So nær

    Martin Joensen
    Orð og lag: Martin Joensen

    so nær
    so fjar
    veitst tú at eg altíð ivist í tær
    ræðist fyri at hoyra títt svar
    er tað ja ella nei

    so bjart
    so svart
    veitst tú at eg fái meg ikki vart
    tú kanst ganda hjartað bleytt ella hart
    tú ert í mær

    so nær, so fjar

    vinirnir teir smílast tá eg tosi um teg
    hjartað bukar villast tá tú nertir við meg
    tú ert nær
    tú ert fjar

    so nær
    so fjar.

    Skuggagestir

    Martin Joensen
    Orð og lag: Martin Joensen

    Farnar røddir, horvin ljóð
    vitja meg í nátt.
    Gloymdar myndir sníkja seg
    inn um mína gátt.

    Vak meg ikki, ver varin nú,
    – bíða eitt lítið bil.
    Farnar røddir, horvin ljóð
    vitja meg í nátt.

    Skuggagestir, skuggabørn
    dansa fyri mær.
    Men í mínum dreymum eg
    dansi bert við tær.

    Vak meg ikki, ver varin nú,
    – bíða eitt lítið bil.
    Farnar røddir, horvin ljóð
    vitja meg í nátt.

    Sunnudagin fari eg til fótbólt

    Orð og lag: Martin Joensen

    Vakni hálvgum sjey hvønn morgun,
    sløkki vekkaran.
    Kóki kaffi, smyrji mær tvær flísar.
    Húsið svevur og eg royki eina sigarett,
    – greiði mær og fari út í bilin.

    Stjórin hevur gron í dag,
    so eg má ansa mær.
    Pappírsdungin frá í gjár er vaksin.
    Fløskan er í taskuni, eg fái mær ein munn,
    – so er klárt at krúpa undir dagin.

    Dagurin í dag er sum dagurin í gjár,
    og ivaleyst tann sami sum í morgin.
    Framtíðin er farin og eg telji tímarnar,
    – sunnudagin fari eg til fótbólt.

    Ruddi borðið klokkan fýra,
    fløskan hon er hálv,
    – pappírsdungin lækkaður ein tumma.
    Teskan er í krókunum, at fólk skal sigast upp,
    – greiði mær og fari út í bilin.

    Maskuspæl

    Orð og lag: Martin Joensen

    Veitsluhøllin fyllist so við og við.
    Dyrnar eru opnar, so øll kunnu koma inn,
    – børn og gomul fyri hálvan prís!

    Bert eitt krav: Kom ikki sum tú ert!
    Maskufólkið krevur maskur,
    – skundið tykkum nú…!
    Børn og gomul fyri hálvan prís!

    Spælimaður spælir villan vals,
    – tað ræður um at fylgja við …
    Maskufólkið bíðar spent at síggja,
    hvør ið ikki dugir sið.

    Maskuspælið leikar alla nátt,
    – nøkur falla frá og verða 
skumpað út um gátt:
    Spælimaður, spæl ein svanasang!

    Tynnist skjótt í maskumúgvu,
    sólin setur ljós á náttarpall.
    Morgunin er uttanfyri,
    spælimaður, spæl til maskufall!

    Ovboðið

    Martin Joensen
    Orð og lag: Martin Joensen

    So nógv orð, so nógvar meiningar,
    ið sníkja seg inn undir húðina
    og krúpa á bløðandi knøum
    móti hjartanum!

    So nógv smíl, so nógvar silkirøddir,
    ið bróta sær veg gjøgnum verjugarðin
    og taka við skelvandi hondum
    um kvørkrarnar!

    Ovboðið, tað er ovboðið!
    Alt ov nógvir vísir menn
    herseta mín neyðars heila,
    neyðtaka mítt vit og skil,
    tað er bara ovboðið!

    So nógv tøl, so nógvar tokutalur,
    ið tivandi tøla og teppa meg,
    og teskandi binda meg niður
    handan rimarnar!

    Hjá tær

    Martin Joensen
    Orð og lag: Martin Joensen

    Uttanfyri hvílir myrkrið
    tungt oman á kavanum.
    Høgt har uppi hongur mánin
    og longist undir dýnuna.
    Og eg hugsi við mær sjálvum:
    tað er gott at vera inni,
    – inni her hjá tær!

    Truplir tankar útilæstir,
    hetta kvøldið eiga vit.
    Fýra veggir og vit bæði
    einsamøll í verðini.
    Og eg hugsi við mær sjálvum:
    tað er gott at hava onkran,
    – tað er gott at hava teg!

    Rannvá, tíni eygu smíla,
    lat meg eiga teg í nátt!
    Uttanfyri bíðar lívið,
    spennir móti rútinum.
    Og eg hugsi við mær sjálvum:
    tað er gott at vera saman,
    – saman her við tær!

    Kavin kom

    Orð og lag: Martin Joensen
    Ensk týðing

    1. Kavin kom í morgun,
    legðist uttan ljóð.
    Doyvdi allar litir,
    fjaldi tína slóð.
    Kavin kom í morgun,
    legðist uttan ljóð.

    2. Veikt sum andadráttur,
    fjart sum veingjasuð
    kennist tú enn hjá mær,
    men hvar ert tú nú?
    Veikt sum andadráttur,
    fjart sum veingjasuð.

    3. Ljós á myrkum havi,
    skip ið søkja havn.
    Mitt í mannamúgvu
    teski eg títt navn.
    Ljós á myrkum havi,
    skip ið søkja havn.