba er móður í dag,
    babba má stríðast sum fýra.
    Góði minst altíð til tað.

    Babba er álitismaður
    við honum í fillur alt fer,
    babba er føði og klæði,
    far út og spæl góði Per.

    Gloym ikki barnaløtan kemur klokkan sjey,
    her er ein króna, goym nú væl.
    Legg tær í geyma fyrst og síðst á hesi ferð,
    at her er lív og einki spæl.

    Babbar mugu ikki forsýrast,
    babbar eru álitismenn.
    Babbar mugu stríðast sum fýra,
    komið nú allir í senn.

    :,: Hvat er tað besta her í verð,
    man ikki babba bestur ber,
    sum vøkur hvørvisjón hann fer
    til morgindagin meðan tíð enn er :,: